มิตรหรือศัตรูในกิลด์สีดำ

“ถ้าเจ้าคิดว่าการเข้ามาใน ‘กิลด์สีดำ’ แห่งนี้จะทำให้เจ้าปลอดภัยจากระบบล่ะก็... เจ้ากำลังดูถูกความตายที่ยืนหายใจรดต้นคออยู่ข้างหลังนั่นเกินไปหน่อยนะ ลิซ่า” เสียงทุ้มต่ำติดจะยียวนของเซนอสไม่ได้ทำให้ลิซ่าสะดุ้งไหว เธอเพียงแต่ขยับยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย ขณะที่นิ้วเรียวยาวของเธอคีบการ์ดระดับ ‘Rare’ ขึ้นมาหมุนเล่นระหว่างนิ้วอย่างชำนาญ แสงสีม่วงจางๆ จากการ์ดสะท้อนกับดวงตาคู่คมของเธอที่กำลังกวาดมองไปรอบโถงรับรองของกิลด์ที่ปกคลุมด้วยความมืดมิดและกลิ่นอายของสนิมเหล็ก ลิซ่าไม่ได้หันไปมองชายในชุดคลุมดำที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังเก่าคร่ำคร่าข้างๆ เธอเลือกที่จะจดจ้องไปยังเอกสารที่วางอยู่บนโต๊ะไม้โอ๊คสีเข้มตรงหน้า มันเป็นกระดาษหนังเก่ากรอบที่มีรอยไหม้เกรียมขอบๆ ซึ่งเธอเพิ่ง ‘สุ่ม’ ได้มาจากการแลกเปลี่ยนเลือดหยดหนึ่งกับเควสต์ลับเมื่อครู่ “ปลอดภัย? ฉันไม่เคยคาดหวังเรื่องนั้นหรอกค่ะ เซนอส” ลิซ่าตอบเสียงเรียบ “ฉันแค่ต้องการคำตอบ... ว่าทำไมรอยแยกมิติเมื่อสิบปีก่อน ถึงได้ทิ้ง ‘คราบเลือด’ ไว้บนกระดาษใบนี้ที่เป็นสัญลักษณ์ของกิลด์พวกคุณ” เซนอสหัวเราะหึในลำคอ เสียงนั้นเหมือนใบมีดที่เสียดสีกัน “ช่างน่าเสียดายที่เจ้าฉลาดเกินไป ความรู้คือยาพิษที่ออกฤทธิ์ช้า... ลิซ่า วันสิ้นโลกน่ะ ไม่ใช่ภัยธรรมชาติ ไม่ใช่ความผิดพลาดของดวงดาว แต่มันคือ ‘การรีเซ็ตระบบ’ ที่ผิดพลาดของใครบางคนที่ยืนอยู่สูงกว่าเรา” ลิซ่าชะงัก นิ้วที่คีบการ์ดหยุดกึก เธอวางการ์ดลงบนโต๊ะก่อนจะโน้มตัวไปข้างหน้า สายตาของเธอแข็งกร้าวขึ้นในทันใด “หมายความว่ายังไง? ที่บอกว่าการรีเซ็ตผิดพลาด...” “เจ้าเห็นเลขรหัสลับหลังการ์ดของเจ้าไหม?” เซนอสโน้มตัวเข้ามาใกล้จนสัมผัสได้ถึงไอเย็นเยียบที่แผ่ออกมาจากตัวเขา “ลองพลิกมันดูสิ แล้วเจ้าจะเข้าใจว่าทำไมครอบครัวของเจ้าถึงไม่ใช่ ‘คนกลุ่มแรก’ ที่ถูกลบหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์” ลิซ่าสูดลมหายใจเข้าลึก มือของเธอสั่นเล็กน้อยแต่ยังคงความมั่นคง เธอพลิกการ์ดระดับ Rare ที่เพิ่งได้รับมา หลังการ์ดใบนั้นไม่ได้มีแค่ค่าพลัง แต่มันมีรอยสักจางๆ เป็นรูปเฟืองที่แตกสลาย ซึ่งเป็นสัญลักษณ์เดียวกับที่เธอเห็นในห้องลับของพ่อก่อนที่ท่านจะหายตัวไปในรอยแยกมิติ “มันคือรหัสลับของกิลด์สีดำ...” ลิซ่าพึมพำ ดวงตาสั่นไหวด้วยความโกรธแค้นที่ถูกกดทับไว้ “พวกคุณเป็นคนเปิดประตูมิตินั้น... เพื่อสังเวยชีวิตผู้คน แลกกับพลังที่ระบบมอบให้พวกคุณงั้นสินะ!” “คำถามคือ... เจ้าจะเลือกเป็นเหยื่อ หรือจะเป็นผู้สุ่มชะตาคนต่อไปที่จะเขี่ยคนตายทิ้งเพื่อก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุด?” เซนอสลุกขึ้นยืน ร่างกายในชุดคลุมดำค่อยๆ เลือนหายไปในเงามืด เหลือทิ้งไว้เพียงกลิ่นอายของกำมะถันและกระดาษใบหนึ่งที่ตกอยู่ข้างๆ การ์ดของเธอ ลิซ่าคว้ากระดาษใบนั้นขึ้นมาทันที มันเป็นแผนที่... แผนที่ของ ‘ห้องนิรภัยแห่งศูนย์กลาง’ ที่ถูกระบุไว้ว่าคือจุดเริ่มต้นของวันสิ้นโลกที่กำลังจะมาถึงในอีกไม่ช้า หากข้อมูลนี้เป็นจริง สิ่งที่เธอตามหามาตลอดสิบปีไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่มันคือเส้นทางที่ถูกขีดเขียนไว้ตั้งแต่ต้น ทว่า ก่อนที่เธอจะขยับตัวก้าวออกไปจากห้องนี้ ประตูกิลด์สีดำที่ควรจะถูกล็อคไว้อย่างแน่นหนากลับค่อยๆ เปิดออกอย่างช้าๆ เสียงฝีเท้าหนักๆ ของรองเท้าบูทเหล็กหลายคู่ดังสะท้อนก้องเข้ามาในโถงทางเดิน เงาร่างของชายฉกรรจ์สามคนในชุดเกราะฮันเตอร์ระดับสูงปรากฏขึ้นที่หน้าประตู พร้อมกับอาวุธที่ชี้ตรงมาที่เธอ “ลิซ่า... ทางกิลด์สั่งมาว่าใครก็ตามที่ล่วงรู้ความลับของ ‘การรีเซ็ตครั้งที่หนึ่ง’ จะต้องกลายเป็นส่วนหนึ่งของเศษซากการ์ดชั่วนิรันดร์” ฮันเตอร์หัวหน้ากลุ่มเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชาพร้อมกระชับดาบในมือ ลิซ่าแค่นยิ้ม เธอหยิบการ์ดในมือขึ้นมาสะบัดเบาๆ พลังงานสีทองสว่างวาบขึ้นทั่วห้อง เธอก้าวถอยหลังไปที่หน้าต่างของกิลด์ที่มองเห็นหอคอยสูงเสียดฟ้าที่กำลังสั่นคลอน “งั้นก็ลองดูสิคะ ว่าเศษซากอย่างฉัน... จะทำให้พวกคุณพังทลายลงไปพร้อมกันได้ยังไง” เธอกระโดดออกไปในความมืด พร้อมกับที่ประตูห้องถูกพังทลายลงด้วยแรงระเบิดจากเวทมนตร์สีเลือด! ในจังหวะที่ร่างของเธอร่วงหล่นลงสู่เหวเบื้องล่าง ลิซ่าเหลือบไปเห็นเงาของใครบางคนที่ยืนอยู่บนยอดตึกสูง... เขาคือคนเดียวกับที่ปรากฏในภาพถ่ายเก่าแก่ของพ่อเธอเมื่อสิบปีก่อน คนที่ควรจะเสียชีวิตไปนานแล้ว... เขากำลังจ้องมองมาที่เธอพร้อมกับรอยยิ้มที่ทำให้หัวใจของเธอแทบหยุดเต้น ขอบพระคุณทุกท่านที่ยังคงยืนหยัดและร่วมสุ่มชะตาไปกับข้าพเจ้าในทุกวินาทีที่แขวนอยู่บนเส้นด้ายนี้นะคะ!