กลิ่นอายของสนิมเหล็กและควันธูปเวทมนตร์ที่ระเหยออกมาจากห้องสมุดชั้นใต้ดิน ไม่ได้เป็นสัญญาณเตือนที่ดีเลยแม้แต่น้อย
ค일หรี่ตามองเศษผงสีเทาที่ร่วงหล่นลงมาจากเพดานหินแกรนิต ปลายนิ้วเรียวยาวสัมผัสเข้ากับพื้นผิวของวงแหวนรูนโบราณที่เขาสลักไว้ล่วงหน้าอย่างรวดเร็ว สมองอันเฉียบคมประมวลผลข้อมูลมหาศาลจากระบบแจ้งเตือนที่ปรากฏเป็นตัวอักษรเรืองแสงสีฟ้าจางๆ ในครรลองสายตา—*'ตรวจพบความผิดปกติของสนามพลังมานาภาระความดันระดับ 4... แนวป้องกันชั้นที่สามถูกเจาะผ่านด้วยคาถาชำระล้างเงา'*
"รวดเร็วกว่าที่คาดการณ์ไว้สามนาทีสิบสองวินาที... พวกมันไม่ได้มาเพื่อเจรจาแน่ครับ"
เสียงพึมพำลอดผ่านริมฝีปากของเด็กหนุ่มอดีตนักปรุงยาผู้ทะลุมิติมา เขาย่อตัวลงต่ำ กายภาพของร่างใหม่นี้ได้รับการขัดเกลาผ่านการฝึกฝนและตำรับยาฟื้นฟูจนอยู่ในจุดที่สมบูรณ์แบบ ทว่าสิ่งที่น่ากลัวที่สุดในยามนี้ไม่ใช่พละกำลังดิบเถื่อน หากแต่เป็นกระบวนการคิดวิเคราะห์เชิงเหตุผลที่เชื่อมโยงทุกความเป็นไปได้เข้าด้วยกัน
ตึง!
เสียงระเบิดก้องกังวานจากทางเดินปีกตะวันตก แรงสั่นสะเทือนทำให้โคมระย้าคริสตัลแกว่งไกว ฝุ่นละอองฟุ้งกระจาย ท่ามกลางความมืดมิดที่ค่อยๆ คลืบคลานเข้ามา ร่างนับสิบในชุดคลุมสีดำสนิท ไร้ซึ่งใบหน้าและตัวตน พุ่งทะยานผ่านม่านหมอกเวทมนตร์เข้ามาด้วยความเร็วดุจพายุหมุน
นั่นคือ "หน่วยเงาท밀" (Tenebris Shadow Guard) กองกำลังลับที่ควรจะมีอยู่แค่ในตำนานบทที่ถูกลืมของสถาบัน
"หยุดอยู่ตรงนั้นแหละครับ ถ้าไม่อยากให้กระดูกสันหลังของพวกท่านหลุดออกจากร่างก่อนที่จะได้เดินไปถึงห้องโถงใหญ่"
ค일ก้าวออกมาจากเงาเสาหิน น้ำเสียงของเขานิ่งเรียบ ทว่าทรงพลังและเต็มไปด้วยความมั่นใจ ดวงตาสองข้างสะท้อนประกายแสงสีฟ้าของรูนเวทที่กำลังหมุนวนอยู่ในม่านตา
ผู้นำกลุ่มเงาชะงักฝีเท้าลงอย่างกะทันหัน ภายใต้ฮู้ดสีดำสนิทนั้นไม่มีแม้แต่เสียงหายใจ มีเพียงความกดดันอันเย็นเยียบที่แผ่ซ่านออกมา มันยกมือขึ้น กริชสีดำสนิทอาบพิษร้ายปรากฏขึ้นในอุ้งมือ พร้อมที่จะพุ่งทะยานเข้าปลิดชีพเป้าหมายในพริบตาเดียว
"เด็กน้อย... เจ้าคิดว่าวงแหวนเวทระดับฝึกหัด จะหยุดพวกเราได้งั้นหรือ?" เสียงแหบพร่าราวกับเศษกระดาษเสียดสีกันดังขึ้นจากความว่างเปล่า
"ผมไม่ได้คิดจะหยุดพวกท่านด้วยวงแหวนเวทระดับฝึกหัดตั้งแต่แรกหรอกครับ..." ค일แย้มรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มแบบเดียวกับที่เขามักจะใช้ตอนกำลังจะปรุงยาพิษสูตรสำเร็จ "แต่ผมใช้ 'กฎเกณฑ์' ของสถาบันแห่งนี้ต่างหากล่ะครับที่หยุดพวกท่าน"
สิ้นเสียงคำพูดของเด็กหนุ่ม พื้นเบื้องหน้าของกลุ่มผู้บุกรุกก็เรืองแสงสว่างวาบขึ้นเป็นตาข่ายอักขระสีทองอร่าม มันคือเขตอาคมโบราณที่เชื่อมต่อกับโครงสร้างหลักของหอคอยเวทมนตร์ ค일ใช้เวลาตลอดสามคืนที่ผ่านมาในการคำนวณและปรับแก้จุดบกพร่องของมัน จนกลายเป็นกับดักเชิงตรรกะที่ไม่มีวันหลุดรอด
เปรี้ยง!
เส้นสายฟ้าสีทองพุ่งเข้าพันธนาการร่างของหน่วยเงาทั้งหมดไว้ในชั่วพริบตา เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดดังระงมเมื่อมานาในร่างกายของพวกมันถูกดูดกลืนและสะท้อนกลับด้วยกฎของสถาบัน
ทว่า ในวินาทีที่สถานการณ์ควรจะอยู่ในการควบคุม รอยยิ้มบนใบหน้าของค일ก็ต้องแข็งค้างลง เมื่อหนึ่งในร่างผู้บุกรุกที่ถูกตรึงไว้กลับสลายกลายเป็นกลุ่มควันสีดำ แล้วไปปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง... ด้านหลังของเซเลสเต้ อาจารย์สาวลึกลับที่เพิ่งเดินเข้ามาสมทบจากทางออกฉุกเฉิน!
"อาจารย์เซเลสเต้ ระวังครับ!" ค일ตะโกนสุดเสียง หัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มเป็นครั้งแรกตั้งแต่ข้ามมิติมา
เซเลสเต้ไม่ได้แสดงท่าทีตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ดวงตาสีรัตติกาลของเธอยังคงเรียบเฉย เธอยกปลายนิ้วเรียวขึ้นแตะที่หน้าอกของเงาดำที่พุ่งเข้ามาหาอย่างไม่สะทกสะท้าน
"เจ้าเด็กโง่... คิดหรือว่าข้าจะไม่รู้ว่าพวกมันจะมา?" เซเลสเต้เอ่ยกระซิบเบาๆ น้ำเสียงของเธอนุ่มนวลแต่เย็นเยียบจนน่าขนลุก "และที่สำคัญ... เจ้าเองก็ยังมีความลับอีกหลายอย่างที่ยังไม่ได้สารภาพกับข้าไม่ใช่หรือ ค일?"
แสงสีแดงฉานสว่างวาบขึ้นจากปลายนิ้วของอาจารย์สาว รูปลักษณ์ของสถาบันเวทมนตร์รอบด้านบิดเบี้ยวกลายเป็นมิติซ้อนทับที่ไม่มีใครเคยพบเห็นมาก่อน พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระดับวิกฤตจากระบบที่ดังขึ้นในหัวของค일อย่างไร้การควบคุม—*'*WARNING: SSS-Rank Secret Unlocked. Target: Celeste's Origin. System shutting down in 3... 2... 1...'
ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ!
สยบจอมมารฝึกหัดด้วยคาถารักฉบับผม•ตอนที่ 18
การเผชิญหน้ากับผู้บุกรุกเงา
ผลงานโดย อาร์เธอร์มนตราสวรรค์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (อาร์เธอร์มนตราสวรรค์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง สยบจอมมารฝึกหัดด้วยคาถารักฉบับผม นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!