เกมการเมืองภายใน

"ตัวเลขในเช็คใบนี้... มันพอจะทำให้คนคนหนึ่งหายไปจากความทรงจำของตระกูลได้ไหมครับ คุณอา?" เสียงของภัทรินราบเรียบ ทว่าสั่นไหวเล็กน้อยราวกับเส้นด้ายที่ถูกดึงจนตึงเปรี๊ยะ เธอวางซองเอกสารสีน้ำตาลลงบนโต๊ะไม้โอ๊กตัวหนาในห้องรับรองที่เงียบสงัดจนได้ยินเสียงลมหายใจของตัวเอง ชายวัยกลางคนตรงหน้า—คุณอาผู้ทรงอิทธิพลของเธอ—ไม่ได้เอื้อมมือไปแตะต้องมัน เขากลับประสานมือวางบนตัก เอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังแท้ด้วยท่าทีผ่อนคลายเกินเหตุ "ความทรงจำมันซื้อไม่ได้ด้วยเงินหรอกภัทริน แต่มันถูก 'เขียนทับ' ได้ด้วยผลประโยชน์" คุณอายิ้มบางๆ รอยยิ้มที่ทำให้ภัทรินรู้สึกเหมือนกำลังถูกงูพิษโอบรัด "ตระกูลเราต้องการความสงบ เธอเองก็รู้ว่ารอยจารึกที่เธอพยายามขุดคุ้ยอยู่นี้ มันไม่เพียงแต่จะทำลายชื่อเสียงของพ่อเธอ แต่มันจะเผาผลาญอนาคตของทุกคนที่เกี่ยวข้องให้มอดไหม้ไปด้วย" ภัทรินแค่นยิ้ม เธอจำได้แม่นว่าสายตาแบบนี้แหละที่เคยผลักไสเธอออกไปอยู่ในมุมมืดของบ้านตลอดเวลาที่ผ่านมา "ความสงบที่แลกมาด้วยความเน่าเฟะข้างในน่ะหรือครับ?" เธอจงใจเน้นคำว่า 'ครับ' เพื่อตอกย้ำความห่างเหินและท้าทายจารีตของตระกูลที่พยายามกดทับเธอไว้ "คุณอาไม่ได้กลัวเรื่องชื่อเสียงหรอก คุณอาแค่กลัวว่าความจริงที่ถูกขุดขึ้นมา จะทำให้บัลลังก์ที่นั่งอยู่สั่นคลอนต่างหาก" บรรยากาศในห้องเย็นเยียบขึ้นทันตาเห็น คุณอาลุกขึ้นยืนช้าๆ เดินผ่านเธอไปที่หน้าต่างบานใหญ่ที่มองออกไปเห็นสวนด้านล่าง "ความฉลาดเป็นดาบสองคมนะภัทริน ถ้าเธอรับเงินนี่ไป แล้วกลับไปใช้ชีวิตในที่ที่เธอควรอยู่... เรื่องทุกอย่างจะจบลงที่นี่ แต่ถ้าเธอเลือกจะเดินหน้าต่อ... ฉันเกรงว่าธันวาที่คอยหนุนหลังเธออยู่ อาจจะไม่มีโอกาสได้เห็นวันพรุ่งนี้" ชื่อของธันวาทำให้หัวใจของภัทรินกระตุกวูบ เธอพยายามเก็บซ่อนความกังวลไว้ใต้ใบหน้าที่นิ่งเฉย แต่มือที่กำชายกระโปรงไว้แน่นกลับทรยศความรู้สึกนั้น เธอไม่ได้กลัวคำขู่เรื่องเงินทองหรืออำนาจ แต่เธอเริ่มสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของอันตรายที่ขยับเข้าใกล้คนเพียงคนเดียวที่ยื่นมือมาฉุดเธอจากเหวนรกนี้ "คุณอาคิดว่าธันวาเป็นคนอ่อนแอขนาดนั้นเลยหรือครับ?" ภัทรินสวนกลับ ดวงตาของเธอจ้องลึกเข้าไปในเงาสะท้อนของอีกฝ่ายผ่านกระจก "หรือจริงๆ แล้ว คนที่กลัวที่สุดคือคุณอา เพราะธันวารู้อะไรบางอย่างที่ถ้ามันหลุดออกมา... ต่อให้คุณอามีเงินทั้งโลกก็ซื้อความยุติธรรมคืนมาไม่ได้" คุณอาหัวเราะหึๆ ในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความขบขัน "เธอประเมินคนผิดไปมากเลยนะภัทริน เธอคิดว่าเขามาเพื่อช่วยเธอเหรอ? ธันวาไม่ได้ต้องการปกป้องเธอ เขาแค่ต้องการใช้เธอเป็นกุญแจไขไปสู่ห้องลับที่ซ่อนสมบัติที่แท้จริงของตระกูลเรา... และเมื่อเขาได้มันไป เธอจะเป็นคนแรกที่เขาเขี่ยทิ้งเหมือนขยะ" ภัทรินนิ่งงันไปครู่หนึ่ง คำพูดนั้นทิ่มแทงหัวใจของเธอราวกับมีดนับร้อยเล่ม ใช่ เธอเคยสงสัยในตัวธันวา สงสัยในความหวังดีที่ดูเย็นชาของเขา แต่นั่นมันสำคัญด้วยหรือในเมื่อความจริงที่เธอกำลังตามหา มันสำคัญกว่าลมหายใจของเธอเอง "นั่นเป็นเรื่องของผมกับเขา ไม่ใช่เรื่องที่ต้องให้คุณอามาตัดสินแทน" ภัทรินหยิบซองเอกสารขึ้นมาแล้วเดินไปที่ประตู แต่ก่อนจะก้าวออกไป เธอหยุดชะงักและหันกลับมา "อ้อ... ฝากบอกคุณปู่ด้วยนะครับ ว่ารอยจารึกที่เขากลัวนักหนาน่ะ ตอนนี้มันไม่ได้อยู่ที่ผมคนเดียวแล้ว" ทันทีที่เธอเดินออกจากห้องรับรอง ความเข้มแข็งที่พยายามประคองไว้ก็แทบจะมลายหายไป เธอพิงหลังกับกำแพงเย็นเฉียบทางเดิน เสียงฝีเท้าหนักๆ ก้าวเข้ามาใกล้จากมุมมืด เธอเงยหน้าขึ้นและพบกับธันวาที่ยืนรอดวงตาคมกริบคู่นั้นฉายแววเย็นชาตามปกติ ทว่าในจังหวะที่สายตาของพวกเขาสอดประสานกัน เขากลับเอื้อมมือมาคว้าข้อมือเธอไว้แน่น "เมื่อกี้เธอพูดว่าอะไรนะ?" ธันวากระซิบ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความกดดันที่อ่านไม่ออก "เธอเอาความลับไปบอกใครอีก?" ภัทรินมองมือของเขาที่บีบข้อมือเธอ ก่อนจะมองสบตาเขาด้วยแววตาที่ว่างเปล่า "ฉันไม่ได้บอกใคร... ฉันแค่ใช้มันเป็นเหยื่อล่อให้พวกเขาเผยหางออกมา" ธันวานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะโน้มตัวลงมาจนลมหายใจอุ่นๆ รดใบหน้าของเธอ "เธอพลาดแล้วภัทริน... เพราะสิ่งที่เธอเพิ่งทำลงไป มันทำให้คนของตระกูลอาเธอ เริ่มขยับตัวเร็วกว่าที่เราคิดไว้มาก" เขาลดมือลงแล้วหยิบเครื่องสื่อสารขนาดเล็กออกมาจากกระเป๋าสูท หน้าจอแสดงตำแหน่งสีแดงที่กำลังเคลื่อนที่เข้าหาพวกเขาจากทุกทิศทางในคฤหาสน์หลังนี้ "เราไม่ได้ติดอยู่ในเกมการเมืองอย่างที่เธอคิดหรอกนะ" ธันวาเอ่ยเสียงต่ำพร้อมกับคว้าปืนพกกระบอกเล็กออกมาจากสายคาดเอว "เราติดอยู่ในกับดักที่ถูกวางไว้ตั้งแต่วันที่เธอเกิดมาแล้ว... และตอนนี้ประตูทุกบานในคฤหาสน์นี้กำลังถูกล็อกตายจากข้างนอก" เสียงปืนนัดแรกดังสนั่นขึ้นจากโถงทางเดินชั้นล่าง ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าของชายชุดดำนับสิบที่กำลังวิ่งกรูขึ้นมาตามบันได ภัทรินตัวแข็งทื่อเมื่อเห็นธันวาหันมามองเธอด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป... ไม่ใช่สายตาของคู่คิดอีกต่อไป แต่เป็นสายตาของนักล่าที่พร้อมจะเดิมพันด้วยชีวิต ขอให้ทุกท่านเตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการเผชิญหน้าครั้งสำคัญในตอนถัดไป เพราะความลับที่ซ่อนอยู่ใต้รอยจารึกกำลังจะเปิดเผยสิ่งที่น่ากลัวกว่าความตายครับ ดันเจี้ยนมาสเตอร์ลึกลับ