เซนเซอร์คดีลับกับอาจารย์สาวผู้ไร้เงา•ตอนที่ 12

คนทรยศในกลุ่ม

ผลงานโดย นักสืบแว่นขยาย
"กาแฟแก้วนี้... ขมเกินไปหน่อยไหมครับ ริน" เสียงทุ้มต่ำของ 'กรณ์' ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องเก็บเอกสารลับ ชั้นที่แปดของสำนักงานสืบสวนกลาง แสงไฟนีออนสีขาวนวลสะท้อนลงบนกรอบแว่นโลหะของเพื่อนร่วมงานหนุ่มผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเนี๊ยบและไว้ใจได้เสมอมา ทว่าในวินาทีนี้ รอยยิ้มที่มักจะประดับอยู่บนใบหน้าของเขากลับราบเรียบไร้อารมณ์ ราวกับหน้ากากที่สวมทับตัวตนที่แท้จริงเอาไว้ รินไม่ได้แตะแก้วกาแฟตรงหน้า สายตาของเขาสะท้อนภาพหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าอ่อนที่ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ ข้อมูลดิบจากระบบ 'แว่นขยาย' กำลังประมวลผลร่องรอยดิจิทัลที่หลงเหลืออยู่บนคีย์บอร์ดของกรณ์อย่างเงียบเชียบ ค่าความเข้ากันได้ของลายเซ็นอิเล็กทรอนิกส์พุ่งสูงถึงเก้าสิบเกเปอร์เซ็นต์ ซึ่งเป็นตัวเลขที่ปฏิเสธไม่ได้ว่า ใครคือผู้รั่วไหลข้อมูลความลับระดับ A-Class ให้กับองค์กรเงาที่พวกเขากำลังไล่ล่า "คุณไม่ได้ดื่มกาแฟดำมาสามปีแล้วนะ กรณ์" รินเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของนักวิเคราะห์หนุ่มราบเรียบและควบคุมอารมณ์ได้อย่างยอดเยี่ยม แม้ว่าหัวใจข้างในจะเต้นระรัวด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งความผิดหวัง ความโกรธ และความสงสัยที่อัดแน่น "คุณชอบใส่น้ำตาลสองก้อนเสมอ... ตั้งแต่สมัยที่เราเริ่มเข้ามาทำงานที่นี่ด้วยกัน" กรณ์ชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาหลังกรอบแว่นหรี่ลงครู่หนึ่ง ก่อนที่เสียงหัวเราะเบาๆ ในลำคอจะหลุดออกมา "ความทรงจำดีจริงๆ นะครับ ริน สมแล้วที่เป็นมันสมองของทีม... แต่น่าเสียดายที่คนเรามักจะติดอยู่กับภาพจำเดิมๆ จนมองไม่เห็นว่า โลกใบนี้มันขับเคลื่อนด้วยระบบที่กว้างใหญ่กว่านั้นมาก" สิ้นเสียงนั้น อากาศรอบตัวก็เกิดอาการบิดเบือนเล็กน้อย คลื่นพลังงานควอนตัมสีแดงฉานแผ่ซ่านออกมาจากปลายนิ้วของกรณ์ รอยสักเรืองแสงรูปวงแหวนปริศนาปรากฏขึ้นบนหลังมือของเขา มันเป็นสัญลักษณ์เดียวกับที่รินเคยพบในแฟ้มคดีลับของครอบครัว *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบ 'แว่นขยาย' ดังขึ้นในโสตประสาทของรินอย่างกะทันหัน กรอบสีแดงฉานปรากฏขึ้นตรงหน้า พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนที่ทำให้ลมหายใจสะดุด [ตรวจพบตัวตนเป้าหมาย: สมาชิกสภาเงา ระดับ 'ผู้ชี้นำเขต' (Inquisitor Level)] [คำเตือน: ค่าสถานะการต่อสู้ต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐาน 45% แนะนำให้ถอยร่นหรือใช้กลยุทธ์ถ่วงเวลา] รินขยับกรอบแว่นด้วยมือข้างที่นิ่งสนิท แม้ระบบจะเตือนถึงอันตรายระดับวิกฤต แต่สมองของเขากลับทำงานด้วยความเร็วสูงยิ่งกว่าเดิม ในโลกแห่งตรรกะและเหตุผล ไม่มีที่ว่างให้กับความตื่นตระหนก มีเพียงการคำนวณหาความเป็นไปได้เพื่อพลิกสถานการณ์เท่านั้น "องค์กรนั้นให้ข้อเสนออะไรกับคุณ ถึงทำให้คุณยอมทิ้งอุดมการณ์ที่เคยร่วมสร้างมาด้วยกันล่ะครับ กรณ์" รินเอ่ยถามพลางก้าวเท้าถอยหลังอย่างระมัดระวัง เพื่อเว้นระยะห่างและเปิดมุมมองให้ระบบสแกนสภาพแวดล้อมรอบห้องได้อย่างเต็มที่ กรณ์ส่ายหน้าเบาๆ แววตาฉายแววเวทนาปนสมเพช "อุดมการณ์กินไม่ได้หรอกนะริน... นายคิดจริงๆ หรือว่าการวิ่งตามความยุติธรรมอันจอมปลอมในระบบที่กำลังจะล่มสลายนี้ จะช่วยให้ความจริงเรื่องการตายของครอบครัวนายกระจ่างขึ้นมาได้? นายกำลังมองหาคำตอบในสถานที่ที่ผิดตั้งแต่แรกแล้ว" คำพูดนั้นราวกับมีคมมีดกรีดลงกลางใจ รินชะงักไปชั่วเสี้ยววินาที ภาพเหตุการณ์วันที่สูญเสียครอบครัวผุดขึ้นมาในหัว แต่วินาทีต่อมา สายตาของเขาก็บับให้คมกริบขึ้น อาจารย์เวโรนิก้าเคยสอนไว้ว่า *'นักวิเคราะห์ที่ดีจะไม่ปล่อยให้อารมณ์มาบดบังตรรกะในยามที่ต้องเผชิญหน้ากับศัตรู'* "ถ้าผมมองหาผิดที่... งั้นสถานที่ที่ถูกต้องคงไม่ใช่ที่ที่คุณยืนอยู่แน่นอนครับ" รินสะบัดมือขวาเบาๆ โค้ดข้อมูลดิจิทัลที่ถูกเข้ารหัสไว้ถูกส่งผ่านเครือข่ายภายในห้อง ทันใดนั้น ประตูนิรภัยของห้องเก็บเอกสารก็ปิดล็อกลงด้วยเสียงดังสนั่น ระบบป้องกันภัยอัตโนมัติที่เวโรนิก้าช่วยติดตั้งไว้ก่อนหน้านี้ถูกกระตุ้นการทำงานทันที แสงไฟสีแดงกะพริบถี่ระรัวสาดส่องไปทั่วบริเวณ กรณ์หรี่ตาลง รอยยิ้มบนใบหน้าหายวับไป ถูกแทนที่ด้วยความเย็นชา "คิดว่ากรงนกกระจอกนี่จะขังฉันไว้ได้งั้นเหรอ?" เขายกมือขึ้น แสงสีแดงเจิดจ้าพุ่งทะยานจากฝ่ามือเข้าใส่แผงควบคุมหลักในพริบตา พลังงานดิบทำลายล้างสูงระเบิดออกจนเศษเหล็กกระเด็นว่อน แรงกระแทกทำให้รินต้องยกแขนขึ้นกันเศษฝุ่นและควันโขมงที่ตลบอบอวล ทว่า ในจังหวะที่ควันจางลง รินกลับพบว่าร่างของกรณ์หายไปจากตรงนั้นอย่างไร้ร่องรอย มีเพียงหน้าจอโฮโลแกรมฉุกเฉินที่กะพริบเตือนด้วยข้อความแปลกประหลาดลอยอยู่กลางอากาศ [ระบบภารกิจพิเศษถูกแทรกแซงโดยผู้ดูแลระบบนิรภัยภายนอก] [ตรวจพบสัญญาณการเข้าถึงจากบุคคลที่สาม: 'โปรโตคอลศูนย์'] [คำเตือนสุดท้าย: อาจารย์เวโรนิก้า กำลังตกอยู่ในสถานการณ์อันตรายระดับ SSS ณ จุดอับสัญญาณเขตที่ 4] รินเบิกตากว้าง ความเย็นเยียบแล่นริ้วไปตามกระดูกสันหลัง เมื่อชื่อของอาจารย์สาวผู้ไร้เงาปรากฏขึ้นพร้อมกับพิกัดที่ขาดการติดต่อ ขอขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนานี้ไปด้วยกันนะครับ --- *(เชิงอรรถจากนักสืบแว่นขยาย: ตอนหน้าเตรียมพบกับการพลิกเกมครั้งใหญ่และการเปิดเผยความลับที่แม้แต่ระบบก็คาดไม่ถึง ห้ามพลาดเด็ดขาดนะครับ!)*
สารจากนักเขียน (นักสืบแว่นขยาย)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซนเซอร์คดีลับกับอาจารย์สาวผู้ไร้เงา นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%