อาจารย์สาวผู้เฝ้ามอง

ก, "เจอตัวแล้ว... เจ้าหนูผู้ใช้บั๊กนอกรีต..." เสียงแหบพร่าราวกับมาจากขุมนรกดังขึ้นบาดลึกถึงขั้วหัวใจ ความกดดันมหาศาลแผ่ซ่านจนอากาศรอบกายหนาแน่นราวกับถูกเทด้วยตะกั่วเหลว เรย์ไม่แม้แต่จะหันหลังกลับไปมองร่างที่สั่นเทาของอสูรเงาเบื้องหลัง สมองอันเฉียบคมของอดีตนักวิเคราะห์ข้อมูลคำนวณความน่าจะเป็นนับพันรูปแบบในเสี้ยววินาที แรงสั่นสะเทือนระดับนี้ไม่ใช่ฮันเตอร์แรงก์ C ทั่วไปอย่างแน่นอน แต่มันคือสิ่งมีชีวิตที่ถูกดัดแปลงพันธุกรรมด้วยมานาต้องห้ามจากรอยแยกมิติระดับสูง ทว่า ก่อนที่คมดาบสีนิลจะพุ่งเข้าปลิดชีพ เสียงฝีเท้าเบาหวิวราวกับขนนกก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า "เด็กน้อย... เล่นซนเกินไปแล้วนะคะ" น้ำเสียงหวานใสแต่เย็นเยียบจนน่าขนลุกดังขึ้นพร้อมกับม่านพลังเวทสีครามที่สะท้อนแสงระยิบระยับดั่งดวงดาวนับล้าน เอลาร่าก้าวออกมาจากเงาไม้ ร่างเพรียวบางในชุดคลุมนักเวทสีเงินยวดยวนสะท้อนแสงจันทร์ นัยน์ตาสีอัมพันคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อยขณะจ้องมองไปยังผู้มาเยือนยามวิกาล เปลวเพลิงสีครามบริสุทธิ์ลุกโชนขึ้นที่ปลายนิ้วเรียวยาวของเธอโดยไร้ซึ่งเสียงร่ายคาถา แรงกดดันจากเวทมนตร์ระดับมหาบัณฑิตแผ่กระจายออกไปกดทับอสูรเงาจนมันต้องคำรามด้วยความเจ็บปวด เอลาร่าไม่ได้หันมามองเรย์แม้แต่น้อย แต่แผ่นหลังที่ตั้งตรงและกลิ่นอายความมั่นใจที่แผ่ออกมาจากตัวเธอกลับทำให้หัวใจที่เต้นรัวของเรย์ค่อยๆ สงบลง "อาจารย์..." เรย์พึมพำเบาๆ พร้อมกับผ่อนลมหายใจออกทางปากเพื่อซ่อนความตื่นตระหนก "จัดการธุระของคุณให้เสร็จสิคะ... ที่เหลือปล่อยให้เป็นหน้าที่ของคนแก่ (ที่ยังสาว) อย่างฉันเอง" เอลาร่ากล่าวด้วยรอยยิ้มมุมปาก แต่แววตากลับจริงจังและเฉียบคมราคมมีด ในโลกของฮันเตอร์ ความลับคือสิ่งที่หล่อเลี้ยงชีวิต แต่สำหรับเรย์ ความลับของเขามันช่างใหญ่หลวงเกินกว่าจะปกปิดไว้ได้ตลอดรอดฝัน และในวินาทีที่เอลาร่าก้าวเข้ามาขวางกลางวงเวียนความตายนี้เอง สายตาคู่สวยที่เคยฉายแววเอ็นดูกลับแฝงไว้ด้วยประกายแห่งความสงสัยใคร่รู้ที่ลึกซึ้งเกินกว่าที่อาจารย์ทั่วไปจะมีให้กับลูกศิษย์ เอลาร่าปรายตามองเศษซากโค้ดมานาที่ลอยวนอยู่รอบตัวเรย์—เศษซากพลังงานที่ไม่มีอยู่จริงในตำราเวทมนตร์เล่มใดบนทวีปนี้ *เด็กคนนี้... ใช้เวทมนตร์ที่แม้แต่สภาเวทมนตร์สูงสุดยังไม่รู้จักได้อย่างไรกัน?* หัวใจของเอลาร่าเต้นเร็วกว่าปกติ ไม่ใช่ด้วยความกลัว แต่เป็นความตื่นเต้นเร้าใจอย่างประหลาด ราวกับนักโบราณคดีที่กำลังค้นพบซากอารยธรรมโบราณที่ถูกลืมเลือน "อย่ามองผมด้วยสายตาแบบนั้นเลยครับ— เอ๊ด... แบบนั้นเลยนะคะ อาจารย์" เรย์แก้คำพูดแทบไม่ทันเมื่อเห็นรอยยิ้มรู้ทันของหญิงสาว "หืม? เมื่อครู่คุณเกือบจะหลุดปากเรียกฉันว่า 'ครับ' แล้วสินะคะ เรย์..." เอลาร่าเอียงคอเล็กน้อย ดวงตาสีอัมพันพราวระยับด้วยความสนุกสนาน "เด็กผู้ชายที่ไหนเขาใช้สรรพนามลงท้ายแบบนั้นกันล่ะคะ... หรือว่า ความลับที่คุณปิดบังไว้ มันเกี่ยวข้องกับตัวตนในอดีตที่คุณพยายามซ่อนเอาไว้ด้วย?" บรรยากาศรอบตัวพลันตึงเครียดขึ้นมาอีกครั้ง แม้เบื้องหน้าจะมีอสูรเงากำลังดิ้นรนจะหลุดพ้นจากการพันธนาการเวท แต่ดูเหมือนว่าอันตรายที่แท้จริงในตอนนี้กำลังยืนอยู่ห่างจากเรย์เพียงแค่เอื้อมมือ เรย์กลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ระบบสุ่มบั๊กในหัวใจส่งเสียงเตือนรัวถี่เป็นจังหวะกระชั้นชิดราวกับจะระเบิด [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบความเสี่ยงระดับสูง! ค่าความไว้วางใจของตัวละคร 'เอลาร่า' กำลังผันผวนอย่างรุนแรง] [คำเตือน: หากความลับเรื่องระบบถูกเปิดเผย ความน่าจะเป็นในการรอดชีวิตจะลดลงเหลือ 12.4%] "อาจารย์กำลังเข้าใจผิด..." เรย์พยายามรักษาความเยือกเย็น น้ำเสียงราบเรียบไร้พิรุธ "ผมก็แค่... มีเคล็ดลับเอาตัวรอดเล็กๆ น้อยๆ ที่ไม่อยากให้ใครรู้ก็เท่านั้นเองค่ะ" "เคล็ดลับงั้นเหรอคะ..." เอลาร่าก้าวเข้าไปใกล้เรย์ทีละน้อย กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ป่าผสมกับกลิ่นอายมานาบริสุทธิ์โชยเข้าจมูก เธอยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน นัยน์ตาสีอัมพันจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีดำสนิทของเขา ราวกับต้องการจะสקีนค้นหาข้อมูลทุกอย่างที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังม่านตาคู่นั้น "เคล็ดลับอะไรกัน ที่สามารถทำให้ฮันเตอร์แรงก์ F ไร้ค่า พลิกกลับมาล้างบางดันเจี้ยนระดับ B ได้ด้วยการดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว... หм?" เรย์ชะงัก ลมหายใจสะดุดไปเสี้ยววินาที เขาลืมไปว่าความฉลาดของเอลาร่านั้นเหนือกว่าฮันเตอร์ทั่วไปหลายเท่า เธอไม่ได้เป็นเพียงแค่อาจารย์สอนเวทมนตร์ธรรมดา แต่เธอคือ 'เนตรเพลิงแห่งสภา' ผู้มีหน้าที่กวาดล้างสิ่งผิดปกติในโลกใบนี้ "ถ้าผมบอกว่า... ผมแค่โชคดีล่ะครับ... เอ๊ย! โชคดีล่ะนะคะ?" เรย์ขมวดคิ้วมุ่นเมื่อเผลอหลุดปากอีกรอบ เอลาร่าหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะที่ไพเราะราวกับเสียงกระดิ่งเงิน แต่กลับทำให้เรย์รู้สึกเสียวสันหลังวาบ เธอยกมือขึ้นแตะเบาๆ ที่หน้าอกด้านซ้ายของเรย์—ตำแหน่งที่ระบบสุ่มบั๊กกำลังทำงานอยู่ "โชคดีเหรอคะ? โลกนี้ไม่มีคำว่าโชคดีหรอกค่ะ มีแต่ 'ความตั้งใจ' ของใครบางคนที่บิดLก قوانین (กฎเกณฑ์) ของธรรมชาติขึ้นมาต่างหาก..." เอลาร่ากระซิบเบาๆ ข้างหูของเรย์ น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลแต่น่ากลัวอย่างบอกไม่ถูก "และคุณ... เรย์... คุณคือคนที่กำลังเล่นสนุกกับกฎเหล็กข้อนั้นอยู่ใช่ไหมคะ?" ยังไม่ทันที่เรย์จะได้หาคำแก้ตัวใดๆ ออกมาเพื่อกลบเกลื่อนสถานการณ์ *เปรี้ยง—!* เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวจากอสูรเงาที่ฝืนทำลายพันธนาการเวทของเอลาร่าด้วยการเผาผลาญพลังชีวิตของตัวเอง มันพุ่งทะยานเข้าใส่ทั้งคู่ด้วยความเร็วสูงเกินกว่าแสง มุ่งเป้าหมายไปที่หัวใจของเรย์โดยตรง เอลาร่าหรี่ตาลง ร่างของเธอก้าวเข้ามาบังหน้าเรย์ไว้ในเสี้ยววินาที พร้อมกับกางอาคมโล่ดาราขึ้นต้านทานแรงกระแทก ทว่า แรงระเบิดจากการปะทะกลับรุนแรงเกินคาด แรงลมมหาศาลซัดร่างของทั้งคู่กระเด็นทะลุกำแพงหินของซากโบราณสถาน ร่างของเรย์กลิ้งหลล่าลงไปในห้องใต้ดินลับที่ถูกปิดตายมานานนับร้อยปี โดยมีเอลาร่าตกลงมาทับร่างของเขาไว้ ความเงียบสงบเข้าปกคลุมชั่วขณะ มีเพียงฝุ่นควันและเศษหินที่ร่วงหล่นลงมา เรย์ลืมตาขึ้น พบว่าใบหน้าของเอลาร่าอยู่ใกล้แค่คืบ ลมหายใจอุ่นๆ รดรินอยู่บนแก้มของเขา ดวงตาสีอัมพันของเธอยังคงจ้องมองเขาไม่วางตา ทว่าในตอนนี้... แววตานั้นไม่ได้มีเพียงความสงสัยอีกต่อไปแล้ว แต่มีความรู้สึกบางอย่างที่ลึกซึ้งและอันตรายยิ่งกว่าซ่อนอยู่ "ดูเหมือนว่า... เราจะมีความลับที่ต้องคุยกันยาวเลยนะคะ... คู่หูตัวน้อยของฉัน" เอลาร่ากระซิบเสียงพร่าริมฝีปากของเรย์ ก่อนที่เรย์จะได้ตอบโต้อะไร หน้าต่างสีฟ้าใสปริศนาที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนก็เด้งขึ้นมากลางอากาศตรงหน้า พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังขึ้นในหัวด้วยโทนเสียงที่เย็นยะเยือกและไร้ซึ่งความปรานี [แจ้งเตือนระบบฉุกเฉิน: ตรวจพบการเข้าถึงโค้ดส่วนกลางจากบุคคลภายนอก 'เอลาร่า'] [ระบบกำลังเริ่มต้นกระบวนการ: บังคับผูกพันธะจิตวิญญาณระดับ SSS ระหว่างโฮสต์และผู้เฝ้ามอง...] [คำเตือนเด็ดขาด: หากการผูกพันธะล้มเหลว โฮสต์จะถูกรีเซ็ตสถานะและลบตัวตนออกจากระบบถาวรใน 10... 9...] ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับกลยุทธ์และการไขปริศนาสุดระทึกในตอนนี้ด้วยกันนะคะ!