สามีผู้คลั่งรัก

เสียงทุบโต๊ะไม้ดังสนั่นจนกาน้ำชาเคลือบอีนาเมลสั่นระริก ป้าสะใภ้ใหญ่แห่งตระกูลจางหน้าดำคล้ำด้วยความโกรธเกรี้ยว นิ้วอวบหนาชี้หน้าหลินฟางที่กำลังยืนกอดอกอมยิ้มอยู่ที่หน้าแผงค้าในตลาดมืดอย่างไม่เกรงใจใคร "นังสะใภ้รอง แกกล้าดียังไงถึงเอาเนื้อหมูชั้นดีพวกนี้มาขายตัดหน้าสหกรณ์รัฐ! แกอยากติดคุกหัวโตฐานค้ากำไรเกินควรหรือไง ห๊ะ!" หลินฟางปรายตามองญาติผู้พี่สามีที่พยายามหาเรื่องรีดไถด้วยความเบื่อหน่าย เธอยังไม่ทันอ้าปากตอกกลับให้หงายเงิบ เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังราวกับเสียงคำรามของพญาเสือโคร่งก็ดังแทรกขึ้นมาจากด้านหลัง "ถ้าใครกล้าแตะต้องภรรยาผมแม้แต่ปลายนิ้ว... ลองก้าวเข้ามาอีกก้าวเดียวสิครับ" ผู้กองจางเหว่ยในชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวเข้ม ร่างกายสูงใหญ่กำยำจนดูน่าเกรงขาม ก้าวเท้าเข้ามาบังร่างของภรรยาไว้มิดชิด นัยน์คมกราบกวาดมองป้าสะใภ้ใหญ่และเหล่าสมุนมุงด้วยแววตาเย็นเยียบดุจน้ำแข็งขั้วโลก ป้าสะใภ้ใหญ่กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ขาสั่นพับด้วยความหวาดกลัว นางไม่เคยคิดว่านายทหารหนอนหนังสือผู้เงียบขรึมคนนี้จะกลับตัวกลายมาเป็นคนดุร้ายและปกป้องเมียราวกับจงอางหวงไข่ได้ถึงเพียงนี้ จางเหว่ยไม่สนใจสายตาหวาดผวาของคนรอบข้าง เขาหันขวับมามองหลินฟางทันที สีหน้าที่เคยแข็งกร้าวพลันอ่อนลงจนแทบกลายเป็นน้ำผึ้ง มือหนาหยาบกร้านจากการจับอาวุธ เอื้อมไปปัดเศษฝุ่นที่เกาะอยู่ตรงไหล่ภรรยาอย่างเบามือที่สุด "เหนื่อยไหมครับ ฟางฟาง... ทำไมไม่รอให้ผมมาช่วยยกของตั้งแต่แรก ปล่อยให้มายืนตากลมอยู่ตรงนี้นานเกินไปแล้วนะ เดี๋ยวจะไม่สบายเอา" น้ำเสียงของเขานุ่มนวลและเจือไปด้วยความห่วงใยอย่างลึกซึ้ง จนพ่อค้าแม่ขายรอบข้างถึงกับแอบอิจฉาตาร้อน "ฉันไม่ใช่คุณหนูในหอคอยนะเหว่ยเกอ แค่นี้สบายมากค่ะ... เอ๊ย สบายมากครับ" หลินฟางเกือบเผลอหลุดคำพูดคุ้นชินออกมา รีบแก้คำลงท้ายแทบไม่ทันเมื่อเห็นสายตาคาดคั้นแก่อมยิ้มของสามี จางเหว่ยหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี เขารู้ดีว่าภรรยาสวาทคนนี้มีความลับมากมายซ่อนอยู่ และเขาก็เต็มใจที่จะเป็นทั้งโล่กำบังและผู้ช่วยมือหนึ่งให้เธออย่างไร้เงื่อนไข ทันใดนั้นเอง ลูกค้ากลุ่มใหญ่ซึ่งเป็นพนักงานโรงงานเหล็กกล้าที่เลิกงานกะดึก ก็กรูเข้ามามุงหน้าร้านด้วยความหิวโหย กลิ่นหอมเย้ายวนของ "หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงซอสมิติลับ" ที่หลินฟางเคี่ยวเคี่ยวด้วยไฟอ่อนๆ โชยตลบอบอวลไปทั่วตรอกมืด กระตุ้นต่อmน้ำลายของทุกคนจนแทบอดใจไม่ไหว "ผู้กองจาง! วันนี้ภรรยาคุณทำอะไรขาย กลิ่นหอมทะลุไปถึงปากซอยโน่นแน่ะ ผมขอเหมาหมูสามชั้นตุ๋นสองชามใหญ่ กับหมั่นโถวร้อนๆ อีกสี่ลูกครับ!" หัวหน้าคนงานโรงงานเอ่ยปากสั่งเสียงดัง จางเหว่ยพยักหน้ารับอย่างคล่องแคล่ว เขากระโดดเข้ามาช่วยหลังร้านอย่างไม่ถือตัว มือใหญ่ๆ ที่เคยถือปืนไรเฟิล บัดนี้กำลังตักหมูสามชั้นสีแดงฉ่ำวาวราดลงบนหมั่นโถวเนื้อนุ่มอย่างทะนุถนอม ท่าทางทะมัดทะแมงและใบหน้าหล่อเหลาคมคายที่เปื้อนเหงื่อเล็กน้อย ทำให้บรรดาแม่ค้าสาวๆ ในตลาดมืดถึงกับใจสั่นระทึก หลินฟางแอบมองสามีหนุ่มที่ยอมทิ้งศักดิ์ศรีนายทหารชั้นผู้ใหญ่มาช่วยเธอขายของในตลาดมืดด้วยความรู้สึกอิ่มเอมใจในอก ความรักความเข้าใจที่เติบโตขึ้นทีละน้อย ทำให้หัวใจดวงน้อยของเธอสั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้ การค้าขายดำเนินไปอย่างคึกคัก เงินหยวนและคูปองอาหารปลิวว่อนเข้ากระเป๋าของหลินฟางไม่ขาดสาย ภายในเวลาไม่ถึงสองชั่วโมง สินค้าล็อตแรกที่เตรียมมาก็เกลี้ยงเกลาจนไม่เหลือแม้แต่น้ำซุป ขณะที่ทั้งคู่กำลังช่วยกันเก็บแผงค้าท่ามกลางแสงไฟตะเกียงสลัว จางเหว่ยก็ดึงร่างของหลินฟางเข้าหาตัวเบาๆ ใบหน้าคมคายโน้มลงมาใกล้จนปลายจมูกเกือบชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดริมฝีปากของเธอ "วันนี้เหนี่ยวมาทั้งวันแล้ว... กลับบ้านไป สามีจะปรนนิบัติภรรยาเองดีไหมครับ" หลินฟางหน้าแดงซ่าน หัวใจเต้นโครมครามจนแทบกระเด็นออกมานอกอก เธอเตรียมจะอ้าปากเอ็ดสามีเจ้าเล่ห์สักหน่อย แต่สายตากลับเหลือบไปเห็นเงาดำทะทึนร่างหนึ่งที่ยืนแอบซุ่มมองพวกเธออยู่หลังเสาไฟมุมตึกลับแล นั่นคือ "หลี่เฉียง" อดีตคู่หมั้นจอมเจ้าเล่ห์ที่หายตัวไปนาน และในมือของมันกำลังถือซองกระดาษลับบางอย่างที่ส่งกลิ่นอายอันตรายอย่างเห็นได้ชัด... ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของ "ลมทะเลพัดรัก" เสมอมานะครับ