การเตรียมตัวครั้งใหญ่ก่อนศึกตัดสิน

กลิ่นอายฉุนกานพลูและควันสีฟ้าจัดที่พวยพุ่งขึ้นจากหม้อปรุงยาทรงกลม คือสัญญาณเตือนว่าอุณหภูมิภายในเตาหลอมกำลังพุ่งทะยานเกินขีดจำกัดความปลอดภัย "ค일... ถ้าเจ้ายังคงควบคุมสัดส่วนของผงรากจันทน์เทศด้วยอัตราส่วนเดิม เกรงว่าผนึกเวทในหม้อใบนั่นคงได้ระเบิดกลายเป็นเศษเหล็กก่อนที่เราจะก้าวเท้าออกจากห้องนี้เสียอีกนะครับ" น้ำเสียงเรียบนิ่งแต่แฝงไปด้วยความกังวลระคนเอ็นดูดังขึ้นจากมุมมืดของห้องปรุงยาใต้ดิน เซเลสเต้ อาจารย์สาวผู้กุมความลับแห่งหอคอยโบราณ กอดอกพิงผนังอิฐมอญสีเข้ม ดวงเนตรสีนิลคู่นั้นกวาดมองหยดเหงื่อที่ผุดพรายบนขมับของเด็กหนุ่มด้วยความสนใจ ค일ขยับแว่นตากระจกเวทมนตร์บนสันจมูกเล็กน้อย มือขวากำก้านไม้พายคาร์บอนที่สลักรูกันเวทสะท้อน ดวงตาคมกริบกวาดมองตัวเลขและสัญลักษณ์รูนโบราณที่ลอยคว้างอยู่กลางอากาศ—ระบบแจ้งเตือนสีทองอร่ามที่ปรากฏขึ้นเฉพาะสายตาของเขาเท่านั้น [ ตรวจพบความหนาแน่นของมานาในหม้อปรุงยาเกินระดับมาตรฐาน 84.5% ] [ คำแนะนำจากระบบ: เพิ่มตัวประสาน "น้ำตาแห่งภูตพฤกษา" 3 หยด เพื่อความเสถียร ] เด็กหนุ่มไม่รอช้า เขาสะบัดข้อมือซ้ายอย่างแม่นยำ ขวดแก้วคริสตัลขนาดจิ๋วถูกเปิดออก หยดของเหลวสีมรกตใสไหลหยดลงสู่ใจกลางวังวนของน้ำยาเดือดปุดๆ ทันที *ฟู่—!* กลุ่มควันสีฟ้าจัดแปรเปลี่ยนเป็นสีขาวบริสุทธิ์ กลิ่นฉุนแสบจมูกมลายหายไปในพริบตา เหลือไว้เพียงกลิ่นหอมหวานละมุนคล้ายดอกไม้ป่าหลังสายฝนโปรราตรี่ หม้อปรุงยาทรงกลมสงบนิ่งลง แรงสั่นสะเทือนที่เคยทำให้โต๊ะหินอ่อนร้าวรานค่อยๆ เลือนหาย "เรียบร้อยดีครับ อาจารย์เซเลสเต้" ค일หันไปยิ้มบางๆ ให้หญิงสาว รอยยิ้มนั้นทั้งสุภาพและมั่นใจในแบบฉบับของอดีตนักปรุงยาอัจฉริยะ "ยาเพิ่มพลังเวทสูตร 'ดาราครามทมิฬ' ล็อตนี้ สมบูรณ์แบบกว่าครั้งก่อนถึงสี่สิบเปอร์เซ็นต์ เวทมนตร์สนับสนุนของเราในการบุกดันเจี้ยนชั้นใต้ดินมหาวิทยาลัยในวันพรุ่งนี้ จะไม่มีวันขาดแคลนมานาอย่างแน่นอนครับ" เซเลสเต้เดินเข้ามาใกล้ แววตาคมกริบกวาดมองขวดแก้วบรรจุน้ำยาสีครามเข้มส่องประกายระยิบระยับราวกับหมู่ดาวบนท้องฟ้าจำลอง เธอยกมือเรียวขึ้นทัดปอยผมสีเงินยวงที่คลอเคลียข้างแก้มพลถอนหายใจเบาๆ "เจ้าเป็นเด็กที่น่าเหลือเชื่อจริงๆ ค일... ในขณะที่นักเรียนคนอื่นกำลังวุ่นวายกับการเตรียมอาวุธและคาถากรุยทาง แต่เจ้ากลับมองลึกไปถึง 'ความอึด' ของร่างกายและขีดจำกัดของวงจรเวทใต้ดิน ดันเจี้ยนแห่งนั้นไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อให้ใครเอาชนะด้วยกำลังเดรัจฉาน แต่มันถูกออกแบบมาเพื่อสูบกินวิญญาณของผู้ที่ขาดความรอบคอบ" "เพราะผมมีอาจารย์คอยตักเตือนและชี้แนะต่างหากครับ เราถึงต้องเตรียมตัวให้พร้อมที่สุด" ค일ตอบอย่างถ่อมตัว แต่ในใจกลับกำลังคำนวณความเป็นไปได้ทั้งหมดผ่านข้อมูลของระบบ นี่ไม่ใช่แค่การสอบภาคสนามธรรมดา แต่คือ "ดันเจี้ยนรอยแยกมิติ" ระดับความยาก A ที่ซ่อนอยู่ใต้ฐานรากของสถาบันเวทมนตร์แห่งนี้ การจะพาพรรคพวกที่เหลือรอดกลับออกมาให้ครบทุกคน จำเป็นต้องอาศัยทั้งกลยุทธ์ การประสานงาน และที่สำคัญที่สุด—ทรัพยากรเวทมนตร์ที่เหนือกว่าสามัญสำนึกทั่วไป เสียงฝีเท้าหนักแน่นดังขึ้นจากบันไดวนหินศิลา พร้อมกับร่างของสหายร่วมรบที่เปิดประตูเข้ามาด้วยใบหน้าเปื้อนฝุ่นควันและรอยยิ้มกว้าง "เฮ้! ทางฝั่งฉันจัดการตรวจเช็คคลังศัสตราวุธและผนึกการป้องกันเสร็จเรียบร้อยแล้วนะ!" เสียงสดใสของเพื่อนร่วมชั้นดังลั่นห้อง ตามมาด้วยการวางแผนผังแผนที่หนังแกะแผ่นใหญ่ลงบนโต๊ะทำงานของค일 "พวกเราตรวจสอบทางหนีทีไล่หมดแล้ว แต่บอกไว้ก่อนนะค일 ว่าไอ้แผนที่โบราณที่นายไปขุดคุ้ยมาจากหอสมุดต้องห้ามนั่น... มันชักจะน่าสงสัยขึ้นทุกทีแล้วล่ะ" ค일ก้มลงมองแผนที่หนังแกะ นิ้วเรียวยาวลูบไล้ไปตามเส้นสายของรูนโบราณที่ถูกวาดทับซ้อนกันหลายชั้น ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อพบว่า จุดหมายปลายทางของการบุกเบิกครั้งนี้ ไม่ได้มีแค่สมบัติโบราณหรือบททดสอบของสถาบัน แต่มันมีร่องรอยการ "ผนึกบางสิ่งบางอย่าง" ที่ถูกจงใจปกปิดเอาไว้ด้วยเวทมนตร์ระดับสูง [ แจ้งเตือนจากระบบรูนโบราณ: ตรวจพบรหัสผ่านลับซ้อนทับในพิกัดชั้นที่ 4 ของดันเจี้ยนใต้ดิน ] [ คำเตือน: รหัสนี้ตรงกับบันทึกโบราณของ 'จอมมารฝึกหัด' ยยุคโบราณ คลื่นพลังงานกำลังตอบสนองต่อผู้ถือครองระบบ ] หัวใจของค일กระตุกวูบเล็กน้อย รอยยิ้มสุภาพบนใบหน้ายังคงประดับอยู่ แต่สายตาคมกริบกลับฉายแววครุ่นคิดอย่างหนักหน่วง เขาสบตากับเซเลสเต้ที่ยืนนิ่งอยู่ข้างกาย อาจารย์สาวขยับริมฝีปากน้อยๆ โดยไร้เสียง แต่เขาก็อ่านความหมายนั้นออกได้อย่างชัดเจน—*ระวังตัวด้วย... มีบางอย่างกำลังรอเราอยู่เบื้องล่าง* "เอาล่ะครับทุกคน" ค일เงยหน้าขึ้นสบตากับพรรคพวกทุกคนด้วยน้ำหนักเสียงที่หนักแน่นและอบอุ่น "การเตรียมการเสร็จสิ้นแล้ว ยาเพิ่มพลังเวทพร้อม อุปกรณ์พร้อม และที่สำคัญที่สุดคือพวกเราทุกคนพร้อม" เขายื่นมือขวาออกไปกลางวง พร้อมกับที่สหายทุกคนวางมือทับลงมาด้วยความเชื่อมั่นและมิตรภาพอันแน่วแน่ "พรุ่งนี้เช้า... เราจะลงไปพิสูจน์ให้สถาบันแห่งนี้เห็นว่า กฎเกณฑ์ที่ถูกสร้างขึ้นมา สามารถถูกเขียนใหม่ได้ด้วยพวกเรา" ในขณะที่ทุกคนกำลังฮึกเหิมและเตรียมแยกย้ายไปพักผ่อนเพื่อเก็บเรี่ยวแรงสำหรับศึกหนักในวันรุ่งขึ้นนั้นเอง... *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบรูนโบราณที่ดังขึ้นในโสตประสาทของค일กลับไม่ใช่เสียงปกติ แต่มันเป็นเสียงเตือนภัยสีแดงฉานที่สั่นสะท้อนจนแก้วหูชาหนึบ [ ⚠️ คำเตือนฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบการเคลื่อนไหวของ 'ผนึกชั้นศูนย์' ก่อนเวลาอันควร ] [ เป้าหมายปริศนา: มีผู้บุกรุกไม่ได้รับเชิญแอบลักLอบเข้าไปในชั้นใต้ดินล่วงหน้า... และตอนนี้ มันกำลังปลุก 'บางสิ่ง' ที่หลับใหลมานานนับพันปีให้ตื่นขึ้นแล้ว ] ค일ชะביกฝีเท้าที่กำลังจะเดินออกจากห้อง ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อหน้าต่างระบบสีแดงฉาดปรากฏภาพจำลอง 3 มิติของร่างเงาปริศนาที่กำลังยืนอยู่เบื้องหน้าประตูผนึกโบราณ—ประตูที่พวกเขากำลังจะไปบุกในวันพรุ่งนี้ ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ! อาร์เธอร์มนตราสวรรค์