การฝึกฝนสุดโหดภายใต้ร่มไม้

"ถ้ายังร่ายเวtด้วยจังหวะที่สะเปะสะปะแบบนั้น ต่อให้เธอมีมานานามานาซัพพอร์ตเป็นอนันต์ ร่างกายของเธอก็จะระเบิดเป็นจุลก่อนที่คาถาจะทันเปล่งออกมาด้วยซ้ำค่ะ, เรย์" เสียงหวานใสแต่เฉียบคมราวน้ำแข็งขั้วโลกดังขึ้น ท่ามกลางบรรยากาศเงียบสงบใต้ร่มเงาของต้นไม้โบราณ "วิญญาณพฤกษาพันปี" ที่แผ่กิ่งก้านสาขาปกคลุมพื้นที่ฝึกซ้อมลับหลังหอพักเวทมนตร์ รินยืนกอดอก ใบหน้าเรียบเน fija นัยน์ตาสสีเทาคู่สวยมองเด็กหนุ่มตรงหน้าที่กำลังหอบหายใจโยนตัวพิงลำต้นไม้ใหญ่ เม็ดเหงื่อผุดพรายเต็มกรอบหน้าคมคาย เศษซากหินเวทมนตร์ระดับกลางที่เพิ่งระเบิดคามือเด็กหนุ่มยังคงส่งควันจางๆ ลอยกรุ่นขึ้นสู่ท้องฟ้าสีคราม เรย์ปาดเหงื่อที่หน้าผากด้วยหลังมือ รอยยิ้มมุมปากที่เป็นเอกลักษณ์ของเจ้าตัวถูกจุดขึ้นเพื่อกลบเกลื่อนความเหนื่อยล้า "โห... คุณติวเตอร์มือหนึ่ง ใจคอจะไม่ชมกันสักคำเลยเหรอครับ... อ๊ะ! ขอโทษทีติดปากไปหน่อยค่ะคุณครูริน" เขาแก้คำพูดทันทีเมื่อเหลือบไปเห็นดวงตาสีเทาคู่นั้นหรี่แคบลงพร้อมรังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาเล็กน้อย "ปากดีนักนะยะ" รินถอนหายใจเบาๆ พลางก้าวเท้าเข้ามาใกล้ ระยะห่างระหว่างทั้งสองลดลงจนเรย์สามารถได้กลิ่นหอมจางๆ คล้ายดอกไม้ป่าที่ผสมผสานกับกลิ่นอายมานาบริสุทธิ์จากตัวเธอ "นี่ไม่ใช่คาถาพื้นฐานสำหรับเด็กปีหนึ่งที่โรงเรียนสอนหรอกนะคะ เรย์ แต่มันคือโครงสร้างรากฐานของวงแหวนเวtโบราณที่ฉันถอดรหัสมาจากหอคอยโบราณ ถ้าเธอคิดจะก้าวผ่านเขตแดนชั้นที่สามไปให้ได้โดยไม่ใช้สมองคิด เธอมีสิทธิ์ตายก่อนจะได้แก้แค้นใครด้วยซ้ำ" คำพูดของรินไม่ได้เกินจริงเลยแม้แต่น้อย ย้อนกลับไปเมื่อสองชั่วโมงก่อน หลังจากที่พวกเขารอดพ้นมาจากเหตุการณ์เผชิญหน้ากับ "เงาปริศนา" ที่ทิ้งคำเตือนปริศนาไว้ รินก็ลากเรย์มายังพื้นที่ฝึกซ้อมส่วนตัวแห่งนี้ทันที ระบบเลเวลและหน้าต่างสเตตัสในหัวของเรย์ส่งเสียงเตือนระรัวตั้งแต่ก้าวแรกที่เหยียบเข้ามา [ระบบตรวจพบพื้นที่พิเศษ: เขตอาคมโบราณ "ร่มเงาพฤกษาปราชญ์"] [เงื่อนไขการปลดล็อกทักษะ: ผู้เล่น "เรย์" จำเป็นต้องเรียนรู้ "การควบคุมมานาขั้นสูง" จากผู้เชี่ยวชาญระดับสูง] [สถานะปัจจุบัน: ความสัมพันธ์ระหว่าง "เรย์" และ "ริน" เลื่อนระดับสู่ขั้น "สหายร่วมเป็นร่วมตาย" (ระดับความไว้วางใจ: 68%)] เรย์มองหน้าต่างสีฟ้าโปร่งแสงที่ลอยอยู่กลางอากาศแวบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับมาสบตากับหญิงสาวตรงหน้า รินในยามนี้ไม่มีมาดความเย็นชาที่น่ากลัวเหมือนวันแรกที่พบกัน แววตาของเธอยามที่กำลังอธิบายทฤษฎีเวทมนตร์เต็มไปด้วยความมุ่งมั่นและใส่ใจอย่างแท้จริง แม้ปากจะดุแต่ก็ยอมหยิบตำราโบราณเล่มหนามาเปิดกางออก ชี้ให้เห็นจุดเชื่อมโยงของเส้นใยมานาที่ซับซ้อน "ดูนี่..." รินยื่นมือเรียวบางของเธอออกมา คว้าจับข้อมือของเรย์เบาๆ เพื่อปรับทิศทางการไหลเวียนของกระแสมานาในร่างกายของเขา สัมผัสอุ่นๆ จากปลายนิ้วของเธอส่งผ่านผิวหนังเข้ามาทำให้เรย์ชะงักไปเล็กน้อย หัวใจเจ้ากรรมดันเต้นผิดจังหวะไปชั่วขณะ "อ... แบบนี้เหรอครับ... เอ๊ย แบบนี้สินะคะ" เรย์รีบกระแอมไอแล้วเปลี่ยนสรรพนามในใจทันทีเมื่อสายตาดุๆ ของรินมองมา "ตั้งสติหน่อยค่ะ เรย์!" รินขยับตัวเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิดจนไหล่แทบจะชิดกัน กลิ่นหอมจางๆ จากเรือนผมสีเงินยวดยวงของเธอโชว์เข้ามาแตะจมูก "การควบคุมมานาไม่ได้ใช้แค่พลังกาย แต่ต้องใช้ 'จิตวิญญาณ' และ 'ความเข้าใจ' ในธรรมชาติ หลับตาลง... แล้วรู้สึกถึงเส้นสายมานาที่เชื่อมโยงระหว่างรากไม้ใต้ดินกับหัวใจของเธอสิคะ" เรย์สูดหายใจเข้าลึกๆ ตามคำแนะนำ เขาหลับตาลง ปล่อยให้ประสาทสัมผัสอื่นๆ ดับลง เหลือไว้เพียงการรับรู้ถึงกระแสพลังงานรอบตัว บรรยากาศรอบกายพลเปลี่ยนไป ภายใต้ร่มเงาของวิญญาณพฤกษาพันปี มานาสีเขียวอมฟ้าเริ่มหมุนวนเป็นเกลียวคลื่นรอบตัวของเด็กหนุ่ม เส้นใยแสงนับร้อยเส้นพุ่งเข้าประสานกันราวกับงานถักทอจากช่างฝีมือชั้นยอด รินมองภาพนั้นด้วยความทึ่ง นัยน์ตาสีเทาสั่นไหวเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ ความสามารถในการเรียนรู้ของเรย์เกินมาตรฐานของมนุษย์ทั่วไปไปไกลลิบลิ่ว เขาสามารถซึมซับทฤษฎีที่ยากระดับปოริกาจารย์ได้ภายในเวลาไม่ถึงวัน *เด็กคนนี้... อันตรายจริงๆ เติบโตเร็วเกินไปแล้วนะยะ...* รินคิดในใจ มุมปากหยักยิ้มขึ้นบางเบาโดยที่เจ้าตัวไม่รู้ตัว ทว่า ในวินาทีที่วงแหวนเวทมนตร์สีครามสว่างวาบขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนความสำเร็จจากระบบที่ดังขึ้นในหัวของเรย์... [ยินดีด้วย! ผู้เล่น "เรย์" บรรลุเงื่อนไขปลดล็อกทักษะพิเศษ: "เนตรทิพย์พฤกษา (Grade A)"] [คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบสิ่งแปลกปลอมกำลังเคลื่อนตัวเข้าใกล้พิกัดปัจจุบันด้วยความเร็วสูง!] *ตึง!* เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวมาจากทิศเหนือของเขตป่าอาคม แรงกระแทกมหาศาลทำให้พื้นดินใต้เท้าสั่นสะเทือน ต้นไม้โบราณรอบด้านสั่นไหวราวกับเกิดแผ่นดินไหว รินสะดุ้งสุดตัว สัญชาตญาณนักฆ่าและทายาทตระกูลขุนนางชั้นสูงทำงานทันที เธอพุ่งตัวเข้ามาดึงแขนเรย์ให้หลบไปอยู่ด้านหลัง พร้อมกับชักกริชเวทมนตร์สีเงินออกจากฝักในพริบตา "เกิดอะไรขึ้น..." เรย์ขมวดคิ้วแน่น ดวงตาที่เพิ่งปลดล็อกทักษะ "เนตรทิพย์พฤกษา" กวาดมองผ่านกลุ่มควันหนาทึบที่ลอยเข้ามาปกคลุมพื้นที่ ผ่านม่านหมอกสีเทา ร่างเงาดำทมิฬนับสิบตัวปรากฏขึ้นพร้อมกัน ดวงตาสสีแดงฉานจ้องมองตรงมาที่พวกเขาด้วยความกระหายเลือด และที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ... ผู้นำของกลุ่มผู้บุกรุกนั้น สวมชุดคลุมสีดำสนิทปักตราสัญลักษณ์รูป "กางเขนกลับหัวและงูพัน" ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ขององค์กรลับที่ควรจะถูกกวาดล้างไปตั้งแต่สิบปีก่อน! "พวกมันตามหาเราเจอได้ยังไง..." รินกัดริมฝีปากแน่น สีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด มือที่ถือGripกริชสั่นน้อยๆ ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะเธอจำรอยแผลเป็นบนใบหน้าของหัวหน้าหน่วยศัตรูคนนั้นได้แม่นยำ ชายสวมชุดคลุมก้าวออกมาจากเงาไม้ รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏบนใบหน้าภายใต้ฮู้ด ก่อนที่เสียงแหบพร่าจะเอ่ยขึ้นทักทายท่ามกลางความเงียบงัน "พบตัวแล้วล่ะครับ... ท่านหญิงแห่งตระกูลแอชลีย์ และ... เจ้าหนูผู้ครอบครองระบบต้องห้าม" [แจ้งเตือนฉุกเฉินระดับ SSS: บอสลับ "ผู้คุมกฎแห่งพันธสัญญาเลือด" ปรากฏตัว!] [เงื่อนไขเฉพาะหน้า: เอาชีวิตรอดจากการโจมตีระลอกแรกภายใน 60 วินาที หรือสูญเสียสิทธิ์การเข้าถึงระบบถาวร!] ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับ "ลูกกวาดสีรุ้ง" นะคะ!