พันธมิตรหรือศัตรู

"ถ้าคิดจะดึงเชิงกันไปมาแบบนี้จนถึงเช้า ฉันว่าเราคงได้กลายเป็นศพทั้งคู่ก่อนจะได้คำตอบจากรอยจารึกนั่น" เสียงของธันวาดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องสมุดเก่าแก่ที่เต็มไปด้วยกลิ่นฝุ่นและกระดาษเสื่อมสภาพ เขาไม่ได้หันมามองภัทรินที่กำลังพยายามแกะรอยตัวอักษรปริศนาบนแผ่นศิลาที่เพิ่งงมได้มาจากใต้ฐานอาคารหอจดหมายเหตุ แต่สายตาคมกริบของเขายังคงจับจ้องไปที่ประตูไม้บานใหญ่ที่สั่นสะเทือนจากแรงทุบด้านนอก ภัทรินไม่ตอบ เธอขยับแว่นสายตา มือที่ถือพู่กันแตะหมึกสมุนไพรสั่นน้อยๆ ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะความอึดอัดที่แผ่ซ่านออกมาจากชายที่ยืนค้ำหัวเธออยู่ "คุณต้องการอะไรกันแน่ ธันวา?" เธอถามโดยไม่เงยหน้า "คุณช่วยฉันไว้ก็จริง แต่สายตาคุณเวลาที่มองรอยจารึกพวกนี้... มันดูเหมือนคุณอยากจะแผดเผาให้มันมอดไหม้ไปเสียมากกว่าจะศึกษาความหมายของมัน" ธันวาแค่นหัวเราะ เสียงนั้นแห้งแล้งและเย็นชา เขาก้าวเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่นๆ รดลงบนไหล่ของเธอ "โลกไม่ได้สวยงามเหมือนในตำราที่พ่อคุณยัดเยียดให้ท่องจำหรอกนะ ภัทริน บางอย่างมันควรถูกจดจำ... และบางอย่างมันควรถูกฝังกลบให้ลึกที่สุด" เสียงทุบประตูภายนอกเงียบลงอย่างฉับพลัน ความเงียบที่ตามมานั้นน่าสะพรึงกลัวกว่าเสียงโครมครามเสียอีก ภัทรินชะงัก เธอรับรู้ได้ถึงสัมผัสเย็นเยียบที่ข้อมือข้างขวา—มันเป็นจังหวะชีพจรที่เต้นถี่รัวของธันวาที่คว้าข้อมือเธอไว้เพื่อดึงให้หลบหลังตู้หนังสือไม้โอ๊คขนาดใหญ่ "เงียบ" เขาออกคำสั่ง เสียงกระซิบนั้นแฝงไปด้วยอำนาจที่ทำให้เธอต้องยอมปฏิบัติตามอย่างเสียไม่ได้ ประตูไม้ถูกพังเข้ามาด้วยแรงมหาศาล เสียงแตกกระจายของไม้ที่แหลกละเอียดดังสนั่นหวั่นไหว ชายชุดดำสองคนก้าวเข้ามาในห้อง กลิ่นควันธูปแปลกๆ ลอยฟุ้งเข้ามาในอากาศ ภัทรินพยายามจะเอื้อมไปหยิบกระเป๋าเป้ที่มีเครื่องมือถอดรหัสอยู่ แต่ธันวากดไหล่เธอไว้แน่นจนกระดูกแทบจะลั่น ความอึดอัดในตอนแรกเปลี่ยนเป็นความขัดแย้งในใจ ภัทรินมองมือของธันวาที่ยึดเธอไว้ เขาไม่ได้ดูเหมือนกำลังปกป้อง แต่เขากำลัง 'กักขัง' เธอเพื่อทำอะไรบางอย่าง *เขาเป็นมิตรหรือเป็นศัตรูกันแน่?* "เอาล่ะ" ธันวาถอนหายใจยาวเหมือนคนตัดสินใจเรื่องใหญ่ "ถ้าไม่อยากตายที่นี่ เรามีทางเลือกเดียว คือต้องอ่านรอยจารึกนั่นให้จบก่อนที่พวกมันจะล้อมกรอบเราได้หมด แต่เงื่อนไขคือ... คุณต้องเชื่อใจฉัน" "เชื่อใจคนที่แม้แต่ชื่อจริงยังไม่ยอมบอกเนี่ยนะ?" ภัทรินย้อนถาม สายตาที่เธอส่งไปให้เขาไม่ได้มีความอ่อนหวาน แต่มีความสงสัยและความท้าทายที่น่าหลงใหล ธันวาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาเธอ นัยน์ตาสีเข้มของเขาสั่นไหวเพียงชั่วครู่ก่อนจะกลับมาแข็งกร้าว "ชื่อไม่ใช่สิ่งสำคัญในเกมนี้ สิ่งสำคัญคือคุณกับฉันต้องเป็น 'หนึ่งเดียวกัน' ในการถอดรหัสนี้ ถ้าคุณทำพลาดเพียงพยัญชนะเดียว... แรงอาฆาตจากรอยจารึกจะฉีกกระชากวิญญาณเราทั้งคู่" ภัทรินนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง เธอรู้ดีว่าคำเตือนของเขาไม่ใช่เรื่องล้อเล่น เธอเห็นรอยไหม้ที่นิ้วมือของเขา ซึ่งน่าจะเกิดจากการสัมผัสศิลาโดยไม่รู้วิธีป้องกัน เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ ยืดตัวขึ้นจากที่ซ่อน มือเรียวเอื้อมไปแตะผิวหินที่เย็นเฉียบราวกับน้ำแข็ง "ได้ ถ้าเราต้องร่วมมือกัน ก็จงช่วยฉันประคองสมาธิ" เธอกล่าวเสียงเรียบ ทว่ามั่นคง ขณะที่ปลายนิ้วสัมผัสอักษรโบราณ แสงสีฟ้าอ่อนจางๆ ก็เริ่มเรืองรองขึ้นจากรอยจารึก แรงกดดันมหาศาลถาโถมเข้ามาในจิตใจของทั้งคู่ ภาพจำลองของเหตุการณ์ในอดีตเริ่มฉายชัดขึ้นเหมือนฟิล์มภาพยนตร์ที่กำลังถูกกรออย่างรวดเร็ว—ภาพของตระกูลภัทรินที่กำลังทำข้อตกลงกับบางสิ่ง... บางสิ่งที่ไม่มีตัวตนในโลกมนุษย์ ธันวาครางออกมาด้วยความเจ็บปวด เขาพยายามดึงมือภัทรินออก แต่เธอกลับยึดไว้แน่น "อย่าปล่อย! ถ้าเราแยกจากกันตอนนี้ เราจะหลงทางอยู่ในห้วงนิมิตนี้ตลอดกาล!" ขณะที่ภาพในนิมิตกำลังเผยความลับว่า 'ใคร' คือผู้บงการตัวจริงที่ทำลายชีวิตครอบครัวของเธอ เสียงฝีเท้าหนักๆ ของผู้บุกรุกก็หยุดลงเบื้องหน้าตู้หนังสือที่พวกเขาหลบอยู่ ชายคนหนึ่งก้มลงมองลอดช่องว่าง เห็นเพียงเงาของสองร่างที่กำลังหลอมรวมความทรงจำผ่านศิลา ทว่า ในวินาทีที่ความลับกำลังจะเปิดเผย ชายชุดดำคนนั้นก็ทำสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด เขาไม่ได้เล็งปืนมาที่พวกเขา แต่เขากลับวางมีดสั้นเล่มหนึ่งลงบนพื้น แล้วถอดหน้ากากออก ใบหน้าที่ปรากฏภายใต้เงามืดนั้นทำให้ภัทรินหัวใจหยุดเต้นไปชั่วขณะ เพราะนั่นไม่ใช่คนแปลกหน้า แต่มันคือใบหน้าของผู้เป็นพ่อที่เธอคิดว่าเสียชีวิตไปนานแล้ว... และเขากำลังมองมาที่เธอด้วยแววตาที่ว่างเปล่าราวกับหุ่นเชิด "พ่อ?" ภัทรินครางชื่อนั้นออกมาอย่างแผ่วเบา ขณะที่ธันวาที่อยู่ข้างๆ กลับยิ้มเยาะด้วยท่าทางที่ดูราวกับเตรียมตัวมานานแล้ว "ยินดีต้อนรับสู่กับดักที่แท้จริง ภัทริน... เธอไม่ได้ถูกตามล่า แต่เธอถูก 'ล่อ' ให้มาส่งของให้เขาต่างหาก" ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับรอยจารึกแห่งเงาปรารถนานี้ ขอให้เตรียมรับมือกับความจริงที่หนักหน่วงในตอนต่อไปครับ - ดันเจี้ยนมาสเตอร์ลึกลับ