ความลับของหอสมุดเวทมนตร์

"ถอยไปเรย์!" เสียงของเอลาร่าตวาดก้องผ่านม่านพลังที่กำลังสั่นไหวอย่างรุนแรง กลิ่นอายความตายที่ไม่ได้พบเห็นมานับพันปีโชยออกมาจากรอยแยกมิติสีม่วงคล้ำตรงหน้า เรย์ไม่ได้ถอยตามคำสั่ง มือของเขาคว้าเข้าที่ด้ามดาบสั้นที่เอว พร้อมกับดวงตาที่สแกนวิเคราะห์ข้อมูลในอัตราเร็วสูงจนเส้นเลือดฝอยในดวงตาเริ่มแดงก่ำ เขาไม่ได้มองเห็นแค่ศัตรู แต่มองเห็น 'บั๊ก' ในโครงสร้างของมิติที่กำลังฉีกขาด [คำเตือน: ความเสถียรของพื้นที่ลดลงเหลือ 42%...] [ตรวจพบเอนทิตี: ผู้กล้าเงาแห่งอดีตกาล - สถานะ: ไร้สติสัมปชัญญะ - ระดับความอันตราย: ระดับภัยพิบัติ] "มันไม่ได้มาเพื่อฆ่าเรา" เรย์เอ่ยเสียงเรียบ แม้หยาดเหงื่อจะไหลซึมตามไรผม "มันกำลังพยายาม 'กลับบ้าน' แต่หอสมุดเวทมนตร์แห่งนี้ไม่ใช่จุดหมายของมัน" เอลาร่าชะงัก เธอร่ายเวทมนตร์ตรึงพื้นที่ไว้ด้วยความยากลำบาก "หมายความว่าอย่างไร? นี่คือมิติที่ปิดตายมานานนับศตวรรษ ไม่มีใครนอกจากพวกเราที่รู้ตำแหน่งของหอสมุดนี้" เรย์ไม่ตอบ เขาพุ่งตัวผ่านเงาที่บิดเบี้ยวเข้าไปยังใจกลางชั้นวางหนังสือที่เก่าแก่ที่สุดของหอสมุด มือของเขาไม่ได้หยิบอาวุธ แต่หยิบ 'กุญแจเหล็กสนิมเขรอะ' ที่ได้มาจากภารกิจก่อนหน้าเสียบลงในช่องว่างระหว่างชั้นหนังสือที่ดูเหมือนไม่มีอยู่จริง *คลิก* เสียงกลไกโบราณดังขึ้น ชั้นหนังสือทลายลงเผยให้เห็นห้องลับที่ซ่อนอยู่หลังกำแพงเวทมนตร์ กลิ่นอับของกระดาษเก่าและกลิ่นสารเคมีบางอย่างที่รุนแรงจนน่าคลื่นไส้พุ่งออกมา เอลาร่าตามเข้ามาทันที แต่เมื่อแสงจากคทาของเธอส่องกระทบสิ่งที่อยู่ภายใน เธอก็ถึงกับทรุดลง ตรงหน้าของพวกเขาไม่ใช่ตำราเวทมนตร์ แต่เป็นแคปซูลแก้วเรียงรายราวกับอัญมณีในความมืด ภายในนั้นไม่ได้บรรจุศิลาเวท แต่มันบรรจุ 'มนุษย์' ที่มีร่างกายกึ่งอสูร สายระโยงระยางที่เชื่อมต่อกับแท่นเวทมนตร์กลางห้องส่งกระแสพลังงานสีเลือดเข้าสู่ร่างเหล่านั้นอย่างต่อเนื่อง "นี่มัน... โครงการทดลองสร้างฮันเตอร์เทียม" เรย์พึมพำ ดวงตาของเขาฉายแววเย็นเยียบ "พวกเขาสกัดเอาพลังจากผู้กล้าในอดีตมาฉีดเข้าสู่ร่างมนุษย์เพื่อสร้างกองทัพที่ไม่มีวันตาย" เอลาร่าใช้มือปิดปาก กลั้นเสียงสะอื้น "นี่คือสิ่งที่จักรวรรดิพยายามปกปิดมาตลอด... การสูญหายของผู้กล้าเหล่านั้น ไม่ได้เป็นการเสียสละในสงคราม แต่เป็นการถูกสังเวยให้กับห้องแล็บนรกแห่งนี้" ระบบที่นิ่งเงียบไปครู่หนึ่งเริ่มทำงานด้วยความเร็วที่ผิดปกติ [ตรวจพบข้อมูลสำคัญ: ประวัติศาสตร์ที่ถูกลบเลือน - ภารกิจลับเปิดใช้งาน: เปิดโปงความจริงและปลดปล่อยดวงวิญญาณ] [ความคืบหน้า: 15% - ค้นพบห้องทดลองหมายเลข 0] เรย์เดินเข้าไปใกล้แคปซูลที่ใกล้ที่สุด ใบหน้าของคนที่อยู่ภายในนั้นดูคุ้นตาอย่างประหลาด มันคือรูปโฉมของคนที่เคยอยู่ในตำนานที่เขาสมัยยังเป็นนักวิเคราะห์ข้อมูลเคยตั้งข้อสงสัยว่ามีจริงหรือไม่ "เอลาร่า ดูที่รอยสักบนแขนเขานะ" เรย์ชี้ไปที่ตราสัญลักษณ์รูป 'ดวงตาที่ปิดสนิท' "นั่นคือสัญลักษณ์ของตระกูลที่สนับสนุนคุณ... หรือจะพูดให้ถูกคือ ตระกูลของผู้ก่อตั้งสถาบันเวทมนตร์ที่คุณสังกัดอยู่" อากาศในห้องดูจะหนักอึ้งขึ้นทันตาเห็น เอลาร่ามองสัญลักษณ์นั้นด้วยแววตาที่สั่นคลอน ความภักดีที่เธอยึดถือมาตลอดชีวิตดูเหมือนจะกำลังพังทลายลงตรงหน้า "ท่านอาจารย์... ไม่สิ ท่านผู้นั้นไม่มีทางทำเรื่องแบบนี้" เสียงของเธอสั่นเครือ "ความจริงมักไม่สวยงามเสมอไปหรอกนะ" เรย์เอ่ยเบาๆ ก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับเงามืดที่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นจากใจกลางห้องทดลอง "และดูเหมือนว่า 'ผู้กล้าเงา' ตนนั้น จะไม่ใช่แค่ศัตรู แต่มันคือเหยื่อที่กำลังเรียกร้องหาคำตอบจากคนที่พรากชีวิตของเขาไป" เงาสีดำทมิฬลุกขึ้นยืน ร่างกายที่เคยเป็นมนุษย์บัดนี้กลายเป็นโครงกระดูกที่ห่อหุ้มด้วยเวทมนตร์สีดำสนิท ดวงตาที่ควรจะเป็นเปลวไฟแห่งชีวิตกลับเป็นเพียงความว่างเปล่าที่จ้องมองมายังพวกเขาทั้งคู่ มันยกดาบขึ้นชี้ตรงมาที่เอลาร่า ไม่ใช่เรย์ [คำเตือนฉุกเฉิน: เอนทิตีระบุเป้าหมายระดับสูง - สมาชิกตระกูลผู้ทรยศ] [ระบบบั๊กขัดข้อง: สถานะความเป็นศัตรูพุ่งสูงถึงขีดจำกัด!] ทันใดนั้น กำแพงหอสมุดรอบด้านก็เริ่มสั่นสะเทือน เสียงฝีเท้าของกองกำลังลึกลับนับสิบชีวิตดังขึ้นจากทางเข้าห้องลับ พร้อมกับเสียงกระซิบที่เย็นยะเยือกของใครบางคนที่ยืนอยู่หลังม่านเงา "ในที่สุดหนูตัวน้อยทั้งสองก็หาที่ที่ควรตายเจอสักทีนะ" เรย์หรี่ตาลง เขารู้ดีว่าวันนี้พวกเขาอาจไม่มีทางออกไปได้ง่ายๆ แต่ในขณะที่มือของเขากำลังจับไปที่ดาบ ระบบกลับแจ้งเตือนสิ่งที่เขาคาดไม่ถึงที่สุด [แจ้งเตือน: ตรวจพบกุญแจมิติที่สาม - เงื่อนไขการเปิดใช้งาน: การเสียสละของเลือดจากผู้ถือครองสายเลือดที่แท้จริง] [เรย์, หากคุณต้องการรอดชีวิต คุณต้องทำสิ่งที่ขัดต่อศีลธรรมที่คุณยึดถือ... คุณพร้อมจะยอมรับผลลัพธ์นั้นหรือไม่?] เรย์หันไปสบตากับเอลาร่าที่กำลังตกอยู่ในอาการช็อก แล้วเขาก็ตัดสินใจก้าวไปข้างหน้า ขวางระหว่างเธอกับเงาสังหารนั้นไว้ "ถ้าศีลธรรมคือสิ่งที่ฆ่าคนบริสุทธิ์นับพันในห้องนี้ ผมก็ไม่จำเป็นต้องถือครองมันอีกต่อไป" เขาคว้ามือเอลาร่าขึ้นมา แล้วกดมันลงบนแท่นเวทมนตร์โบราณที่อาบไปด้วยเลือด เลือดของเธอไหลซึมลงไปในร่องรอยลึกลับ แสงสีทองสว่างวาบไปทั่วทั้งหอสมุดจนมองไม่เห็นสิ่งใด แต่ในวินาทีที่แสงจางลง ร่างของผู้กล้าเงาไม่ได้หายไปไหน หากแต่ก้มลงคุกเข่าต่อหน้าพวกเขาทั้งคู่ พร้อมกับเสียงปริศนาที่ดังขึ้นในหัวของเรย์ "ยินดีต้อนรับสู่ความจริงที่ถูกลืม... ผู้ถือครองสิทธิ์คนใหม่" ท่ามกลางความมืดมิดที่เริ่มโอบล้อม มีเพียงเสียงดาบที่ถูกดึงออกจากฝักของเรย์ที่ดังกังวานไปทั่วทั้งหอสมุด พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างในชุดคลุมสีเงินที่ยิ้มให้พวกเขาอย่างน่าสยดสยอง "การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า" หวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับการเปิดเผยความลับในครั้งนี้และรอคอยตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อนะคะ!