ปมปริศนาของเซร่า

กลิ่นควันจางๆ ของผงแร่โอริฮาลكونที่ยังค้างอยู่ในเตาหลอม ยังไม่ฉุนเท่าความผิดปกติของตัวเลขค่าพลังงานที่สะท้อนอยู่บนหน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้า คริสขมวดคิ้วแน่น นิ้วเรียวยาวชะงักค้างจากการลากเส้นรูนเวทมนตร์บนเกราะโลหะผสม เขาไม่ใช่ผู้เล่นมือใหม่ที่จะมองข้ามความคลาดเคลื่อนเพียงเล็กน้อย ในฐานะอดีตโปรเพลเยอร์ผู้เคยผ่านสนามแข่งระดับโลกมาโชกโชน สัญชาตญาณของเขากลั่นกรองข้อมูลทุกอย่างอย่างเป็นระบบ และในตอนนี้ ระบบหลังบ้านของเกม *VRMMO* ที่ขึ้นชื่อว่าสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ กำลังแสดงข้อผิดพลาดที่ไม่มีทางเกิดขึ้นได้จริง เบื้องหลังเสียงก๊อกแก๊กของค้อนตีเหล็กที่วางอยู่บนโต๊ะทำงาน เซร่ากำลังนั่งไขว่ห้างจิบชาสมุนไพรกลิ่นวานิลลาอย่างสบายอารมณ์บนเก้าอี้โยกเก่าๆ ทว่าสายตาคู่สวยที่ซ่อนอยู่ภายใต้กรอบแว่นทรง Theatrical นั้นกลับเหลือบมองปฏิกิริยาของเขาตลอดเวลา โดยที่เจ้าตัวไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่า แววตานั้นไม่ได้สะท้อนความรู้สึกของ NPC ผู้ช่วยสอนเวทมนตร์ทั่วไปแม้แต่น้อย มันเต็มไปด้วยความรู้ทัน ความเอ็นดู และ... ความลับที่ถูกปิดตาย "ถ้ามัวแต่จ้องหน้าจอจนหินเวทมนตร์ละลาย นายคงไม่ได้เกราะชิ้นใหม่หรอกนะ คริส" เสียงหวานใสเอ่ยขึ้นเรียบๆ แต่กลับทำให้คริสหูผึ่ง เขารีบดึงสายตากลับมามองแผ่นโลหะตรงหน้า พยายามปรับน้ำเสียงให้ราบเรียบที่สุดเพื่อกลบเกลื่อนความประหม่าที่ก่อตัวขึ้นในอก "ผมไม่ได้เหม่อ แค่กำลังคำนวณอัตราการดูดซับมานาก่อนจะตอกรูนชั้นที่สามต่างหากครับ... อาจารย์เองก็เถอะ ว่างมากนักรึไงถึงมานั่งจับผิดผมเนี่ย" เซร่าวางถ้วยชาลงบนโต๊ะไม้เสียงดัง *กริ๊ก* ร่างบางระหงลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะสาวเท้าเข้ามาใกล้โต๊ะตีเหล็ก กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ป่าลอยมาแตะจมูกคริสจนเขาเผลอกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว "จับผิดงั้นเหรอ?" เซร่ายิ้มมุมปาก ขยับเข้าไปใกล้เสียจนคริสต้องเอนตัวหนีตามสัญชาตญาณ "ฉันแค่กำลังมองดูเด็กดื้อที่กำลังพยายามปิดบังความสงสัยของตัวเองต่างหากล่ะ... หืม? หน้าแดงนะคริส อากาศในโรงตีเหล็กมันร้อนเกินไป หรือว่านายกำลังเขินฉันกันแน่?" "ใครเขินกันครับ! ผมแค่... ร้อนไอร้อนจากเตาต่างหาก!" คริสรีบปฏิเสธเสียงแข็ง ใบหูที่ขึ้นสีแดงก่ำฟ้องชัดเจนว่าคำแก้ตัวนั้นไม่เป็นความจริงเลยสักนิด เขาเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเพื่อหลบสายตาคู่นั้น พลางคิดในใจว่าผู้หญิงคนนี้อันตรายเกินไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นคำพูด การกระทำ หรือแม้แต่จังหวะการหายใจ ล้วนแต่ทำให้ระบบความคิดของเขาปั่นป่วนได้ตลอดเวลา แต่แล้ว บรรยากาศที่หยอกล้อกันเมื่อครู่ก็พลันเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เมื่อคริสตวัดสายตากลับมามองหน้าต่างสถานะของเซร่าที่แอบเปิดค้างไว้จากมุมมองของผู้ดูแลระบบชั่วคราวที่เขาเพิ่งปลดล็อกได้จากภารกิจก่อนหน้า ดวงตาของอดีตโปรเพลเยอร์เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย หัวใจเต้นกระหน่ำผิดจังหวะ ในหน้าต่างสถานะ... ช่อง [ประเภทตัวละคร] ที่ควรจะแสดงผลคำว่า [Non-Player Character / ระบบสนับสนุน] กลับถูกแทนที่ด้วยรหัสโค้ดสีแดงฉานที่มนุษย์ทั่วไปไม่ควรเข้าถึง: `[Administrator Class: Override_Authority_Sera]` และที่น่าตกใจยิ่งกว่าคือ ค่าพลังชีวิต (HP) ของเธอนั้นไม่มีวันลดลง และถูกระบุเอาไว้ว่าเป็นอินฟินิตี้! *นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน... NPC ธรรมดาที่ไหนจะมีสิทธิ์เข้าถึงระบบรูטหลักของเซิร์ฟเวอร์ได้?* คริสกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ความเย็นเยียบแล่นพล่านไปตามสันหลัง เขารู้ดีว่าโลกในเกมนี้กว้างใหญ่และมีความลับซ่อนอยู่มากมาย แต่การที่อาจารย์สาวผู้คอยเคี่ยวเข็ญเขามาตลอด กลับมีสถานะที่อยู่เหนือระบบเกมทั้งหมด... นั่นหมายความว่าเธอกำลังเล่นเกมซ้อนเกมอยู่หรือเปล่า? หรือตัวตนของเธอกำลังวางแผนอะไรบางอย่างที่ผู้เล่นอย่างเขาเป็นเพียงแค่หมากตัวหนึ่ง? เซร่าสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในแววตาของศิษย์หนุ่ม รอยยิ้มขี้เล่นเมื่อครู่เลือนหายไปแทนที่ด้วยแววตาที่ลึกล้ำและจริงจังขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เธอยื่นมือเรียวบางออกไปแตะเบาๆ ที่หลังมือของคริสที่กำลังกำค้อนแน่น ความเย็นจากเรียวเล็บของเธอยตัดกับความร้อนระอุของโรงตีเหล็กได้อย่างประหลาด "รู้ตัวแล้วสินะ..." เสียงกระซิบแผ่วเบาราวกับลอยมาจากที่ไกลแสนไกลดังขึ้นข้างหู "เด็กดีของฉัน... นายฉลาดสมกับที่ฉันเลือกจริงๆ คริส" คริสอ้าปากจะเอ่ยถาม แต่ยังไม่ทันที่คำพูดใดจะหลุดจากริมฝีปาก หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าก็ดับวูบลงพร้อมกันทั้งหมด เสียงระฆังเตือนภัยระดับวิกฤตดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งเมืองหลวงแห่งเวทมนตร์ ท้องฟ้าด้านนอกที่เคยสดใสกลับถูกย้อมด้วยสีแดงฉานราวกับหยดเลือด แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านเข้ามาในห้องตีเหล็กจนแทบหายใจไม่ออก และก่อนที่คริสจะทันได้ตั้งตัว ประตูไม้บานหนาของโรงตีเหล็กก็ถูกกระชากเปิดออกด้วยแรงมหาศาล พร้อมกับเงาร่างปริศนาในชุดคลุมสีดำสนิทที่ก้าวเข้ามา พร้อมกับคำพูดที่ทำให้เลือดในกายของคริสเย็นเฉียบลงในพริบตา "เจอตัวแล้ว... ภาชนะแห่งการจุติของราชาแห่งความมืด" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม" ไปด้วยกันเสมอนะครับ