ตรรกะสีเลือด

"คำให้การของท่าน... เต็มไปด้วยรอยรั่วขนาดที่เรือรบทั้งลำสามารถแล่นผ่านได้สบายๆ เลยนะครับ ท่านรัฐมนตรี" เสียงของรินดังขึ้นท่ามกลางห้องประชุมลับใต้ดินที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของความตึงเครียด แสงไฟสีขาวนวลจากระบบแว่นขยายทอประกายสะท้อนกับกรอบแว่นโลหะของเขา บ่งบอกถึงการทำงานของระบบวิเคราะห์ตรรกะระดับสูงที่กำลังประมวลผลข้อมูลมหาศาล ตรงหน้าของเขาคือโต๊ะประชุมทรงรีทำจากไม้มะฮอกกานีเนื้อดี ทว่าบรรยากาศรอบตัวกลับเยียบเย็นราวกับห้องสอบสวนในคุกใต้ดิน ท่านรัฐมนตรีเอ็ดward ผู้ทรงอิทธิพลแห่งสภาความมั่นคงดิจิทัล ขยับคอเสื้อด้วยท่าทีที่พยายามรักษาความเยือกเย็น แต่เม็ดเหงื่อกาฬที่ผุดขึ้นตามไรผมและสันจมูกกลับทรยศเขาอย่างสิ้นเชิง สายตาของนักการเมืองผู้กุมอำนาจกวาดมองเด็กหนุ่มรุ่นหลานสลับกับเงาร่างของหญิงสาวเรือนผมสีเงินยวงที่ยืนกอดอกนิ่งสนิทอยู่มุมห้อง "ระวังปากหน่อย เด็กน้อย... แกกำลังกล่าวหาข้าราชการระดับสูงที่มีส่วนสำคัญในการค้ำจุนโครงสร้างบล็อกเชนของประเทศนะ" เอ็ดเวิร์ดเค้นเสียงต่ำ ข่มขวัญด้วยอำนาจและบารมีที่สะสมมานานนับทศวรรษ รินไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวแม้แต่น้อย เขายกมือขึ้นดันกรอบแว่นเบาๆ จังหวะเดียวกันกับที่อินเทอร์เฟซโปร่งแสงสีฟ้าปรากฏขึ้นในคลื่นความคิดของเขา ข้อมูลบล็อกเชนปริศนาที่ถูกปลดล็อกโดยไม่ทราบสาเหตุจากเหตุการณ์ฉุกเฉินระดับ SSS เมื่อครู่ กำลังถูกนำมาเรียงร้อยต่อกันราวกับชิ้นส่วนจิ๊กซอว์ [ตรวจพบความขัดแย้งในชุดข้อมูล (Logic Conflict Detected)] [คำให้การ: "ผมอยู่ที่ทำเนียบรัฐบาลตลอดช่วงเวลาที่เกิดการเข้าถึงระบบเมื่อเวลา 02:14 น." ] [หลักฐานทางกายภาพ: บันทึกการใช้งานคีย์การ์ดระดับ 9 บ่งชี้การเข้าสู่ห้องเซิร์ฟเวอร์ลับใต้ดินในเวลา 02:12 น. โดยใช้รหัสประจำตัวของท่านเอง] รินคลี่ยิ้มบางๆ เป็นรอยยิ้มของสุภาพบุรุษที่เต็มไปด้วยความสุภาพ แต่นัยน์ตากลับคมกริบราวกับใบมีดผ่าตัด "น่าสนใจมากครับ..." รินเริ่มอธิบายด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น "ท่านบอกว่าท่านอยู่ที่ทำเนียบรัฐบาล แต่บันทึกดิจิทัลและร่องรอยพลังงานเวทมนตร์ดิจิทัลที่อาจารย์เวโรนิก้าตรวจสอบพบ ยืนยันตรงกันว่า คีย์การ์ดของท่านถูกใช้งานที่นี่ ห่างออกไปยี่สิบกิโลเมตรในเวลาไล่เลี่ยกัน หากท่านจะแย้งว่ามีคนขโมยคีย์การ์ดไป... ผมคงต้องชี้ให้เห็นว่า ระบบความปลอดภัยชีวมิติของห้องเซิร์ฟเวอร์นั้น ต้องใช้ทั้งลายนิ้วมือและม่านตาของ 'เจ้าของสิทธิ์' เท่านั้นถึงจะเปิดประตูเหล็กหนาสองตันนั่นได้" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องประชุมชั่วขณะ เสียงเครื่องปรับอากาศทำงานเบาหูจนน่าอึดอัด เอ็ดเวิร์ดขบกรามแน่นจนกล้ามเนื้อข้างแก้มกระตุก รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากตัวผู้ต้องสงสัยระดับสูง แต่มันกลับไม่สามารถสั่นคลอนจิตใจของรินที่ผ่านการฝึกฝนทั้งตรรกะและจิตวิทยามาอย่างโชกโชนได้เลย ในมุมมืดของห้อง เวโรนิก้าปรายตามองเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยแววตาเรียเฉย เธอก้าวเท้าเข้ามาใกล้รินช้าๆ กลิ่นอายหอมจางๆ คล้ายดอกไม้ป่าในโลกดิจิทัลลอยวนอยู่ในอากาศ นิ้วเรียวยาวของเธอแตะลงบนอากาศว่างเปล่า ก่อนจะสะบัดเบาๆ เพื่อเรียกหน้าต่างวิเคราะห์โค้ดเวทมนตร์ขึ้นมาเสริมทัพ "เด็กนี่พูดถูก..." เสียงหวานใสแต่เย็นชาของเวโรนิกพูดขึ้น ทำลายความเงียบ "และที่สำคัญกว่านั้น... รหัสผ่านที่ใช้ปลดล็อกบล็อกเชนระดับ SSS เมื่อครู่ มีลายเซ็นดิจิทัล (Digital Signature) ที่ผูกติดกับจิตวิญญาณของคุณ... เอ็ดเวิร์ด มันไม่ใช่แค่การขโมยรหัส แต่มันคือการ ‘อนุญาต’ ด้วยเจตจำนงของคุณเอง" เอ็ดเวิร์ดสะดุ้งเฮือก สีหน้าที่เคยแข็งกร้าวเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความตื่นตระหนก เขารู้ตัวดีว่าไม่อาจโกหกต่อหน้าหลักฐานทางตรรกะและเวทมนตร์ที่ไร้ซึ่งช่องโหว่นี้ได้อีกต่อไป "พวกแก... รู้มากเกินไปแล้ว..." เอ็ดเวิร์ดคำรามในลำคอ มือหนาเอื้อมไปหมายจะหยิบปืนพกที่ซ่อนอยู่ใต้โต๊ะทำงาน ทว่า— [⚡ แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบความตั้งใจอันตรายระดับวิกฤต] [เปิดใช้งานสกิลเสริม: "ก้าวพริบตาแห่งตรรกะ" ] พริบตานั้น รินไม่ได้ขยับตัวด้วยกำลังกาย แต่เป็นความเร็วที่คำนวณจากวิถีกระสุนและมุมมองเรขาคณิต เขาเอื้อมมือไปกดทับข้อมือของเอ็ดเวิร์ดไว้ได้อย่างแม่นยำรากับรู้อนาคต ในขณะที่เวโรนิก้าดีดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว โซ่ตรวนเวทมนตร์สีฟ้าครามก็พุ่งขึ้นมาจากพื้น ล็อกตัวรัฐมนตรีผู้ทุจริตไว้ติดกับเก้าอี้อย่างแน่นหนา "อย่าดิ้นเลยครับ นาฬิกาทรายแห่งความอดทนของผมใกล้จะหมดลงแล้วเช่นกัน" รินก้มลงมองหน้าผู้ต้องสงสัยด้วยแววตาสงบ "ทีนี้... ช่วยกรุณาบอกพวกเราหน่อยเถอะครับว่า ใครคือ 'เงา' ที่อยู่เบื้องหลังคำสั่งให้ท่านทำลายบล็อกเชนนี้?" เอ็ดเวิร์ดยิ้มเยาะออกมาทั้งๆ ที่ถูกพันธนาการ เลือดซิบที่มุมปากจากการกัดฟันแน่น "ฮ... หึๆ พวกแกคิดว่าจัดการฉันแล้วจะจบงั้นเหรอ? ดูนาฬิกาของพวกแกซะสิ... เกมมันเพิ่งจะเริ่มต้นต่างหาก" สิ้นเสียงของเอ็ดเวิร์ด หน้าจอโฮโลแกรมหลักของห้องประชุมก็ดับวูบลงพร้อมกัน ทิ้งให้ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความมืดมิด มีเพียงแสงไฟกะพริบสีแดงฉานที่สาดส่องลงมาจากเพดาน [เตือนภัยระดับสูงสุด: ระบบป้องกันตัวเองของฐานลับถูกเปิดใช้งานโดยบุคคลภายนอก] [ตรวจพบการเข้าถึงจาก "บุคคลที่สาม" ที่ไม่มีในฐานข้อมูล: รหัสผู้ใช้ -- [ ข้อมูลถูกลบ ] --] [ภารกิจลับอัปเดต: "จงเอาชีวิตรอดจากผู้มาเยือนผู้ไร้เงาภายใน 180 วินาที" ] เสียงฝีเท้าหนักแน่นและคุ้นเคยอย่างประหลาดดังขึ้นจากทางเดินมืดทึบด้านนอก ประตูเหล็กนิรภัยค่อยๆ ถูกบิดงอด้วยพลังงานความร้อนสูงจากภายนอก รินหรี่ตาลงด้วยความระแวดระวัง ขณะที่เวโรนิก้าก้าวเข้ามาขนาบข้าง พร้อมรวบรวมพลังเวทมนตร์ดิจิทัลไว้ที่ฝ่ามือเพื่อเตรียมรับมือกับสิ่งที่กำลังจะพังประตูเข้ามาในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไขปริศนาและเติบโตไปพร้อมกับรินและอาจารย์เวโรนิก้าในตอนนี้นะครับ