เผชิญหน้าเทพผู้ดูแล

"ถ้าการแลกเปลี่ยนคือหัวใจของระบบนี้ งั้นบอกฉันมาสิ... ว่าชีวิตของคนนับล้านในมิตินี้ มีค่ากี่แต้มกาชาในสายตาของนายกันแน่ เซนอส?" ฉันเอ่ยถามท่ามกลางความเงียบงันที่กดทับราวกับผืนน้ำลึก ดวงตาของฉันจ้องเขม็งไปยังชายในชุดคลุมดำที่ยืนสงบนิ่งอยู่บนแท่นศิลาลอยฟ้า ใจกลางวิหารแห่งการตัดสินที่ซึ่งกาลเวลาดูจะหยุดนิ่งไปนานแล้ว มือของฉันกระชับการ์ดสีเงินลวดลายวิจิตรในมือแน่นจนปลายนิ้วเปลี่ยนเป็นสีขาว เลือดในกายฉันสูบฉีดด้วยความโกรธแค้นที่ถูกกดทับไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย เซนอสหัวเราะเบาๆ เสียงของเขาทุ้มต่ำและกังวานราวกับเสียงกระซิบจากขุมนรก เขาค่อยๆ ปลดฮู้ดออก เผยให้เห็นใบหน้าที่ดูอ่อนเยาว์ผิดกับดวงตาที่ว่างเปล่าลึกซึ้งราวกับห้วงจักรวาล "ลิซ่า... เธอชอบพูดเรื่องมูลค่าเสมอ แต่ลืมไปหรือเปล่าว่าคนตั้งราคาไม่ใช่ฉัน แต่เป็นความโลภของมนุษย์ต่างหาก" เขาขยับกาย ก้าวเดินลงมาจากแท่นอย่างเชื่องช้า "อดีตของเธอที่ถูกลบเลือน... ความทรงจำเรื่องครอบครัวที่พังทลาย... เธอคิดว่ามันเป็นอุบัติเหตุหรือ? ทุกอย่างคือการสุ่มชะตาที่สมบูรณ์แบบที่สุดเท่าที่ฉันเคยสร้างมา" ฉันแค่นยิ้มที่มุมปากพลางควักการ์ดใบหนึ่งขึ้นมาสะบัดออก พลังงานสีฟ้าครามแผ่ซ่านรอบกาย "งั้นวันนี้ ฉันขอเป็นคนสุ่มชะตาให้นายเอง การ์ดระดับตำนาน: โซ่ตรวนแห่งพันธสัญญา!" โซ่สีทองส่องประกายพุ่งทะยานออกจากหน้าการ์ด หมายมัดร่างของเซนอสไว้ แต่เขากลับไม่ขยับหนี เพียงแค่ดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว โซ่ที่ควรจะรัดแน่นกลับแตกสลายกลายเป็นละอองแสงสีเทาเหมือนเศษแก้วที่ไร้ค่า "ไร้เดียงสาเกินไปแล้วนะ" เซนอสพึมพำ ก่อนที่บรรยากาศรอบตัวจะเปลี่ยนไป แรงกดดันมหาศาลถาโถมลงมาราวกับแรงโน้มถ่วงที่เพิ่มขึ้นสิบเท่า พื้นศิลาใต้เท้าฉันแตกร้าวเป็นวงกว้าง ลมหายใจเริ่มติดขัด นี่ไม่ใช่แค่การต่อสู้ด้วยพลังเวท แต่มันคือการเผชิญหน้ากับกฎเกณฑ์ของโลกที่เขากำหนดขึ้น "นายบอกว่าฉันต้องแลกชีวิตเพื่อชดใช้" ฉันพยายามฝืนยืนตัวตรง แม้จะรู้สึกเหมือนกระดูกทุกชิ้นในร่างกายกำลังจะแหลกละเอียด "ถ้าอย่างนั้น ฉันขอเดิมพันด้วยสิ่งเดียวที่นายไม่มี... ความรู้สึกของมนุษย์ที่กล้าจะต่อต้านพระเจ้าอย่างไร้เหตุผล!" ฉันกดปุ่มที่หน้าจอระบบ 'กาชา' รัวเร็วดุจพายุ ท่ามกลางวิกฤตที่บีบคั้น สัญชาตญาณของฮันเตอร์ระดับสูงบอกฉันว่าโอกาสเดียวที่จะชนะคือการ 'ทำลายตรรกะของระบบ' 'แจ้งเตือน: ตรวจพบการใช้งานการ์ดแบบสวนกระแสเงื่อนไข ผู้ใช้ต้องเสียสละแต้มสถานะทั้งหมด 90% เพื่อเปิดใช้งานการ์ดลับ' หน้าต่างระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานขึ้นตรงหน้า ฉันไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว นิ้วเรียวสวยกด 'ยืนยัน' ทันที พลังชีวิตของฉันถูกกระชากออกไปจนความเย็นยะเยือกแล่นเข้าจับขั้วหัวใจ ผิวพรรณที่เคยเปล่งปลั่งเริ่มซีดเผือด แต่ในมือกำลังปรากฏแสงสีขาวเจิดจ้าที่รุนแรงจนแม้แต่เซนอสยังต้องหรี่ตาลง "นั่นมัน... การ์ดต้องห้าม 'การล่มสลายของจุดเริ่มต้น'?" น้ำเสียงของเซนอสสั่นพร่าเป็นครั้งแรก เขาขยับถอยหลังก้าวหนึ่งด้วยความประหม่าที่ปิดไม่มิด ฉันกระตุกยิ้มอย่างผู้มีชัย แม้ร่างกายจะอ่อนแรงจนแทบยืนไม่อยู่ "ใช่... การ์ดที่ทำลายระบบกาชาที่นายภูมิใจยังไงล่ะ ถ้าไม่มีระบบ นายก็แค่เศษเสี้ยวของวิญญาณที่หลงทางในรอยแยกมิติ" วินาทีที่ฉันกำลังจะปลดปล่อยพลังทั้งหมดออกไป เสียงที่คุ้นเคยอย่างประหลาดก็ดังขึ้นจากด้านหลังของฉัน เสียงที่ทำให้มือที่ถือการ์ดของฉันชะงักค้างไปทันที "ลิซ่า... หยุดเถอะ ลูกรัก... เธอไม่รู้หรอกว่าถ้าเขาล่มสลายไป ใครที่จะต้องมารับหน้าที่ดูแลระบบแทนเขา" ร่างของหญิงสาวในชุดเดรสสีขาวบริสุทธิ์ก้าวออกมาจากความมืด ดวงตาของเธอมีสีเดียวกับหน้าต่างระบบของฉันไม่มีผิดเพี้ยน เธอคือคนที่ฉันพยายามตามหามาตลอดสิบปี... คนที่ควรจะตายไปในรอยแยกมิติเมื่อวันนั้น! ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับลิซ่าจนถึงวินาทีที่ความจริงเริ่มเผยออกมานะคะ