ขยายธุรกิจสู่ตลาดเมือง

"จดหมายฉบับนี้... ไม่ได้มาจากตระกูลขุนนางตกอับสายรองในเมืองหลวงอย่างที่พวกมันพยายามตบตาเรามาตลอดหรอกค่ะท่านพี่" น้ำเสียงของลินินราบเรียบ ทว่าเฉียบคมราวกับใบมีดที่เพิ่งผ่านการเจียระไน ปลายเรียวิวด์ของนางกำลังคีบแผ่นกระดาษเนื้อหยาบที่เพิ่งถูกส่งผ่านรหัสลับจากสายสืบในเมืองหลวงขึ้นมาพิจารณา ภายใต้แสงตะเกียงน้ำมันหอมระเหยกลิ่นเมล็ดกาแฟคั่วบดที่ลอยอวลอยู่ในห้องทำงานส่วนตัว บรรยากาศรอบกายเต็มไปด้วยความตึงเครียดที่ชวนให้ขนลุกเกรียว ศิลานั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ร่างกายกำยำหนาหนักตามแบบฉบับอดีตนายทหารสนามรบไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ดวงตาคมกริบสีสนิมเหล็กมองภรรยาด้วยความลุ่มลึกและเชื่อมั่น เขารู้ดีว่าภรรยาตัวน้อยของเขาคนนี้ไม่ใช่สตรีในห้องหอที่จะยอมให้ใครมาจูงจมูก ทว่าเบื้องหลังรอยยิ้มหวานและการค้าขายกาแฟดริปที่กำลังทำกำไรเป็นกอบเป็นกำในเขตชายแดนนี้ ลินินซ่อนมันสมองที่เฉียบแหลมยิ่งกว่าขุนนางผู้ใหญ่บางคนเสียอีก "แล้วเจ้าคิดว่าตราประทับรูปกางเขนไขว้กับดอกลิลลี่สีเลือดนี่... เป็นของใครกันล่ะยอดดวงใจของพี่" ศิลาเอ่ยถาม เสียงทุ้มต่ำน่าฟังเจือความอบอุ่นเสมอเมื่อยามพูดคุยกับนาง มือหนายื่นแก้วกาแฟดริปคั่วกลางที่เพิ่งสกัดเสร็จใหม่ๆ ส่งให้ภรรยา เพื่อช่วยให้สมองของนางผ่อนคลายจากข้อมูลอันหนักหน่วง ลินินรับแก้วเซรามิกเนื้อเนียนมาสูดดมกลิ่นหอมกรุ่นที่ช่วยปลุกเร้าประสาทสัมผัส กลิ่นโน้ตของผลไม้เมืองหนาวผสมผสานกับความเข้มข้นละมุนลิ้นช่วยดึงสติของนางให้กลับมาสู่ปัจจุบัน รอยยิ้มเยาะหยันผุดขึ้นที่มุมปากอิ่มสวย "ตระกูลดยุกคาร์لผู้เรืองอำนาจแห่งเขตปกครองเหนือสุด... และที่น่าสนใจยิ่งกว่านั้นคือ ชายผู้ที่อยู่เบื้องหลังการลอบสังหารมารดาที่แท้จริงของท่านเมื่อยี่สิบปีก่อน ก็คือคนคนเดียวกับผู้ที่กำลังกว้านซื้อที่ดินรอบไร่กาแฟของเราในตอนนี้ค่ะ" คำพูดนั้นทำให้ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันชั่วอึดใจ ศิลาไม่ได้ตกใจกับชาติกำเนิดของตนเองที่ถูกปิดตายมานาน เขาเคยสงสัยมาตลอดว่าทำไมเด็กทารกอย่างเขาจึงถูกนำมาทิ้งไว้ที่ชายแดนอัน กันดาร ทว่าสิ่งที่ทำให้สันหลังของอดีตนายทหารเย็นวาบไม่ใช่เรื่องอดีต แต่เป็นการที่พวกมันกล้าเอื้อมมือมาแตะต้อง "พื้นที่ทำมาหากิน" และ "ความสงบสุข" ของภรรยาเขาต่างหาก "พวกมันตาถ่านนัก..." ศิลาแค่นหัวเราะในลำคอ แววตาดุร้ายดั่งพญาอินทรีปรากฏขึ้นวูบหนึ่ง "กล้าดียังไงมาขัดขวางการเติบโตของอาณาจักรธุรกิจเบเกอรี่และกาแฟที่เจ้าเพิ่งลงแรงสร้างมากับมือ" ลินินหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ดวงตากลมโตเป็นประกายวาววับด้วยความท้าทาย นางวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะไม้เนื้อแข็งเสียงดังฟังชัด ก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วกวาดสายตามองแผนที่การค้าที่นางร่างขึ้นด้วยลายมือประณีต แผนการขยายธุรกิจสู่ตลาดเมืองหลวงในสัปดาห์หน้าถูกวางเอาไว้หมดแล้ว และต่อให้ตระกูลใหญ่โตมาจากไหน หากกล้าเข้ามาขวางทางความมั่งคั่งของนาง นางก็พร้อมจะเหยียบพวกมันให้จมดินด้วยกลยุทธ์ทางการค้าที่คาดไม่ถึงเช่นกัน! "พวกมันคิดว่าเราเป็นแค่ชาวไร่บ้านนอกที่รอวันถูกบีบให้จนมุมสินะคะท่านพี่... งั้นเรามาพิสูจน์ให้พวกมันเห็นกันดีกว่า ว่ากาแฟดริปแก้วแรกที่จะบุกเข้าสู่ตลาดเมืองหลวงในงานประมูลสินค้าหายาก... จะทำให้ตระกูลขุนนางพวกนั้นต้องสั่นสะเทือนมากแค่ไหน" แผนการ "ขยายธุรกิจสู่ตลาดเมือง" จึงไม่ใช่แค่การนำสินค้าไปวางขายเพื่อทำกำไรธรรมดาอีกต่อไป แต่มันคือสงครามการค้าระดับสูง ที่ลินินตั้งใจจะใช้ตบหน้าบรรดาญาติผู้เคยเหยียดหยามและศัตรูในเงาเบื้องหลังให้กระอักเลือดเล่น! เช้าตรู่ของวันเดินทาง ม้าศึกขนสีดำสนิทลากรถม้าคันใหญ่ที่ถูกดัดแปลงเป็นห้องเก็บความเย็นพิเศษเพื่อรักษาคุณภาพของเมล็ดกาแฟคั่วและแป้งทำเบเกอรี่สูตรลับ ลินินในชุดกระโปรงเข้ารูปสไตล์วินเทจเนื้อผ้าฝ้ายชั้นดีปักลวดลายดอกไม้ประณีต งดงามจนศิลาอดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือมาจัดปีกหมวกให้ภรรยาด้วยความหวงแหน "ระวังตัวด้วยนะลินิน ข่าวกรองบอกว่าพวกมันส่งมือดีมาดักรอตามเส้นทางขนส่งสินค้า" ศิลาเอ่ยเตือน แม้จะรู้ดีว่าภรรยาของตนมีมิติลับมหัศจรรย์ที่สามารถเก็บกวาดทุกอย่างหนีหายไปได้ในพริบตา แต่หัวใจของคนเป็นสามีย่อมอดห่วงไม่ได้ "ท่านพี่ก็..." ลินินอมยิ้ม เอื้อมมือไปหยิกแก้มสากของสามีอย่างหมั่นเขี้ยว "ท่านลืมไปแล้วหรือคะว่าในมิติลับของฉันมีทั้งวัตถุดิบชั้นเลิศ และ... อาวุธลับที่ฉันเพิ่งคิดค้นขึ้นมาใหม่ ถ้าพวกมันกล้าโผล่หัวออกมาขวางทางรถม้าส่งสินค้าของเราล่ะก็... ฉันจะทำให้พวกมันได้ลิ้มรสชาติของ "ระเบิดกลิ่นกาแฟเข้มข้นพิเศษ" ที่จะทำให้แสบตาจนลืมตาไม่ขึ้นไปตลอดชีวิตเลยค่ะ!" รถม้าคันงามเคลื่อนตัวออกจากเขตไร่กาแฟ มุ่งหน้าสู่ประตูเมืองใหญ่ที่มีผู้คนพลุกพล่าน เสียงกีบเท้าม้ากระทบพื้นถนนดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ท่ามกลางสายตาของผู้คนนับร้อยที่มองตามด้วยความสนใจ เนื่องจากกลิ่นหอมกรุ่นของเมล็ดกาแฟคั่วบดเกรดพรีเมียมที่ลอยออกมาจากตัวรถม้า ช่างเย้ายวนจนใครๆ ก็อยากรู้ว่าข้างในนั้นมีสินค้าวิเศษอะไรซ่อนอยู่ ลินินนั่งพิงพนักเบาะนุ่มอย่างสบายอารมณ์ นางหยิบสมุดบัญชีขึ้นมาตรวจทานตัวเลขยอดขายล่วงหน้า รอยยิ้มแห่งชัยชนะระบายอยู่บนใบหน้าสวยหวาน ทุกอย่างกำลังดำเนินไปตามแผนที่วางไว้ การยึดครองตลาดในเมืองหลวงไม่ใช่เรื่องเพ้อฝันอีกต่อไป แต่มันคือความจริงที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า ทว่า... ในจังหวะที่รถม้ากำลังแล่นผ่านซอกเขาแคบๆ ก่อนจะเข้าสู่เขตตัวเมืองชั้นใน ล้อรถม้ากลับสะดุดเข้ากับบางสิ่งจนตัวรถโคลงเคลงอย่างแรง! กลิ่นหอมหวานของกาแฟดริปที่ควรจะฟุ้งกระจาย กลับถูกแทนที่ด้วยกลิ่นอายคาวเลือดจางๆ ที่ลอยมาตามกระแสลม... ลินินหุบสมุดบัญชีในมือทันที ดวงตาคู่งามหรี่ลงอย่างใช้ความคิด นางส่งจิตสำรวจเข้าไปในมิติลับเพื่อเตรียมเรียกอาวุธออกมาป้องกันตัว ทว่าเสียงฝีเท้าม้าจำนวนนับสิบที่ควบเข้ามาล้อมรอบรถม้าเอาไว้ทุกด้าน กลับหยุดชะงักลงพร้อมกับเสียงหัวเราะเย็นเยียบที่ดังขึ้นจากภายนอก "ยินดีต้อนรับสู่เมืองหลวง... คุณหนูตระกูลตกอับ สินค้าในรถม้าคันนี้ และชีวิตของเจ้า... ทางเราขอรับไว้ทั้งหมดก็แล้วกัน!" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนรสชาติความฟีลกู๊ดและการฟาดฟันไปด้วยกันเสมอนะคะ