วิชาช่างที่ถูกลืม

กลิ่นอายของแร่โลหะบริสุทธิ์และคราบน้ำมันเครื่องจักรกลคละคลุ้งไปทั่วห้องใต้ดินของโรงตีเหล็กเก่าแก่ คริสใช้หลังมือปาดเหงื่อที่ผุดพรายบนหน้าผาก สายตาคมกริบจ้องมองดาบเหล็กกล้าไร้สนิมที่เพิ่งผ่านกระบวนการชุบแข็งในอ่างน้ำมนต์เวทมนตร์ ทว่า... รอยร้าวบางเฉียบระดับเส้นผมกลับปรากฏขึ้นที่สันดาบอย่างเงียบเชียบ มันคือความล้มเหลวครั้งที่เจ็ดของวัน "โครงสร้างผลึกของโลหะผสมในโลกนี้มีความหนาแน่นไม่เท่ากัน ถ้าเจ้ายังใช้ค้อนทุบด้วยแรงกายภาพดิบๆ แบบนั้น ต่อให้ใช้เวลาอีกสามวัน ดาบเล่มนี้ก็มีค่าไม่ต่างจากเศษเหล็กขึ้นสนิมหรอ็กนะ คริส" เสียงถอนหายใจพร้อมกับกลิ่นอายเวทมนตร์อันทรงพลังที่แผ่ซ่านมาเบื้องหลัง ทำให้คริสชะงักมือที่กำลังจะหยิบสิ่วขึ้นมา เซร่าก้าวเท้าเข้ามาใกล้ด้วยชุดคลุมนักเวทสีนิลปลิวไสว ดวงตากลมโตคู่สวยจ้องมองชิ้นงานด้วยแววตาดุแต่แฝงความเอ็นดูที่เจ้าตัวพยายามซ่อนไว้อย่างแนบเนียน "ผมคำนวณอัตราส่วนการผสมแร่ไทเทเนียมกับมิธริลถูกต้องตามตำราโบราณทุกประการแล้วนะครับ เซร่า" คริสตอบเสียงเรียบ พยายามรักษามาดอดีตโปรเพลเยอร์ผู้เยือกเย็นไว้ แม้ในใจจะแอบยอมรับลึกๆ ว่าความรู้ที่มีมันยังไม่เพียงพอต่อระบบคราฟต์ระดับสูงของเกมนี้ เซร่าหัวเราะในลำคอเบาๆ นางเอื้อมมือเรียวขาวราวกับหยกมาคว้าข้อมือของชายหนุ่มเอาไว้สัมผัสที่เย็นเยียบแต่นุ่มนวลทำให้คริสสะดุ้งเล็กน้อย หัวใจเต้นผิดจังหวะไปชั่วขณะโดยไม่รู้ตัว "ตำรามันมีไว้สำหรับคนทั่วไป ไม่ใช่สำหรับคนที่ครอบครอง 'ระบบคราฟต์เทพทรู' อย่างเจ้า..." เซร่ากระซิบข้างใบหู น้ำเสียงนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยอำนาจ "ปล่อยมือจากค้อนซะ แล้วเปิดประสาทสัมผัสมาที่นี่... ข้าจะสอนวิธีผสานมานาลงในเนื้อโลหะให้เจ้าดูเป็นขวัญตา" จอมเวทสาวขยับกายเข้าไปแนบชิดด้านหลังของคริสโดยปริยาย ร่างกายของทั้งสองแทบจะแนบติดกันจนคริสได้กลิ่นหอมจางๆ คล้ายดอกไม้ป่าจากตัวนาง ใบหน้าของชายหนุ่มขึ้นสีแดงเรื่ออย่างรวดเร็ว แต่เขาทำได้เพียงกัดฟันนิ่งเงียบ ไม่กล้าขยับเขยื้อนเพราะกลัวจะทำลายสมาธิอันเปราะบางนี้ "จับด้ามค้อนแบบนี้... หายใจเข้าลึกๆ แล้วส่งกระแสมานาจากจุดศูนย์กลางพลังผ่านแขน ไหลผ่านปลายนิ้วลงไปสู่หัวค้อน..." มือเรียวของเซร่าทาบทับลงบนมือของคริสที่กุมด้ามค้อนเหล็กไว้ แรงกดที่มั่น and หนักแน่นถูกถ่ายเทมา จากนั้นเซร่าก็ร่ายมนตร์บทสั้นๆ เสียงท่องคาถาภาษาโบราณก้องกังวานในห้องใต้ดิน แสงสีฟ้าครามสว่างวาบขึ้นที่หัวค้อนจนแสบตา *เปรี้ยง!* เสียงค้อนกระทบลงบนเนื้อเหล็กดังสนั่นหวั่นไหว ทว่ามันไม่ใช่เสียงกระแทกที่รุนแรงธรรมดา แรงสั่นสะเทือนนั้นกลับกลายเป็นคลื่นพลังเวทที่แผ่ขยายออกไปเป็นวงกว้าง โมเลกุลของแร่ไทเทเนียมและมิธริลที่เคยแยกตัวกัน กลับถูกหลอมรวมเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์แบบภายใต้การควบคุมของละอองเวทมนตร์ คริสเบิกตากว้างด้วยความทึ่ง โค้ดข้อมูลและสถิติความคงทนของไอเทมในหน้าต่างระบบลอยเด่นขึ้นมาใน1-วินาที **[แจ้งเตือนระบบ: ค้นพบเทคนิคพิเศษ 'การตีเหล็กผสานมานา (Mana-Forging Technique)']** **[ระดับความเข้ากันได้ของชิ้นงานเพิ่มขึ้น 300%]** **[สถานะไอเทม: ดาบยาวเวทมนตร์ระดับตำนาน (Legendary) กำลังก่อตัว...]** "เห็นไหมล่ะ? เจ้าเด็กหัวดื้อ" เซร่ากระซิบเบาๆ 1ริมฝีปากอุ่นร้อนเกือบจะสัมผัสกับใบหูของคริส นางไม่ได้ถอยห่างออกไปทันทีหลังจากตีเสร็จ กลับยิ่งโน้มตัวเข้าหาเขาแน่นขึ้น มือข้างหนึ่งยังคงกุมมือเขาไว้บนด้ามค้อน ส่วนมืออีกข้างโอบรอบเอวของเขาหลวมๆ "ถ้าไม่มีข้าคอยควบคุมกระแสมานาให้ เจ้าคงทำดาบพังคามือไปอีกสิบรอบแน่ๆ หืม... จะตอบแทนอาจารย์คนนี้ยังไงดีล่ะ คริส?" คริสกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ความใกล้ชิดนี้ทำให้สติสัมปชัญญะของเขาเริ่มกระเจิดกระเจิง ปากที่มักจะแข็งกระด้างเสมอกลับพูดไม่ออก ได้แต่พึมพำแก้เก้อ "ะ...ผมก็แค่กำลังทดลองระบบอยู่ต่างหากล่ะครับ ไม่ได้ขอให้คุณมาช่วยสักหน่อย..." "ปากแข็งเสียจริงนะ..." เซร่าหัวเราะคิกคักอย่างอารมณ์ดี ดวงตาคู่สวยพราวระยับด้วยประกายความเจ้าเล่ห์ "ปากไม่ตรงกับแบบนี้ ระวังข้าจะลงโทษด้วยการยึดสิทธิ์การใช้ห้องตีเหล็กนี้นะ" บรรยากาศภายในห้องอบอวลไปด้วยความหวานปนความระทึกใจ คริสกำลังจะอ้าปากเถียงเพื่อกลบเกลื่อนความเขินอาย แต่ทว่า... *ตึง! ตึง! ตึง!* เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับร้อยคู่ดังสะเทือนมาจากเบื้องบน ราวกับกองทัพขนาดมหกำลังมุ่งหน้ามาที่นี่ แรงสั่นสะเทือนทำให้ฝุ่นผงร่วงกราวลงมาจากเพดาน หน้าต่างระบบทั้งหมดในห้องเกิดอาการกระพริบติดๆ ดับๆ และเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานอย่างกะทันหัน เซร่าหุบยิ้มทันที สีหน้าของจอมเวทสาวแปรเปลี่ยนเป็นความเคร่งขรึมและเย็นชา นางผละออกจากตัวคริสอย่างรวดเร็ว พร้อมกับดึงไม้เท้าเวทมนตร์ออกมาถือไว้มั่นในมือ "ไม่ใช่พวกมอนสเตอร์ทั่วไป..." เซร่ากล่าวเสียงต่ำ ดวงตาสอดส่องไปที่ประตูทางเข้าห้องใต้ดินที่เริ่มมีรอยร้าวปรากฏขึ้น "มีใครบางคนจงใจสะกดรอยตามพลังมานาที่เราเพิ่งปลดปล่อยเมื่อครู่... และดูเหมือนว่ามันจะเป็นแขกที่ไม่ได้รับเชิญระดับหายนะเสียด้วย" คริสสลัดความรู้สึกเขินอายทิ้งไปในพริบตา สัญชาตญาณอดีตโปรเพลเยอร์กลับมาทำงานเต็มพิกัด มือข้างที่ยังถือค้อนกระชับแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน เขาก้าวขึ้นไปยืนบังหน้าเซร่าโดยสัญชาตญาณ แม้จะรู้ว่าหญิงสาวเก่งกาจเพียงใดก็ตาม ผนังหินด้านหน้าพังครืนลงมาพร้อมกับฝุ่นควันตลบอบอวล... เงาร่างมหึมาของสิ่งมีชีวิตบางอย่างก้าวล่วงเข้ามาในเขตหวงห้าม พร้อมกับเสียงคำรามที่สั่นประสาทจนแก้วแทบแตก **[แจ้งเตือนระบบฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบการรุกรานจาก 'แม่ทัพอสูรโลหะทมิฬ' ระดับ 85]** **[เงื่อนไขพิเศษถูกกระตุ้น: ตัวตนปริศนาผู้ถือครองกุญแจแห่งพันธสัญญาปรากฏตัว ณ เบื้องหน้าท่าน...]** ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านตัวอักษรบทนี้ไปด้วยกันนะครับ ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม