กลยุทธ์ยึดฐานที่มั่น

เศษปูนและฝุ่นควันฟุ้งกระจายจนกลายเป็นม่านสีเทาที่บดบังทุกสรรพสิ่ง เสียงกัมปนาทจากการถล่มของเพดานยังคงดังก้องอยู่ในโสตประสาทของฉัน ฉันใช้แขนเสื้อปัดฝุ่นที่เกาะตามไหล่พลางก้าวถอยหลังหนึ่งก้าวอย่างเยือกเย็น สายตาคมกริบกวาดมองไปรอบห้องโถงที่บัดนี้กลายเป็นซากปรักหักพังไปครึ่งหนึ่งแล้ว “แผน B ของเธอช่าง... อลังการงานสร้างเสียจริงนะ ลิซ่า” เสียงทุ้มต่ำติดจะยียวนดังมาจากมุมมืดที่บัดนี้กลายเป็นช่องว่างระหว่างคานเหล็กที่บิดเบี้ยว เซนอสก้าวออกมาจากเงามืด ชุดคลุมสีดำสนิทของเขาแทบจะกลืนไปกับความมืดมิดของห้องที่ไร้แสงไฟ ฉันแค่นยิ้มที่มุมปาก “ถ้าไม่ใช่เพราะระบบ ‘สุ่ม’ ที่เธอส่งมาให้ในจังหวะที่แย่ที่สุด ฉันคงไม่ต้องทำลายฐานที่มั่นของตัวเองเพื่อกำจัดพวกหนอนแมลงที่ตามกลิ่นมาหรอกนะ เซนอส” เซนอสหัวเราะหึในลำคอ เขาเดินนวยนาดเข้ามาใกล้ ขยับแว่นสายตาที่ดูขัดกับลุคดูลึกลับของเขา “อย่าโทษระบบเลย คนที่เลือกจะเสี่ยงดวงกับโชคชะตาคือเธอเองไม่ใช่หรือ? เอาล่ะ... ในเมื่อทางออกข้างหน้าถูกปิดตาย และกองทัพฮันเตอร์ฝ่ายตรงข้ามกำลังล้อมกรอบเข้ามา จะเลือกการ์ดใบไหนดีล่ะ แม่สาวนักกลยุทธ์?” ฉันไม่ตอบ แต่ดวงตาสีเทาเข้มของฉันสั่นไหวเพียงชั่วครู่เมื่อนึกถึงคำพูดของคนที่อยู่ในบันทึกที่เพิ่งค้นพบก่อนที่เพดานจะถล่มลงมา—ชื่อของครอบครัวฉันปรากฏอยู่ในแฟ้มลับของระบบกาชา... พวกเขาไม่ได้หายไปเพราะอุบัติเหตุ แต่พวกเขาถูก ‘สุ่ม’ ออกไปจากกระดานหมากรุกนี้ตั้งแต่ต้น ฉันสะบัดมือขวา การ์ดสีทองอร่ามหลายใบปรากฏขึ้นและลอยวนรอบปลายนิ้ว ความรู้สึกเย็นเยียบของพลังงานไหลเวียนผ่านปลายนิ้ว นี่ไม่ใช่แค่การสุ่ม แต่มันคือการควบคุมสถานการณ์ที่ฉันเลือกเอง “เซนอส ในเมื่อเธอชอบเล่นเกมมากนัก งั้นเรามาดูการขยับหมากครั้งนี้ให้ดี...” ฉันกล่าวเสียงเรียบ ก่อนจะสะบัดการ์ดใบหนึ่งลงบนพื้นห้องที่เต็มไปด้วยฝุ่น การ์ดใบนั้นเรืองแสงวาบ! ทันใดนั้น เงาร่างของอัศวินไร้หน้าขนาดมหึมาพุ่งทะลุขึ้นมาจากผืนดิน ก่อตัวเป็นกำแพงป้องกันที่แข็งแกร่งดั่งภูผา มันไม่ใช่แค่การ์ดป้องกัน แต่มันคือการสร้าง ‘พื้นที่อาณาเขต’ ที่บีบให้ศัตรูต้องตกอยู่ในกับดักที่ฉันวางไว้ “เธอคิดจะขังพวกมันไว้ในห้องนี้งั้นหรือ?” เซนอสเลิกคิ้วมองการ์ดที่ฉันขว้างออกไปทีละใบ “นั่นมันเป็นการฆ่าตัวตายชัดๆ ลิซ่า ห้องนี้กำลังจะพังถล่มลงมาทับพวกเธอทั้งหมด” “ใครบอกว่าฉันจะขังพวกมันไว้ล่ะ?” ฉันแค่นยิ้มพลางหยิบการ์ดใบสุดท้ายขึ้นมา การ์ดใบนี้ไม่มีสีสัน เป็นเพียงกระดาษเปล่าที่มีออร่าสีดำขลับแผ่ออกมา “ฉันจะทำให้มันเป็น ‘กรงขัง’ ที่มีค่าใช้จ่ายสูงลิ่ว... สูงพอที่ศัตรูของฉันจะไม่มีวันลืม” ฉันดีดนิ้วทันที! พื้นที่โดยรอบสั่นสะเทือน รอยแยกมิติสีม่วงเข้มเริ่มก่อตัวขึ้นตรงกลางห้อง มันไม่ใช่รอยแยกมิติธรรมดา แต่เป็น ‘รอยแยกจำลอง’ ที่ดึงพลังงานมาจากตัวระบบเอง! นี่คือสิ่งที่ฉันแลกเปลี่ยนมาเพื่อตามหาความจริง... ฉันยอมรับความเสี่ยงที่จะถูกระบบกลืนกินเพื่อให้ได้คำตอบที่แท้จริง ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มฮันเตอร์บุกรุกเข้ามาทางช่องว่างที่เพดานถล่ม พวกเขาสวมชุดเกราะเต็มยศพร้อมอาวุธครบมือ ลิซ่ารวบผมของเธอขึ้นสูง แววตามุ่งมั่นและเปี่ยมด้วยอำนาจสั่งการ “พวกนายมาสายไปนะ... เพราะตอนนี้ ห้องนี้เป็นของฉันแล้ว” ฉับพลันนั้นเอง ชายในชุดเกราะผู้นำกลุ่มคนหนึ่งก็หยุดชะงัก สายตาเขามองมาที่ฉันด้วยความตกตะลึง—ไม่ใช่เพราะความสวย หรือความมั่นใจของฉัน—แต่เป็นเพราะเข็มกลัดที่ติดอยู่ที่ปกเสื้อของฉัน... เข็มกลัดรูปกุญแจไขว้ที่ตระกูลของฉันเป็นคนออกแบบเพียงกลุ่มเดียวในโลก เขาก้าวถอยหลังด้วยใบหน้าซีดเผือด “เธอ... เธอคือลูกสาวของ ‘คนคนนั้น’ งั้นหรือ? เป็นไปไม่ได้! ในเมื่อรอยแยกครั้งแรกกลืนกินคนทั้งตระกูลไปหมดแล้ว!” ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ เซนอสที่ยืนดูอยู่ข้างหลังขยับรอยยิ้มกว้างขึ้นเรื่อยๆ จนน่ากลัว เขาขยับเข้ามาใกล้หูของฉันแล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงที่ทำให้ขนลุก “เห็นไหมล่ะลิซ่า... ข้อมูลที่เธอตามหาไม่ได้หายไปไหน แต่มันกำลังยืนถืออาวุธอยู่ตรงหน้าเธอในตอนนี้ต่างหากล่ะ” ฉันมองเข็มกลัดของตัวเอง แล้วหันกลับไปเผชิญหน้ากับศัตรูที่ตอนนี้กลายเป็น ‘ตัวแปรสำคัญ’ ของเรื่องราวทั้งหมด ปมในใจที่เคยพร่าเลือนเริ่มกระจ่างชัดขึ้นทีละน้อย... ระบบกาชานี้ไม่ได้สร้างมาเพื่อเป็นเครื่องมือของผู้กล้า แต่มันถูกสร้างมาเพื่อเป็น 'บทลงโทษ' ให้กับสายเลือดของฉัน! ฉันคว้าด้ามดาบขึ้นมา ประกายไฟลุกโชนรอบตัว พร้อมเผชิญหน้ากับความจริงที่โหดร้าย “ถ้าอย่างนั้น... ฉันก็ไม่จำเป็นต้องเล่นตามกฎของพวกแกอีกต่อไปแล้ว” ฉันพุ่งตัวออกไปพร้อมกับการ์ดใบสุดท้ายที่เริ่มเปลี่ยนสีจากสีทองเป็นสีเลือด ดาบในมือฟาดฟันเข้าใส่ชายคนนั้น แต่ทว่า... วินาทีที่คมดาบใกล้จะสัมผัสตัวเขา ร่างของชายผู้นั้นกลับสลายกลายเป็นละอองสีทองและหายไปราวกับควันไฟ! ทิ้งไว้เพียงกล่องโลหะใบเล็กๆ ที่ตกลงบนพื้นแทนที่ร่างของเขา กล่องนั้นสลักตราประจำตระกูลของฉันอย่างชัดเจน และเสียงหัวเราะของเซนอสก็ดังก้องขึ้นในความมืดอีกครั้ง “ยินดีด้วยนะลิซ่า... นี่คือการสุ่มครั้งแรกที่เธอ ‘ทำสำเร็จ’ โดยไม่ต้องใช้การ์ด!” ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของฉันในตอนนี้นะคะ การ์ดมาสเตอร์ลิซ่าจะพาทุกคนไปพบกับความจริงที่สั่นคลอนไปถึงบัลลังก์เทพผู้กล้าในตอนถัดไปค่ะ