พลังที่แท้จริงของอาจารย์สาว

"ถอยไป... ค일!" สุ้มเสียงของเซเลสเต้ที่มักจะราบเรียบและติดจะเย็นชาในยามปกติ บัดนี้กลับสั่นเครือเล็กน้อย ทว่าเต็มไปด้วยอำนาจกดดันอันน่าสะพรึงกลัวจนอากาศรอบกายบิดเบี้ยวเป็นคลื่นระลอก ความร้อนระอุจากเปลวเพลิงสีครามที่แผดเผาออกมาจากร่างบางของอาจารย์สาว ทำให้หินอัคนีโบราณใต้ฝ่าเท้าหลอมละลายกลายเป็นลาวาเหลวหนืดในพริบตา ดวงตาสีอเทมที่เคยสะท้อนประกายความอ่อนโยนยามมองลูกศิษย์ บัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นสีทองอร่ามไร้ซึ่งอารมณ์มนุษย์ ลวดลายรูนเวทโบราณนับพันเส้นปรากฏขึ้นบนผิวแก้มและลำคอขาวผ่อง ราวกับอักขระพันธนาการที่ถูกปลดโซ่ตรวน ค일กัดฟันแน่นจนกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งในโพรงปาก สายตาคมกริบกวาดมองแผงควบคุมโฮโลแกรมของระบบที่กระพริบเตือนเป็นสีแดงฉานด้วยความเร็วสูง [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการปลดปล่อยพลังเวทระดับ "ราชันย์ดารา" จากเป้าหมาย (เซเลสเต้)] [คำเตือน: ความสมบูรณ์ของสนามพลังเวทโบราณเหลือเพียง 12%] [คำแนะนำ: โอกาสรอดชีวิตและทำลายจุดตายของบอส "มหาปีศาจเงาอเวจี" มีเพียง 4.7 วินาทีนี้เท่านั้น!] สมองอันเฉียบคมของอดีตนักปรุงยาอัจฉริยะประมวลผลสถานการณ์อย่างรวดเร็วราวกับเครื่องจักรเวทมนตร์ เขาไม่เคยคิดเลยว่า อาจารย์สาวผู้สง่างามที่คอยปกป้องเขาจากเงามืดมาโดยตลอด จะแบกรับพลังมหาศาลขนาดนี้ไว้เบื้องหลังเรือนร่างที่บอบบาง "อาจารย์... อย่าฝืนใช้งาน 'วงแหวนดาราโลหิต' เกินขีดจำกัดนะครับ!" ค일ตะโกนแข่งกับเสียงคำรามกึกก้องของมหาปีศาจเงาอเวจีตรงหน้า แม้เขาจะเป็นฝ่ายวางแผนกลยุทธ์ทั้งหมดขึ้นมา แต่การที่เซเลสเต้เลือกใช้วิธีนี้... วิธีที่ต้องแลกมาด้วยอายุขัยของตนเอง มันไม่ใช่สิ่งที่เขาคาดคิดไว้ในสมการ เซเลสเต้เหลือบสายตากลับมามองเด็กหนุ่มเพียงเสี้ยววินาที รอยยิ้มจางๆ ที่มุมปากของอาจารย์สาวช่างงดงามและเศร้าสร้อยในเวลาเดียวกัน "ถ้าวันนี้เจ้าตาย... ความลับทั้งหมดที่ข้าปกป้องมาตลอดสิบปีก็ไม่มีความหมายอีกแล้ว ค일... เชื่อมือข้า แล้วพุ่งไปที่จุดนั้น!" สิ้นเสียงคำสั่งเด็ดขาด ร่างของเซเลสเต้ก็ระเบิดแสงสว่างเจิดจ้าเสียยิ่งกว่าดวงอาทิตย์ยามเที่ยงวัน เปลวเพลิงสีครามบริสุทธิ์แผ่ขยายออกไปเป็นวงกว้าง กลืนกินรัตติกาลและความมืดมิดทั้งหมดในสนามประลองให้สลายหายไปในพริบตา มหาปีศาจเงาอเวจีที่เคยองอาจและไร้พ่าย ส่งเสียงกรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด เมื่อเกราะป้องกันอันแข็งแกร่งของมันถูกหลอมละลายด้วยความร้อนที่สามารถแผดเผาแม้กระทั่งวิญญาณ นี่คือพลังที่แท้จริงของอาจารย์ประจำวิชาเวทมนตร์โบราณ... พลังที่ถูกผนึกไว้เพื่อปกป้องโลกใบนี้จากภัยพิบัติ ค일ไม่ปล่อยให้โอกาสทองหลุดลอยไปแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว สองเท้าทะยานไปข้างหน้าด้วยวิชาตัวเบาที่ผสานเข้ากับรูนเร่งความเร็วระดับสูงสุด ร่างของเขาพุ่งแหวกม่านควันไฟและไอความร้อนที่แผดเผาผิวหนังจนแสบแปลบ ในมือขวา กำดาบเวทมนตร์ที่อัดแน่นไปด้วยสารสกัดจากยาพิษโบราณที่เขาใช้เวลาปรุงตลอดทั้งคืน "ช่องว่างระหว่างหัวใจ... สามเซนติเมตรใต้ร่องกระดูกซี่โครงที่เจ็ด!" เสียงของระบบดังขึ้นในหัว พร้อมกับเป้าหมายสีแดงฉานที่ปรากฏชัดเจนบนร่างมหึมาของมหาปีศาจเงาอเวจีที่กำลังเสียหลักจากการโจมตีของเซเลสเต้ ปีศาจยักษ์พยายามตวัดกรงเล็บมหึมาหมายจะบดขยี้แมลงตัวจ้อยที่บังอาจเข้ามาใกล้ แต่ความเร็วของมันช้าลงไปถนัดตาเนื่องจากแรงกดดันจากวงแหวนดาราโลหิตของเซเลสเต้ ค일บิดตัวหลบคมเล็บที่เฉียดผ่านใบหน้าไปเพียงเส้นยาแดง กลิ่นอายความตายแผ่ซ่านอยู่รอบตัว แต่แววตาของเด็กหนุ่มกลับนิ่งสนิท ไร้ซึ่งความหวาดกลัวใดๆ เขารวบรวมพลังเวททั้งหมดที่มีในร่าง ทุ่มเทลงไปที่ปลายดาบ พุ่งทะยานเข้าหาจุดตายของศัตรูด้วยความเด็ดเดี่ยว *ฉับ!* คมดาบฝังลึกเข้าไปในตำแหน่งที่ระบบระบุไว้อย่างสมบูรณ์แบบ ของเหลวสีดำสนิทพวยพุ่งราวน้ำพุ พร้อมกับเสียงคำรามสุดท้ายที่สะท้อนก้องไปทั่วทั้งมิติเวทมนตร์ ร่างมหึมาของมหาปีศาจเงาอเวจีเริ่มแตกสลายกลายเป็นละอองความมืดและจางหายไปในอากาศ สนามประลองกลับคืนสู่ความเงียบสงบ มีเพียงเสียงหอบหายใจอย่างหนักหน่วงของค일ที่ยืนหยัดอยู่ท่ามกลางซากปรักหักพัง เขารีบหันกลับไปมองเบื้องหลังด้วยความร้อนรน "อาจารย์!" เซเลสเต้ทรรุดฮวบลงกับพื้น ร่างกายของอาจารย์สาวเต็มไปด้วยรอยร้าวของพลังเวทที่ย้อนกลับเข้าสู่ร่าง ออร่าสีทองและเปลวเพลิงสีครามดับวูบลงสนิท สีหน้าของเธอนั้นขาวซีดราวกับกระดาษ ลมหายใจแผ่วเบาราวกับเทียนที่กำลังจะหมดเล่ม ค일พุ่งเข้าไปรับร่างที่กำลังจะล้มลง ประคองให้อาจารย์สาวเข้ามาอยู่ในอ้อมแขนอย่างทะนุถนอม มือสั่นเทาเล็กน้อยยามที่สัมผัสได้ถึงอุณหภูมิร่างกายที่เย็นเฉียบของอีกฝ่าย รีบหยิบขวดโพชั่นฟื้นฟูระดับตำนานออกมาจากแหวนมิติเพื่อกรอกใส่ปาก "อย่าหลับตานะครับอาจารย์! ท่านต้องไม่เป็นอะไร!" ค일เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ร้อนรนและเต็มไปด้วยความกังวลอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน เซเลสเต้ปรือตาขึ้นช้าๆ รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากที่ไร้สีเลือด มือเรียวบางเอื้อมขึ้นมาสัมผัสแก้มของเด็กหนุ่มเบาๆ ราจะยืนยันว่าเขายังปลอดภัย "เจ้า... ทำได้ดีมาก... ค일..." เสียงของเธอกระซิบแผ่วเบari ก่อนที่สติจะดับวูบไปในอ้อมแขนของเขา [แจ้งเตือนระบบ: ภารกิจหลัก "พิชิตมหาปีศาจเงาอเวจี" สำเร็จลุล่วง] [รางวัล: แต้มประสบการณ์ x50,000, ปลดล็อกความลับรูนระดับตำนานบทที่ 5] [คำเตือนฉุกเฉินระดับสูงสุด: ตรวจพบการแทรกแซงจากบุคคลปริศนา พลังงานเวทที่ไม่รู้จักกำลังเคลื่อนตัวเข้าสู่พิกัดปัจจุบันในรัศมี 300 เมตร... เตรียมรับมือ!] ค일ชะביกร่างของอาจารย์สาวไว้แน่น ดวงตาคมกริบหันขวับไปมองยังความมืดมิดเบื้องหน้า ที่ซึ่งม่านหมอกสีม่วงเข้มกำลังก่อตัวขึ้นอย่างช้าๆ พร้อมกับการปรากฏตัวของเงาร่างปริศนาที่ทรงพลังยิ่งกว่าปีศาจตัวใดที่เขาเคยเจอมา... และเสียงฝีเท้าอันคุ้นเคยที่ก้าวเข้ามาอย่างเยือกเย็น "ไม่นึกเลยว่า... ทายาทแห่งตัณหาโบราณ จะซ่อนตัวอยู่ที่นี่เองสินะ, ค일" --- ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทาง ลุ้นระทึก และสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ! **อาร์เธอร์มนตราสวรรค์**