การพบกันโดยบังเอิญหลังเลิกเรียน

กลิ่นกระดาษโบราณคละคลุ้งผสมกับกลิ่นอับชื้นของหยาดฝนที่ซึมผ่านผนังหินศิลาแลง แสงจากคบเพลิงเวทมนตร์สีฟ้าอ่อนกะพริบไหวทอดเงายาวน่ากลัวลงบนชั้นหนังสือสูงตระหง่านที่ตั้งเรียงรายจนแทบจะกลืนกินเพดาน "ถ้าเจ้ายังคงเดินวนเวียนอยู่แถวนี้อีกสามรอบ ข้าคงต้องเปลี่ยนใจจากการหักคะแนนพฤติกรรม เป็นการส่งตัวเจ้าไปให้สภาอสูรรับใช้แทนแล้วล่ะนะ... ค일" เสียงทุ้มต่ำแต่เย็นเยียบดังกังวานขึ้นจากมุมมืดหลังชั้นหนังสือหมวดอักขระต้องห้าม ค일สะดุ้งเล็กน้อยแต่มือยังคงกุมตำราเวทธาตุลมเล่มหนาไว้มั่น เขาสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อปรับจังหวะการเต้นของหัวใจให้กลับสู่สภาวะปกติ ก่อนจะค่อย ๆ ก้าวเท้าออกจากเงาสลัว เผยให้เห็นรอยยิ้มสุภาพที่มักจะประดับอยู่บนใบหน้าเสมอ "ผมเพียงแต่กำลังมองหาบันทึกการปรุงยาในยุคบรรพกาลเพื่อเตรียมตัวสำหรับคาบเรียนวันพรุ่งนี้ครับ อาจารย์เซเลสเต้... ไม่คิดเลยว่าอาจารย์ผู้ทรงเกียรติจะใช้เวลาหลังเลิกเรียนมาหลบมุมอ่านตำราในเขตหวงห้ามแบบนี้" เซเลสเต้ก้าวออกมาจากความมืด แสงสีฟ้าจากคบเพลิงสะท้อนกระทบกับเส้นผมสีเงินยวดยวงและดวงตาสสีมรกตคู่คมที่หรี่ลงเล็กน้อย ชุดคลุมนักเวทสีดำสนิทของเธอยังคงไร้รอยยับย่น ทว่าในมือเรียวบางคู่นั้นกลับถือแผ่นศิลาโบราณที่สลักด้วยรูนสีแดงฉาน—รูนที่ระบบแจ้งเตือนในหัวของค일กำลังส่งเสียงร้องเตือนถี่รัวจนปวดขมับ *(คำเตือน: ตรวจพบอักขระโบราณระดับมหาภัย 'เซเบอร์ร็อต' พลังงานความมืดความหนาแน่นสูง แนะนำให้ถอยห่างในระยะปลอดภัย 5 เมตร)* หน้าต่างระบบโปร่งใสสีฟ้าปรากฏขึ้นในครรลองสายตาของค일 แต่นัยน์ตาของเขากลับไม่ได้แสดงความหวาดกลัวออกมาแม้แต่น้อย เขากวาดสายตามองแผ่นศิลาในมือของหญิงสาวอย่างพินิจพิจารณา สมองอันฉลาดเฉลียวเริ่มประมวลผลข้อมูลมหาศาลที่เคยอ่านผ่านตาในอดีตชาติ ผสานเข้ากับทักษะการปรุงยาและการวิเคราะห์โครงสร้างเวทมนตร์ "รูนบทนั้น... ไม่ใช่สิ่งที่ควรถูกเก็บไว้ในหอสมุดของสถาบันเวทมนตร์แห่งนี้หรอกนะครับ" ค일เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่หนักแน่น "มันคืออักขระผนึกมารรุ่นแรกที่สูญหายไปเมื่อสามร้อยปีก่อน หากถอดรหัสผิดไปเพียงเสี้ยวเส้นผม พลังงานย้อนกลับจะแผดเผาวิหารแห่งนี้ให้กลายเป็นจุลภายในพริบตาเดียว" เซเลสเต้ชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาสีมรกตคู่นั้นไหววับเป็นประกายความตกใจที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากความเย็นชา เธอไม่คิดว่าเด็กหนุ่มปีหนึ่งผู้ขึ้นชื่อเรื่องความรอบคอบคนนี้ จะมีความรู้ลึกซึ้งถึงขั้นอ่านโครงสร้างของรูนชั้นสูงที่แม้แต่สภาอาจารย์ยังต้องปวดหัวได้ในแวบเดียว "เจ้าเป็นใครกันแน่... ค일?" เซเลสเต้ก้าวเข้าไปประชิดตัวเขาอย่างรวดเร็ว ระยะห่างระหว่างทั้งสองลดลงจนได้กลิ่นหอมจาง ๆ คล้ายดอกไม้ป่าผสมกลิ่นอายเวทมนตร์โบราณจากตัวเธอ ปลายคางของเด็กหนุ่มแทบจะชนกับขอบปกเสื้อคลุมของอาจารย์สาว "เด็กนักเรียนธรรมดา ไม่มีความทางที่จะรู้จักรุณ 'เซเบอร์ร็อต' ได้ หากไม่ใช่สายลับจากแดนใต้ หรือ..." "ผมเป็นแค่ลูกศิษย์ที่ไม่อยากให้อาจารย์ผู้สอนวิชาเวทมนตร์โบราณต้องบาดเจ็บจากการทดลองที่อันตรายเกินกว่าจะทำคนเดียวหรอกครับ" ค일สบตาเธอกลับอย่างไม่เกรงกลัว รอยยิ้มมุมปากยังคงความนิ่งสงบเอาไว้ได้เป็นอย่างดี "อีกอย่าง... ผมคิดว่าเราน่าจะมีข้อตกลงร่วมกันบางอย่างที่เป็นประโยชน์ต่อทั้งสองฝ่ายนะครับ" ห้องสมุดต้องห้ามตกอยู่ในความเงียบงัน มีเพียงเสียงหยดน้ำจากเพดานหินที่ดังเป็นจังหวะ เซเลสเต้พิจารณาเด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างลึกซึ้ง ไหวพริบ ความนิ่ง และความกล้าหาญที่เกินวัย ทำให้เธอต้องประเมินเขาใหม่ทั้งหมด "ข้อตกลงอะไร... ว่ามาสิ" เสียงของเธอนุ่มนวลขึ้นเล็กน้อยอย่างไม่รู้ตัว "ผมจะช่วยอาจารย์ถอดรหัสแผ่นศิلاนั่น โดยใช้ทักษะการปรุงยาปรับสมดุลกระแสมานาเพื่อป้องกันแรงระเบิดย้อนกลับ..." ค일เว้นจังหวะเล็กน้อยเพื่อดูปฏิกิริยา ก่อนจะกล่าวต่อด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์นิด ๆ "แลกกับการที่อาจารย์จะต้องอนุญาตให้ผมเข้าใช้ห้องสมุดต้องห้ามแห่งนี้ได้ตลอดเวลา... พร้อมกับข้อมูลลับเกี่ยวกับ 'จอมมารฝึกหัด' ที่กำลังถูกพูดถึงในสภาด้วยครับ" เซเลสเต้เบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย คำขอข้อหลังเป็นความลับระดับสูงสุดของสถาบันที่แม้แต่อาจารย์บางคนยังไม่มีสิทธิ์ล่วงรู้ แต่เด็กหนุ่มคนนี้กลับใช้มันมาต่อรองกับเธอได้อย่างหน้าตาเฉย มุมปากของอาจารย์สาวกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบาที่หาดูได้ยากยิ่ง "เจ้าช่างเป็นเด็กที่... อันตรายเสียจริง ค일" เซเลสเต้เก็บแผ่นศิลาลงในถุงมิติอย่างระมัดระวัง ก่อนจะยื่นมือขวาออกมาเบื้องหน้า "ตกลง... นี่คือสัญญาของเรา หวังว่าความสามารถของเจ้าจะคุ้มค่ากับความลับที่ข้าต้องแลกไปนะ" ค일เอื้อมมือไปจับตอบสัมผัสที่อบอุ่นและนุ่มนวลจากอาจารย์สาว รอยยิ้มมั่นใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา *(ติ๊ง! ปล่อยภารกิจลับระดับ SSS: 'พันธะสัญญากับจอมเวทแห่งเงา' สำเร็จ)* *(รางวัล: ปลดล็อกทักษะเนตรรูนโบราณขั้นสมบูรณ์ + ความสัมพันธ์กับตัวละครหลัก 'เซเลสเต้' เลื่อนระดับสู่ 'ผู้ร่วมชะตากรรม')* ทว่า ในวินาทีที่เสียงแจ้งเตือนของระบบเงียบลง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงและเสียงเกราะกระทบกันก็ดังขึ้นจากทางเดินด้านนอกหอสมุดต้องห้าม ประตูไม้บานยักษ์ที่ควรจะถูกล็อกด้วยเวทมนตร์กลับค่อย ๆ ถูกผลักเปิดออกช้า ๆ เผยให้เห็นเงาร่างของบุคคลที่ไม่คาดฝันก้าวเข้ามาพร้อมกับแสงไฟสีแดงฉานจากคบเพลิงนอกเขต... และนั่นคือผู้ตรวจการสูงสุดแห่งสภาเวทมนตร์ ผู้ซึ่งไม่ควรจะมาปรากฏตัว ณ ที่แห่งนี้ในยามวิกาลเด็ดขาด! ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมากับผมในบทนี้จากใจจริงครับ — อาร์เธอร์มนตราสวรรค์