วัตถุดิบชิ้นสุดท้าย

"ถ้าท่านก้าวเท้าซ้ายนำอีกแค่ก้าวเดียว ฉันจะถือว่าท่านจงใจท้าทายอำนาจของสภาเวทมนตร์ และบทลงโทษสำหรับคนปากแข็ง... คือการถูกแช่แข็งไว้เป็นประติมากรรมประดับห้องทดลองของฉันไปตลอดกาลนะครับ คริส" น้ำเสียงหวานหยาดเยิ้มที่แฝงไอสังหารระดับ -50 องศาเซลเซียสดังขึ้นจากด้านหลัง ท่ามกลางลมพายุหิมะที่พัดกระหน่ำจนทัศนวิสัยแทบเป็นศูนย์ คริส ชายหนุ่มอดีตโปรเพลเยอร์ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเยือกเย็นและคำนวณความน่าจะเป็นทุกย่างก้าวในเกม VRMMO ถึงกับต้องชะงักฝีเท้าลงโดยพลัน เขาแอบลอบถอนหายใจออกมาเบาๆ พลางกระชับเสื้อโค้ทกันหนาวระดับตำนานที่เพิ่งคราฟต์เสร็จหมาดๆ ก่อนจะค่อยๆ หันกลับไปเผชิญหน้ากับอาจารย์สาวคู่หูผู้ทรงอิทธิพล เซร่า ยืนกอดอกอยู่บนก้อนน้ำแข็งมหึมา ดวงตาส่งประกายสีครามเข้มดุจท้องฟ้ายามรัตติกาล เส้นผมสีเงินยวงปลิวไสวไปตามแรงลม หูและแก้มของเธอขึ้นสีแดงระเรื่อเล็กน้อย ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะความหนาวเหน็บของ "ดินแดนฟรอสต์ไพร์ม" (Frostprime) หรือเพราะความหึงหวงที่เขาล่วงหน้าเดินสำรวจเส้นทางอันตรายนี้โดยไม่รอเธอกันแน่ "ผมก็แค่สำรวจเส้นทางล่วงหน้า เพื่อความปลอดภัยของปาร์ตี้เราเองครับ เซร่า อย่าลืมสิว่าเรามาที่นี่เพื่อวัตถุดิบชิ้นสุดท้าย... 'แบล็กไททาเนียมน้ำแข็งนิรันดร์' ถ้าไม่มีมัน ค้อนตีเหล็กของผมก็คงไม่สามารถอัปเกรดไปสู่ระดับเทพทรูตามที่เราวางแผนไว้ได้หรอกนะ" คริสตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย พยายามรักษามาดสุขุมเอาไว้ให้ได้มากที่สุด แม้ในใจจะเริ่มรู้สึกว่าการรับมือกับจอมเวทสาวคนนี้จะยากยิ่งกว่าการลงดันเจี้ยนระดับมิติลับเสียอีก เซร่าหรี่ตามองเขาอย่างจับผิด รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปากบางเฉียบ ก่อนที่เธอจะก้าวเท้าเข้าไปประชิดตัวเขาอย่างรวดเร็ว ชนิดที่เรียกว่าลมหายใจอุ่นๆ ของเธอเกือบจะกระทบกับแก้มของชายหนุ่ม ไอความร้อนจากร่างของเธอลอยละล่องตัดกับความหนาวเย็นรอบตัว "ความปลอดภัยของปาร์ตี้? หรือท่านแค่อยากแอบไปเก็บเควสต์ลับคนเดียวเพื่อเอามาเซอร์ไพรส์ฉันกันแน่คะ คริส... หืม?" เซร่าเอียงคอมองอย่างน่ารัก แต่รัศมีเวทมนตร์รอบตัวกลับสั่นกระพุ้งรุนแรงขึ้นจนหิมะรอบกายระเหยกลายเป็นไอ "จำไว้ว่าฉันคืออาจารย์ของท่านนะ และในฐานะคู่หู... ไม่มีทางที่ฉันจะยอมให้ท่านไปเสี่ยงอันตรายลำพังเด็ดขาด โดยเฉพาะในดินแดนที่แม้แต่ทวยเทพยังต้องหลบเลี่ยงแห่งนี้" คริสเบือนหน้าหนีเล็กน้อยเพื่อซ่อนใบหน้าที่เริ่มร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อๆ เขาเกลียดตัวเองจริงๆ ที่มักจะแพ้ลูกตื๊อและสายตาออดอ้อนแบบกึ่งบังคับของเธอทุกทีสิน่า ปากก็บอกว่าเป็นอาจารย์ แต่พฤติกรรมและความหวงก้างในตัวเขานี่มันเกินขอบเขตคำว่าศิษย์-อาจารย์ไปไกลโขแล้ว "เอาล่ะๆ ผมยอมแพ้แล้วครับคุณอาจารย์ตัวแสบ" คริสยกมือยอมแพ้เป็นเชิงยอมจำนน พลางหยิบแผนที่หนหนังมังกรออกมากางให้ดู "ตามบันทึกโบราณ แร่แบล็กไททาเนียมน้ำแข็งนิรันดร์ จะซ่อนอยู่ภายใน 'ถ้ำหุบผากระดูกมังกร' ที่อยู่ลึกเข้าไปหลังม่านพายุนี้ แต่วิธีการเข้าไปไม่ใช่แค่การเดินดุ่มๆ เข้าไปตรงๆ หรอกนะ ระบบของเกมกำหนดไว้ว่า เราต้องใช้พลังเวทมนตร์ธาตุน้ำแข็งระดับสูงในการผสานเปิดประตูผนึก และนั่นคือเหตุผลที่ผมต้องรอ... เอ่อ หมายถึง จำเป็นต้องเดินทางมากับคุณด้วย" เซร่าหัวเราะคิกคักในลำคออย่างอารมณ์ดี ความโกรธขึงเมื่อครู่มลายหายไปราวกับกลุ่มควัน ท่าทีขingขangและปากไม่ตรงกับใจของคริสคือสิ่งที่เธอโปรดปรานที่สุดในโลกใบนี้ เธอยื่นมือเรียวบางออกไปแตะเบาๆ ที่หน้าอกด้านซ้ายของเขา สัมผัสได้ถึงอัตราการเต้นของหัวใจที่รัวเร็วกว่าปกติ "ปากแข็งเสียจริงนะท่านเนี่ย... ถ้าอย่างนั้นก็รีบนำทางไปสิคะ ท่านช่างตีเหล็กมือหนึ่ง" เซร่ากระซิบเบาๆ ข้างหู ก่อนจะคว้าชายเสื้อโค้ทของเขาไว้แน่น "อย่าคิดหนีไปไหนเด็ดขาดล่ะ เพราะถ้าท่านกล้าทิ้งฉันไว้ข้างหลังอีก ฉันจะใช้เวทมนตร์หลอมละลายแร่ทั้งหมดในตัวท่านให้กลายเป็นเศษเหล็กไร้ค่าจริงๆ ด้วย" ทั้งคู่เริ่มออกเดินทางฝ่าพายุหิมะอีกครั้ง คริสใช้ทักษะ [สายตาเหยี่ยวพเนจร] คอยกวาด 360 องศาเพื่อตรวจจับกับดักและมอนสเตอร์ระดับบอสที่ซ่อนตัวอยู่ใต้ชั้นน้ำแข็งหนาทึบ ระบบนิเวศของฟรอสต์ไพร์มถูกออกแบบมาอย่างประณีตและสมจริงจนน่าทึ่ง เกล็ดหิมะแต่ละเม็ดมีน้ำหนักและอุณหภูมิที่ส่งผลต่อค่าสถานะความทนทานของชุดเกราะ เสียงฝีเท้าที่เหยียบบนพื้นน้ำแข็งกรอบแกรบสะท้อนก้องท่ามกลางความเงียบงันของหุบเขา ผ่านไปร่วมชั่วโมงของการเดินทาง ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงหน้าผาชันขนาดมหึมา ปากถ้ำขนาดใหญ่ถูกปิดตายด้วยผนึกผลึกน้ำแข็งโบราณที่ส่องแสงเรืองรองเป็นอักขระเวทสีฟ้าคราม ลวดลายบนผนึกนั้นซับซ้อนและเต็มไปด้วยกลิ่นอายความกดดันระดับมหาศาล แผ่รังสีคุกคามจนขนอ่อนลุกชัน "นี่สินะ... เป้าหมายของเรา" คริสพึมพำ พลางเรียกหน้าต่างระบบคราฟต์และไอเทมขึ้นมาตรวจสอบ ค่าความพร้อมของวัตถุดิบอื่นๆ ที่เขาสั่งสมมานานนับเดือนส่องแสงสว่างวาบอยู่ในช่องเก็บของมิติ นี่คือชิ้นส่วนสุดท้าย—กุญแจดอกสำคัญที่จะปลดล็อกอาชีพระดับตำนานสายช่างตีเหล็กที่ไม่มีใครเคยทำสำเร็จมาก่อนในประวัติศาสตร์ของเซิร์ฟเวอร์ "ถอยไปห่างๆ ก่อนค่ะ คริส" เซร่าก้าวขึ้นมาD ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าผนึกน้ำแข็ง ดวงตาของเธอเปลี่ยนเป็นสีฟ้าใสไร้แววตา พลังเวทมนตร์มหาศาลพวยพุ่งออกจากร่างจนเกิดเป็นพายุหมุนขนาดย่อมรอบตัวเธอ "การจะเปิดประตูบานนี้ ต้องใช้พลังเวทบริสุทธิ์เพื่อสะท้อนความเย็นยะเยือกของมันกลับไป... จับมือฉันไว้สิคะ ถ้าไม่อยากถูกแรงสะท้อนซัดกระเด็นไปติดผนังผาน่ะ" คริสลังเลอยู่เสี้ยววินาที แต่เมื่อเห็นกระแสมานาที่ปั่นป่วนรอบตัวเธอกำลังทวีความรุนแรงขึ้น เขาจึงตัดสินใจยื่นมือไปกسאจับมือเรียวของเธอไว้อย่างแนบแน่น ฝ่ามือของทั้งคู่ประสานกัน อบอุ่นตัดกับความหนาวเหน็บรอบกายอย่างสิ้นเชิง เซร่ายิ้มหวานหยาดเยิ้มออกมาท่ามกลางแสงเรืองรองของเวทมนตร์ "เด็กดี..." เธอพمพัมเบาๆ ก่อนจะระเบิดพลังเวทบทใหญ่ออกมาพร้อมกัน! *ตูมมมมมม—!* แสงสีฟ้าเจิดจ้าพุ่งทะยานเสียดฟ้า ผนึกน้ำแข็งโบราณสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เสียงแตกร้าวราวกระจกแตกดังสนั่นหวั่นไหว อักขระเวทค่อยๆ จางหายไปทีละตัว เผยให้เห็นทางเข้ามืดสนิทของถ้ำที่ลึกจนมองไม่เห็นก้นบึ้ง ทว่า... ในวินาทีที่กลุ่มควันและละอองน้ำแข็งเริ่มจางลง เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่คริสไม่คาดคิดก็ดังขึ้นก้องอยู่ในโสตประสาทของเขาทันที [ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบการตื่นตัวของสิ่งมีชีวิตระดับโบราณภายในถ้ำหุบผากระดูกมังกร] [คำเตือน: วัตถุดิบ "แบล็กไททาเนียมน้ำแข็งนิรันดร์" ที่ท่านตามหา แท้จริงแล้วคือเกล็ดส่วนหัวของ "ราชันมังกรน้ำแข็งโบราณ - เวลคาลอส" ที่หลับใหลอยู่ ไม่ใช่แร่ธรรมชาติ!] [ประกาศระบบ: มิติย่อยของท่านถูกล็อกโดยบอสลับระดับ SSS [เวลคาลอส] - เงื่อนไขการหลบหนีถูกระงับชั่วคราว] ดวงตาสสีทองอร่ามคู่มหึมาคู่หนึ่งค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นท่ามกลางความมืดมิดภายในถ้ำลึก พร้อมกับเสียงคำรามกึกก้องที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งขุนเขา น้ำหนักความกดดันระดับเทพเจ้าแผ่ซ่านออกมาจนทำให้เข่าของคริสทรุดลงไปข้างหนึ่งในทันที! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม" ไปด้วยกันเสมอนะครับ