แผนซ้อนแผน: กับดักกลางงานเทศกาล

กลิ่นอายของแอปเคลือบน้ำตาลและเสียงหัวเราะคิกคักของเด็กๆ ในงานเทศกาลโคมไฟประจำปีช่างขัดแย้งกับเม็ดเหงื่อเย็นเฉียบที่ซึมอยู่ตามไรผมของเรย์เหลือเกินค่ะ ดวงตาสีเข้มภายใต้ฮู้ดสีเข้มตัวโคร่งกวาดสายตามองฝูงชนที่เบียดเสียดกันแน่นขนัดในจัตุรัสกลางเมือง ระบบแจ้งเตือนอินเตอร์เฟซสีฟ้าจางๆ ลอยเคว้งอยู่ตรงหน้า พร้อมกับเสียงติ๊งเตือนแบบไม่มีเสียงที่ดังย้ำเตือนความคืบหน้าของภารกิจในหัว [ แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบคลื่นพลังงานไม่เสถียร 3 จุด ] [ พิกัด: ระยะห่าง 15 เมตร (ทิศเหนือ), 22 เมตร (ทิศตะวันออกเฉียงใต้), และเป้าหมายหลักกำลังเคลื่อนตัวเข้าใกล้ในอีก 45 วินาที ] "ให้ตายสิ... จัดงานฉลองทีไร พวกแมลงเม่ามักจะบินเข้ากองไฟเร็วกว่าที่คิดทุกทีสินะคะ" เรย์พึมพำกับตัวเองเบาๆ รอยยิ้มมุมปากหยักขึ้นนิดๆ อย่างนึกสนุก แม้สถานการณ์รอบตัวจะตึงเครียดจนแทบจะตัดเฉือนได้ก็ตาม เขากระชับไอเทมลับในมือ—'ศิลาสะท้อนวิญญาณระดับตำนาน' ที่เพิ่งปล้น (อุ๊ย! ได้รับการสนับสนุนมาอย่างถูกต้องตามกฎหมายกิลด์ต่างหากล่ะคะ) จากคลังแสงลับของสภาสูงมาหมาดๆ เจ้าก้อนหินเรืองแสงสีฟ้าครามขนาดเท่าฝ่ามือนี้กำลังสั่นระริกเบาๆ มันทำหน้าที่เหมือนเครื่องล่อแมลงชั้นดี เพราะพลังงานเวทมนตร์บริสุทธิ์ที่มันแผ่ออกมานั้น ชวนให้นักเวทสายมืดหรือพวกตระกูลขุนนางนอกรีตน้ำลายสอจนห้ามใจไม่ไหว ในมุมมืดของตรอกซอกซอยห่างออกไป รินในชุดคลุมสีดำสนิทที่กลมกลืนไปกับรัตติกาลยืนกอดอกพิงกำแพงอิฐเก่าๆ ดวงตาสีไพลินคมกริบมองตรงมายังเรย์ผ่านเงาไม้ เธอกดเสียงผ่านอุปกรณ์สื่อสารเวทมนตร์ขนาดจิ๋วที่แนบอยู่ข้างหู "นายมั่นใจแค่ไหนว่าพวกมันจะติดกับ? ข้อมูลจากเครือข่ายของฉันบอกว่าพวก 'เงาทมิฬ' ส่งนักฆ่าระดับท็อปมาถึงสามคน แถมยังมีมือดีจากตระกูลเวลล์แฝงตัวมาด้วย นายกำลังเล่นกับไฟนะเรย์" น้ำเสียงของรินราบเรียบและเย็นชาตามแบบฉบับ แต่เรย์รู้ดีว่าภายใต้ความนิ่งนั้นซ่อนความกังวลไว้ไม่น้อย รอยยิ้มเจ้าเล่ห์จึงผุดขึ้นบนใบหน้าของเด็กหนุ่มอีกครั้ง "ถ้าไม่เล่นกับไฟ แล้วเราจะเผาหน้ากากจอมปลอมของพวกมันให้ไหม้เกรียมได้ยังไงล่ะคะคุณหนูริน? วางใจเถอะน่า ฉันไม่ชอบเป็นฝ่ายตั้งรับหรอกนะ... การรุกฆาตในตาเดียวมันสะใจกว่าเยอะ" สิ้นคำพูดของเรย์ ศิลาสะท้อนวิญญาณในมือก็เปล่งแสงวาบขึ้นสีแดงฉาน บ่งบอกว่าเหยื่อตัวแรกติดเบ็ดแล้ว! ฝูงชนที่กำลังเดินพลุกพล่านอยู่เบื้องหน้าเริ่มแยกตัวออกอย่างไร้ระเบียบ แรงกดดันจากจิตสังหารอันเข้มข้นแผ่ซ่านเข้ามาในอากาศจนผู้คนรอบข้างเริ่มมีอาการหายใจติดขัด เรย์ก้าวเท้าถอยหลังช้าๆ ตามแผนที่วางไว้ ล่อให้เป้าหมายเดินลึกเข้าไปในโซนอับสายตาของจัตุรัส ซึ่งเป็นจุดที่ระบบได้คำนวณสนามพลังป้องกันเอาไว้เรียบร้อยแล้ว เงาร่างสามร่างพุ่งแหวกอากาศเข้ามาด้วยความเร็วสูง ประกายแสงจากใบมีดอาบยาพิษสะท้อนกับแสงไฟจากโคมกระดาษระยิบระยับ พวกมันสวมหน้ากากอนูบิสปิดบังใบหน้า ปล่อยออร่าความมืดทะทะนออกมาอย่างไร้ความเกรงกลัวกฎหมายบ้านเมือง "ส่งศิลามาซะไอ้หนู! แล้วแกจะตายแบบไม่ทรมาน" เสียงแหบพร่าดั่งถูกทรายขัดดังลอดออกมาจากหน้ากากของผู้นำกลุ่มนักฆ่า เรย์แสร้งทำเป็นตื่นตระหนก ก้าวถอยหลังสะดุดล้มลงไปนั่งกับพื้นอย่างน่าสมเพชในสายตาของพวกมัน ใบหน้าฉายแววหวาดกลัวสุดขีด—ซึ่งเป็นการแสดงระดับออสการ์ที่ต่อให้รินเห็นก็ยังต้องแอบถอนหายใจด้วยความหมั่นไส้ "อ๊ะ! อย่าเข้ามานะ... ช่วยด้วย!" เรย์ร้องตะโกนเสียงหลง มือข้างหนึ่งกำศิลาไว้แน่นราวกับเป็นฟางเส้นสุดท้าย พวกนักฆ่าหัวרויร่าอย่างได้ใจ พวกมันพุ่งเข้าหาเรย์พร้อมกันในพริบตาเดียว ดาบยาวในมือเงื้อขึ้นสูงหมายจะปลิดชีพเหยื่อในดาบเดียวเพื่อชิงไอเทม แต่ในเสี้ยววินาทีนั้นเอง... รอยยิ้มหวาดกลัวบนใบหน้าของเรย์ก็พลันมลายหายไป แทนที่ด้วยแววตานิ่งสงบและเจ้าเล่ห์เกินวัย "ติด-กับ-แล้ว-นะ-คะ" เรย์เอ่ยปากพูดทีละคำอย่างชัดถ้อยชัดคำ มือที่สั่นเทาเมื่อครู่กลับพลิกตวัดอย่างรวดเร็วราวกับกลไกนาฬิกา ศิลาสะท้อนวิญญาณถูกโยนขึ้นฟ้าก่อนที่เรย์จะดีดนิ้วเป๊าะ! *เปรี้ยงงงง!* ค่ายกลเวทมนตร์สีทองอร่ามที่ถูกซ่อนไว้ใต้พื้นอิฐปูถนนนับร้อยแผ่นส่องแสงเจิดจ้าขึ้นพร้อมกัน มันแผ่ขยายอาณาเขตออกไปครอบคลุมรัศมีสามสิบเมตรในพริบตา พันธนาการร่างของพวกนักฆ่าทั้งสามให้ตรึงอยู่กับที่ราวกับถูกโซ่เหล็กนับตันกดทับ แรงโน้มถ่วงมหาศาลทำให้พวกมันทรุดฮวบลงคุกเข่ากับพื้นพร้อมส่งเสียงร้องคำรามด้วยความเจ็บปวด [ แจ้งเตือนระบบ: เปิดใช้งาน 'ค่ายกลพันธนาการดารา' สำเร็จ! ] [ สถานะเป้าหมาย: สูญเสียการควบคุมเวทมนตร์ 100% ] [ ตรวจพบข้อมูลลับ: สัญลักษณ์ประจำตระกูลบนดาบของมือสังหารตรงกับฐานข้อมูลของ... ] ก่อนที่หน้าต่างระบบจะแสดงผลชื่อผู้บงการที่แท้จริง เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนก็ดังแทรกขึ้นมาจากความมืดหลังซอกตึก พร้อมกับเงาร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทหรูหราที่เดินปรบมือช้าๆ ออกมา ใบหน้าของเขายกยิ้มเยาะเย้ย แม้สถานการณ์ของลูกน้องจะย่ำแย่ถึงขีดสุดก็ตาม "ฉลาดไม่เบานี่... เจ้าเด็กตระกูลปลายแถว นึกไม่ถึงว่าแกจะซ้อนแผนได้เนียนขนาดนี้" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น พร้อมกับที่ชายคนนั้นดึงหน้ากากออก เผยให้เห็นใบหน้าครึ่งซีกที่มีแผลเป็นน่ากลัว—หัวหน้าสาขาใหญ่ของสมาคมค้าของเถื่อนผู้ทรงอิทธิพล รินที่ซุ่มดูอยู่ขมวดคิ้วแน่น เธอกำดาบในมือมั่น เตรียมพุ่งตัวเข้าไปช่วยเหลือหากสถานการณ์พลิกผัน แต่เรย์กลับยกมือขึ้นส่งสัญญาณห้ามไว้เสียก่อน เด็กหนุ่มค่อยๆ ลุกขึ้นปัดฝุ่นตามกางเกงอย่างใจเย็น รอยยิ้มสดใสประดับบนใบหน้า ทว่าแววตากลับเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก "ขอบคุณที่ชมค่ะคุณท่าน... แต่คนที่ควรจะชม ไม่ใช่ฉันหรอกนะคะ" เรย์เอียงคอมองอย่างน่ารัก "แต่เป็นข้อมูลทั้งหมดที่ท่านเพิ่งจะหลุดปากสารภาพออกมาต่างหากล่ะคะ" หน้าจออินเตอร์เฟซสีฟ้าตรงหน้าของเรย์กะพริบถี่รัว ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานพร้อมเสียงเตือนระดับสูงสุดที่ทำให้หัวใจเต้นระส่ำ [ คำเตือนระดับ SSS: ตรวจพบการแทรกแซงจาก 'บอสลับ' นอกเหนือแผนที่ ] [ ภารกิจฉุกเฉิน: เผชิญหน้ากับผู้บงการเงาตัวจริงที่กำลังก้าวออกจากรอยแยกมิติเบื้องหลังเป้าหมาย ] พื้นดินใต้เท้าของชายมีแผลเป็นแยกตัวออกเป็นรอยแตกสีดำสนิท ไอร้อนจากนรกภูมิพรั่งพรูขึ้นมาพร้อมกับเสียงคำรามกึกก้องที่สั่นสะเทือนไปทั้งเมือง! ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับเรย์และรินนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!