การสารภาพผ่านเลกเชอร์

"พี่พริ้มหมายความว่ายังไงคะ... ที่บอกว่าหนูขโมยข้อมูลการวิจัยของพี่?" เสียงของมินอาสั่นเครือ แต่นัยน์ตาคู่กลมโตกลับจ้องเขม็งไปยังร่างสูงโปร่งที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้บุนวมในห้องสมุดส่วนตัว กลิ่นน้ำหอมกลิ่นกุหลาบอังกฤษจางๆ ที่ลอยมาจากตัวพี่พริ้มมักจะทำให้มินอาใจเต้นแรงเสมอ แต่วันนี้... กลิ่นนั้นกลับให้ความรู้สึกเหมือนสารเคมีที่กัดกร่อนความรู้สึกจนแทบมอดไหม้ พี่พริ้มไม่ได้เงยหน้ามองคนตรงหน้า สายตาของรุ่นพี่ปีสี่เอาแต่จดจ้องกับเอกสารบนโต๊ะราวกับว่าตัวหนังสือเหล่านั้นสำคัญกว่าชีวิตของเด็กปีหนึ่งที่กำลังยืนตัวสั่นอยู่ตรงหน้า "คำตอบอยู่ในความเงียบของเธอแล้วไม่ใช่เหรอ มินอา" พี่พริ้มเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง "สมุดเลกเชอร์เล่มนั้น... ลายมือของเธอที่จดเลคเชอร์ของฉัน มันมีข้อมูลที่ฉันไม่เคยพูดในคลาส แต่ดันไปปรากฏอยู่ในรายงานวิจัยของสาขาคู่แข่ง เธอจะอธิบายว่ายังไงดี" มินอานิ่งงัน หัวใจเต้นรัวราวกับกลองรบ เธอไม่ได้ขโมย... แต่เธอกำลังถูกใส่ร้าย หรือบางทีความหวังดีที่เธอมีต่อพี่พริ้มมาตลอด อาจจะเป็นกับดักที่คนร้ายวางไว้ตั้งแต่วันแรกที่เธอขอยืมชีทเล่มนั้น "หนูไม่ได้ทำนะคะ" มินอาสูดลมหายใจลึก พยายามบังคับมือที่สั่นเทาไม่ให้เผยความกลัวออกมา "และถ้าพี่เชื่อว่าหนูทำ พี่ก็แจ้งความเลยสิคะ ไม่ต้องมาขู่ให้หนูทิ้งตัวตนหรือยอมรับในสิ่งที่ไม่ได้ทำ" พี่พริ้มวางปากกาลงช้าๆ เสียงดังกริ๊กที่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันกลับบาดลึกยิ่งกว่าเสียงตะโกน รุ่นพี่สาวค่อยๆ เงยหน้าขึ้น แววตาที่เคยอ่อนโยนกับมินอาในวันวาน บัดนี้กลับว่างเปล่าและห่างเหิน "ถ้าแจ้งความ ความลับที่ว่า 'ใคร' เป็นคนปล่อยข้อมูลจริง ก็จะไม่มีวันถูกเปิดเผย... ฉันไม่ได้ต้องการให้เธอติดคุก มินอา ฉันต้องการให้เธอ 'คาย' ความจริงออกมา ว่าใครเป็นคนสั่งให้เธอเอาไป" มินอาเม้มปากแน่น ความเจ็บปวดแล่นริ้วขึ้นมาในอก เธอไม่ใช่คนขโมย แต่คนที่วางแผนเรื่องนี้ฉลาดเกินกว่าจะทิ้งหลักฐานไว้ที่ใครนอกจากเธอ หากเธอเงียบ เธอจะเป็นแพะรับบาปที่พี่พริ้มเกลียดชังไปตลอดกาล แต่หากเธอพูด... คนที่อยู่เบื้องหลังซึ่งเป็นผู้มีอิทธิพลในคณะอาจจะทำลายชีวิตเธอจริงๆ เธอตัดสินใจเอื้อมมือไปหยิบสมุดบันทึกที่วางอยู่ข้างๆ สมุดเลกเชอร์ที่เธอยืมพี่พริ้มมาตลอดหลายเดือนนั้น เธอค่อยๆ เปิดหน้าสุดท้าย—หน้าที่มีรอยยับและคราบน้ำตาที่เธอพยายามซ่อนไว้ 'พี่พริ้มคะ... หนูอาจจะเป็นแค่รุ่นน้องที่พี่ไม่เคยสนใจ และวันนี้หนูก็อาจจะกลายเป็นคนทรยศในสายตาพี่ แต่ทุกตัวอักษรที่หนูตั้งใจจดในเลกเชอร์เล่มนี้ มันไม่ได้มีแค่เนื้อหาการเรียน มันมีทั้งความชื่นชม ความฝัน และความรักที่หนูแอบมีให้พี่มาตลอด... หนูหวังว่าสักวันพี่จะเปิดอ่านมัน ด้วยหัวใจ ไม่ใช่ด้วยอคติ' มินอาเขียนข้อความเหล่านั้นลงไปในสมุดเลกเชอร์เล่มนั้นด้วยลายมือที่หนักแน่น ก่อนจะวางมันลงตรงหน้าพี่พริ้ม "หนูไม่รู้ว่าพี่จะเชื่อไหม แต่ในสมุดเล่มนั้น... มีคำตอบที่พี่ต้องการ และอาจจะเป็นคำตอบที่ทำให้พี่รู้จักหนูจริงๆ สักที" มินอาหันหลังกลับ ตั้งใจจะเดินออกไป แต่แล้วเสียงของพี่พริ้มก็ดังขึ้นรั้งไว้ "เดี๋ยวก่อน... เธอจะไปไหน" "หนูจะไปมอบตัวค่ะ มอบตัวในสิ่งที่หนูไม่ได้ทำ... เพราะถ้าพี่ตัดสินหนูไปแล้ว คำพูดของหนูก็คงไม่มีค่าอะไรอีก" มินอาเดินออกมาจากห้องสมุดด้วยใจที่สลาย ทว่าในวินาทีที่เธอกำลังจะพ้นประตูรั้วมหาวิทยาลัย มือเรียวบางของใครบางคนก็คว้าข้อมือเธอไว้แน่น "หยุดเดี๋ยวนี้... มินอา" พี่พริ้มยืนหอบหายใจอยู่ข้างหลัง ใบหน้าที่เคยเย็นชาตอนนี้กลับซีดเผือด ในมือถือสมุดเลกเชอร์เล่มนั้นที่เปิดค้างไว้ที่หน้าสุดท้าย "พี่... พี่อ่านมันแล้วเหรอคะ" มินอากลั้นใจถาม พี่พริ้มไม่ได้ตอบ แต่ดึงตัวมินอาเข้าไปกอดแน่น กลิ่นน้ำหอมที่เคยมองว่าเย็นชา บัดนี้กลับอบอุ่นและสั่นไหวอย่างรุนแรง "ฉันไม่ได้อ่านแค่สิ่งที่เธอเขียน... ฉันไปเช็กกล้องวงจรปิดในห้องแล็บมาแล้ว... มินอา... ฉันขอโทษ" ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ มินอาเบิกตากว้างด้วยความสับสน แต่ก่อนที่เธอจะได้ถามอะไรไปมากกว่านั้น เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและคุ้นเคยก็ดังขึ้นจากด้านหลัง... พร้อมกับเสียงปรบมือที่ดูเย้ยหยันและเย็นชา "ว้าว... ช่างเป็นฉากสารภาพรักที่ซึ้งกินใจจริงๆ เลยนะคะ รุ่นพี่พริ้ม... แต่เสียใจด้วยนะที่ข้อมูลวิจัยชุดนั้นน่ะ มันถูกส่งให้สำนักพิมพ์ไปตั้งแต่เมื่อสิบนาทีก่อนแล้ว" ร่างของหญิงสาวอีกคนปรากฏตัวขึ้นจากเงาตึก เธอคนนั้นคือประธานรุ่นที่พี่พริ้มให้ความเคารพที่สุด! พี่พริ้มผละออกจากมินอาทันที ใบหน้าของรุ่นพี่สาวบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้นและสิ้นหวัง ในขณะที่มินอารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังพังทลายลงตรงหน้า... เพราะความรักที่เพิ่งจะเริ่มเบ่งบาน กำลังจะถูกทำลายด้วยความลับที่ไม่มีทางแก้ไขได้อีกต่อไป ความลับที่มินอาเพิ่งพบว่า... ผู้ที่อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมด ไม่ใช่คนอื่นไกล แต่คือคนที่เธอเคยคิดว่าเป็น 'พี่สาว' ที่แสนดีคนนั้นเอง ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามเส้นทางความรักอันเปราะบางของมินอาและพี่พริ้มนะคะ มาร่วมลุ้นไปพร้อมกับกลิ่นลิลลี่สีขาวในตอนหน้ากันค่ะ