งานบุญที่ไม่มีวันจบ

"ถ้าป้าสมรคิดจะจัดงานทำบุญบ้านเพื่อล้างซวยให้ฉันล่ะก็... งั้นฉันก็คงต้องขอเป็นเจ้าภาพร่วมส่ง 'ของขวัญพิเศษ' ไปร่วมอนุโมทนาบุญด้วยสักตั้งแล้วล่ะครับ" รินรดากล่าวกับตัวเองเบาๆ พลางใช้มือเรียวคีบชิ้นเนื้อหมูอ่อนติดกระดูกอ่อนที่เคี่ยวจนเปื่อยนุ่มในซอสพะโล้สูตรลับ ออกมาจากหน้าจอสมาร์ทโฟนเข้าสู่มิติลับในพริบตา กลิ่นหอมของพะโล้ตุ๋นยาจีน ทั้งรากผักชี กระเทียม พริกไทยเม็ด และโป๊ยกั๊ก ลอยฟุ้งตลบอบอวลไปทั่วห้องครัวจนสิงหา สามีหนุ่มนายทหารร่างสูงใหญ่ที่เพิ่งเดินเช็ดผมเปียกชุ่มออกมาจากห้องน้ำ ถึงกับต้องสูดจมูกฟุดฟิดด้วยความหิว "กลิ่นอะไรเนี่ยริน หอมทะลุบ้านขนาดนี้ หรือว่าเธอแอบซ่อนหม้อพะโล้ไว้ในกระเป๋าเสื้ออีกแล้ว?" สิงหาเอ่ยถามด้วยรอยยิ้มอบอุ่น ดวงตาคมกริบมองภรรยาคนสวยที่กำลังยืนกอดอกยิ้มเจ้าเล่ห์อยู่หน้าเตาแก๊ส "ไม่ใช่แค่หอมธรรมดานะครับพี่สิงหา แต่นี่คือเมนูเด็ดที่จะเอาไปต้อนรับแขกเหรื่อหน้าหน้าเลือดในงานบุญลวงโลกของป้าสมรบ้านตรงข้ามต่างหาก" รินรดาหันมาตอบด้วยแววตาสبرประกายซุกซน มือบางหยิบโทรศัพท์มือถือไอโฟนรุ่นล่าสุดขึ้นมาเปิดแอปพลิเคชัน 'หมอผีไอที V.8' หน้าจอสีเขียวเรืองแสงปรากฏพิกัดดาวเทียมแสดงภาพบ้านของป้าสมรที่ตอนนี้กำลังตั้งเต็นท์สีขาวสะอาดตา มีพระสงฆ์เก้ารูปนั่งอยู่บนอาสนะ และชาวบ้านในหมู่บ้านมารวมตัวกันแน่นขนัด เพื่อร่วมพิธีสืบชะตาและสะเดาะเคราะห์ที่ป้าสมรประกาศกร้าวว่าเป็นงานทำบุญครั้งใหญ่ที่สุดในรอบปี ทว่า... เบื้องหลังเสียงสวดมนต์อันขลังและธูปเทียนที่จุดอบอวลนั้น ดวงตาทางไอทีของรินรดากลับมองเห็นควันสีดำทมิฬพวยพุ่งขึ้นมาจากใต้ถุนบ้านของป้าสมรอย่างชัดเจน หมอผีเถื่อนรับจ้างจากต่างอำเภอกำลังใช้กระดูกอาถรรพ์และตะปูตอกโลงศพฝังลงในดินรอบแนวรั้ว เพื่อดูดโชคลาภและแย่งชิงสิทธิ์ในโฉนดที่ดินทำกินของเธอกับสามี "ทำบุญบังหน้า แต่เบื้องหลังทำไสยศาสตร์มนต์ดำใส่เราแบบนี้ คงต้องให้ชิมฝีมือแม่ครัวสายสตรองอย่างฉันสักหน่อยแล้ว" รินรดาแค่นหัวเราะในลำคออย่างเยือกเย็น ในขณะเดียวกัน ที่บ้านพักของป้าสมร บรรยากาศอบอวลไปด้วยควันธูปและเสียงสวดเจริญพระพุทธมนต์ ป้าสมรในชุดผ้าไหมสีทองอร่ามกำลังนั่งพับเพียบเรียบร้อยประนมมือไหว้พระอย่างตั้งอกตั้งใจ แต่สายตาเจ้าเล่ห์กลับคอยชะเง้อมองออกไปที่ถนนหน้าบ้านเป็นระยะ เพื่อรอคอยการปรากฏตัวของเหยื่อที่นางวางแผนไว้ "นิมนต์ฉันท์เพลเสร็จแล้ว รบกวนท่านอาจารย์ช่วยทำพิธีปัดกวาดเสนียดจัญไรออกจากบ้านหลังตรงข้ามด้วยนะเจ้าคะ" ป้าสมรหันไปกระซิบกระซาบกับหมอผีชราหน้าตาเหี่ยวย่น นัยน์ตาขุ่นมัวราวกับคนเล่นของจนวิญญาณเข้าตัว หมอผีชราพยักหน้ารับอย่างยโส คราบน้ำหมากสีแดงฉานเปรอะเปื้อนมุมปาก ยิ้มเยาะเย้ยพลางหยิบกะโหลกมนุษย์ขนาดเล็กขึ้นมาวางบนโต๊ะพิธีที่มีบายศรีปากชาม เครื่องเซ่นไหว้ครบครัน "ไม่ต้องห่วงคุณโยม อาคมสายพรายที่อาตมา... เอ๊ย สำนักเราเลี้ยงไว้ ดุร้ายและหิวโหยยิ่งกว่าสุนัขป่า พรุ่งนี้เช้า ที่ดินผืนงามตรงนั้นก็จะตกเป็นของคุณโยมแต่เพียงผู้เดียว ไม่มีชื่อนังเด็กปากดีนั่นหลงเหลืออยู่แน่นอน" ทว่า ในวินาทีที่หมอผีชรากำลังจะท่องคาถาปลุกเสกอาคมชุดใหญ่ ทันใดนั้นเอง... ลมพัดแรงกรรโชกครั้งใหญ่ก็พัดเข้าใส่เต็นท์พิธีจนผ้าใบสะบัดพับๆ เสียงกระดิ่งลมสำริดที่แขวนไว้รอบชายคาดังระรัวราวกับเสียงเตือนภัย กึก! กลิ่นหอมฉุนรุนแรงของพะโล้หมูอ่อนเคี่ยวเค็มหวานกลมกล่อม ก็ลอยทะลักทะลายพุ่งเข้าจมูกของทุกคนในงานอย่างกะทันหัน ชนิดที่เรียกว่าต่อให้เป็นคนเป็นหวัดคัดจมูกขั้นรุนแรงก็ยังต้องสะดุ้งตื่น "กลิ่นอะไรวะเนี่ย?" ชาวบ้านคนหนึ่งส่งเสียงทักขึ้นด้วยความฉงน "ทำไมมันหอมยั่วน้ำลายขนาดนี้วะ หอมเหมือนขาหมูพะโล้เจ้าดังในตลาดสด แต่... แต่มันมีกลิ่นเครื่องเทศโบราณที่ลึกล้ำแปลกประหลาดด้วย" ป้าสมรขมวดคิ้วมุ่นด้วยความหงุดหงิด นางอุตส่าห์จัดเตรียมอาหารคาวหวานอย่างดีไว้เลี้ยงพระและแขกเหรื่อเพื่อสร้างภาพคนใจบุญ แต่กลิ่นพะโล้ปริศนานี้กลับลอยมาจากไหนไม่รู้ รุนแรงจนกลบกลิ่นอาหารในงานจนหมดสิ้น แถมยังทำให้กระเพาะอาหารของทุกคนส่งเสียงร้องโครกครากออกมาพร้อมกันอย่างน่าอับอาย "ใครเอาอาหารมาทำอะไรแถวนี้! เสียบรรยากาศงานบุญหมด!" ป้าสมรตวาดลั่นด้วยความโมโห หันไปมองรอบตัวด้วยสายตาดุดัน แต่หมอผีชรากลับหน้าถอดสีทันที นัยน์ตาขุ่นมัวเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัว สองมือเหี่ยวย่นสั่นเทาจนกะโหลกมนุษย์บนโต๊ะเกือบหล่นร่วงลงพื้น เพราะเขาสัมผัสได้ถึงพลังงานพลังจิตอันมหาศาลและกระแสลมปราณไสยศาสตร์ระดับปรมาจารย์ที่กำลังพุ่งตรงมายังโต๊ะพิธีนี้โดยเฉพาะ! "ไม่ใช่... ไม่ใช่กลิ่นอาหารธรรมดาแล้วคุณโยม..." หมอผีชราละล่ำละลักเสียงสั่นเครือ เหงื่อกาฬแตกพลั่กเต็มใบหน้า "มีคน... มีคนกำลังใช้ 'วิชามิติลับ' ส่งของเซ่นไหว้เข้ามากลางวงพิธีของเรา!" สิ้นเสียงคำเตือนของหมอผีเถื่อน ทันใดนั้นเอง บริเวณตรงกลางโต๊ะพิธีบูชาที่เต็มไปด้วยเครื่องเซ่นไหว้มนต์ดำ ก็ปรากฏกลุ่มควันสีขาวพวยพุ่งขึ้นมาเบาๆ พร้อมกับหม้อดินเผาขนาดเล็กใบหนึ่งที่โผล่ทะลุออกมาจากความว่างเปล่าอย่างน่าอัศจรรย์ใจ! ฝาหม้อดินค่อยๆ ขยับเปิดออกเองช้าๆ เผยให้เห็นชิ้นเนื้อหมูอ่อนพะโล้สีน้ำตาลเข้มฉ่ำซอส ควันร้อนกรุ่นส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ พร้อมกับกระดาษสาแผ่นเล็กที่แปะติดอยู่ข้างหม้อ ซึ่งมีลายมือหวัดๆ แต่ทรงพลังเขียนกำกับไว้ด้วยตัวอักษรสีแดงสดใสว่า... *"ขอเชิญวิญญาณเร่ร่อนและสัมภเวสีทุกดวงในงานนี้ ร่วมรับประทานอาหารสำรับแรก ก่อนจะถูกปัดกวาดให้สิ้นซากในยกถัดไป ด้วยความปรารถนาดีจาก... หมอผีไอทีและสามีทหารสุดหล่อ"* บรรยากาศในงานทำบุญบ้านของป้าสมรพลันเงียบกริบลงในทันดล ทุกสายตาจับจ้องไปที่หม้อพะโล้ปริศนาด้วยความตื่นตะลึงระคนหวาดผวา ป้าสมรหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษ ขาสั่นพับจนแทบล้มทรุดลงไปกองกับพื้น ส่วนหมอผีชราถึงกับกระอักเลือดออกมาคำโตเมื่อพลังอาคมที่ตนสะสมมานานนับปี ถูกไอความร้อนจากหม้อพะโล้แผดเผาจนสลายกลายเป็นจุลในชั่วพริบตาเดียว! รบกวนรี้ดเดอร์ทุกท่านช่วยส่งกำลังใจให้หมอผีวัยรุ่นและพี่สิงหาในการปิดฉากเกมนี้ด้วยนะครับ