พันธมิตรในเงามืด

"ถ้าคุณคิดว่าการทรยศต่อระบบคือทางรอด คุณก็แค่กำลังพายเรือในพายุโดยไม่มีหางเสือเท่านั้นครับ อีออน" เสียงทุ้มต่ำของชายชราในเงามืดดังขึ้น ก่อนที่แสงไฟนีออนกะพริบถี่จากเสาไฟฟ้าข้างทางจะเผยให้เห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยย่นของ 'เซรัส' อดีตวิศวกรคุมระบบเครือข่ายควอนตัมที่หายตัวไปจากหน้าประวัติศาสตร์เมื่อสามลูปที่แล้ว อีออนไม่ได้ตอบโต้ในทันที เขายืนพิงกำแพงอิฐเก่าๆ ในตรอกที่ไร้ซึ่งผู้คน กลิ่นอับชื้นของละอองฝนที่เพิ่งหยุดตกผสมกับกลิ่นโลหะไหม้ไฟจากเครื่องผลิตกระแสไฟฟ้าที่อยู่ใกล้ๆ นิ้วเรียวยาวของเขาเคาะลงบนหน้าจอโฮโลแกรมพกพาเป็นจังหวะที่ซับซ้อน มันคือรหัสผ่านที่เขาสร้างขึ้นใหม่เพื่อป้องกันการแทรกแซงจากดร.เวร่า "ผมไม่ได้พายเรือในพายุเพื่อหาทางรอด แต่ผมกำลังจะคว่ำเรือลำนี้ทิ้งเสียต่างหาก" อีออนตอบกลับ น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความดุดันที่ใครได้ยินก็ต้องขนลุก "เวร่าไม่ได้แค่ลบเลือนความเจ็บปวด เธอต้องการลบเลือน 'เจตจำนงเสรี' ของทุกคนทิ้ง เพื่อสร้างโลกที่สมบูรณ์แบบในอุดมคติของเธอ คุณเองก็เห็นผลลัพธ์จากลูปที่ 426 แล้วไม่ใช่หรือครับ? ทุกคนกลายเป็นเพียงอัลกอริทึมที่ทำตามคำสั่งในสภาวะจำลอง" เซรัสหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงนั้นแหบพร่าเหมือนเศษเหล็กเสียดสีกัน "เวร่าฉลาดกว่าที่คุณคิด เธอไม่ได้ลบเจตจำนง เธอแค่ทำให้มันกลายเป็นตัวแปรที่เธอสามารถคาดเดาได้ทุกทศนิยม" อีออนขยับตัวเข้ามาในระยะที่แสงไฟส่องถึง ดวงตาของเขาฉายแวววูบไหวเหมือนมีพายุควอนตัมหมุนวนอยู่ข้างใน "นั่นคือเหตุผลที่ผมมาหาคุณ ผมต้องการรหัสผ่าน 'ศูนย์สัมบูรณ์' ที่คุณเป็นคนออกแบบในโครงสร้างเลเยอร์แรกสุดของระบบ ข้อมูลนั่นคือสิ่งเดียวที่เวร่าเข้าไม่ถึง เพราะมันถูกฝังอยู่ในหน่วยความจำชีวภาพของคุณคนเดียว" เซรัสชะงัก สายตาที่เคยดูแคลนเปลี่ยนเป็นความระแวดระวัง เขามองไปรอบๆ ตรอกอย่างไม่ไว้วางใจ ก่อนจะกระซิบ "คุณรู้ไหมว่าทำไมผมถึงยอมหายตัวไป? เพราะทันทีที่ผมขยับเข้าใกล้รหัสนั้น อัลกอริทึมของเวร่าจะตีความว่าผมเป็น 'บั๊ก' ที่ต้องถูกกำจัดทิ้งทันที คุณกำลังดึงผมกลับเข้าสู่เส้นทางแห่งความตายอีกครั้งนะ อีออน" "ความตายในลูปนี้คือการเริ่มต้นใหม่ แต่ความตายของอุดมการณ์คือจุดจบของมนุษยชาติครับ" อีออนยื่นมือออกไป "ผมรู้ว่าคุณยังเก็บแฟลชไดรฟ์ตัวนั้นไว้ ในเสื้อแจ็คเก็ตด้านในข้างซ้าย... ตรงที่มีชีพจรคุณเต้นอยู่นั่นไง" บรรยากาศในตรอกบีบคั้นจนแทบหยุดหายใจ เสียงหยดน้ำจากชายคาดังขึ้นเป็นจังหวะเหมือนเข็มนาฬิกาที่กำลังนับถอยหลัง เซรัสกัดฟันแน่น มือที่สั่นเทาของเขาล้วงเข้าไปในเสื้อ ความลังเลฉายชัดบนใบหน้า หากเขายื่นมันให้อีออน เขาคือศัตรูของระบบ แต่หากเขาเก็บมันไว้ เขาคือผู้สมรู้ร่วมคิดในการสูญสิ้นโลกใบนี้ "ถ้าผมให้คุณไป คุณต้องสัญญาว่าคนที่ผมรัก... คนที่ติดอยู่ในชั้นข้อมูลส่วนลึกของระบบ... จะต้องได้รับการปลดปล่อย ไม่ใช่แค่การถูกลบหายไปเหมือนข้อมูลขยะ" เซรัสถามพลางจ้องลึกเข้าไปในตาของอีออน อีออนนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ความเจ็บปวดในอดีตที่เขาพยายามปิดกั้นแล่นเข้ามาในอกเหมือนมีดกรีด เขาไม่ได้ตอบรับด้วยคำพูด แต่หยิบจี้สร้อยคอรูปเข็มทิศเก่าๆ ขึ้นมาให้ดู "นั่นคือคำสัญญาที่ผมมีให้ตัวเองตั้งแต่วันที่เสียเธอไปครับ" ทันใดนั้นเอง กระแสลมที่นิ่งสงบก็พัดกรรโชกอย่างรุนแรงจนเศษขยะปลิวว่อน ไฟนีออนที่กะพริบถี่ดับวูบลงพร้อมกัน ราวกับมีใครบางคนกระชากสวิตช์หลักของมิตินี้ อีออนสัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือนที่เท้า แรงกดทับจากคลื่นความถี่สูงที่คุ้นเคยกำลังเข้าล้อมรอบพวกเขา "สายเกินไปแล้ว" เซรัสหน้าซีดเผือด เขารีบยัดแฟลชไดรฟ์ใส่มืออีออน "เวร่าตรวจพบความผิดปกติที่นี่ เธอไม่ได้มาเอง เธอส่ง 'โปรโตคอลการแก้ไข' มาลบเราทั้งคู่!" ท่ามกลางความมืดมิด เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นดังสะท้อนก้องมาแต่ไกล เป็นจังหวะที่มั่นคงและเยือกเย็นเสียจนทำให้บรรยากาศโดยรอบแข็งทื่อ อีออนกำแฟลชไดรฟ์แน่นจนข้อนิ้วขาวซีด เขาหันไปมองต้นเสียงที่ก้าวออกมาจากเงามืดของกำแพงอีกฝั่ง ร่างสูงโปร่งในชุดคลุมสีเงินสวมหน้ากากเรียบเนียนไร้ใบหน้าคือสิ่งที่ทำให้หัวใจของอีออนกระตุกวูบ แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่น่าตกใจที่สุด... เมื่อบุคคลที่เดินตามหลังร่างนั้นมาคือ 'อีออน' อีกคนหนึ่ง—คนที่มีแววตาว่างเปล่าและถือปืนควอนตัมจ่อมาที่หน้าอกของเขา "แกมาที่นี่เพื่อเปลี่ยนอนาคตอีออน แต่แกกลับลืมไปว่าในลูปที่ 427 นี้... แกได้กลายเป็นพันธมิตรของเวร่าไปแล้วตั้งแต่จุดเริ่มต้น" ร่างในหน้ากากกล่าวด้วยเสียงที่ถูกปรับจูนจนเหมือนเสียงของอีออนเอง อีออนตัวจริงมองภาพตรงหน้าด้วยความตะลึงงัน นี่ไม่ใช่เพียงการไล่ล่า แต่มันคือสมการที่เขาคำนวณพลาดไปอย่างมหาศาล เขากำลังยืนเผชิญหน้ากับความว่างเปล่าของตัวเองที่ถูกบิดเบือนไปโดยสมบูรณ์ ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านความสับสนและก้าวเข้าสู่สมการสุดท้ายไปพร้อมกับผมนะครับ - ควอนตัมคอร์