การจัดทีมในวันปฐมนิเทศ

กลิ่นอายความเย็นเยียบของโค้ดระบบระดับ SSS ยังคงหลงเหลืออยู่บนผิวสัมผัสราวกับรอยแผลเป็นที่มองไม่เห็น เรย์สูดลมหายลึกเข้าปอด ดวงตาคู่คมกวาดมองรายชื่อนักเรียนฮันเตอร์แถวหน้าในห้องโถงใหญ่แห่งสถาบันอาคมดารา แสงไฟจากผลึกเวทมนตร์ส่องกระทบใบหน้าเรียบเฉึงของเขา ท่ามกลางเสียงกระซิบกระซาบและสายตานับร้อยที่จับจ้องมาด้วยความสมเพชและดูแคลน ในฐานะ "ฮันเตอร์ไร้ค่า" ที่ดันทะยานขึ้นมาอยู่อันดับต้นๆ ของการทดสอบรอบที่ผ่านมา เขากลายเป็นเป้าสายตาที่ทุกคนอยากเหยียบย่ำให้จมดิน "เลือกให้ดีล่ะ เรย์... กฎของการจัดทีมปฐมนิเทศคือ 'ตัวถ่วง' จะฉุดให้คะแนนของนายกลายเป็นศูนย์ทันที" เสียงหวานใสแต่แฝงไปด้วยความกังวลดังขึ้นใกล้ๆ เอลาร่าก้าวเข้ามาหยุดยืนเคียงข้าง ร่างระหงภายใต้ชุดคลุมจอมเวทสีเงินขยับเข้าใกล้เพียงนิดเพื่อกระซิบเตือน ดวงตาสีไพลินของเธอจับจ้องไปยังกลุ่มฮันเตอร์ระดับสูงที่พยายามแสดงอำนาจข่มขวัญ เรย์ไม่ได้หันไปมองเธอทันที เขากำลังประมวลผลข้อมูลในหัว สมองของอดีตนักวิเคราะห์ข้อมูลทำงานอย่างรวดเร็วราวกับเครื่องandต์คอมพิวเตอร์ชั้นยอด [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบตัวตนเป้าหมายที่ซ่อนเร้นในรัศมี 10 เมตร] [คำแนะนำจากเอลาร่า: สัญชาตญาณของเธอเตือนว่าผู้หญิงคนนั้นอันตรายเกินไป...] หน้าจอโปร่งแสงสีฟ้าปรากฏขึ้นตรงหน้าเรย์ แต่วินาทีนี้เขากลับเลือกที่จะปิดมันลงด้วยการกะพริบตา เขารู้ดีว่าระบบมีความสามารถในการสแกนจุดอ่อนและข้อบกพร่อง แต่บางครั้ง... "บั๊ก" ที่ระบบมองข้าม อาจเป็นกุญแจสำคัญที่สุดในการไขปริศนาครั้งนี้ ก้าวแรกของเรย์เดินตรงไปยังมุมอับสายตาของห้องโถง ที่ซึ่งร่างผอมบางของเด็กหนุ่มคนหนึ่งกำลังก้มหน้าคุดคู้ กอดคัมภีร์เวทเก่าๆ ที่ขาดวิ่นเอาไว้แน่น รอบตัวเขามีออร่าความซวยแผ่ซ่านจนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ "นายชื่ออะไร" เรย์เอ่ยถาม เสียงทุ้มต่ำแต่นิ่งสนิท เด็กหนุ่มสะดุ้งสุดตัวเงยหน้าขึ้น ดวงตากลมโตฉายแววหวาดระแวง รอยแผลเป็นรูปวงเวทจางๆ ที่ข้างแก้มขวาบ่งบอกถึงความผิดพลาดในการทดลองเวทมนตร์ในอดีต "ล...ลูคัสครับ... เอ้ย! ฉัน... ฉันชื่อลูคัสค่ะ... อ๊ะ ไม่ใช่!" เจ้าตัวลนลานจนพูดผิดพูดถูก เรียกเสียงหัวเราะเยาะจากรอบข้างทันที เอลาร่าขมวดคิ้วมุ่น ก้าวเข้ามาขวางเล็กน้อยด้วยสัญชาตญาณการปกป้อง "เรย์ เขาถูกจัดอยู่ในกลุ่ม 'ฮันเตอร์ไร้ความสามารถทางกายภาพ' และสมาคมเวทมนตร์ขึ้นบัญชีดำเพราะทำเวทมนตร์ระเบิดใส่ห้องปฏิบัติการเสียหาย... การดึงเขาเข้าทีมเท่ากับพกพาระเบิดเวลาเดินได้นะคะ" เรย์เหลือบมองอาจารย์สาวลึกลับแวบหนึ่ง มุมปากหยักยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของเอลาร่ากระตุกวูบอย่างห้ามไม่อยู่ "อาจารย์เอลาร่าคะ... คนที่คนอื่นมองว่าระเบิดเวลา มักจะเป็นคนเดียวที่รู้ว่าสายชนวนอยู่ตรงไหนไม่ใช่เหรอคะ" เขายื่นมือออกไปเบื้องหน้า ลูคัสมองมือนั้นด้วยความตกตะลึง ก่อนจะค่อยๆ ยื่นมือสั่นเทามาสัมผัส ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสกัน เสียงแจ้งเตือนที่เรย์รอคอยก็ดังขึ้นในโสตประสาท [ตรวจพบการประสานของโค้ดลับ: ลูคัส (ฮันเตอร์ไร้ค่า) x โฮสต์ (เรย์)] [ปลดล็อกทักษะพิเศษระดับตำนาน: 'การเขียนโค้ดทับซ้อนสัจจะ' (Overwriting Truth Code)] เรย์ยิ้มในใจ เขารู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าเด็กหนุ่มคนนี้ไม่ใช่คนไร้ค่า ลูคัสมีความสามารถในการอ่านและแก้ไขโครงสร้างเวทมนตร์พื้นฐานด้วยตาเปล่า เพียงแต่ถูกระบบเก่าแก่ของสถาบันกลืนกินและตีตราว่าเป็นขยะเพราะความแตกต่าง "ยังขาดอีกหนึ่งคน" เรย์พึมพำเบาๆ ก่อนจะกวาดสายตาไปยังหญิงสาวอีกคนที่นั่งอยู่บนลังไม้ไกลออกไป หล่อนคือฮันเตอร์สายแทงค์ที่ขึ้นชื่อเรื่องความดุดันและดื้อรั้นจนไม่มีใครอยากร่วมงานด้วย เนื่องจากเธอเคยอาละวาดพังห้องฝึกซ้อมจนพังพินาศในวันทดสอบ "นายคงไม่คิดจะเลือกยัยปีศาจคลั่งนั่นหรอกนะ?" เอลาร่าถึงกับถอนหายใจออกมาเบาๆ เมื่อเห็นเป้าหมายรายต่อไปของเรย์ "ทำไมจะไม่ได้ล่ะคะ?" เรย์หันมาสบตาเอลาร่า นัยน์ตาคู่สีดำสนิทเต็มไปด้วยความมั่นใจที่เฉียบ1 "ทีมที่สมบูรณ์แบบที่สุด ไม่ใช่การรวมเอาคนเก่งที่สุดมารวมกัน... แต่มันคือการนำเอา 'ความผิดพลาด' ที่เข้ากันได้อย่างลงตัว มาหลอมรวมเป็นอาวุธชิ้นใหม่ต่างหากล่ะคะ" เขาก้าวเท้าเดินนำหน้าลูคัสและมุ่งตรงไปยังเป้าหมายคนที่สอง ท่ามกลางเสียงซุบซิบนินทาของเหล่านักเรียนและอาจารย์คนอื่นๆ ที่ต่างรอดูความหายนะของทีมที่แปลกประหลาดที่สุดในประวัติศาสตร์สถาบัน ทว่า ในขณะที่เรย์กำลังยื่นข้อเสนอให้กับฮันเตอร์สาวคลั่ง บรรยากาศรอบตัวก็พลันเย็นเยียบลงอย่างกะทันหัน อุณหภูมิในห้องโถงลดฮวบจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว ผลึกเวทมนตร์แสงสว่างสั่นไหวและเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน เสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่ไม่มีใครคาดคิด ดังสะท้อนก้องมาจากโถงทางเดินลับที่ถูกปิดตายมานานนับร้อยปี... ประตูเหล็กกล้าบานยักษ์ที่เชื่อมต่อกับ "เขตต้องห้ามระดับปรมาจารย์" ค่อยๆ ถูกผลักเปิดออกอย่างช้าๆ พร้อมกับร่างของบุคคลในเงาดำที่ก้าวออกมา พร้อมรอยยิ้มเยือกเย็นที่ส่งตรงมายังเรย์เพียงผู้เดียว "ไม่นึกเลยว่า... เจ้าของโค้ดส่วนกลางที่ขโมยข้อมูลของข้าไป จะซ่อนตัวอยู่ในกลุ่มเด็กฝึกหัดสפרกปรกแบบนี้..." รี้ดเดอร์ที่รักคะ, ขอบคุณสำหรับการติดตามและสนับสนุน "การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า" เสมอมานะคะ!