ปาร์ตี้ฉลองยอดขายทะลุเป้าของสวนดอกไม้เวทมนตร์

"ตัวเลขหนึ่งร้อยล้านเหรียญ... คุณว่ามันน้อยไปหน่อยไหมคะ สำหรับกำไรไตรมาสแรกของ 'ม่านหมอกพาราไดซ์'?" เสียงหวานใสแต่ทรงพลังเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องประชุมใหญ่ ชั้นสูงสุดของตึกระฟ้าใจกลางเมือง เอวาในชุดสูทผ้าไหมสีโร즈โกลด์ตัดเย็บพิเศษรับกับเรือนร่างเพรียวระหง ปรายตามองรายงานทางการเงินในแท็บเล็ตหรูด้วยรอยยิ้มมุมปาก นิ้วเรียวเรียงรายด้วยแหวนเพชรเม็ดโตเคาะเบาๆ บนโต๊ะกระจกใสอย่างใจเย็น เบื้องหน้าของเธอคือบรรดากรรมการบริษัทและนักลงทุนกระเป๋าหนักที่เคยหัวเราะเยาะในวันที่เธอกล่าวประกาศกร้าวว่าจะเปลี่ยนสวนดอกไม้รกร้างให้กลายเป็นอาณาจักรเวทมนตร์ ตอนนี้พวกเขากำลังนั่งเหงื่อตก กลืนน้ำลายอึกใหญ่ด้วยความตื่นตระหนก สายตาทุกคู่ที่มองมาเต็มไปด้วยความยำเกรงและระคนทึ่ง ไม่มีใครกล้าสบตาตรงๆ แม้แต่คนเดียวค่ะ! ย้อนกลับไปเมื่อเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตายที่ลานจอดรถ เงาร่างใต้หมวกแก๊ปที่ก้าวออกมาจากเสาคอนกรีตหาใช่ฆาตกรโรคจิตที่ไหน หากแต่เป็น 'ลูคัส' เลขາฯ มือขวาผู้ซื่อสัตย์ที่ถือแฟ้มเอกสารลับสุดยอดวิ่งหน้าตั้งมาส่งให้เธอต่างหากล่ะคะ เอกสารฉบับนั้นคือสัญญาลิขสิทธิ์เวทมนตร์พฤกษาที่ทำให้หุ้นของเธอพุ่งทะยานจนฉุดไม่อยู่ กลายเป็นแลนด์มาร์กอันดับหนึ่งที่แขกวีไอพีจากทั่วโลกต้องแย่งกันจองตั๋วเข้าชมล่วงหน้าข้ามปี "ท่านประธานเอวาครับ... ทางเรา... ทางเราไม่คิดว่ากระแสตอบรับจะรุนแรงขนาดนี้" ตัวแทนจากกลุ่มทุนใหญ่เอ่ยเสียงสั่น พยายามฉีกยิ้มเอาใจ "นี่มันทุบสถิติทุกประวัติศาสตร์ของวงการธุรกิจออร์แกนิกเวทมนตร์เลยนะครับ" เอวาหัวเราะในลำคอเบาๆ เสียงหัวเราะที่ไพเราะราวกับเสียงกระดิ่งแก้ว แต่กลับทำให้บรรยากาศในห้องเย็นยะเยือกขึ้นมาทันตาเห็น "เพิ่งรู้เหรอคะ? ตอนที่ฉันเสนอโปรเจกต์นี้ พวกคุณบอกว่าฉันเป็นแค่ 'คุณนางร้ายสมองกลวง' ที่ผลาญเงินสามีเก่าไม่ใช่หรือไงคะ?" เอวาเอนกายพิงพนักเก้าอี้หนังแท้ ดวงตากลมโตคู่สวยหรี่ลงเล็กน้อยด้วยความเย้ายวนแต่ทว่าอันตราย "แต่ตอนนี้... คนที่พวกคุณเรียกว่าสมองกลวงคนนี้ กำลังถือหุ้นใหญ่หวกว่าเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ และสามารถกว้านซื้อบริษัทของพวกคุณได้ภายในเวลาไม่ถึงห้านาที... อยากลองพิสูจน์ดูไหมล่ะคะ?" ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง ทว่าในใจของทุกคนกลับปั่นป่วนราวกับมีพายุเฮอร์ริเคนพัดผ่าน ความสะใจสายรุ้งพาดผ่านหัวใจของเอวาชั่วขณะ เธอกวาดสายตามองความพ่ายแพ้ที่สะท้อนผ่านแววตาของพวกหน้าตัวเมียที่เคยเหยียบย่ำเธอในอดีต ไม่มีคำแก้ตัวใดๆ มีเพียงความเงียบที่จำนนต่ออำนาจแห่งเงินตราและความสามารถที่แท้จริง ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนจากระบบอัจฉริยะในสมองดังขึ้นพร้อมกับแสงสีทองเรืองรองที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเฉพาะเธอเท่านั้น [ติ๊ง! ยินดีด้วยค่ะโฮสต์! ธุรกิจสวนดอกไม้เวทมนตร์ทะยานสู่แลนด์มาร์กอันดับหนึ่งของโลก กำไรสุทธิทะลุเป้าหมาย 300% ระบบทำการอัปเกรดสู่ 'เลเวลสูงสุด: มหาเศรษฐีผู้ครองอาณาจักรพฤกษา' สำเร็จ!] [ปลดล็อกสิทธิพิเศษใหม่: สิทธิ์การถือครองอสังหาริมทรัพย์ระดับตำนานทั่วโลก และระบบป้องกันภัยส่วนบุคคลระดับประธานาธิบดี!] [ของขวัญพิเศษ: หุ้นส่วนลับในเครือโรงแรมเจ็ดดาว 'เดอะ รอยัล คราวน์' ถูกโอนเข้าชื่อของท่านเรียบร้อยแล้วค่ะ!] เอวายิ้มกว้างขึ้นอย่างพึงพอใจ เม็ดเงินมหาศาลขนาดนี้ ต่อให้ใช้ไปจนชาติหน้าก็ไม่มีวันหมดค่ะ! ทว่า... ความสุขจากการตบหน้าคนมักจะมาพร้อมกับความวุ่นวายที่ไม่คาดคิด เมื่อประตูห้องประชุมถูกผลักเปิดออกอย่างแรงโดยไม่107 รบกวนเวลาอันมีค่าของเธอ ร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีดำสนิท ใบหน้าหล่อเหลาคมคายที่เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งทว่าตอนนี้กลับฉาบด้วยแววตาสำนึกผิดและร้อนรน คริสเตียนก้าวเข้ามาในห้องด้วยลมหายใจหอบถี่ สายตาคมกริบกวาดมองผู้บริหารคนอื่นๆ ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่ร่างบางของอดีตภรรยาที่นั่งไขว่ห้างถือไพ่เหนือกว่าทุกอย่าง "เอวา..." เสียงทุ้มต่ำเอמהเรียกชื่อเธอด้วยความเจ็บปวดและโหยหา "ผมรู้ว่าคุณโกรธผม... แต่เรื่องทั้งหมด..." "หยุดค่ะ คุณคริสเตียน" เอวายกมือขึ้นห้ามด้วยสีหน้าเรียบเฉย ราวกับกำลังมองฝุ่นผงไร้ค่า "ที่นี่คือห้องประชุมบริษัทของฉัน ไม่ใช่ที่สำหรับคนตกอัปมาทวงความหลัง ถ้าจะมาขอคืนดี กรุณาต่อคิวจองบัตรคิวก่อนนะคะ... เพราะตอนนี้ คิวยาวไปถึงปีหน้าแล้วค่ะ" คริสเตียนขบกรามแน่น สันจَرนปูดนูนด้วยความอดกลั้น เขาไม่ใช่ผู้ชายที่จะยอมคุกเข่าให้ใครง่ายๆ แต่ในวินาทีที่เขารู้ว่าผู้หญิงที่เขาเคยทอดทิ้งอย่างไร้เยื่อใย บัดนี้คือนักธุรกิจหญิงที่ทรงอิทธิพลที่สุดในประเทศ หัวใจของ 'โบ้ตัวจริง' อย่างเขาก็แทบจะแตกสลายเป็นจุล ชายหนุ่มก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะประชุมมากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเอวา เขารวบรวมความกล้าทั้งหมดก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้ทุกคนในห้องต้องอ้าปากค้าง "ถ้าการจองคิวมันยากนัก... งั้นผมขอซื้อบริษัทนี้ทั้งหมดด้วยทรัพย์สินส่วนตัวของผม เพื่อแลกกับการได้ยืนข้างคุณ... ได้ไหมครับ... เอวา?" เอวาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มเย้ายวนปรากฏขึ้นที่มุมปากอีกครั้ง เธอหัวเราะเบาๆ ในลำคออย่างนึกขัน ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ประจันหน้ากับอดีตสามีผู้เคยเย่อหยิ่งแต่บัดนี้กลับกลายเป็นสุนัขเชื่องๆ ที่ยอมจำนนแทบเท้า "ซื้อบริษัทฉันเหรอคะ?" เอวาเอียงคอมองด้วยแววตาซุกซน เธอยื่นมือไปหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทไร้วงเงินที่เพิ่งอัปเกรดจากระบบ ออกมาหมุนเล่นเบาๆ ระหว่างนิ้ว "ลองดูสิคะว่าเงินของคุณ... จะมีปัญญาจ่ายค่ากาแฟที่ฉันดื่มวันนี้หรือเปล่า?" บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนแทบจะตัดด้วยมีด ทุกสายตาต่างจดจ่ออยู่ที่คนทั้งสอง ร่างสูงของคริสเตียนขยับเข้าไปประชิดตัวเธอมากขึ้น กลิ่นกายหอมเย็นที่เป็นเอกลักษณ์ของเขาปะทะเข้ากับจมูกของเอวาจนเธอใจกระตุกไปชั่วขณะ ทว่า ในวินาทีที่คริสเตียนกำลังจะเอמהคำพูดบางอย่างเพื่อยื้อเธอไว้ เสียงโทรศัพท์มือถือส่วนตัวของเอวาก็แผדเสียงดังขึ้นทำลายความเงียบ เธอเหลือบมองหน้าจอเพียงแวบเดียว รอยยิ้มพึงพอใจก็เปลี่ยนเป็นประกายตาดุดันขึ้นมาทันที เมื่อชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอคือ... เบอร์โทรศัพท์ของ 'บุคคลต้องห้าม' ที่ควรจะอยู่ในคุกดัดสันดานไม่ใช่หรือไงคะ?! "หืม? ดูท่าทาง... ปาร์ตี้ฉลองยอดขายวันนี้ จะยังมีแขกไม่ได้รับเชิญแวะมาสร้างความบันเทิงให้อีกคนสินะคะ..." เอวากระซิบเสียงเบาข้างหูก่อนจะกดรับสายต่อหน้าคริสเตียนทันที! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความฟินและความสะใจมาจนถึงตอนนี้ รักนะคะ ❤️ - ม่านหมอกโรแมนซ์