ดาบเล่มแรกกับค่าสถานะที่เกินต้าน

"ถ้าเจ้านายยังมัวแต่ยืนเช็ดค้อนตีเหล็กเล่มนั้นด้วยสายตาหวานหยาดเยิ้มจนเกินเหตุ เกรงว่าเหล็กกล้าวิญญาณมังกรเพลิงชิ้นนี้คงได้เย็นชืดคาเตาหลอมก่อนที่ข้าจะได้เห็นหน้าตาของมันเสียก่อนนะครับ คริส" เสียงหวานใสที่เจือความหงุดหงิดเล็กน้อยดังขึ้นจากมุมมืดของโรงตีเหล็กใต้ดิน เซร่ากอดอกพิงเสาหินแกรนิต ดวงตาสีม่วงเข้มจ้องมองชายหนุ่มด้วยประกายระยิบระยับที่ซ่อนความคาดหวังเอาไว้ไม่มิด ริมฝีปากบางเฉียบยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย คล้ายจะเย้าแหย่แต่ก็แฝงความกระวนกระวายใจในฐานะจอมเวทผู้สนับสนุนที่เฝ้ารอการยกระดับยุทโธปกรณ์ครั้งสำคัญ คริสชะงักมือเล็กน้อย เขาวางผ้าสักหลาดลงบนโต๊ะไม้โอ๊กอย่างเบามือที่สุด ก่อนจะหันกลับมาเผชิญหน้ากับหญิงสาวด้วยใบหน้าเรียบเฉยตามแบบฉบับอดีตโปรเพลเยอร์ผู้ผ่านสังเวียนความตายมานับไม่ถ้วน "เหล็กกล้าวิญญาณมังกรเพลิงมีความเสถียรต่ำมากถ้าอุณหภูมิในเตาหลอมลดลงแม้แต่องศาเดียว การรีบร้อนไม่ได้ช่วยให้งานประณีตขึ้นหรอกครับ... เซร่า" คริสตอบเสียงเรียบ พยายามรักษาจังหวะการหายใจของตนเองให้คงที่ แม้ในใจจะแอบลอบกลืนน้ำลายลงคอเมื่อสบเข้ากับดวงตาสคู่กวนที่ขยับเข้ามาประชิดตัวทีละน้อย "แหม ทำเป็นพูดดีไป ข้าเห็นท่านยืนเหม่อมองค้อนเล่มนั้นตั้งแต่ออกจากดันเจี้ยนชั้นสามแล้วนะครับ หรือว่า... อาวุธในตำนานเล่มนี้มีความหมายกับท่านมากกว่าตัวข้าเสียอีก?" เซร่าเอียงคอถาม รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นบนใบหน้าเรียวสวย นางก้าวเข้ามาใกล้จนกลิ่นอายเวทมนตร์ธาตุไฟอ่อนๆ ลอยแตะจมูก คริสถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยสัญชาตญาณ แผ่นหลังชนเข้ากับโต๊ะตีเหล็กอย่างจัง ความเย็นเฉียบของเนื้อเหล็กตัดกับความร้อนรุ่มที่แผ่ซ่านมาจากร่างบางตรงหน้าอย่างสิ้นเชิง "อย่าพูดจาล้อเล่นน่าครับ เรากำลังจะสร้างดาบเล่มแรกที่มีผลต่อการทำลายสมดุลของเซิร์ฟเวอร์นะ อย่าเอาเรื่องส่วน2ตัวมาปนกับงานช่างสิครับ" คริสหลบสายตา เลื่อนมือไปหยิบถุงมือหนังมังกรสวรรค์ขึ้นมาสวมเพื่อกลบเกลื่อนอาการประหม่า "หึ ปากแข็งเสียจริง... เชิญท่านโชว์ฝีมือให้ข้าดูเสียทีเถอะครับ ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม!" เซร่าหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ยอมถอยหลังกลับไปยืนดูห่างๆ แต่โดยดี แต่นางยังคงจ้องมองทุกการเคลื่อนไหวของเขาด้วยความเร่าร้อน คริสสูดหายใจเข้าลึก ภายในเสี้ยววินาทีนั้น บุคลิกของชายหนุ่มขี้เกรงใจเมื่อครู่ก็พลันมลายหายไป แววตาของอดีตโปรเพลเยอร์เปลี่ยนเป็นคมกلاดและเยือกเย็นดั่งใบมีด เขายกค้อนเหล็กกล้าทมิฬขึ้นด้วยมือข้างเดียว พลังมานาสีครามเข้มไหลทะลักจากฝ่ามือเข้าสู่ตัวค้อนจนเกิดเสียงคำรามต่ำๆ ของคลื่นพลังงาน *ฉ่าาาาห์—!* เหล็กกล้าวิญญาณมังกรเพลิงที่ถูกคีบขึ้นมาจากเตาหลอมสีแดงฉานถูกวางลงบนทั่งเหล็กชั้นดี ละอองความร้อนพวยพุ่งขึ้นกระทบเพดานหินจนเกิดเสียงดังสนั่น คริสไม่รอช้า เขาตวัดค้อนลงไปครั้งแรกด้วยน้ำหนักที่คำนวณมาอย่างแม่นยำถึงระดับมิลลิเมตร *ก้องงงงงง!* แรงสะท้อนจากการตีครั้งแรกส่งคลื่นกระแทกสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งห้องใต้ดิน ฝุ่นผงบนผนังร่วงกราวลงมา เซร่าต้องยกมือขึ้นปัดป้องเศษประกายไฟที่แตกกระจายดั่งหลุดจากดอกไม้เพลิง นางมองการเคลื่อนไหวอันทรงพลังนั้นด้วยความทึ่ง แม้จะรู้ว่าชายหนุ่มตรงหน้ามีฝีมือระดับปรมาจารย์ แต่การได้เห็นเขากำลังรังสรรค์งานศิลปะแห่งความตายด้วยสองมือ มันช่างงดงามและน่าหลงใหลเสียจนละสายตาไม่ได้ *การตีครั้งที่สอง... ผสานแก่นแท้แห่งธาตุลม!* คริสพึมพำกับตัวเองขณะที่ข้อมือหมุนวนค้อนตีเหล็กอย่างรวดเร็ว เกิดเป็นเงาร่างนับสิบซ้อนทับกัน ประกายไฟสีทองและสีฟ้าครามผสานเข้ากันบนเนื้อเหล็กที่กำลังเปลี่ยนรูปร่างอย่างดุดัน เสียงค้อนกระทบเหล็กดังติดต่อกันเป็นจังหวะรัวเร็วดั่งเสียงกลองศึกในสงครามโบราณ ทุกครั้งที่ค้อนกระทบลงไป โครงสร้างผลึกมานาภายในดาบก็ถูกบีบอัดให้หนาแน่นขึ้นทวีคูณ "ถ้าค่าความทนทานของทั่งเหล็กไม่หมดเสียก่อน เจ้าดาบเล่มนี้คงกลายสภาพเป็นศาสตราวจารย์ระดับเทวะตามตำนานแน่นอนครับ" คริสกัดฟันแน่น เหงื่อกาฬไหลซึมตามไรผม กล้ามเนื้อต้นแขนเกร็งนูนภายใต้เสื้อคลุมสีเข้ม *ครั้งที่สาม... สลักอักขระโบราณ 'การทำลายล้างไร้ขอบเขต'!* เขายกค้อนขึ้นสูงเป็นครั้งสุดท้าย รวบรวมมานาที่เหลืออยู่ทั้งหมดในร่างกายส่งผ่านไปยังหัวค้อนจนมันเปล่งแสงเจิดจ้าดั่งดวงอาทิตย์ขนาดย่อม *ตูมมมมมม—!!* แรงระเบิดจากการตีครั้งสุดท้ายทำให้เกิดคลื่นกระแทกวงกว้างพัดพาโต๊ะ เก้าอี้ และข้าวของภายในห้องกระเด็นกระดอนไปคนละทิศละทาง ฝุ่นควันตลบอบอวลจนมองไม่เห็นสิ่งใด นานนับนาทีความเงียบจึงกลับคืนมา พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังกระหน่ำรัวรากับสายฟ้าฟาดในหัวของคริส [ติ๊ง! ผู้เล่นคริส ประสบความสำเร็จในการสร้าง 'ดาบยาวมังกรอัคคีทมิฬ (True Mythical Grade)' เป็นคนแรกของเซิร์ฟเวอร์!] [ระบบตรวจพบการผสานพลังงานเกินขีดจำกัด ค่าสถานะพลังโจมตีพื้นฐานกำลังคำนวณใหม่...] [คำเตือน! ค่าพลังโจมตีพุ่งสูงเกินขีดจำกัดมาตรฐานของเกม (Overflow Warning) ระบบกำลังปรับเทียบความสมดุล...] [คำเตือน! เกิดข้อผิดพลาดทางโค้ดระบบเนื่องจากพลังงานทับซ้อน!] เซร่ารีบก้าวผ่านกลุ่มควันเข้ามาใกล้ด้วยความตกใจ นางคว้าแขนคริสไว้แน่น ดวงตาสีม่วงเบิกกว้างเมื่อมองไปยังใจกลางแสงสว่างที่ค่อยๆ จางลง ดาบยาวเล่มหนึ่งปักอยู่บนทั่งเหล็กที่บิดเบี้ยว ตัวดาบสีดำสนิทแต่มีลวดลายเปลวเพลิงสีเลือดไหลเวียนอยู่ภายในราวกับมีชีวิต รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจนอากาศรอบด้านบิดเบี้ยว คริสจ้องมองหน้าต่างสถานะโปร่งใสที่เด้งขึ้นมาตรงหน้า ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นตัวเลขมหาศาลที่ปรากฏอยู่ใต้ชื่ออาุปกรณ์ "นี่มัน... บ้าชัดๆ" คริสพึมพำออกมาเบาๆ [ดาบยาวมังกรอัคคีทมิฬ (ระดับ: ไร้ขีดจำกัด / ถูกผนึกชั่วคราว)] [พลังโจมตี: 99,999 (ระบบหลักพยายามลดทอนเหลือ 9,999 แต่ล้มเหลว)] [ความสามารถพิเศษ: ทุกการโจมตีจะทะลุเกราะป้องกัน 100% และมีโอกาส 50% ที่จะลบสถานะอมตะของเป้าหมายถาวร] ทว่า ในขณะที่ทั้งสองกำลังตะลึงงันกับผลงานชิ้นเอกที่สร้างความปั่นป่วนให้แก่ระบบโดยไม่ตั้งใจนั้นเอง หน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉานอีกแผ่นหนึ่งก็ดีดขึ้นมากลางอากาศอย่างไร้สาเหตุ พร้อมกับเสียงระฆังเตือนภัยระดับฉุกเฉินที่ดังสะท้อนก้องไปทั่วทั้งทวีปเสมือนจริง [ระบบตรวจพบการตื่น ฯ ของ 'บรรพบุรุษมังกรเพลิงบรรพกาล' ณ ดันเจี้ยนลับใต้พิภพ เนื่องจากแรงสั่นสะเทือนจากการตีดาบ...] [ภารกิจระดับ SSS: 'เสียงคำรามแห่งปฐพี' เริ่มต้นขึ้นโดยอัตโนมัติ ผู้เล่นทั้งหมดในรัศมี 10 กิโลเมตรจะถูกดึงเข้าสู่เขตแดนอาณาเขตของบอสลับทันทีในอีก 10 วินาที!] คริสสบถออกมาคำหนึ่งอย่างไม่สบอารมณ์ เขาก้มลงคว้าดาบเล่มใหม่ขึ้นมาถือไว้ น้ำหนักของมันสมบูรณ์แบบจนน่าเหลือเชื่อ แต่เวลานהมาชื่นชมความสำเร็จกลับหมดลงเสียแล้ว เซร่าหันมามองหน้าเขา รอยยิ้มตื่นเต้นระคนท้าทายปรากฏขึ้นบนใบหน้าของจอมเวทสาวอีกครั้ง นางกระชับไม้เท้าในมือแน่นก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความตื่นเต้น "ดูท่าทาง... เจ้านายคงไม่มีเวลามานั่งเขินอายข้าแล้วล่ะนะครับ เพราะดูเหมือนแขกไม่速เชิญตัวใหญ่กำลังจะมาพังประตูบ้านเราแล้ว" คริสแค่นหัวเราะในลำคอ แววตาคมกริบกวาดมองออกไปนอกหน้าต่างห้องใต้ดินที่ตอนนี้ถูกย้อมเป็นสีแดงฉานด้วยเปลวเพลิงปริศนา "ถ้ามันกล้ามาขัดจังหวะที่เราเพิ่งสร้างดาบเสร็จ... ต่อให้เป็นมังกรบรรพกาล ผมนี่แหละจะเป็นคนผ่ามันเป็นสองซีกให้ดูเองครับ" *1 วินาทีสุดท้ายก่อนหน้าจอทั้งหมดจะตัดเป็นสีดำสนิท พื้นดินเบื้องล่างก็พังทลายลงพร้อมกับเสียงคำรามกึกก้องที่สั่นสะเทือนไปถึงวิญญาณ...* ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านตัวอักษรบทนี้ไปด้วยกันนะครับ ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม