แร่หายากที่ไม่มีใครมองเห็น

เสียงโลหะหนักหน่วงกระทบศิลาผุกร่อนดังสนั่นก้องหุบเขาอัสดง ปลายค้อนเหล็กกล้าในมือของคริสสะท้อนประกายไฟสีฟ้าครามวาววับ มันไม่ใช่เสียงของนักขุดแร่สมัครเล่นที่สุ่มสี่สุ่มห้าฟาดลงไปอย่างไร้ทิศทาง ทุกองศาและน้ำหนักที่ทิ้งลงบนหน้าผานั้นผ่านการคำนวณด้วยสัญชาตญาณของอดีตโปรเพลเยอร์ผู้ผ่านสมรภูมิเกม VRMMO มานับไม่ถ้วน "นายยังไหวอยู่หรือเปล่า คริส? หน้าซีดเป็นไก่ต้มโรงประมูลแบบนั้น ระวังจะเผลอทำค้อนพังคามือเสียก่อนนะ" เสียงหวานกึ่งเย้ากึ่งห่วงของเซร่าดังขึ้นจากเงาไม้ใหญ่ หญิงสาวในชุดคลุมนักเวทสีนิลสะบัดชายผ้าเล็กน้อยก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งบนโขดหินใกล้ๆ ดวงตากลมโตคู่นั้นไม่ได้มองทิวทัศน์รอบตัวเลยแม้แต่น้อย มันจับจ้องอยู่เพียงแผ่นหลังกว้างที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อของชายหนุ่มตรงหน้า รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปากบางเบα ก่อนที่เธอจะแกล้งถอนหายใจยาวเหยียด "ถ้าไม่ไหวก็บอกอาจารย์คนนี้ดีๆ สิ ฉันจะได้ช่วย... เผื่อว่านายจะอยากได้อ้อมกอดอุ่นๆ เป็นรางวัลปลอบใจ" คริสชะงักมือที่กำลังจะตอกค้อนครั้งต่อไป ดวงตาคมกริบเหลือบมองอาจารย์สาวจอมกวนประสาทผ่านหางตาเล็กน้อย ปากไม่ตรงกับใจของเขารีบทำงานทันทีเพื่อกลบเกลื่อนความร้อนผ่าวที่แล่นริ้วขึ้นมาถึงใบหู "ผมไม่ได้ซีดครับอาจารย์ แค่ฝุ่นผงของหุบเขาแห่งนี้มันเข้าตา... อีกอย่าง คนระดับผมไม่มีทางทำเครื่องมือคราฟต์ชั้นดีพังเพราะเรื่องไร้สาระแบบนั้นหรอกครับ กรุณาเก็บอ้อมกอดของอาจารย์ไว้ใช้ตอนเจอศัตรูระดับบอสเถอะครับ น่าจะมีประโยชน์มากกว่า" เซร่าหัวเราะคิกคักในลำคอท่าทีเขินอายแต่ทำเป็นตีสีหน้าตายของชายหนุ่มคือความบันเทิงอันดับหนึ่งในเกมนี้สำหรับเธอ ร่างระหงลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปใกล้จนได้กลิ่นหอมจางๆ ของสมุนไพรเวทมนตร์ที่เธอชอบใช้ นิ้วเรียวยื่นไปปัดฝุ่นผงบนไหล่ของเขาอย่างถือวิสาสะ "ปากแข็งเสียจริงนะพ่ออัจฉริยะด้านคราฟต์... ระวังเถอะ ปากแบบนี้แหละที่จะพาให้หัวใจตัวเองพังเข้าสักวัน" เธอกระซิบเสียงแผ่วเบาข้างใบหูของเขาโดยเจตนา ก่อนจะถอยร่นกลับมายืนกอดอกอมยิ้มมองปฏิกิริยา คริสเม้มปากแน่น หัวใจในอกเต้นผิดจังหวะไปชั่วขณะ เขาแกล้งทำเป็นสนใจรอยแตกบนหน้าผาสีเทาเข้มเบื้องหน้าเพื่อหลบสายตากรุ้มกริบนั้น ความจริงแล้ว การที่พวกเขาหลุดเข้ามาถึงเขต "ซากศิลาอเวจี" แห่งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นจากแผนที่นำทางทั่วไป แต่เป็นเพราะเขาสังเกตเห็นความผิดปกติของค่าความหนาแน่นของมานาในชั้นหิน ซึ่งเป็นทักษะเชิงลึกที่ผู้เล่นทั่วไปมักมองข้าม บริเวณนี้เต็มไปด้วย "แร่เหล็กดำด้าน" (Matte Black Iron) ซึ่งเป็นแร่เกรดต่ำที่ใช้ทำเกือกม้าหรือตะปูในเมืองเริ่มต้น ไม่มีนักขุดแร่คนไหนเสียเวลามาขุดมันหรอกครับ เพราะน้ำหนักมากเกินไปแถมราคาขายก็แทบไม่คุ้มค่าเหนื่อย แต่สำหรับสายคราฟต์ที่มองทะลุถึงโครงสร้างภายใน คริสรู้ดีว่าแร่เกรดต่ำเหล่านี้มักเป็นเปลือกนอกที่ห่อหุ้มแกนกลางบางอย่างไว้ หากกะระยะการสั่นสะเทือนของค้อนให้ถูกต้อง แรงสะท้อนจะแยกชั้นแร่ภายนอกออกโดยไม่ทำลายโครงสร้างด้านใน *เปร๊าะ!* เสียงประหลาดดังขึ้นเบาๆ ราวกับเปลือกไข่กำลังแตกออก แทนที่จะเป็นเศษผงสีดำสนิทเหมือนทุกครั้ง หินก้อนมหึมาตรงหน้ากลับปริแยกออกเป็นรอยร้าวสีทองอร่าม แสงเรืองรองลอดผ่านรอยแยกนั้นออกมาขับไล่ความมืดสลัวของหุบเขาให้สว่างวาบขึ้นทันที เซร่าหรี่ตาลงเล็กน้อย สัญชาตญาณจอมเวทระดับสูงเตือนภัยเธอทันที "เดี๋ยวก่อน คริส... นั่นมันไม่ใช่ปฏิกิริยาของแร่ธรรมดาแล้ว มานาปริมาณมหาศาลกำลังไหลทะลักออกมาจากข้างใน!" คริสไม่ตอบคำดึงข้อศอกของเซร่าให้ถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยสัญชาตญาณ แม้ปากจะบอกว่ารำคาญ แต่ร่างกายกลับขยับปกป้องเธอก่อนเสมอ เขายกค้อนในมือขึ้นตั้งรับพร้อมกับเพ่งมองรอยแยกนั้นด้วยเนตรวิเคราะห์ขั้นสูง ชั่วพริบตานั้นเอง เปลือกหินสีดำสนิทก็ร่วงกวาดลงสู่พื้นเบื้องล่าง เผยให้เห็นก้อนแร่ทรงรีขนาดเท่าศีรษะมนุษย์ ลวดลายบนผิวแร่นั้นราวกับเส้นเลือดสีฟ้าที่กำลังเต้นตุบๆ ราวกับมีชีวิต และสิ่งที่ทำให้ลมหายใจของอดีตโปรเพลเยอร์สะดุดกึกก็คือ หน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉานที่เด้งขึ้นมากลางอากาศอย่างไร้เสียงเตือนล่วงหน้า [ติ๊ง! ค้นพบไอเทมระดับตำนาน (Mythic Grade): "หัวใจปฐพีสลักดารา" (Stellar Earth Core)] [เงื่อนไขการถือครอง: ช่างตีเหล็กระดับปรมาจารย์ขึ้นไปเท่านั้น (ผู้เล่นคริสผ่านเงื่อนไขลับจากความชำนาญในการตีเหล็กสะสม)] [คำเตือน: การขุดพบแร่นี้ได้ปลุก "ผู้เฝ้าประตูแห่งห้วงลึก" ที่หลับใหลมานานนับร้อยปีให้ตื่นขึ้นแล้ว...] พื้นดินใต้เท้าของทั้งคู่สั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนเซร่าต้องคว้าแขนเสื้อของคริสไว้แน่น เสียงคำรามต่ำทุ้มดังสะท้อนมาจากใต้พื้นพิภพ ราวกับมีอสูรกายขนาดยักษ์กำลังพลิกตัวตื่นจากการหลับใหลอันยาวนาน ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านตัวอักษรบทนี้ไปด้วยกันนะครับ ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม