การสุ่มครั้งแรกในระดับ SSR

“อย่าได้แตะต้องมันถ้าจิตใจของคุณยังไม่นิ่งพอ ลิซ่า... เพราะสิ่งที่กำลังจะปรากฏออกมา มันไม่ได้ต้องการแค่ 'แต้ม' แต่มันต้องการ 'วิญญาณ' ของคุณเป็นการตอบแทน” เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความเย้ยหยันของเซนอส ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในห้วงมิติสีครามที่ไร้จุดจบ ลิซ่าไม่ได้หันไปมองชายในชุดคลุมดำคนนั้น สายตาของเธอจดจ้องอยู่เพียงหน้าต่างโฮโลแกรมโปร่งแสงที่สั่นไหวอยู่เบื้องหน้า หัวใจของเธอเต้นเป็นจังหวะหนักหน่วงดั่งกลองรบ แต่นอกเหนือจากนั้น ใบหน้าของเธอกลับนิ่งสนิทราวกับรูปสลักน้ำแข็ง นิ้วเรียวยาวของเธอแตะลงบนปุ่ม 'สุ่มระดับสูง (SSR Rate-Up)' ที่เรืองแสงสีทองอร่ามจนแสบตา “วิญญาณงั้นหรือ?” ลิซ่าพึมพำ น้ำเสียงเรียบเรื่อยทว่าเด็ดขาด “ฉันสูญเสียทุกอย่างไปตั้งแต่วันที่รอยแยกมิติกลืนกินบ้านของฉันไปแล้ว เซนอส... ในเมื่อไม่มีอะไรจะให้เสีย ฉันก็พร้อมจะเดิมพันสิ่งที่เหลืออยู่เพียงอย่างเดียวเพื่อแลกกับอำนาจที่จะทำลายล้างพวกมันให้สิ้นซาก” *ตึ้ง!* เสียงสัญญาณดังก้องกังวานราวกับเสียงระฆังแห่งหายนะ หน้าต่างโฮโลแกรมเบื้องหน้าแตกกระจายออกเป็นละอองแสงสีทองที่หมุนวนอย่างบ้าคลั่ง ลิซ่าก้าวถอยหลังหนึ่งก้าวโดยสัญชาตญาณ แรงดึงดูดมหาศาลจากจุดศูนย์กลางของการสุ่มกำลังฉีกกระชากมิติรอบตัวให้บิดเบี้ยว เซนอสหัวเราะหึในลำคอ “ดูเหมือนโชคชะตาจะเริ่มตลกกับคุณแล้วสิ ลิซ่า... สิ่งที่คุณกำลังเรียกออกมา มันไม่เคยมีใครควบคุมมันได้สำเร็จแม้แต่คนเดียว” ลิซ่าไม่ตอบ เธอเพียงแค่นิ่งเงียบ สังเกตการไหลเวียนของมานาที่หนาแน่นจนกลายเป็นหยดน้ำค้างสีทองร่วงหล่นลงสู่ฝ่ามือ ทันใดนั้น แสงสว่างจ้าก็ระเบิดออกจนโลกทั้งใบกลายเป็นสีขาวโพลน ในวินาทีที่แสงจางลง สิ่งที่ปรากฏอยู่ในมือของเธอไม่ใช่การ์ดพลังทั่วไป แต่มันคือผลึกเหล็กสีดำสนิทที่เต้นตุบๆ ราวกับมีหัวใจของสิ่งมีชีวิตอยู่ภายใน ความเย็นยะเยือกแล่นปราดจากปลายนิ้วเข้าสู่หัวใจ ลิซ่ารู้สึกได้ทันทีว่าเลือดในกายกำลังเดือดพล่าน รอยสักรูปอักขระโบราณเริ่มปรากฏขึ้นบนท้องแขนของเธอ ลุกลามอย่างรวดเร็วราวกับเถาวัลย์ปีศาจ มันไม่ใช่แค่การได้รับอาวุธ แต่มันคือการ 'หลอมรวม' “อึก...” ลิซ่ากัดฟันแน่น ความเจ็บปวดจากการที่จิตวิญญาณถูกกระชากกระชั้นรุนแรงจนภาพตรงหน้าพร่ามัว แต่เธอก็ยังคงยืนหยัดด้วยสองขาที่มั่นคง เธอสัมผัสได้ถึงเสียงกระซิบจากอาวุธในมือ—มันเป็นเสียงของความโกรธแค้น เสียงของดาบที่ผ่านการนองเลือดมานับศตวรรษ “ควบคุมมันให้ได้ ลิซ่า!” เซนอสตะโกนขึ้น น้ำเสียงของเขาไร้ความยียวนกวนประสาทอย่างที่เคยเป็น เหลือเพียงความตื่นตระหนกที่ปิดบังไว้ไม่มิด “ถ้าคุณต้านทานเจตจำนงของมันไม่ได้ คุณจะกลายเป็นเพียงหุ่นเชิดของอาวุธชิ้นนั้น!” ลิซ่าหลับตาลง ดึงจิตสำนึกของตัวเองเข้าสู่ห้วงลึกแห่งสติ เธอเห็นภาพสมรภูมิที่กองซากศพทับถมกันเป็นภูเขาเลากา เธอเห็นใบหน้าของพ่อและแม่ในวันนั้น... วันที่ความสิ้นหวังทำให้เธออ่อนแอ ความโกรธที่อัดแน่นในใจตลอดหลายปีถูกถ่ายโอนไปยังอาวุธในมือ “ฉันไม่ใช่หุ่นเชิดของใครทั้งนั้น” เธอเค้นเสียงออกมา “และแกก็ไม่ใช่ผู้บงการชีวิตฉัน... จงสยบลง!” สิ้นคำประกาศนั้น ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่อาวุธในมือจะแปรสภาพเป็นดาบยาวเรียวสีดำสนิท ใบดาบสลักลวดลายสีเลือดที่เปล่งประกายอย่างน่าเกรงขาม ไอสีดำจางๆ ระเหยออกจากตัวดาบราวกับวิญญาณที่ถูกจองจำ มันคือ 'ดาบพันธนาการแห่งบาป (Blade of Sinful Pact)' อาวุธระดับ SSR ที่ผูกมัดด้วยวิญญาณเจ้าของเพียงผู้เดียว ลิซ่าลืมตาขึ้น ดวงตาของเธอเปลี่ยนจากสีน้ำตาลปกติเป็นสีแดงก่ำดั่งโลหิต เธอตวัดดาบในมือผ่านอากาศ เกิดเป็นรอยแยกมิติเล็กๆ ที่สลายตัวไปอย่างรวดเร็ว เธอรู้สึกถึงพลังที่ไหลเวียนผ่านเส้นเลือด—มันไม่ใช่พลังที่ยืมมา แต่มันคือส่วนหนึ่งของร่างกายเธอไปแล้ว เซนอสเดินเข้ามาใกล้ด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป เขาไม่ได้มองเธอด้วยความสนุกสนานอีกต่อไป แต่เป็นความหวาดหวั่นที่แฝงด้วยความเคารพ “คุณทำสำเร็จ... แม้จะเกือบเสียสติไปแล้วก็ตาม” ลิซ่าลดดาบลง ความนิ่งสงบกลับมาสู่ใบหน้าของเธออีกครั้ง แม้แววตาจะยังคงทิ้งความดุดันเอาไว้ “อย่าเพิ่งดีใจไปเซนอส... นี่เป็นแค่การเริ่มต้นเท่านั้น” ทว่า ทันใดนั้น บรรยากาศรอบตัวเธอก็เปลี่ยนไป ระบบกาชาที่เคยเงียบเชียบกลับแจ้งเตือนด้วยเสียงที่ผิดปกติ ไม่ใช่เสียงสีทองของความสำเร็จ แต่เป็นเสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉาน หน้าต่างระบบหลายสิบหน้าต่างเด้งขึ้นมาพร้อมกันจนบดบังทัศนียภาพ *แจ้งเตือนระดับวิกฤต: ตรวจพบการแทรกแซงจาก 'ตัวตน' ที่ระบบไม่รู้จัก* ลิซ่าหันขวับไปทางด้านหลังของเซนอส ที่นั่น... ในมุมมืดของมิติที่ควรจะว่างเปล่า เงาร่างหนึ่งกำลังค่อยๆ ก้าวออกมา สวมชุดคลุมที่มีสัญลักษณ์เดียวกับรอยแยกมิติที่พรากครอบครัวเธอไป มันคือศัตรูที่เธอตามหามาตลอดชีวิต แต่มันกลับยิ้มให้เธอด้วยรอยยิ้มที่คุ้นเคยเสียจนลิซ่าต้องตัวแข็งทื่อ “ไง ลิซ่า... ไม่คิดจะทักทายพี่สาวที่ 'ตาย' ไปแล้วหน่อยเหรอ?” ขอบพระคุณทุกท่านที่ยังคงยืนหยัดและร่วมสุ่มชะตาไปกับข้าพเจ้าในทุกวินาทีที่แขวนอยู่บนเส้นด้ายนี้นะคะ!