แฮกผีด้วยวิชาหมอผียุค 80

หน้าจอโน้ตบุ๊กยี่ห้อดังยุคแปดศูนย์พ่นควันสีเขียวเรืองแสงออกมาฟอดใหญ่ ส่งกลิ่นเหม็นไหม้ของพลาสติกผสมกำมะถันคละคลุ้งไปทั่วห้องครัว กลิ่นนี้รุนแรงเสียจนรินรดาต้องยกมือขึ้นมาพัดไล่ควัน พร้อมกับใช้เท้าเขี่ยกระป๋องเบียร์วาล์ที่ว่างเปล่าให้กลิ้งไปชนขาเก้าอี้ "พี่สิงหา! สายแลนเชื่อมต่อกับศาลพระภูมิหลังบ้านยังครับท่านผู้กอง ถ้าช้ากว่านี้วิญญาณสัมภเวสีฝั่งป้าสมรจะอัปโหลดตัวเองเข้ามาสิงในหม้อหุงข้าวเราแล้วนะ!" เสียงใสแจ๋วแต่วกวนด้วยความหัวเสียดังลั่นบ้าน รินรดากำลังมือระวางกับการเคาะแป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์ด้วยความเร็วสูง นิ้วเรียวสวยสวมแหวนหยกโบราณกะพริบแสงสีฟ้าทุกครั้งที่เธอป้อนโค้ดคาถาลงไป ในขณะเดียวกัน หน้าจอโทรศัพท์มือถือเครื่องเก่าก็รันแอปพลิเคชัน "เช็คดวงไล่ผี 4.0" ที่เธอเขียนโปรแกรมขึ้นมาเองแบบสดๆ ร้อนๆ บนหน้าจอแสดงกราฟิกคลื่นพลังงานวิญญาณสีแดงฉานพุ่งทะยานทะลุเพดาน พ่วงด้วยพิกัด GPS ที่ระบุชัดเจนว่าผีตายโหงที่ป้าสมรจ้างมา กำลังยืนเกาะขอบหน้าต่างห้องครัวจ้องมองพวกเขาตาเป็นมัน ร้อยเอกสิงหา สามีหนุ่มกล้ามLโตในชุดกล้ามสีเขียวขี้ม้าและกางเกงสนามยับยู่ยี่ ก้าวฉับๆ เข้ามาประชิดตัวภรรยา มือหนาถือสายแลนความยาวสิบเมตรที่ต่อพ่วงเข้ากับเสาอากาศรับสัญญาณโทรเลขเก่า ปลายสายอีกด้านพันด้วยด้ายสายสิญจน์เจิมน้ำมนต์เก้าวัดอย่างแน่นหนา "เรียบร้อยแล้วครับน้องริน ผมเอาสายแลนผูกติดกับปลัดขิกไม้พะยูงหลวงพ่อ-อ่ำ แล้วฝังดินเชื่อมกราวด์กับรากต้นมะม่วงหน้าบ้านเรียบร้อย ระบบป้องกันคลื่นไสยศาสตร์ด้านนอกเสถียรแล้ว เก้าสิบเก้าจุดเก้าเปอร์เซ็นต์" สิงหากล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท ทว่าดวงตาคมกริบฉายแววคลั่งรักอย่างปิดไม่มิด เขายื่นมือไปปัดปอยผมที่หลุดลุ่ยออกจากเหงื่อบนหน้าผากของภรรหาสาวอย่างเบามือ แม้สถานการณ์รอบตัวจะตึงเครียดและมีเสียงเคาะกระจกดังปึงปังจากด้านนอก ทว่านายทหารหนุ่มกลับห่วงใยความเหน็ดเหนื่อยของภรรยามากกว่าสิ่งอื่นใด "ดีมากครับพี่! งั้นตาเราเอาคืนบ้างแล้ว..." รินรดาแววตาเป็นประกายเจ้าเล่ห์ เธอยิ้มมุมปากก่อนจะกดปุ่ม Enter บนแป้นพิมพ์เสียงดังสนั่น *Enter!* เพ้ง! เสียงกระจกหน้าต่างห้องครัวแตกละเอียด เศษแก้วกระจายเกลื่อนพื้น พร้อมกับร่างโปร่งแสงของผีชายฉกรรจ์นุ่งโจงกระเบนขาดวิ่น หน้าตาเขียวช้ำ เลิกลั่กด้วยพิษบาดแผล ทว่าแววตากลับดุร้ายน่ากลัว มันพุ่งทะยานเข้ามาในห้องหมายจะควบคอรินรดาตามคำสั่งจ้างวานของป้าสมร ทว่า... รินรดาไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อย เธอกลับแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ "คิดว่าใช้ไสยศาสตร์บ้านนอกแล้วจะสู้ระบบดิจิทัลของฉันได้หรือไง ตาแก่หัวโบราณ!" รินรดากดคีย์ลัดบนแป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์ทันที แอปพลิเคชันที่เธอเขียนขึ้นทำงานประสานกับมิติลับในแหวนหยกโบราณ ทันใดนั้น หน้าจอโน้ตบุ๊กก็ปรากฏกรอบสี่เหลี่ยมสีฟ้าครอบตัววิญญาณร้ายไว้ ราวกับระบบจดจำใบหน้าในกล้องวงจรปิด *“ระบบกำลังทำการบล็อก IP Address วิญญาณ... ตรวจพบการบุกรุก ทำการแปลงสภาพพลังงานลบให้กลายเป็นไฟล์ขยะ...”* เสียงสังเคราะห์จากโปรแกรมดังขึ้น ผีร้ายที่พุ่งเข้ามากลางอากาศพลันหยุดชะงัก ร่างกายโปร่งแสงของมันเริ่มบิดเบี้ยวกลายเป็น pixels สี่เหลี่ยมสีดำคล้ายภาพหน้าจอคอมพิวเตอร์ค้าง มันอ้าปากกรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดทรมานที่พลังงานวิญญาณถูกบีบอัดและลบข้อมูลทิ้งทีละส่วน "ไอ้... น... นี่มันวิชาอะไรวะเนี่ย กูเจ็บโว้ย!" ผีร้ายแผดเสียงลั่นบ้าน "นี่คือวิชา 'แฮกผี' สไตล์หมอผีวัยรุ่นยุคแปดศูนย์ไงครับคุณวิญญาณ!" สิงหาพูดแทรกขึ้นพร้อมกับชักปืนพกสั้นคู่ใจที่บรรจงสลักอักขระคาถาอาคมทุกตารางนิ้ว เล็งปากกระบอกปืนไปที่กลางหน้าผากของผีร้ายอย่างแม่นยำ "และถ้าแกยังไม่ยอมคายความจริงว่าใครเป็นคนส่งแกมา ฉันจะส่งแกเข้าสู่ถังขยะรีไซเคิลถาวร แบบไม่ต้องผุดไม่ต้องเกิดกันพอดี" ผีร้ายหน้าซีดเผือก (ถ้ามันยังมีเลือดฝาด) เมื่อเห็นกระสุนอาคมสีทองส่องประกายเรืองรองในความมืด มันละล่ำละลักสารภาพทันทีด้วยความกลัว "อะ... อย่าลบฉันนะ! คนที่จ้างฉันมาคือป้าสมร! ยายแก่บ้านท้ายสวนนั่นแหละ เป็นคนจ่ายเงินห้าพันบาทแถมเหล้าขาวสองขวด ให้มาพังแปลงเกษตรแล้วไล่พวกแกออกจากที่ดินผืนนี้!" รินรดากดหยุดการทำงานของโปรแกรมชั่วคราว เธอยิ้มหวานหยาดเยิ้มแต่แฝงด้วยความเย็นเยียบจนสิงหาแอบกลืนน้ำลาย "ป้าสมรอีกแล้วสินะ... สงสัยรอบนี้โฉนดที่ดินในมิติลับของเราคงต้องขยายอาณาเขตไปกินพื้นที่สวนของแกมาเป็นแปลงปลูกกะหล่ำปลีเสริมดวงซะหน่อยแล้วล่ะมั้งครับพี่สิงหา" "ตามใจน้องรินเลยครับ เรื่องทางกฎหมายและเรื่องจัดการคนหัวหมอ ไว้ใจผมได้เสมอ" สิงหาโอบไหล่ภรรยาเข้ามาแนบชิด พร้อมกับหันไปมองหน้าต่างที่บัดนี้วิญญาณร้ายถูกดูดเข้าไปขังไว้ในฮาร์ดดิสก์สำรองเรียบร้อยแล้ว ทว่า ในจังหวะที่บรรยากาศกำลังจะโรแมนติกปนความสะใจ เสียงเคาะประตูก็รัวดังสนั่นหวั่นไหวจากด้านหน้าบ้าน พร้อมกับเสียงตะโกนแหบแห้งของป้าสมรที่ดังทะลุกำแพงเข้ามา "ไอ้หลานอกตần! ออกมาเดี๋ยวนี้! มึงกล้าดียังไงเอาหมอผีเถื่อนมาทำของใส่สวนกู รินรดา! มึงออกมาเคลียร์กับกูเดี๋ยวนี้!" รินรดาหันมาสบตากับสามี รอยยิ้มร้ายกาจผุดขึ้นที่มุมปากของหญิงสาว เธอกดแป้นพิมพ์ครั้งสุดท้ายเพื่อเปิดใช้งานระบบประตูอัตโนมัติที่เชื่อมกับคอกหมูป่าในมิติลับ ก่อนที่รินรดาจะลุกขึ้นไปเปิดประตูต้อนรับญาติจอมสูบ เธอก็เหลือบไปเห็นหม้อดินเผาบนเตาถ่านที่กำลังตุ๋น 'ต้มแซ่บกระดูกหมูอ่อนใบมะขามอ่อน' ส่งกลิ่นหอมหวลตลบอบอวลไปทั่วทั้งบ้าน น้ำซุปร้อนๆ ใสแจ๋วลอยหน้าด้วยพริกขี้หนูสวนตำและใบมะกรูดฉีก รสชาติเปรี้ยวเค็มเผ็ดจัดจ้านกำลังเคี่ยวจนเนื้อหมูเปื่อยนุ่มละลายในปาก... และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง ก่อนที่มือเรียวจะบิดกลอนประตูบ้านออกไปเผชิญหน้ากับป้าสมร รินรดาก็พลันฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า... เนื้อหมูอ่อนในหม้อนี้ ถ้าเอาไปเซ่นไหว้ศาลเจ้าที่ท้ายสวนของป้าสมรเพื่อตัดขาดดวงชะตากรรมล่ะก็ คงเป็นมื้อดึงดูดวิญญาณที่แซ่บสะใจที่สุดในสามโลกอย่างแน่นอน! ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "หมอผีวัยรุ่น" เสมอมานะครับ