เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานสาดส่องลงบนใบหน้าคมคายที่เต็มไปด้วยร่องรอยแห่งความเดือดดาล ข้อความบนหน้าจอโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูสั่นสะเทือนเร้าเร้าจนนิ้วแกร่งของคาร์ลอสต้องบีบตัวเครื่องจนแทบแหลกคามือ—*“สินค้าถูกย้ายแล้ว... และผู้หญิงคนนั้นกำลังจะฆ่าคุณ”*
ความเงียบงันชั่วขณะถูกฉีกกระชากด้วยเสียงหัวาะเบาๆ ในลำคอของรินรดา ดวงตากลมโตที่เมื่อครู่ยังฉาบไล่ด้วยประกายแห่งความปรารถนาอันร้อนรุ่ม บัดนี้กลับแปรเปลี่ยนเป็นความเยือกเย็น คมกริบ และเต็มไปด้วยชั้นเชิง เธอยังคงยืนชิดติดแผงอกแกร่งของเขา
ไออุ่นจากเรือนร่างทั้งสองยังคงแนบชิดติดตรึง ทว่าบรรยากาศรอบตัวกลับพลิกผันจากความวาบหวามกลายเป็นสนามรบแห่งจิตวิทยาที่ตึงเครียดถึงขีดสุด
"ดูเหมือนว่า... เกมของคุณกำลังจะพังไม่เป็นท่าแล้วสินะครับ, คาร์ลอส" รินรดาเอ่ยกระซิบชิดริมฝีปากหนา ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดต้นคอของเขาอย่างจงใจยั่วเย้า แม้สถานการณ์รอบกายจะกำลังพังทลายลงมาก็ตาม
คาร์ลอสไม่แม้แต่จะชายตามองหน้าจอโทรศัพท์ที่สว่างวาบ ดวงตาสนเท่ห์ดุดันคู่นั้นก้มลงจ้องมองหญิงสาวในอ้อมแขนอย่างค้นหา รอยยิ้มหยันผุดขึ้นที่มุมปากหยักลึก มือหนาข้างหนึ่งเอื้อมขึ้นล็อกท้ายทอยของเธอไว้แน่น บังคับให้เงยหน้าขึ้นรับสัมผัสจากเขาอย่างไม่มีทางเลือก ปลายนิ้วหยาบกร้านลูบไล้กรอบหน้าเนียนนุ่มอย่างถือสิทธิ์ ก่อนจะกดน้ำหนักลงที่ลำคอระหงเบาๆ เพื่อเตือนให้รู้ว่า ต่อให้สถานการณ์รอบตัวจะวิกฤตเพียงใด อำนาจสูงสุดในห้องนี้ยังคงเป็นของเขา
"เธอคิดว่าเกมนี้ใครเป็นคนคุมกันแน่, ริน..." เสียงทุ้มต่ำรอดไรฟันออกมาอย่างดุดัน ร่างสูงใหญ่ขยับเข้าประชิดจนแผ่นหลังบางแนบติดกับผนังห้องเย็นเฉียบ คาร์ลอสใช้เรือนร่างกำยำกักขังเธอไว้ในวงแขนอย่างไร้ทางหนี แววตาของมาเฟียหนุ่มวับโรจน์ด้วยไฟโทสะที่ผสมผสานกับความหลงใหลอย่างรุนแรง "วินเซนต์ส่งข้อความมาขู่... แต่เขาคงลืมไปว่า ของทุกชิ้นที่อยู่ในมือฉัน ไม่มีวันหลุดรอดไปไหนได้ง่ายๆ โดยเฉพาะตัวเธอ"
แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากตัวเขา รินรดารู้สึกได้ถึงหัวใจที่เต้นรำด้วยจังหวะอันตราย ไม่ใช่เพราะความกลัวต่อคำขู่ของวินเซนต์ แต่เป็นเพราะความใกล้ชิดที่บีบคั้นจนแทบขาดใจ ลมหายใจของคาร์ลอสร้อนผ่าวและหนักหน่วง แผ่ซ่านความดิบเถื่อนที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งที่ขวางหน้า
"ถ้ามั่นใจนัก ทำไมมือของคุณถึงยังสั่นล่ะครับ..." รินรดากระซิบสวนกลับอย่างไม่เกรงกลัว ดวงตาคู่สวยท้าทายอำนาจของเขาอย่างเปิดเผย "สินค้าชิ้นเอกที่คุณประมูลมาด้วยเงินมหาศาล... กำลังจะถูกคนของวินเซนต์แย่งชิงไป และผู้หญิงคนนั้น... หมายถึงฉันด้วยหรือเปล่า ที่กำลังจะฆ่าคุณ?"
คำถามนั้นเปรียบเสมือนการจุดชนวนระเบิด คาร์ลอสคำรามต่ำในลำคอด้วยความเร่าร้อนที่พุ่งพล่านจนเกินต้านทาน ริมฝีปากหนาก้มลงประกบจูบทับกลีบปากนุ่มทันทีโดยไม่ให้ตั้งตัว รสจูบในครานี้ไม่มีความอ่อนโยนหลงเหลืออยู่ มีเพียงความดิบเถื่อน ดุดัน และการลงทัณฑ์ที่เต็มไปด้วยความหึงหวงและกระหายใคร่ มือแกร่งเลื่อนลงมาโอบกระชับเอวคอดกิ่วเข้าหาตัวจนแนบสนิทอย่างไร้ช่องว่าง ร่างกายทั้งสองหลอมรวมกันด้วยแรงดึงดูดอันมืดมนและรุนแรง
รินรดาผวาเฮือก มือเรียวเล็กกำเสื้อเชิ้ตสีดำของเขาแน่นเพื่อยึดเหนี่ยว ขณะที่เรียวปากถูกบดขยี้อย่างหนักหน่วงจนแทบหายใจไม่ทัน ลิ้นร้อนรุกรานเข้ามาตักตวงความหวานล้ำอย่างตะกละตะกลาม สร้างความสั่นสะท้านไปทั่วทุกอณูผิว ความเร่าร้อนนี้แผดเผาความเยือกเย็นของเธอให้มลายหายไปในพริบตา เหลือเพียงความหอบสะท้านและเสียงครางประท้วงในลำคอที่ยิ่งปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบในตัวชายหนุ่มให้ตื่นขึ้นอย่างเต็มพิกัด
เมื่อคาร์ลอสยอมผละริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง ทั้งคู่ต่างหอบหายใจรุนแรง หน้าผากของเขายังคงแนบชิดกับหน้าผากของเธอ ดวงตาสองคู่ประสานกันอย่างมีความหมายลึกซึ้ง ในความมืดสลัวและเสียงสัญญาณเตือนภัยที่ยังคงดังระรัว คาร์ลอสจึงเริ่มเอื้อนเอ่ยความจริงที่ถูกฝังกลบไว้ภายใต้หน้ากากของความโหดเหี้ยม
"เธออยากรู้ใช่ไหม... ว่าทำไมฉันถึงต้องยอมแลกทุกอย่างเพื่อแย่งชิงวัตถุโบราณชิ้นนั้นมา..." เสียงทุ้มของคาร์ลอสเปลี่ยนเป็นจริงจังและเปี่ยมไปด้วยความเจ็บปวดลึกซึ้งที่ถูกซ่อนเร้น มือหนาที่เคยบีบคั้นเปลี่ยนเป็นลูบไล้แก้มนวลแผ่วเบา ราวกับเผลอแสดงด้านที่อ่อนแอที่สุดออกมาต่อหน้าหญิงสาวเพียงคนเดียว
รินรดานิ่งงังไปชั่วขณะ เธอมองลึกเข้าไปในดวงตาคู่คมที่มักจะเยชาและเด็ดขาดเสมอ แต่ในยามนี้กลับเต็มไปด้วยร่องรอยของอดีตที่กัดกินหัวใจ
"ของชิ้นนั้น... ไม่ใช่แค่สมบัติโบราณราคาแพง" คาร์ลอสแค่นหัวเราะเยาะหยันตัวเอง สายตาเหม่อมองไปยังความว่างเปล่าเบื้องหน้า "มันคือสิ่งเดียวที่เหลืออยู่... สิ่งเดียวที่จะเชื่อมโยงฉันกับครอบครัวที่ถูกพรากไปในคืนเพลิงผลาญเมื่อสิบปีก่อน พ่อแม่ของฉันถูกฆ่าตายโดยคนมีอิทธิพลกลุ่มเดียวกับที่วินเซนต์กำลังรับใช้อยู่ในตอนนี้ และสมุดบันทึกเล่มนั้น... มันซ่อนรายชื่อฆาตกรที่แท้จริงเอาไว้"
หัวใจของรินรดากระตุกวูบ ภาพความทรงจำอันเลวร้ายในอดีตเกี่ยวกับการสูญเสียครอบครัวของเธอเองผุดขึ้นมาทับซ้อน ความเย็นเยียบแล่นริ้วไปทั่วสันหลัง เธอมองหน้าเขาด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความโกรธแค้นและความระแวงเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความเข้าใจอันลึกซึ้งและเจ็บปวด
"คุณ... มีปมในใจเรื่องนี้เหมือนกันสินะครับ..." รินรดาเอ่ยเสียงแผ่วเบา ความแข็งกร้าวในน้ำเสียงเจือด้วยความเห็นใจอย่างไม่รู้ตัว
"ใช่..." คาร์ลอสกระซิบชิดริมหูของเธอ ลมหายใจร้อนผ่าวรินรดรดต้นคอ "ฉันจึงยอมเป็นปีศาจ... ยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มันมา แม้ว่ามันจะต้องแลกด้วยเลือดก็ตาม และเพราะเหตุผลนี้... ฉันถึงปล่อยให้เธอเข้ามาใกล้ชิดไม่ได้ เพราะริน... เธอมีกลิ่นอายของอดีตที่ฉันอยากลืม... แต่ก็โหยหามากที่สุดในเวลาเดียวกัน"
สัมผัสจากมือแกร่งที่โอบกอดกระชับแน่นขึ้น บ่งบอกถึงความเปราะบางที่ซ่อนอยู่ภายใต้เปลือกนอกอันแข็งแกร่งของมาเฟียหนุ่ม รินรดารู้สึกได้ถึงแรงสะท้านจากอกกว้างที่แนบชิด ความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก้าวข้ามผ่านเส้น 18+ ของความเร่าร้อนทางกาย เข้าสู่มิติที่ลึกซึ้งและอันตรายทางจิตใจอย่างแท้จริง
ทว่า ในขณะที่ความเงียบงันและอารมณ์อันลึกซึ้งกำลังโอบล้อมคนทั้งคู่ไว้ เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้องวีไอพี เสียงโลหะกระทบกันของอาวุธปืนบ่งบอกถึงการมาเยือนที่ไม่เป็นมิตร
คาร์ลอสผละออกจากร่างบางทันที แววตาดิบเถื่อนกลับมาเปล่งประกายความเหี้ยมเกรียมอีกครั้งอย่างรวดเร็ว มือหนาเอื้อมไปหยิบปืนพกกระบอกใหญ่ออกมาจากสูทด้านในอย่างคล่องแคล่ว เขาดึงรินรดามาหลบไว้ด้านหลังด้วยสัญชาตญาณการปกป้อง แม้ว่าเมื่อครู่เขาจะเพิ่งสารภาพความอ่อนแอในใจออกไปก็ตาม
"อยู่ข้างหลังฉัน..." คาร์ลอสสั่งเสียงเข้ม ดวงตาจดจ่ออยู่ที่ประตูที่กำลังถูกทำลายกลอน
ปัง!
ประตูกระจกนิรภัยถูกระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ ควันสีขาวฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง พร้อมกับร่างของชายชุดดำกลุ่มใหญ่ที่กรูเข้ามาพร้อมอาวุธครบมือ นำหน้ามาด้วยวินเซนต์ที่แย้มยิ้มเหี้ยมเกรียม ถือปืนเล็งตรงมาที่คาร์ลอสและรินรดา
"เกมจบแล้วล่ะ คาร์ลอส... ส่งผู้หญิงคนนั้นและสมุดบันทึกมาซะ ไม่งั้นกระสุนนัดนี้จะฝังลงในหัวใจของเธอแทนที่จะเป็นนาย" วินเซนต์หัวลั่นหัวเราะอย่างได้ใจ
คาร์ลอสเหยียดยิ้มเย็นเยียบ นัยน์ตาดุดันวับโรจน์ด้วยจิตสังหารที่น่าสะพรึงกลัว เขากระซิบเบาๆ ข้างหูรินรดาโดยที่สายตาไม่ละไปจากศัตรู
"จับตาดูให้ดี... ว่าฉันจะฆ่าหมาตัวไหนก่อนเป็นตัวแรก"
*ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางดำดิ่งไปกับความเร่าร้อนนี้ด้วยกันนะครับ*
ดีลเดือดในห้องประมูลพราย•ตอนที่ 13
คำสารภาพในความมืด
ผลงานโดย วริศร์วิสกี้
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (วริศร์วิสกี้)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ดีลเดือดในห้องประมูลพราย นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!