ดันเจี้ยนหอคอยร้อยชั้น

กลิ่นอายของสนิมเหล็กและละอองมานาเข้มข้นลอยคละคลุ้งอยู่ในความมืดมิดเบื้องหน้า ราวกับลมหายใจของสิ่งมีชีวิตโบราณที่หลับใหลมานับพันปี “ถ้าเท้าของคุณยังก้าวช้ากว่าจังหวะร่ายเวทของฉันอีกแค่ครึ่งวินาที ฉันจะถือว่าคุณจงใจอยากโดนคำสาปแช่งวิญญาณสลายแทนการเคลียร์ดันเจี้ยนนะ, คริส” เสียงหวานใสแต่แฝงด้วยกระแสความหงุดหงิดเจือความเป็นห่วงดังขึ้นในความเงียบ เซร่าสะบัดคทาในมือเบาๆ จนเกิดประกายไฟสีครามสว่างวาบขึ้นในพริบตา เผยให้เห็นโครงสร้างสถาปัตยกรรมหินแกรนิตสีดำสนิทของ ‘หอคอยร้อยชั้น’ ดันเจี้ยนระดับตำนานที่ขึ้นชื่อว่าเข่นฆ่าผู้เล่นมานักต่อนักแล้ว คริสถอนหายใจยาวอย่างเหนื่อยหน่าย เขาซ่อนรอยยิ้มบางเบาไว้ภายใต้เงาฮู้ด ปลายนิ้วเรียวยาวเคาะลงบนด้ามค้อนเหล็กกล้าสีดำสนิทที่พาดอยู่บนบ่าเบาๆ เป็นจังหวะ “ผมแค่คำนวณความคงทนของเกราะศิลาชั้นแรกอยู่ต่างหากครับ, อาจารย์เซร่า... อีกอย่าง ถ้าผมรีบพุ่งเข้าไปแล้วทิ้งให้แนวหลังอย่างคุณไม่มีแนวหน้าคอยกำบัง การที่คุณต้องร่ายเวทมนตร์มือเปล่าคงไม่น่าดูเท่าไหร่หรอกมั้งครับ” “ปากดีนักนะ...” หญิงสาวหรี่ตามองเขาอย่างคาดโทษ ทว่าแก้มเนียนกลับขึ้นสีระเรื่ออย่างรวดเร็วจนต้องเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเพื่อกลบเกลื่อนความเขินอาย “ห่วงตัวเองให้รอดก่อนเถอะ ชั้นที่สิบห้านี่ไม่ใช่สนามเด็กเล่นเหมือนโซนฝึกซ้อมนะ วัตถุดิบ ‘แร่เหล็กดารา’ ที่คุณดั้นด้นดึงดันอยากได้นักหนามันไม่ได้ขุดมาง่ายๆ หรอกนะ!” คริสไม่ได้ตอบโต้อะไรต่อ เขารู้ดีว่าภายใต้ท่าทีดุดันและคำพูดขู่ขวัญเหล่านั้น ซร่ากำลังคอยกางบาตรป้องกันเวทมนตร์ระดับสูงคลุมแผ่นหลังให้เขาอยู่เงียบๆ เสมอตั้งแต่ออกเดินทาง เป้าหมายของพวกเขาในวันนี้ไม่ใช่การพิชิตหอคอยเพื่อชื่อเสียง แต่เป็นวัตถุดิบระดับตำนานที่ซ่อนอยู่ลึก Is-h ถึงชั้นห้าสิบ ซึ่งจำเป็นอย่างยิ่งสำหรับการอัปเกรด ‘ระบบคราฟต์เทพทรู’ ของเขาให้ก้าวข้ามขีดจำกัดเดิม *คลิก... ครอดดด—!* เสียงกลไกโบราณดังขึ้นจากพื้นศิลาเบื้องหน้า ราวกับฟันเฟืองมหึมาที่ถูกปลุกให้ตื่นจากการจำศีล อากาศรอบตัวพลिशอุณหภูมิลดฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว “ระวัง!” เซร่าอุศราเสียงหลง พร้อมๆ กับที่คายาเวทมนตร์โล่แสงสีทองอร่ามพุ่งเข้ากระแทกเบื้องหน้าอย่างรวดเร็วดั่งสายฟ้าแลบ ทว่าสิ่งที่พุ่งทะยานออกมาจากความมืดไม่ใช่ฝูงมอนสเตอร์กระจอกง่อยทั่วไป แต่มันคือ ‘โกเลมศิลาทมิฬ’ ร่างยักษ์สูงตระหง่านสี่เมตร สลักด้วยอักขระเวทสีแดงฉานที่แผ่ไอสังหารรุนแรงออกมาจนคริสต้องหรี่ตาลง “ฮึ... มาได้จังหวะพอดิบพอดี” คริสพึมพำเสียงต่ำ แววตาคู่คมเปลี่ยนเป็นเย็นชาและเฉียบคมในเสี้ยววินาที ร่างกายที่เคยผ่อนคลายกลับยืดหยุ่นและพร้อมทะยานไปข้างหน้า แรงกดดันระดับโปรเพลเยอร์ถูกปลดปล่อยออกมาจนรอบบริเวณสั่นไหว “เซร่า เปิดช่องว่างสามวินาทีให้ผมที!” “รู้แล้วน่า! อย่าสั่งฉันนะ, คริส!” จอมเวทสาวสะบัดคทา คลื่นพลังมานวมหาศาลระเบิดออกเป็นวงกว้างสะกดการเคลื่อนไหวของโกเลมยักษ์ให้ชะงักงันลงชั่วขณะ พร้อมๆ กับที่คริสพุ่งทะยานร่างฝ่าความมืดออกไปด้วยความเร็วสูง ประกายไฟจากค้อนตีเหล็กในมือสะท้อนกับแสงเวทมนตร์เป็นประกายระยิบระยับ ทว่า... ในเสี้ยววินาทีที่คริสหวดค้อนเข้าใส่จุดอ่อนกลางอกของโกเลมยักษ์ จู่ๆ อักขระเวทสีแดงบนตัวมันก็ดับวูบลงพร้อมกับเสียงหัวใจเต้น ‘ตุบ... ตุบ...’ ดังสะท้อนก้องกังวานไปทั่วหอคอย ดวงตาสีแดงฉานของโกเลมไม่ได้มองมาที่คริส แต่มันก้มมองลงที่พื้นเบื้องล่าง ราวกับกำลังหวาดกลัวบางสิ่งบางอย่างที่กำลังตื่นขึ้นมาจากชั้นที่ลึกยิ่งกว่า “เดี๋ยวก่อน... คริส ถอยออกมาเดี๋ยวนี้!” เซร่าร้องเตือนด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ สีหน้าของเธอซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัดเมื่อสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานแปลกปลอมที่กำลังพุ่งทะยานขึ้นมาจากพื้นเบื้องล่างด้วยความเร็วสูงเกินกว่าจะจินตนาการได้ *ติ๊ง!* [ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบการตื่นของ 'ผู้เฝ้าประตูแห่งหอคอยร้อยชั้น' (ชั้นที่ 16 - นอกเหนือฐานข้อมูล)] [คำเตือน: ความยากระดับ SSS ถูกเปิดใช้งานโดยอัตโนมัติ การหลบหนีถูกปิดกั้นชั่วคราว] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม" ไปด้วยกันเสมอนะครับ