การเจรจาที่แลกด้วยชีวิต

"สามล้านเครดิต... แลกกับชิปประสาทรุ่นประวัติศาสตร์ที่ถูกถอดออกจากกะโหลกของแอนดรอยด์ทหารราบรุ่นเก่าแก่ค่ายไซนิกซ์ตัวนั้น คุณคิดว่ามันคุ้มค่าที่จะเอาชีวิตมาทิ้งไว้ที่นี่จริงๆ หรือครับ คิริน" เสียงแหบพร่าราวกับกระดาษทรายถูกเสียดสีดังขึ้นจากความมืดมิดของตรอกซอกซอยหมายเลข 42 ในเขตตลาดมืดเซกเตอร์เจ็ด กลิ่นอับชื้นของน้ำมันเครื่องเก่าๆ และกลิ่นคาวสนิมเหล็กคละคลุ้งไปกับบรรยากาศอันกดดัน แสงนีออนสีแดงกะพริบติดๆ ดับๆ ส่องสะท้อนใบหน้าครึ่งซีกของพ่อค้าตลาดมืดสวมฮู้ดสีเข้ม ผู้กำลังใช้นิ้วโลหะเคาะโต๊ะเหล็กพับเสียงดัง *ก๊อก... ก๊อก...* เป็นจังหวะเดียวกับเสียงหัวใจที่เต้นรัวระทึกในอกของวิศวกรหนุ่ม คิรินยืนนิ่งสงบ มือข้างขวากำปืนเลเซอร์พกพาระบบระบายความร้อนด้วยของเหลวไว้แน่นจนข้อต่องอเกร็ง แววตาคมกริบกวาดมองไปรอบตัวเพื่อประเมินสถานะสภาพแวดล้อม โครงสร้างของตลาดมืดแห่งนี้สร้างขึ้นจากซากสถานีรถไฟใต้ดินยุคก่อนสงครามโลกครั้งที่สาม ท่อระบายอากาศขนาดใหญ่พาดผ่านเหนือศีรษะเหมือนงูเหล็กยักษ์ ระบบนำทางควอนตัมในสมองกลของเขาทำงานอย่างหนักเพื่อคำนวณมุมอับสายตาและวิถีกระสุนของมือปืนรับจ้างที่ซ่อนตัวอยู่หลังกองซากเซิร์ฟเวอร์เก่าอย่างน้อยสามนาย ความจริงแล้ว การเดินทางมายังเขตอโคจรเช่นนี้มีความเสี่ยงสูงเกินกว่าที่วิศวกรผู้รอบคอบคนใดจะกระทำ แต่ชิปความจำหมายเลขซีเรียล 'MN-9901' ที่อยู่ในมือของพ่อค้าเถื่อนรายนี้ คือกุญแจดอกเดียวที่จะปลดล็อกไฟล์ความทรงจำวัยเด็กที่ถูกเข้ารหัสไว้ในสมองของเขา ความทรงจำเกี่ยวกับเหตุการณ์วันที่ครอบครัวของเขาถูกล้างบางโดยกอง "เงินจำนวนนั้นโอนเข้าบัญชีบล็อกเชนแบบไม่ระบุตัวตนเรียบร้อยแล้ว ตรวจสอบดูสิครับ" คิรินเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าเฉียบขาดและเต็มไปด้วยความระแวดระวัง เขาส่งอุปกรณ์เข้ารหัสข้อมูลส่วนตัวไปยังหน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าพ่อค้าเถื่อน พ่อค้าเถื่อนชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาสีฟ้าเทียมสั่นไหววูบหนึ่งเมื่อเห็นตัวเลขยอดเงินมหาศาลปรากฏขึ้นบนจอ เขายื่นมือสั่นเทาหยิบชิปความจำสีดำสนิทขนาดเท่าปลายนิ้วก้อยขึ้นมาวางไว้กลางโต๊ะเหล็ก "คุณนี่มันบ้าสิ้นดี... เอาชีวิตมาเสี่ยงกับเศษเหล็กที่ถูกลบความทรงจำไปเกือบหมดเนี่ยนะ ความรู้อะไรบางอย่าง รู้ไปบางทีอาจจะเจ็บปวดกว่าการไม่รู้อะไรเลยนะครับ" "นั่นคือเรื่องที่ผมต้องจัดการเอง ขอบคุณสำหรับสินค้า" คิรินเอื้อมมือไปคว้าชิปความจำ ทว่าในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เสียงคำรามต่ำของเครื่องยนต์พลังงานแม่เหล็กไฟฟ้าก็ดังสนั่นมาจากปากตรอก *ฟึบ! พรึบ!* แสงไฟนีออนทั้งหมดในรัศมีร้อยเมตรดับวูบลงพร้อมกัน ความมืดมิดเข้าครอบงำชั่วพริบตา ระบบเรดาร์ตรวจจับความร้อนในดวงตาซ้ายของคิรินส่งเสียงเตือนดังลั่นระรัว *[Warning: Multiple hostile signatures detected. Energy levels exceeding standard parameters.]* "ระวังตัวด้วยครับ คิริน!" เสียงของเซร่าดังผ่านช่องสัญญาณสื่อสารเข้ารหัสลับ น้ำเสียงของอาจารย์สาวลึกลับเต็มไปด้วยความตึงเครียดอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน "พวกมันไม่ใช่แก๊งอันธพาลตลาดมืดธรรมดา... นั่นคือหน่วยปฏิบัติการพิเศษไร้เงาของบริษัทเมกะคอร์ปอเรชั่น สัญญาณชีวภาพระบุว่าเป็นไซบอร์กทหารรับจ้างรุ่น 'Phantom-X' สามนาย!" คิรินไม่รอช้า ร่างกายตอบสนองด้วยสัญชาตญาณ เขาพุ่งตัวหลบหลังเสาคอนกรีตรenforced ทันทีที่กระสุนพลาสมาความร้อนสูงเจาะทะลุกำแพงเหล็กตรงจุดที่เขายืนอยู่เมื่อครู่จนเกิดรอยไหม้สีดำสนิท ควันพวยพุ่งส่งกลิ่นฉุนรุนแรง แรงอัดอากาศจากการยิงทำให้เศษฝุ่นกระจายคละคลุ้ง "ฉลาดนี่ที่หลบทัน แต่ชิปชิ้นนั้นไม่ใช่ของคุณตั้งแต่แรกแล้ว วิศวกร" เสียงสังเคราะห์ที่ไร้ซึ่งความรู้สึกดังมาจากความมืด เงาร่างของไซบอร์กรูปร่างสูงใหญ่ในชุดเกราะพรางตัวแบบสะท้อนแสงก้าวออกมาจากมุมมืด ดวงตาสีแดงฉานจ้องมองมาที่คิรินราวกับสัตว์ป่ากำลังจ้องเหยื่อ สถานการณ์บีบคั้นถึงขีดสุด คิรินติดอยู่ระหว่างทางตันของตรอก ด้านหน้าคือมือสังหารไซบอร์กที่เหนือกว่าทั้งด้านพละกำลังและยุทโธปกรณ์ ด้านหลังคือทางตันที่มีเพียงกำแพงคอนกรีตหนาเตอะ สมองกลของเขาประเมินความน่าจะเป็นในการรอดชีวิต... มีเพียงร้อยละ 3.4 เท่านั้น หากใช้กำลังปะทะตรงๆ แต่ในฐานะวิศวกรผู้เชี่ยวชาญด้านสถาปัตยกรรมระบบ คิรินรู้ดีว่าทุกระบบย่อมมีจุดอ่อนเสมอ สายตาของเขาเหลือบไปเห็นแผงควบคุมระบบจ่ายไฟสำแรงดันสูงของตลาดมืดที่ติดตั้งอยู่เหนือหัวของมือสังหารไม่ไกลนัก สายไฟแรงสูงระโยงระยางและชำรุดจากการกัดกร่อนของสนิม ไหวพริบและความเด็ดเดี่ยวถูกงัดขึ้นมาใช้ในวินาทีเป็นตาย คิรินแกล้งทำเป็นยกมือขึ้นยอมจำนน ช2 มือถือปืนเลเซอร์สั่นระริกราวกับคนหมดหนทาง "อย่า... ได้โปรด อย่าฆ่าผมเลย ผมยอมคืนชิปให้..." มือสังหารไซบอร์กหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน "สายเกินไปแล้ว ชะตากรรมของพวกที่รู้มากเกินไปมักจะจบลงแบบนี้เสมอ" มันก้าวเท้าเข้ามาใกล้เพื่อจะปลิดชีพเหยื่อในนัดเดียว โดยประมาทและละเลยการสังเกตพฤติกรรมรอบตัว *แกร็ก!* ในจังหวะที่มันก้าวเข้ามาในระยะประชิด คิรินไม่ได้ยอมจำนนอย่างที่ปากพูด นิ้วมือข้างซ้ายที่ซ่อนอยู่ด้านหลังดีดตัวอุปกรณ์แฮกเกอร์ขนาดจิ๋วที่ดัดแปลงเป็นพิเศษพุ่งตรงไปเสียบเข้ากับพอร์ตเชื่อมต่อของแผงควบคุมแรงดันไฟฟ้าเหนือหัวอย่างแม่นยำราวกับจับวาง *เปรี๊ยะ! บรึ้มมม!* กระแสไฟฟ้าแรงดันสูงนับหมื่นโวลต์ถูกปลดปล่อยออกมาในเสี้ยววินาที ประจุไฟฟ้าสีฟ้าสว่างวาบราวกับสายฟ้าฟาดผ่าลงกลางตรอกซอกซอน เสียงร้องคำรามด้วยความเจ็บปวดของระบบกลไกดังสนั่นเมื่อกระแสไฟฟ้าช็อตเข้าที่แกนกลางระบบประสาทเทียมของมือสังหารไซบอร์กจนร่างของมันล้มฟุบลงชักกระตุก ควันไฟโขมงคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ คิรินหอบหายใจถี่รัว เม็ดเหงื่อผุดพรายเต็มหน้าผาก เขาอาศัยจังหวะชุลมุนพุ่งเข้าไปหยิบชิปความจำขึ้นมาเก็บไว้ในกระเป๋าเสื้อกันกระสุนอย่างรวดเร็ว พร้อมกับหันไปมองร่างของไซบอร์กที่นอนแน่นิ่งไปหนึ่งนาย ส่วนอีกสองนายกำลังตั้งหลักและเตรียมเปิดฉากโจมตีรอบใหม่ด้วยอาวุธหนักที่ทรงพลังกว่าเดิม ทว่า ก่อนที่เสียงปืนนัดต่อไปจะคำรามขึ้น หน้าจอโฮโลแกรมส่วนตัวของคิรินก็สว่างวาบขึ้นมาเองโดยไม่มีใครสั่งการ พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานขนาดใหญ่ที่ปรากฏขึ้นกลางสายตา พร้อมเสียงสัญญาณเตือนระดับสูงสุดที่ทำให้เลือดในกายเย็นเฉียบ *[System Alert: Unauthorized intrusion detected in core memory architecture.]* *[Warning: SSS-Class Sub-Routine 'Project Genesis' has been manually overridden by an unknown user.]* *[Incoming transmission from... Unknown Entity: "ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ ลูกชายของฉัน"]* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปด้วยกันในตอนนี้นะครับ ไซเบอร์พังค์2099