ชัยชนะทางกฎหมายที่ทำให้ศัตรูถึงกับล้มละลาย

เสียงค้อนไม้ของท่านผู้พิพากษาเคาะลงบนโต๊ะไม้เนื้อแข็งดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องพิจารณาคดี ราวกับเสียงประกาศิตที่พิพากษาชะตากรรมของคนกลุ่มหนึ่งให้ดิ่งลงสู่นรกอเวจีในชั่วพริบตาเดียว เอกสารกองโตนับร้อยหน้าบนโต๊ะฝั่งจำเลยกระจัดกระจายไม่เป็นทรง สีหน้าของทนายความฝ่ายตรงข้ามซีดเผือดจนแทบไม่เหลือเค้าโครงสีเลือด ริมฝีปากสั่นระริกจนพูดไม่ออก ขณะที่เอวา—ในชุดสูทเข้ารูปสีขาวบริสุทธิ์ตัดกับเครื่องประดับเพชรเม็ดโตที่เปล่งประกายล้อแสงไฟ—เพียงแค่ยกมุมปากขึ้นนิดๆ เป็นรอยยิ้มเยعที่เปี่ยมไปด้วยความเหนือกว่าอย่างแท้จริง "อาศัยหลักฐานและพยานทั้งหมดที่โจทก์นำสืบ ศาลจึงมีคำพิพากษาให้จำเลยมีความผิดฐานฉ้อโกงทรัพย์สิน ยักยอก และละเมิดสิทธิ์ทางปัญญาอย่างร้ายแรง..." เสียงประกาศคำพิพากษายังคงดำเนินต่อไป แต่เอวาแทบไม่ได้สนใจฟังรายละเอียดปลีกย่อยพวกนั้นอีกแล้ว เธอกวาดสายตามองไปยังที่นั่งผู้ฟังฝั่งตรงข้าม ที่ซึ่งอดีตสามีผู้เคยเย่อหยิ่งและเย็นชาอย่าง "คริสเตียน" นั่งอยู่ ดวงตาคมกริบของเขาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงจนแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง เม็ดเหงื่อกาฬผุดซึมเต็มขมับของชายหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลแห่งวงการธุรกิจ ทรัพย์สินมูลค่ามหาศาลที่สะสมมาทั้งชีวิต หุ้นในเครือบริษัทหลัก และอสังหาริมทรัพย์หรูหราทั้งหมด ถูกสั่งอายัดและโอนถ่ายเพื่อชดใช้ค่าเสียหายให้แก่โจทก์จนหมดเกลี้ยง... เรียกได้ว่าล้มละลายชั่วข้ามคืนอย่างแท้จริง! "คุณเอวาคะ... ทางเราจัดการเรื่องเอกสารการยึดทรัพย์ทั้งหมดเสร็จสิ้นแล้วค่ะ" เลขานุการส่วนตัวกระซิบรายงานเสียงเบาด้วยความนอบน้อม "ดีมากค่ะ" เอวาตอบรับด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคม เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง กวาดสายตามองกลุ่มคนที่เคยเหยียดหยามเธอในอดีตด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความสมเพชเวทนา พวกเขาบางคนถึงกับทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นห้องพิจารณาคดี บ้างก็ร้องไห้ฟูมฟายราวกับคนเสียสติ ช่างเป็นภาพที่น่าดูชมเสียยิ่งกว่าละครหลังข่าวเรื่องไหนๆ ในจังหวะที่เอากำลังจะก้าวเท้าเดินออกจากห้องพิจารณาคดี หัวใจของเธอก็ต้องกระตุกวูบอย่างแรง เมื่อหางตาเหลือไปเห็นร่างสูงสง่าของชายหนุ่มปริศนาผู้ถือหุ้นใหญ่คนทรงอิทธิพลกำลังยืนพิงเสาหินอ่อนอยู่นอกประตู ดวงตาคมคู่ดุจพญาอินทรีคู่นั้นจ้องมองมาที่เธอด้วยแววตากรุ้มกริมมีความหมาย และที่สำคัญที่สุด... ในมือหนาของเขากำลังถือการ์ดสีดำสนิทลวดลายประณีตแบบเดียวกับที่เคยส่งมาให้เธอก่อนหน้านี้ไม่ผิดเพี้ยน! ความทรงจำและกลิ่นอายอันตรายลึกลับตีรวนขึ้นมาในอก เอวาชะงักฝีเท้าลงโดยอัตโนมัติ ร่างระหงหมุนตัวกลับไปเผชิญหน้ากับชายหนุ่มผู้มาใหม่ ท่ามกลางความโกลาหลของผู้คนที่กำลังวิ่งวุ่นในห้องศาล คริสเตียนที่เพิ่งได้สติจากการล้มละลายพุ่งพรวดเข้ามาขวางทางเธอไว้ ดวงตาสองข้างแดงก่ำด้วยความโกรธแค้นและสิ้นหวัง มือหนาสั่นเทาเอื้อมหมายจะคว้าแขนเรียวของเธอไว้ "เอวา! คุณทำแบบนี้กับผมได้อย่างไร... คุณร่วมมือกับใครกันแน่ ทำไมถึงทำลายผมจนไม่เหลือแม้แต่ชิ้นดีแบบนี้!" เอวาปัดมือของเขาออกอย่างไม่ไยดี ราวกับกำลังปัดเศษฝุ่นที่น่ารังเกียจ ริมฝีปากบางเฉียบแย้มยิ้มเยือกเย็น "ทำไมฉันจะต้องปรานีคนที่เคยเหยียบย่ำฉันด้วยล่ะคะ, คริสเตียน? สิ่งที่คุณได้รับวันนี้... มันยังน้อยไปด้วยซ้ำกับสิ่งที่ฉันเคยเจอ" เธอกล่าวจบก็ไม่รอให้เขาได้อ้าปากแก้ตัวอีกต่อไป ร่างบางก้าวผ่านร่างของอดีสามีที่ตอนนี้ไม่ต่างอะไรจากขอทานไร้บ้าน ตรงไปยังประตูทางออกที่ชายหนุ่มปริศนากำลังยืนรออยู่ ทว่า ก่อนที่เอวาจะก้าวพ้นขอบประตู ชายหนุ่มคนนั้นก็ก้าวเข้ามาประชิดตัวเธออย่างรวดเร็ว พร้อมกับยื่นการ์ดสีดำใบเดิมเข้ามาใกล้ใบหน้าของเธอ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงระล่วมผสมผสานกับความเย้ายวนอันตรายลอยแตะจมูก และเสียงทุ้มต่ำกระซิบแผ่วเบาข้างใบหูของเธอจนขนลุกซู่ไปทั้งร่าง "ยินดีด้วยกับชัยชนะอันงดงามนี้นะครับ, ควีนของผม..." ชายหนุ่มจงใจเน้นเสียงคำว่า *'ควีน'* อย่างชัดเจน ก่อนจะคลี่ยิ้มพรายที่มุมปาก "แต่เกมน่ะ... มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นจริงๆ ต่างหากล่ะครับ" เอวาเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความตกใจ เมื่อจู่ๆ ชายหนุ่มลึกลับคนนั้นก็ถือวิสาสะคว้าข้อมือเธอไว้ แล้วออกแรงดึงเบาๆ ให้เธอเดินตามเขาไปทางลานจอดเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวที่จอดรออยู่บนดาดฟ้าตึกศาลเจ้าค่ะ! - ม่านหมอกโรแมนซ์ -