เกมวัดใจบนโต๊ะอาหาร

กลิ่นไวน์แดงวินเทจปีลึกผสมผสานกับกลิ่นอายควันซิการ์ราคาแพงลอยอวลอยู่ในห้องอาหารส่วนตัวชั้นบนสุดของโรงแรมหรู ทว่าสิ่งที่คุกคามสติสัมปชัญญะของรินรดามากที่สุด กลับไม่ใช่บรรยากาศรอบตัว หากแต่เป็นสายตาคมกริบราวกับสัตว์นักล่าของคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม คำพูดทิ้งท้ายของคาร์ลอสจากค่ำคืนในห้องประมูลยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท ราวกับเงาตามตัวที่สลัดไม่หลุด รินรดายกแก้วคริสตัลบรรจุของเหลวสีทับทิมขึ้นจิบรสชาติฝาดเฝื่อน เพื่อกลบเกลื่อนความสั่นไหวระลอกเล็กที่พยายามตีตื้นขึ้นมาในอก เธอเป็นนักเจรจาต่อรองผู้ผ่านสมรภูมิธุรกิจมาโชกโชน แต่ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า เกมจิตวิทยาที่ชายหนุ่มผู้นี้กำลังเล่นอยู่ มันเหนือชั้นและอันตรายเกินกว่าที่เธอคาดคิด "คุณดูประหม่าไปนะ รินรดา" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเรียบๆ แต่ทรงพลัง คาร์ลอสโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย แสงไฟสลัวจากโคมไฟระย้าสะท้อนเข้ากับดวงตาสีเข้มที่จ้องมองเธอไม่วางตา "หรือว่าคำเตือนของผมเมื่อคืน มันเริ่มทำงานในหัวคุณซะแล้วล่ะ" "ฉันไม่เคยกลัวอะไรทั้งนั้นค่ะ... คุณคาร์ลอส" เธอยืดตัวตรง เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยเพื่อรักษาเกราะป้องกันอันเปราะบาง รอยยิ้มบางเบาถูกประดับไว้ที่มุมปาก แม้หัวใจจะเต้นระรัวราวกับกลองศึก "เรามาที่นี่เพื่อตกลงเรื่องวัตถุโบราณชุดนั้น ไม่ใช่มานั่งฟังคำขู่ไร้สาระ" คาร์ลอสหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นทุ้มต่ำและเซ็กซี่จนน่าโมโห เขาวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะอย่างช้าๆ ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเดินอ้อมโต๊ะอาหารยาวมาหยุดอยู่ข้างเก้าอี้ที่เธอนั่งอยู่ รินรดาสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่แผ่ออกมาจากร่างหนา ร่างกายของเธอเกร็งโดยอัตโนมัติเมื่อเขายื่นมือมาวางลงบนพนักพิง เกือบจะโอบล้อมเธอไว้กลายๆ "ธุรกิจเหรอ..." คาร์ลอสโน้มใบหน้าลงมาจนกระซิบชิดใบหู ลมหายใจอุ่นร้อนเจือกลิ่นแอลกอฮอล์เป่ารดลาดไหล่เนียนจนเธอต้องขนลุกชัน "บางทีคุณอาจจะกำลังมองข้ามดีลที่สำคัญที่สุดในชีวิตไปนะ รินรดา คนฉลาดอย่างคุณน่าจะรู้ดีว่า... อะไรที่มีค่ามากกว่าโบราณวัตถุพวกนั้น" มือหนาอีกข้างเอื้อมมาจับปลายคางมนของเธออย่างถือวิสาสะ บังคับให้เธียรหันกลับมาสบตาเขา รินรดาพยายามจะเบือนหน้าหนีแต่แรงบีบนั้นหนักแน่นแต่นุ่มนวลพอที่จะตรึงเธอไว้ ดวงตาคู่สวยฉายแววไม่พอใจแต่ก็ซ่อนความหวั่นไหวเอาไว้ไม่อยู่ ริมฝีปากหยักลึกของคาร์ลอสอยู่ห่างจากเธอเพียงคืบเดียว แรงดึงดูดทางกายพุ่งพล่านขึ้นอย่างไร้การควบคุม ร้อนแรงและดิบเถื่อนจนเธอแทบสำลักอากาศ "คุณมัน... เอาแต่ใจตัวเองที่สุด" เธอเค้นเสียงลอดไรฟัน พยายามดึงสติที่เริ่มกระเจิงกลับมา "ผมเป็นนักธุรกิจที่ชอบความท้าทาย" คาร์ลอสกระซิบชิดริมฝีปาก นิ้วโป้งของเขาไล้เบาๆ บนพวงแก้มเนียนอย่างหลงใหล "และความท้าทายที่ชื่อรินรดานี่แหละ... ที่ทำให้ผมไม่อยากปล่อยให้หลุดมือไปไหนเลย" สิ้นคำพูดนั้น เขาก็ประทับริมฝีปากลงมาอย่างไร้การ The anticipation รสจูบที่เริ่มต้นด้วยความดุดันและเอาแต่ใจ เปลี่ยนแปรเป็นความเร่าร้อนลึกซึ้งที่บดขยี้สติสัมปชัญญะของเธอจนแตกกระเจิง รินรดาพยายามทุบอกแกร่งเพื่อประท้วง แต่เรียวแรงทั้งหมดกลับละลายหายไปกับสัมผัสวาบหวามที่เขาจงใจมอบให้ ปลายนิ้วแข็งแรงสอดเข้าใต้เส้นผมสลวยเพื่อล็อกต้นคอเธอให้รับองศาจูบที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ลิ้นร้อนกวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ สร้างความปั่นป่วนในท้องจนเธอต้องกำเสื้อสูทราคาแพงของเขาไว้แน่นเพื่อเป็นที่ยึดเหนี่ยว บรรยากาศรอบตัวราวกับถูกจุดไฟเผาไหม้ อุณหภูมิในห้องอาหารส่วนตัวพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว สัมผัสจากมือหนาที่ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังผ่านเนื้อผ้าบางเบา ทำให้ผิวเนื้อของเธอกรีดร้องด้วยความเสียวซ่าน คาร์ลอสผริมฝีปากออกช้าๆ อย่างเสียดาย ปล่อยให้เธอยืนหอบหายใจโยนตัวเข้าหาอกแกร่ง ดวงตาคู่คมพราวระยับด้วยความพึงพอใจเมื่อเห็นหญิงสาวผู้เย่อหยิ่งยอมจำนนต่อสัญชาตญาณดิบ "เกมเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้นที่รัก..." เขากระซิบเสียงพร่ามัวชิดริมฝีปากบวมเจ่อของเธอ "และคุณก็รู้ดีว่าคุณไม่มีทางชนะผมได้หรอก" ทว่า ในวินาทีที่คาร์ลอสกำลังจะโน้มใบหน้าลงมาสัมผัสความหอมหวานอีกครั้ง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงหลายคู่ก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้องอาหารส่วนตัว ตามด้วยเสียงเคาะประตูสามครั้งที่ไม่ได้มาจากการเชิญชวน และก่อนที่ทั้งสองจะได้ตั้งตัว ประตูบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท ร่างสูงโปรดของวินเซนต์ ศัตรูคู่อาฆาต ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยือกเย็นบนใบหน้า ในมือของเขาไม่ได้ถือเอกสารทางธุรกิจ หากแต่เป็นปืนเก็บเสียงกระบอกดำสนิทที่เล็งตรงมายังคาร์ลอสและรินรดาโดยไม่มีลังเล "ขอโทษที่ขัดจังหวะเวลาสวีทนะครับ... แต่ดูเหมือนว่าดีลนี้จะมีคนตายก่อนจะได้เซ็นสัญญานะครับ คุณคาร์ลอส" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านและสนับสนุนผลงานของผมมาโดยตลอดนะครับ