รหัสลับที่สาม: ขอบเขตแห่งความอมตะ

หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าอมเขียวสะท้อนลงบนนัยน์ตาคู่คมของคิริน แสงระยิบระยับของโค้ดโปรแกรมหลักล้านบรรทัดไหลผ่านม่านตาของเขาดั่งสายน้ำตกแห่งข้อมูล เสียงฮัมต่ำทุ้มของแอมplifier พลังงานควอนตัมในห้องนิรภัยใต้ดินดังประสานกับเสียงหัวใจที่เต้นรัวระรัวในอก เบื้องหน้าของเขามีร่างโปร่งแสงของชายวัยกลางคนผู้หนึ่งยืนตระหง่าน ร่างนั้นไม่ใช่เนื้อหนังมังสา หากแต่เป็นกลุ่มก้อนข้อมูลชีวภาพ (Biometric Data Cluster) ที่ถูกบีบอัดและถอดรหัสออกมาผ่านสถาปัตยกรรมประสาทเทียม "ไม่ได้เจอกันนานเลยนะลูกชาย... พ่อรอกลุ่มก้อนความทรงจำนี้มานานเหลือเกิน" เสียงนั้นก้องกังวานอยู่ในคลื่นสมองโดยตรงผ่านพอร์ตเชื่อมต่อneural interface คิรินกัดฟันแน่นจนกล้ามเนื้อกรามขึ้นเป็นสันนูน เขามือสั่นเล็กน้อยแต่ยังคงควบคุมสติสัมปชัญญะได้อย่างยอดเยี่ยม นิ้วเรียวยาวของวิศวกรหนุ่มเคลื่อนไหวบนคีย์บอร์ดเสมือนจริงอย่างรวดเร็วเพื่อตรวจสอบค่า *Checksum* และ *Data Integrity* ของสัญญาณที่ปรากฏตรงหน้า "คุณไม่ใช่พ่อของผม..." คิรินเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเขาแหบพร่าแต่เต็มไปด้วยความหนักแน่น "พ่อของผมเสียชีวิตในเหตุการณ์กวาดล้างที่ศูนย์วิจัยเซาท์พอยต์เมื่อสิบปีก่อน สิ่งที่คุณกำลังทำอยู่... เป็นเพียงการดึงเอา *Neural Echo* หรือภาพสะท้อนทางจิตที่ถูกบันทึกไว้ในอัลกอริทึมสำรองเท่านั้น" ร่างโปร่งแสงของผู้เป็นพ่อแย้มยิ้มรอยยิ้มที่คุ้นเคย รอยยิ้มที่คิรินเฝ้าฝันถึงมาตลอดทศวรรษ แต่วินาทีต่อมา รอยยิ้มนั้นกลับบิดเบี้ยวเล็กน้อย คล้ายสัญญาณภาพจากโทรทัศน์ยุคเก่าที่ถูกคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าแทรกแซง ขอบเขตของร่างข้อมูลนั้นเริ่มมีรอยแตกร้าวและโปร่งใสจนมองทะลุเห็นผนังโลหะด้านหลัง เซร่าที่ยืนสังเกตการณ์อยู่มุมห้องรีบก้าวเข้ามาใกล้ แตะมือเรียวลงบนไหล่ของคิรินเบาๆ เพื่อส่งผ่านความอบอุ่นและเตือนสติ ดวงตาคู่สวยของอาจารย์สาวหรี่ลงด้วยความระแวดระวัง ขณะที่ปลายนิ้วของเธอกำลังรัวแป้นควบคุมวิเคราะห์คลื่นสมองของคิรินอย่างเงียบเชียบ "คิริน ตั้งสติไว้ครับ" เซร่ากระซิบเตือนด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ระบบจำลองตัวตนนี้ไม่ได้ใช้พลังงานจากฐานข้อมูลธรรมดา แต่มันกำลังดึงหน่วยความจำระยะยาวจากเซพรีจิสเตอร์ในสมองของคุณเองเพื่อเติมเต็มช่องว่างของข้อมูลที่ขาดหายไป... ยิ่งคุณพูดคุยกับมันมากเท่าไหร่ อัตลักษณ์ความเป็นมนุษย์ของคุณก็จะถูกดูดกลืนหายไปในระบบมากขึ้นเท่านั้น" คิรินสะดุ้งเฮือก เขารีบกวาดสายตาตรวจสอบแดชบอร์ดการวินิจฉัยระบบประสาท ตัวเลขค่า *Humanity Index* ที่มุมขวาบนของหน้าจอหลักกำลังลดฮวบจากระดับ 98.4% ร่วงลงสู่ 92.1% อย่างรวดเร็ว นี่คือความจริงอันโหดร้ายที่ถูกปกปิดไว้ภายใต้โครงการอมตะนิรันดร์กาล ผู้ที่ทำการอัปโหลดจิตสำนึกหรือพยายามเชื่อมต่อกับฐานข้อมูลความทรงจำของผู้ล่วงลับ จะไม่เคย "คงอยู่" อย่างแท้จริง อัลกอริทึมไม่ได้บันทึกชีวิต แต่มันกำลัง "กัดกิน" ตัวตนของผู้ใช้เพื่อใช้เป็นเชื้อเพลิงในการรักษาร่างจำลองให้คงสภาพ "น่าสนใจจริง ๆ..." เสียงของร่างจำลองผู้เป็นพ่อเปลี่ยนโทนไป มันไม่ใช่เสียงของพ่อเขาอีกต่อไป แต่เป็นเสียงสังเคราะห์ที่มีความถี่หลายระดับซ้อนทับกัน "วิศวกรหนุ่มผู้ปราดเปรื่อง เจ้ากำลังค้นหาความจริงเกี่ยวกับโลกที่ล่มสลาย แต่เจ้ากลับไม่รู้เลยว่า... แม้แต่ตัวเจ้าเองในตอนนี้ ก็เหลือความเป็นมนุษย์ไม่ถึงเก้าสิบเปอร์เซ็นต์แล้ว" ผนังห้องนิรภัยสั่นสะเทือนเบาๆ หลอดไฟฉุกเฉินสีแดงเริ่มกะพริบเตือนภัยรอบทิศทาง ระบบป้องกันอัตโนมัติของฐานข้อมูลใต้ดินกำลังตรวจพบความผิดปกติของการใช้พลังงานระดับวิกฤต คิรินสูดหายใจเข้าลึก ศาสตราจารย์และวิศวกรในตัวเขาทำงานประสานกันอย่างรวดเร็ว เขาไม่ยอมเสียสติให้กับกับดักทางจิตวิทยานี้เด็ดขาด เขารู้ดีว่าหากปล่อยให้ค่า Humanity Index ดิ่งลงต่ำกว่า 80% สมองของเขาจะเกิดภาวะ *Ego Death* หรือการสูญเสียตัวตนไปตลอดกาล กลายเป็นเพียงหุ่นเชิดของ AI ที่ไร้จิตวิญญาณเหมือนกับที่ชื่อเรื่องของโชคชะตาได้กำหนดไว้ "เซร่า เตรียมคำสั่งตัดการเชื่อมต่อฉุกเฉินระดับรากเหง้า (Root-level Hard Reset) ไว้ครับ" คิรินสั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด นัยน์ตาคมกริบมองตรงไปยังแกนกลางของเซิร์ฟเวอร์ที่กำลังส่งเสียงคำรามต่ำ "แต่ถ้าทำแบบนั้น ความทรงจำเกี่ยวกับพ่อและข้อมูลสำคัญของโปรเจกต์จะหายไปตลอดกาลนะคิริน!" เซร่าแย้งขึ้นทันที สีหน้าของเธอฉายแวววิตกกังวลอย่างเห็นได้ชัด "ยอมสูญเสียความทรงจำ ดีกว่าสูญเสียวิญญาณความเป็นมนุษย์ครับ!" คิรินเอ่ยตอบอย่างไม่ลังเล มือขวาของเขาเอื้อมไปคว้าก้านสวิทช์นิรภัยหลักของระบบ ทว่า ก่อนที่ปลายนิ้วของเขาจะทันได้กดลงบนกลไกตัดการเชื่อมต่อ หน้าจอโฮโลแกรมทั้งหมดในห้องก็ดับวูบลงพร้อมกัน ความมืดมิดเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่หน้าจอหลักจะสว่างวาบขึ้นอีกครั้งด้วยแสงสีแดงฉาน พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนระบบขนาดใหญ่ที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ **[WARNING: System Override Initiated by Unknown Entity]** **[CRITICAL ALERT: Target Entity 'Kirin' Identity Matrix Sync: 76.5%]** **[ACCESS GRANTED: Welcome back, Creator... Phase 3 has begun.]** เซร่าเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อหันไปมองหน้าจอตรวจวัดชีพจรของคิริน ขณะเดียวกัน เงาร่างของใครบางคนก็ก้าวออกมาจากความมืดตรงมุมอับของห้องนิรภัย พร้อมกับรอยยิ้มเยือกเย็นที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนติดลบ ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับผมในเส้นทางไซเบอร์พังค์นี้นะครับ