กิลด์ใหม่ที่แสนวุ่นวาย

"ถ้าพวกท่านยังยืนเถียงเรื่องแบ่งเปอร์เซ็นต์ดรอปไอเทمกันอีกสามนาที พื้นเบื้องล่างนี่คงได้กลืนพวกเราลงไปเป็นอาหารว่างของบอสระดับตำนานแน่ครับ" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นเรียบๆ ทว่าเฉียบขาดพอจะตัดฉับการโต้เถียงอันดุเดือดภายในห้องประชุมชั่วคราวของกิลด์ 'ศิลาอัคคี' กิลด์ขนาดกลางที่กำลังเผชิญหน้ากับวิกฤตครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของพวกเขา คริสยืนพิงกรอบหน้าต่างหินแกรนิต มือข้างหนึ่งเคาะนิ้วลงบนด้ามค้อนตีเหล็กคู่ใจเบาๆ เป็นจังหวะ สายตาคมกริบกวาดมองสมาชิกบอร์ดบริหารสี่คนที่กำลังหน้าซีดเผือกด้วยความตื่นตระหนก เหตุการณ์จากเบื้องล่างยังคงส่งแรงสะเทือนขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง รอยแยกสีดำสนิทที่แผ่ขยายออกราวกับใยแมงมุมเมื่อครู่ บัดนี้ได้ลุกลามจนกว้างนับสิบเมตร กลิ่นอายความมืดอันเย็นเยียบพวยพุ่งขึ้นมาจับขั้วหัวใจ พร้อมกับเสียงคำรามก้องที่สั่นสะเทือนไปทั้งเซิร์ฟเวอร์—มันคือสัญญาณเตือนภัยระดับวิกฤตที่ระบบเกม VRMMO นี้ไม่เคยแสดงผลมาก่อน "คุณคริส... แต่ข้อตกลงของเราคือคุณต้องช่วยเคลียร์ดันเจี้ยน ไม่ใช่มาออกคำสั่งเรื่องการบริหารกิลด์นะครับ!" หัวหน้ากิลด์ศิลาอัคคี ชายวัยกลางคนในชุดเกราะหนักประดับอัญมณีสีแดงเพลิง เอ่ยแย้งด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ แม้จะพยายามรักษาฟอร์มของความเป็นผู้นำไว้แต่หยาดเหงื่อที่ไหลท่วมขมับก็ทรยศเขาอย่างสิ้นเชิง "บริหารกิลด์เหรอครับ? ผมไม่ได้สนใจโครงสร้างองค์กรที่กำลังจะกลายเป็นสุสานใต้ดินหรอกนะครับ" คริสแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ ขยับตัวเดินเข้ามากลางห้อง แววตาเยือกเย็นแต่เปี่ยมด้วยความมั่นใจทำให้รอบข้างเงียบกริบลงทันที "สิ่งที่ผมสนใจมีเพียงอย่างเดียว... คือไอเทมวัตถุดิบระดับตำนานที่เจ้าตัวใต้ดินนั่นกำลังจะคายออกมาต่างหาก และถ้าพวกคุณยังมัวแต่ทะเลาะกันเรื่องผลประโยชน์ที่ไม่รู้จะมีชีวิตอยู่ไปใช้หรือเปล่า ผมคงต้องขอตัวไปจัดการมันคนเดียวก่อนที่มันจะตื่นเต็มตา" "เดี๋ยวก่อนสิย่ะตาบ้า! จะทำอะไรก็หัดปรึกษาคนอื่นเขาก่อนบ้างสิ!" เสียงหวานติดจะหงุดหงิดแต่แฝงความกังวลอย่างปิดไม่มิดดังขึ้นจากมุมห้อง เซร่า อาจารย์สาวและคู่หูผู้ลึกลับก้าวเท้าฉับๆ เข้ามาหยุดยืนเคียงข้างคริส ดวงตาสีไพลินคู่สวยจ้องมองเขาด้วยแววตาคาดโทษ แต่มุมปากกลับเม้มเข้าหากันเล็กน้อยอย่างคนปากไม่ตรงกับใจ มือเรียวบางเอื้อมไปดึงชายเสื้อคลุมของคริสไว้หลวมๆ "อย่าทำอะไรบุ่มบ่ามนะ... ข้าสัมผัสได้ถึงพลังงานมืดมหาศาลจากข้างล่างนั่น มันไม่ใช่สิ่งที่เราจะรับมือไหวลำพังหรอกนะ!" คริสชะงักไปเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากมือของหญิงสาวที่ส่งผ่านเนื้อผ้า ความเยือกเย็นชาเมื่อครู่ราวกับถูกละลายด้วยความห่วงใยที่แสดงออกอย่างไม่ปิดบัง แม้ภายนอกเธอจะทำทีเป็นดุเพื่อกลบเกลื่อนความคลั่งรัก แต่เขารู้ดีว่าเซร่ากำลังเป็นห่วงเขามากแค่ไหน ชายหนุ่มระบายยิ้มบางๆ ออกมาโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะยกมือขึ้นลูบศีรษะของเธอเบาๆ อย่างลืมตัว "วางใจเถอะครับเซร่า ผมไม่เคยเอาชีวิตตัวเองไปทิ้งเล่นหรอกนะ... อีกอย่าง ผมมี ‘ระบบคราฟต์’ ที่อัปเกรดใหม่แล้วนี่ครับ" คริสกระซิบตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลเป็นพิเศษ ทว่าชัดเจนพอให้เธอได้ยินเพียงคนเดียว ใบหน้าของเซร่าขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างรวดเร็ว เธอสะบัดหน้าหนีไปทางอื่นทันทีพร้อมกับพึมพำเสียงเบา "อะ... ใครเป็นห่วงนายกันเล่า! แค่กลัวว่าถ้านายตายแล้วใครจะมาช่วยฉันปรุงยาต่างหากล่ะ!" แม้จะพูดแก้เขินแบบนั้น แต่รอยยิ้มที่มุมปากของเธอกลับกว้างขึ้นจนปิดไม่มิด สร้างความหมั่นไส้ให้กับบรรดาสมาชิกกิลด์ศิลาอัคคีที่ยืนมองเหตุการณ์ความรักปนความตึงเครียดนี้อยู่ห่างๆ "เอ่อ... ท่านคริส กับท่านเซร่าครับ..." หัวหน้ากิลด์ศิลาอัคคีกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เอ่ยขัดจังหวะขึ้นด้วยความเกรงใจ "ถ้าพวกท่านมั่นใจขนาดนั้น... ทางเราขอฝากอนาคตของกิลด์ไว้ด้วยนะครับ พวกเรายอมยกสิทธิ์การจัดการไอเทมดรอปทั้งหมดให้พวกท่านเจรจาก่อนเลย ขอแค่ช่วยให้กิลด์เราอดรอดไปได้ก็พอ!" คริสละสายตาจากเซร่า หันกลับมามองหัวหน้ากิลด์ด้วยแววตานิ่งสงบเช่นเดิม "ตัดสินใจได้ฉลาดดีนี่ครับ... ถ้าอย่างนั้น เตรียมตัวให้พร้อม ระบบป้องกันของกิลด์กำลังจะล่มสลายในอีกสาม..." *ตู้มมมมม!* ยังไม่ทันที่คริสจะนับเลขสามจบ พื้นห้องประชุมทั้งหมดก็ระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ แรงอัดมหาศาลซัดเอาโต๊ะหินและข้าวของกระเด็นลอยไปคนละทิศละทาง ฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่วบริเวณ พร้อมกับเสียงคำรามที่ดังสนั่นหวั่นไหวจนแก้วหูแทบแตก ดวงตาสีแดงฉานคู่มหึมาที่ลืมขึ้นจากความมืดมิดเบื้องล่าง บัดนี้พุ่งทะยานขึ้นมาจ้องมองพวกเขาจากกลางห้องโถงใหญ่แล้ว! ร่างของมันสูงตระหง่านจนชนเพดาน เกล็ดสีดำสนิทสะท้อนแสงไฟจากคบเพลิงระยิบระยับราวกับเปลวเพลิงแห่งความตาย กลิ่นอายกดดันระดับ SSS แผ่ขยายออกจนผู้เล่นในกิลด์ศิลาอัคคีทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นด้วยความหวาดกลัว ระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานกระพริบถี่รัวอยู่ตรงหน้าของทุกคน [ประกาศจากระบบ: บอสลับระดับตำนาน 'ราชันมังกรทมิฬแห่งห้วงนรก' ปรากฏตัว!] [เงื่อนไขพิเศษ: ตรวจพบตัวตนภายนอกระบบหลัก ทำการปรับเปลี่ยนความยากเป็นระดับ 'ทำลายล้างเซิร์ฟเวอร์'] [คำเตือน: หากท่านไม่สามารถต้านทานการโจมตีระลอกแรกได้ภายใน 10 วินาที ดินแดนส่วนนี้จะถูกรีเซ็ตถาวร!] คริสสูดหายใจเข้าลึก 3 วินาทีเพื่อเรียกสติ มือขวากระชับด้ามค้อนตีเหล็กแน่นจนข้อต่องอ เสียงระบบแจ้งเตือนเงียบลงแทนที่ด้วยความเงียบงันอันน่าสะพรึงกลัว ทว่าก่อนที่เขาจะก้าวเท้าออกไปเผชิญหน้ากับอสูรกายเบื้องหน้า เสียงฝีเท้าปริศนาก็ดังขึ้นจากซากปรักหักพังด้านหลัง พร้อมกับเงาร่างของใครบางคนที่เดินทะลุผ่านม่านพลังความมืดเข้ามาอย่างไร้รอยขีดข่วน "แหม... ดูเหมือนข้าจะมาทันงานเลี้ยงต้อนรับที่น่าสนุกพอดีสินะครับ... คุณอดีตโปรเพลเยอร์" เสียงทุ้มเอ่ยทักทายอย่างเป็นกันเอง ทว่าแฝงไปด้วยรอยยิ้มอันตรายที่ทำให้คริสต้องเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง เพราะบุคคลที่ยืนอยู่ตรงนั้น... คือผู้เล่นลึกลับที่ควรจะติดอยู่ในหอคอยแห่งการผนึกเมื่อสามเดือนก่อน! ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะครับ ขอบคุณมากๆ ครับ