ปฏิเสธคำขอคืนดีแบบไม่ไว้หน้า

“คุณคิดจริง ๆ หรือคะว่าความเสียใจราคาถูกของท่าน จะซื้ออดีตที่ถูกท่านเหยียบย่ำจนแหลقสลายคืนมาได้” น้ำเสียงของเอวาหวานหยดย้อย แต่กลับเย็นเฉียบเสียจนคนฟังรู้สึกราวกับถูกสาดด้วยน้ำแข็งขั้วโลก ความเงียบงันในห้องรับรองกว้างขวางตึงเครียดขึ้นมาทันตาเห็น แสงไฟจากโคมระย้าคริستัลส่องกระทบใบหน้าคมคายของคริสเตียนที่ซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาคมกริบที่เคยเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและเย็นชา บัดนี้ไหวระริกด้วยความเจ็บปวดและความสำนึกผิดที่สายเกินแก้ คริสเตียนก้าวเท้าเข้าไปหาเธอช้า ๆ ราวกับกลัวว่าภาพตรงหน้าจะเป็นเพียงแค่ภาพลวงตา ลมหายใจของเขาติดขัดเมื่อนึกถึงวันที่ตนเองเซ็นใบหย่าอย่างไร้เยื่อใย วันที่เขาผลักไสภรรยาตามกฎหมายให้ออกไปจากชีวิตโดยไม่แม้แต่จะชายตามอง ทว่าวันนี้… เอวาในชุดเดรสสั่งตัดพิเศษจากมิลาน ประดับเพชรเม็ดโตที่ส่องประกายระยับ ยืนอยู่ตรงนี้ ในฐานะประธานบริหารคนใหม่ของกลุ่มบริษัทเอ็มไพร์โฮลดิ้ง ผู้หญิงที่เขาเคยคิดว่าเป็นเพียงกาฝากเกาะสามีกิน กลับกลายเป็นเจ้าของอาณาจักรหมื่นล้านที่ทรงอิทธิพลที่สุดในมหานครแห่งนี้ “เอวา… ผมรู้ว่าผมโง่ ผมรู้ว่าสิ่งที่ผมทำมันเลวร้ายแค่ไหน” คริสเตียนเอ่ยเสียงพร่า มือหนาที่เคยหยิบจับแต่เอกสารมูลค่ามหาศาลสั่นเทาเล็กน้อยยามเอื้อมมาหมายจะแตะปลายแขนเสื้อของเธอ “แต่ขอโอกาสให้ผมได้แก้ตัวเถอะนะ ได้โปรด… ให้ผมได้ทำหน้าที่สามีที่ดี เป็นคนที่อยู่เคียงข้างคุณ เหมือนวันที่เรา…” “หยุดเถอะค่ะ” เอ่ายกมือขึ้นห้ามด้วยท่าทีสง่างาม รอยยิ้มเยาะหยันแต้มอยู่ที่มุมปากอิ่มสวย ดวงตากลมโตคู่สวยมองเขาด้วยความสมเพชเวทนา ราวกับกำลังมองสุนัขตัวหนึ่งที่วิ่งกลับมาหาเจ้าของเก่าหลังจากถูกไล่ตะเพิด “คำว่า ‘สามี’ ของคุณ มันมีค่าแค่เศษกระดาษในวันที่ฉันไร้ค่าค่ะคุณคริสเตียน และตอนนี้… ต่อให้คุณเอาตำแหน่งประธานหรือทรัพย์สินครึ่งหนึ่งมากองแทบเท้าฉัน ฉันก็มองไม่เห็นเหตุผลข้อไหนเลย ที่ฉันจะต้องลดตัวกลับไปเก็บ ‘ขยะ’ ที่ตัวเองเป็นคนกวาดทิ้งลงถังไปแล้ว” คำพูดเชือดเฉือนพุ่งตรงปักกลางใจของประธานหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลจนเซถอยหลังไปหนึ่งก้าว ความเจ็บปวดรanลึกแล่นริ้วขึ้นมาจุกอก คริสเตียนรู้สึกราวกับมีใครเอาค้อนหนัก ๆ มาทุบลงกลางศีรษะ นี่หรือคือผู้หญิงที่เคยเอาแต่ร้องไห้อ้อนวอนขอความรักจากเขา นี่หรือคือภรรยาที่เคยยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้สายตาที่อบอุ่นจากสามี ในเสี้ยววินาทีนั้น ความอดทนและการรักษาฟอร์มของนักธุรกิจหนุ่มผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใครพังทลายลง ความคลั่งรักและความกลัวที่จะสูญเสียเธอไปตลอดกาลเข้าครอบงำหัวใจจนมืด “ถ้าอย่างนั้น… จะให้ผมต้องทำอย่างไรคุณถึงจะยอมใจอ่อน!” คริสเตียนโพล่งออกมาด้วยความจนตรอก น้ำเสียงทุ้มต่ำสั่นเครือเต็มไปด้วยความเวทนา “จะให้ผมคุกเข่าตรงนี้ไหม? จะให้ผมกราบขอร้องคุณตรงนี้ใช่ไหม เอวา!” พรึบ! เขาก้าวเข้าไปประชิดตัวเธออย่างรวดเร็ว พร้อมกับย่อตัวลงเพื่อจะคุกเข่าต่อหน้าเธอท่ามกลางความตกตะลึงของบอดี้และแขกเหรื่อที่แอบมองอยู่ห่าง ๆ แต่ก่อนที่เข่าของประธานหนุ่มจะแตะถึงพื้นพรมราคาแพง เอวากลับหัวเราะออกมาเบา ๆ เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความสนุกสนาน แต่กลับเต็มไปด้วยความเย้ยหยันและน่าขันสิ้นดี “ฮh… ฮ่า ๆ ๆ” เอวาหัวเราะพลางถอยหลังหลบ รอยยิ้มของเธองดงามราวกับปีศาจสาวในสวนดอกไม้พิษ เธอก้มมองดูผู้ชายที่เคยเย่อหยิ่งจองหองกำลังจะคุกเข่าแทบเท้าด้วยสายตาที่ว่างเปล่า “คุณกำลังทำอะไรคะเนี่ย? น่าสมเพชเป็นบ้าเลย” เอวาเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่บาดลึกถึงกระดูกดำ “การคุกเข่าของคนที่ไม่มีค่าอะไรในสายตาฉัน มันไม่ได้ทำให้ฉันรู้สึกใจอ่อนหรอกนะคะ กลับกัน… มันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกว่า การตัดสินใจหย่าในวันนั้น คือ ‘ของขวัญ’ ที่ดีที่สุดที่ฉันเคยให้กับตัวเองในชีวิตนี้ต่างหาก” คริสเตียนชะงักค้างอยู่ในท่าครึ่งนั่งครึ่งยืน ดวงตาคมเบิกกว้างด้วยความร้าวราน ภาพของอดีตภรรยาที่เคยอ่อนหวานและยอมจำนนต่อเขาค่อย ๆ เลือนหายไป แทนที่ด้วยราชินีผู้สูงศักดิ์ เย็นชา และไร้หัวใจ—ผู้หญิงที่เขาไม่มีวันเอื้อมกลับมาคว้าไว้ได้อีกแล้ว “ลุกขึ้นเถอะค่ะ อย่าทำให้ตัวเองดูไร้ค่าไปมากกว่านี้เลย” เอวาปัดกระโปรงเบา ๆ ราวกับกลัวว่าฝุ่นละอองจากตัวเขาจะเปื้อนชุดราคาแพงของเธอ “เพราะต่อให้คุณเอาหัวโขกพื้นตรงนี้จนเลือดสาด หัวใจของเอวาคนนี้… ก็ไม่มีวันกลับไปเป็นของขยะเปียกอย่างคุณอีกแล้วค่ะ” พูดจบ เธอก็หมุนตัวเดินหนีด้วยท่าทีสง่างามและมั่นคง ทิ้งให้คริสเตียนคุกเข่าอยู่กลางห้องรับรองที่ว่างเปล่า หัวใจแตกสลายเป็นเสี่ยง ๆ และจมดิ่งสู่ความมืดมิดแห่งความเสียใจที่ไม่มีวันได้รับการอภัย ทว่า ในขณะที่เอวาก้าวเดินผ่านประตูเหล็กดัดสไตล์วิคตอเรียเพื่อออกไปยังสวนด้านนอก เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าคลัชท์แบรนด์เนมของเธอกลับดังขึ้นเบา ๆ พร้อมกับหน้าจอที่สว่างวาบขึ้นมาแสดงยอดเงินโอนเข้าบัญชีปริศนา และข้อความสั้น ๆ จากบุคคลที่เธอไม่คาดคิดว่าจะติดต่อมาในเวลานี้— *“ยินดีด้วยกับการหย่าขาดอย่างสมบูรณ์แบบนะที่รัก… หวังว่าเธอจะยังจำคู่หมั้นคนนี้ได้นะ เอวา”* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่คอยสนับสนุนและอยู่เคียงข้างความสะใจนี้ด้วยกันนะคะ!