การดวลด้วยไพ่ตาย

"ถ้าโลกของฉันคือรอยแยกสุดท้ายที่พวกมันต้องการทำลาย... งั้นฉันก็จะเป็นรอยร้าวที่ฝังลึกลงในอกของพวกมันให้ดู" ฉันแค่นยิ้มบางๆ แม้ในใจจะเต้นรัวเหมือนกลองรบ ร่างของฉันยืนนิ่งประจันหน้ากับเซนอสในมิติบิดเบี้ยวที่ไร้ซึ่งจุดจบ พื้นที่โดยรอบสั่นสะเทือนราวกับแก้วที่กำลังร้าว ความกดอากาศมหาศาลจากกองทัพเงามืดที่ซุ่มรออยู่นอกเขตแดนทำให้ผิวกายฉันรู้สึกเย็นเฉียบดั่งโดนเข็มพันเล่มทิ่มแทง เซนอสหัวเราะหึในลำคอ แววตาภายใต้ฮู้ดสีดำสนิทนั่นดูไม่ทุกข์ร้อน เขาหมุนการ์ดในมือเล่นราวกับมันเป็นของเล่นเด็ก "ลิซ่า... ความมั่นใจของเธอน่ะมันน่าชื่นชมนะ แต่การเอาชนะ 'กฎของระบบ' ด้วยพลังที่ระบบมอบให้ มันไม่ได้เรียกว่าชัยชนะหรอก มันเรียกว่า 'การฆ่าตัวตายที่งดงาม' ต่างหาก" "งั้นก็คอยดูให้ดีเถอะค่ะ ว่าการฆ่าตัวตายของฉัน... จะทำให้ระบบเน่าๆ ของคุณพังทลายลงได้ไหม" ฉันขยับมือ เรียกใช้งาน 'อินเตอร์เฟซกาชา' ทันที แต่นี่ไม่ใช่การสุ่มแบบปกติที่ฉันเคยทำ แสงสีทองเรืองรองสว่างวาบขึ้นรอบตัวฉัน แทนที่ด้วยกลิ่นอายของไอเทมระดับตำนานที่ฉันเคยสะสมไว้ มันคือ 'กลยุทธ์การแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม' ซึ่งเป็นไพ่ตายใบเดียวที่ฉันแอบซ่อนไว้จากการสังเกตการณ์ของเซนอสมาตลอด *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในหัวอย่างเยือกเย็น: **[ท่านยืนยันการใช้ 'สัญญาสังเวยชีวิตผู้กล้า' เพื่อแลกกับการ์ดระดับโอเมก้าหรือไม่?]** ฉันไม่ลังเล นิ้วเรียวยาวกด 'ยืนยัน' อย่างเด็ดขาด ความเจ็บปวดแล่นปราดไปทั่วเส้นประสาทราวกับถูกไฟเผา แต่มุมปากของฉันกลับยกยิ้มขึ้น เซนอสที่เคยยียวนเริ่มขมวดคิ้วแน่น เขาสัมผัสได้ถึงความผิดปกติของค่าสถานะในระบบที่พุ่งสูงขึ้นเกินขีดจำกัด "นี่เธอทำอะไรลงไป! ลิซ่า หยุดเดี๋ยวนี้! ถ้าเธอฝืนดึงพลังระดับนั้นออกมา ร่างกายเธอจะรับไม่ไหว..." "ห่วงตัวเองเถอะค่ะ เซนอส" ฉันตัดบท เสียงของฉันเรียบนิ่ง ทว่าเต็มไปด้วยอำนาจ "คุณบอกว่าทุกอย่างต้องแลกด้วยการตัดสินใจที่เฉียบคม... งั้นวันนี้ ฉันจะตัดสินใจให้คุณดู ว่าต่อให้โลกนี้จะเป็นรอยแยกสุดท้าย แต่คนที่ครองเกมไม่ใช่คุณ... แต่คือฉัน" การ์ดใบหนึ่งลอยออกมาจากห้วงมิติ มันส่องแสงสีรุ้งที่รุนแรงจนภาพรอบข้างบิดเบี้ยว ร่างของกองทัพเงามืดที่เคยคุกคามโลกของฉันเริ่มกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวเมื่อเห็นพลังที่แท้จริงของการ์ดใบนี้ แต่นั่นไม่ใช่เป้าหมายหลักของฉัน ฉันก้าวเท้าเดินเข้าไปหาเซนอสอย่างมั่นคง แรงกดดันจากพลังที่ฉันสุ่มได้ทำให้พื้นดินใต้เท้าของเขาร้าวราน เซนอสถอยหลังกรูด แววตาที่เคยอ่านยากกลับเต็มไปด้วยความตระหนก "นั่นมัน... การ์ด 'ผู้เขียนโชคชะตา'? เธอไปเอามาจากไหน! มันไม่มีอยู่ในตู้กาชาของฉัน!" "ไม่มีในตู้? งั้นก็แปลว่าฉัน 'สุ่ม' มันได้จากรอยแยกมิติที่คุณทิ้งไว้ไงคะ" ฉันหัวเราะเบาๆ ดวงตาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขา "คุณทำพลาดครั้งใหญ่แล้ว เซนอส ที่คิดว่าฉันเป็นแค่ผู้เล่นในเกมของคุณ แต่ความจริง... ฉันคือคนคุมกระดานคนใหม่" ฉันสะบัดมือ การ์ดในอากาศแตกตัวเป็นละอองแสงพุ่งเข้าใส่เซนอส เขาพยายามสร้างโล่ป้องกัน แต่มันไร้ผล พลังของการ์ดใบนี้คือการ 'ยกเลิกกฎ' ที่ระบบตั้งไว้ในพื้นที่นั้นๆ ทันใดนั้น ร่างของเซนอสก็เริ่มเลือนรางเหมือนภาพโฮโลแกรมที่สัญญาณขาดหาย ความเงียบงันปกคลุมมิติแห่งนี้อีกครั้ง ทว่าในจังหวะที่เซนอสกำลังจะสลายไป เขากลับยิ้มออกมา... เป็นรอยยิ้มที่ทำให้ฉันรู้สึกเสียวสันหลังวาบ "ลิซ่า... เธอคิดว่าการกำจัดคนดูแลระบบอย่างฉัน คือการหยุดเกมงั้นเหรอ?" เขาพึมพำขณะที่ร่างกายกลายเป็นฝุ่นละอองสีดำ "ผิดแล้ว... การทำลายผู้ดูแล ก็เท่ากับการเปิดประตูของ 'ห้องควบคุมหลัก' ที่แท้จริง และที่นั่นน่ะ... ไม่ใช่ที่ที่เธอจะอยากเข้าไปเยือนหรอกนะ" คำพูดของเขาทิ้งปริศนาเอาไว้ให้ฉันขบคิด ทว่าเหตุการณ์ไม่คาดฝันกลับเกิดขึ้นทันทีเมื่อแสงสีทองที่ฉันเรียกใช้เริ่มเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน ระบบไม่ได้หยุดทำงาน แต่มันกำลังรีบูตตัวเองใหม่ทั้งหมด และเสียงแจ้งเตือนที่น่าขนลุกก็ดังขึ้นในหัวของฉันอีกครั้ง **[คำเตือน: ตรวจพบตัวตนที่สามในห้องควบคุม... การสุ่มครั้งต่อไป จะไม่ใช่การสุ่มการ์ด แต่เป็นการสุ่ม 'ชีวิต' ของผู้ที่อยู่เหนือระบบ]** เงาร่างหนึ่งก้าวออกมาจากหลังบัลลังก์ที่เคยว่างเปล่า—บุคคลที่ฉันจำได้ดีจนหัวใจแทบหยุดเต้น คนที่ฉันพยายามตามหามาตลอดตั้งแต่การเสียชีวิตของครอบครัวในเหตุการณ์รอยแยกมิติครั้งแรก... เขาคนนั้นเดินเข้ามาหาฉันพร้อมกับถือการ์ดใบสุดท้ายในสำรับที่ฉันไม่เคยเห็นมาก่อน "ลิซ่า... ถึงเวลาที่เธอต้องเลือกระหว่างโลกใบนี้ กับความจริงที่เธออยากรู้ที่สุดแล้ว" ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับโชคชะตาที่คาดเดาไม่ได้ในการ์ดใบนี้ไปพร้อมกับลิซ่านะคะ!