ทีมคู่ขนาน

"สารวัตรคิดว่าแฟ้มคดีฆาตกรรมห้องปิดตายเมื่อสัปดาห์ก่อน มีจุดร่วมอะไรกับคดีลักزกรรมวัตถุโบราณที่เขตสามบ้างล่ะครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่ราบเรียบของรินดังขึ้นทำลายความเงียบภายในห้องทำงานคับแคบ กลิ่นอางฝุ่นและกระดาษเก่าคละคลุ้งไปกับควันบุหรี่จางๆ ที่สารวัตรอาทิตย์มักจะจุดสูบยามใช้ความคิด รินนั่งไข្វ่ห่างอยู่บนเก้าอี้ไม้โยกเยก ดวงตาคมกริบกวาดมองกระดานไวท์บอร์ดที่เต็มไปด้วยเส้นด้ายแดงโยงใยโยงโย้เชื่อมโยงหลักฐาน อาทิตย์พ่นควันสีเทาออกทางจมูก ดวงตาผ่านร้อนผ่านหนาวมามากหรี่ลงเล็กน้อย เขามองเด็กหนุ่มตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่ผสมผสานระหว่างความหมั่นไส้และความยอมรับอย่างไม่เต็มใจ นักสืบพาร์ทไทม์วัยกระเตาะคนนี้มักจะมองเห็นรอยต่อเล็กๆ ที่ตำรวจน้ำดีอย่างเขามองข้ามไปเสมอ "แกกำลังจะบอกว่า... สองคดีนี้ไม่ได้ทำโดยคนละกลุ่มสินะ" อาทิตย์ขยี้ก้นบุหรี่ลงในที่เขี่ยแก้ว เสียงโลหะกระทบกันดังแกร็ก "ไอ้พวกกองปราบมันสรุปสำนวนปิดคดีไปแล้วว่าเป็นอุบัติเหตุกับโจรกรรมกระจอกๆ แต่แกลากเส้นสองเส้นนี้มาบรรจบกันได้ยังไง ริน" รินไม่ตอบในทันที เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง นิ้วเรียวยาวหยิบภาพถ่ายที่เกิดเหตุสองใบมาวางทาบกัน รอยขูดขีดบนวงกบประตูมีมุมองศาเท่ากันเป๊ะอย่างน่าขนลุก แม้แต่ร่องรอยการใช้สารเคมีชนิดพิเศษที่แทบไม่ทิ้งคราบก็ยังเป็นรอยนิ้วมือของ 'เงา' คนเดียวกัน "เพราะตำรวจทำงานด้วย 'ข้อสันนิษฐาน' ครับ... แต่ผมทำงานด้วย 'ความน่าจะเป็นทางจิตวิทยา' คนร้ายไม่ได้ต้องการทรัพย์สิน หรือต้องการแค่ชีวิตเหยื่อ แต่มันกำลังสร้างงานศิลปะ งานศิลปะที่ต้องใช้ตัวแปรสองอย่างประกอบกันถึงจะสมบูรณ์" รินหันมาสบตากับนายตำรวจรุ่นใหญ่ แววตาของเด็กหนุ่มฉายประกายความเยียบเย็นและเฉียบคม "และตอนนี้... เราขาดตัวหมากสำคัญอีกตัวเดียว ถ้าสารวัตรยังอยากลากคอมันมาเข้าคุกก่อนที่เบื้องบนจะสั่งยุติคดี เราคงต้องร่วมมือกันอย่างเป็นทางการแล้วล่ะครับ" อาทิตย์เงียบไปอึดใจใหญ่ บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนแทบได้ยินเสียงเข็มนาฬิกาเดิน สำหรับเขาแล้ว การยอมรับความช่วยเหลือจากเด็กหนุ่มนอกคอกที่ไร้สังกัด มันเหมือนกับการเอาอนาคตในเครื่องแบบไปแขวนไว้บนเส้นด้าย แต่เมื่อมองไปยังหลักฐานบนกระดาน เขาก็รู้ดีว่านี่คือโอกาสสุดท้าย มือหยาบกร้านของนายตำรวจรุ่นใหญ่วางลงบนโต๊ะไม้เสียงดังปั้ง "ตกลง... ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป แกคือที่ปรึกษาพิเศษนอกแถวของฉัน แต่จำไว้ ริน ถ้าแกเล่นนอกเกม ฉันนี่แหละที่จะใส่กุญแจมือแกเป็นคนแรก" อาทิตย์เอ่ยเสียงเข้ม รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นเล็กน้อยอย่างยอมรับในฝีมือ รินเพียงแค่พยักหน้ารับอย่างสงบ เขาหยิบสมุดบันทึกหนังสีดำคู่ใจขึ้นมาเปิด หน้ากระดาษว่างเปล่าในตอนนี้ถูกเติมเต็มด้วยแผนผังโครงข่ายอาชญากรรมที่ซับซ้อนขึ้นอีกระดับ การจับ100มือระหว่างอดีตสารวัตรผู้เก๋าเกมและนักวิเคราะห์อัจฉริยะได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว การสืบสวนเชิงลึกดำเนินไปอย่างรวดเร็วและเป็นระบบ อาทิตย์ใช้เครือข่ายสายลับและอำนาจหน้าที่ของตำรวจในการเข้าถึงสถานที่เกิดเหตุและแฟ้มลับระดับภูมิภาค ในขณะที่รินทำหน้าที่ประมวลผลข้อมูล ดึงรูปแบบพฤติกรรม (Modus Operandi) และคาดการณ์ก้าวต่อไปของฆาตกรต่อเนื่องวิปลาสผู้นี้ ทุกอย่างรัดกุมและเป็นระเบียบตามขั้นตอนของนักสืบมืออาชีพ ผ่านไปสามชั่วโมงเต็ม บนหน้าจอคอมพิวเตอร์เก่าๆ ของกองสืบสวน ข้อมูลดิบจำนวนมหาศาลถูกย่อยสลายกลายเป็นพิกัดตำแหน่งที่แม่นยำ รินเคาะนิ้วลงบนโต๊ะเป็นจังหวะ สีหน้าเริ่มปรากฏร่องรอยของความตื่นเต้นที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้ความนิ่งสงบ "เจอแล้วครับ... มันไม่ได้ซ่อนตัวอยู่ในสลัมหรือตึกร้างอย่างที่พวกเราคาดการณ์ไว้ตั้งแต่แรก" รินหันจอภาพให้สารวัตรอาทิตย์ดู เส้นทางจีพีเอสและข้อมูลการใช้พลังงานชี้ชัดไปยังอาคารพาณิชย์ใจกลางย่านธุรกิจ "สถานที่กบดานของมันคือ... สำนักงานทนายความชื่อดังที่เพิ่งชนะคดีความให้กับผู้ทรงอิทธิพลเมื่อเดือนก่อน" อาทิตย์ขมวดคิ้วมุ่น "ทนายความงั้นเรอะ? ให้ตายสิ พวกมันใช้อาชีพสุจริตบังหน้ามาโดยตลอดเลยสินะ" "ถูกต้องครับ และถ้าข้อมูลที่ผมกำลังถอดรหัสจากเซิร์ฟเวอร์สำรองนี้ไม่ผิดเพี้ยน เหยื่อรายต่อไปกำลังจะถูกพาตัวไปที่นั่นภายใน... สิบนาทีนี้" รินพูดจบพร้อมกับเสียงแจ้งเตือนแปลกประหลาดที่ดังขึ้นจากโทรศัพท์มือถือของเขาเอง *ติ๊ด... ติ๊ด...* หน้าจอสมาร์ทโฟนของรินปรากฏหน้าต่างสีดำสนิท ไร้ซึ่งชื่อผู้ส่ง มีเพียงข้อความตัวอักษรสีแดงฉานกระพริบเตือนเป็นจังหวะ พร้อมกับเสียงระบบปริศนาดังขึ้นในโสตประสาทของเด็กหนุ่มโดยตรง— [ ตรวจพบการซิงโครไนซ์ข้อมูลสำเร็จ: ปลดล็อกภารกิจระดับ SSS "เปิดโปงหน้ากากทนายปีศาจ" ] [ คำเตือน: เป้าหมายที่คุณกำลังตามหา ได้ล่วงรู้ความเคลื่อนไหวของคุณผ่านกล้องวงจรปิดในห้องนี้แล้ว ] [ และขณะนี้... เสียงฝีเท้าของใครบางคนกำลังหยุดลงอยู่ที่หน้าประตูห้องสืบสวนของคุณ ] ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปไขคดีปริศนานี้ด้วยกันนะครับ