กลิ่นอายฉุนกานพลูและกระดาษพาร์ชมิ้นต์เก่าเก็บลอยตลบอบอวลอยู่ทั่วห้องสมุดใต้ดินเขตสาม—สถานที่ซึ่งถูกลืมเลือนจากสารบบของหอสมุดกลางสถาบันเวทมนตร์อาร์เคเดีย ที่นี่ไม่มีแสงตะวันส่องถึง มีเพียงคบเพลิงเวทสีครามที่ส่งเสียงฮัมเบาๆ เป็นจังหวะเดียวกับชีพจร
"นายกำลังคำนวณอะไรผิดพลาดอย่างมหันต์ ลูเซียน"
เสียงกระซิบที่เจือด้วยความระแวงและทึ่งในเวลาเดียวกันดังขึ้นจากมุมมืดของชั้นหนังสือโบราณ เอลาร่าก้าวออกมาจากเงาสลัว เส้นผมสีเงินยวงสะท้อนแสงเรืองรองของอักขระบนโต๊ะทำงาน เธอย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อเพ่งมองแผ่นกระดาษคำนวณเวทที่กองระเกะระระ
ลูเซียนไม่ได้เงยหน้าขึ้นจากตำราอาถรรพ์ปกหนังงูอัคคี นิ้วเรียวยาวของเขาขยับคีบปากกาขนนกจุ่มหมึกสีดำสนิท ปลายปากกาจรดลงบนกระดาษด้วยความเร็วที่แม่นยำรากับเครื่องจักรกลเวทมนตร์ที่ถูกตั้งโปรแกรมไว้
"ผมไม่ได้คำนวณผิด เอลาร่า" เสียงของลูเซียนราบเรียบ เย็นชา แต่นิ่งสนิทจนน่าขนลุก "ผมแค่กำลังแก้สมการที่พวกอาจารย์หัวโบราณพยายามซ่อนมันไว้ใต้พรมมาสามร้อยปีต่างหาก"
เอลาร่าขมวดคิ้วเรียวสวยเข้าหากัน ดวงตาสีไพลินจ้องมองรอยหมึกที่ถูกเขียนขึ้นใหม่บนหน้ากระดาษแผ่นนั้น มันไม่ใช่บทเรียนเวทมนตร์มาตรฐานที่สอนกันในห้องบรรยายรวม เธอยื่นมือเรียวขาวราวกับหยกไปหยิบตำราเล่มที่ลูเซียนเพิ่งเปิดผ่านเมื่อครู่ ปกของมันไม่มีชื่อ มีเพียงสัญลักษณ์รูปตาอาถรรพ์ที่ดูเหมือนกำลังกะพริบได้ในความมืด
"นี่คือ 'กฎการแลกเปลี่ยนเสี้ยววิญญาณ' บทที่เจ็ด... ตำราต้องห้ามระดับภัยพิบัติที่ถูกกวาดล้างไปตั้งแต่ยุคสงครามมืด!" เอลาร่าชักมือกลับราวกับโดนไฟลวก ลมหายใจของเธอสะดุดไปชั่วขณะ "นายเอาตำราเล่มนี้มาจากไหน ลูเซียน? แล้วทำไม... ทำไมวงแหวนเวทในบันทึกของนายถึงมีการปรับแต่งค่าความหนาแน่นมานาที่ขัดกับกฎฟิสิกส์เวทโดยสิ้นเชิง?"
ลูเซียนวางปากกาลงช้าๆ เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับหญิงสาว ดวงตาสีดำสนิทคู่นั้นไร้ซึ่งความหวาดกลัว มีเพียงประกายความดื้อรั้นและสติปัญญาที่ล้ำเกินวัย
"เพราะกฎฟิสิกส์เวทที่พวกเธอกราบไหว้กันอยู่ มันเป็นเพียงกรอบจำกัดที่สร้างขึ้นเพื่อให้คนอ่อนแอรู้สึกปลอดภัย" ลูเซียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่น่าเกรงขาม "ถ้าเราใช้การดีดนิ้วกระตุ้นจุดหมุนมานาตามทฤษฎีที่ผมร่างขึ้น การร่ายเวทที่ต้องใช้เวลาสามนาที จะลดเหลือเพียงเสี้ยววินาทีเดียวโดยไม่มีอาการสะสมของคำสาปย้อนกลับ"
"เป็นไปไม่ได้!" เอลาร่าเผลอขึ้นเสียงอย่างลืมตัว ก่อนจะรีบหันไปมองรอบห้องด้วยความระแวง "การดีดนิ้วเป็นแค่กิริยาไร้สาระ มันไม่มีทางควบคุมกระแสมานาอิสระได้ นอกเสียจากว่า... นายกำลังใช้สติสัมปชัญญะฝืนบังคับโครงสร้างเวทด้วยจิตใต้สำนึก ซึ่งมันจะทำให้นายแหลกสลายเป็นผุยผงภายในสามครั้งที่ใช้!"
บรรยากาศภายในห้องสมุดใต้ดินเงียบงันลงทันที เสียงคบเพลิงปะทุเบาๆ เป็นเพียงสิ่งเดียวที่ทำลายความเงียบ ลูเซียนยมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา
"งั้นเรามาพิสูจน์กันไหมล่ะครับ"
ลูเซียนลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขาไม่ได้แสดงท่าทีตื่นกลัวต่อการจับผิดของคู่หูผู้มาจากตระกูลขุนนางชั้นสูงแม้แต่น้อย เขายื่นมือขวาไปข้างหน้า นิ้วโป้งและนิ้วกลางประกบเข้าหากันแน่น
"ลูเซียน หยุดนะ!" เอลาร่าพุ่งเข้ามาหมายจะคว้าข้อมือของเขา แต่ช้าไปเสียแล้ว
*แป๊ะ!*
เสียงดีดนิ้วดังขึ้นเพียงครั้งเดียว ทว่ามันกลับสะท้อนก้องกังวานอยู่ในห้วงมิติรอบตัว แรงกระแทกจากคลื่นมานาสีครามเข้มระเบิดออกเป็นวงกว้างจนชั้นหนังสือสั่นสะเทือน ฝุ่นละอองนับล้านชิ้นลอยค้างเติ่งกลางอากาศราวกับเวลาถูกหยุดนิ่ง กระแสมานาที่ควรจะปั่นป่วนกลับถูกบีบอัดให้อยู่ในรูปทรงเรขาคณิตที่สมบูรณ์แบบอย่างไร้ที่ติ บนฝ่ามือของลูเซียนปรากฏเปลวไฟสีดำทมิฬที่หมุนวนอย่างเชื่องช้า ไม่มีเสียงกรีดร้องของวิญญาณ ไม่มีอาฟเตอร์ช็อกจากการสะท้อนกลับ มีเพียงความเงียบสงบอันน่าสะพรึงกลัวของพลังที่ถูกสยบให้อยู่ใต้การควบคุม
เอลาร่าอ้าปากค้าง ดวงเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงจนพูดไม่ออก เธอล้มลงไปกองกับพื้นหินเย็นเฉียบ ความรู้ทางเวทมนตร์ทั้งหมดที่เธอร่ำเรียนมาจากตระกูลอันทรงเกียรติพังทลายลงในพริบตา สิ่งที่ลูเซียนทำไม่ใช่เวทมนตร์ต้องห้ามธรรมดา แต่มมันคือ... การสร้างกฎเกณฑ์ใหม่ขึ้นมาเอง
"เห็นไหมครับ?" ลูเซียนลดมือลง เปลวไฟสีดำมลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย "มันไม่ได้อันตรายอย่างที่ตำราโบราณกล่าวไว้... หากเรารู้จักคำนวณตัวแปรที่ถูกต้อง"
ทว่า ก่อนที่เอลาร่าจะได้เอ่ยปากซักถามข้อสงสัยนับร้อยที่อัดแน่นอยู่ในอก เสียงฝีเท้าหนักหน่วงและมั่นคงนับสิบคู่ก็ดังขึ้นที่บันไดทางลงห้องสมุดใต้ดิน เสียงเกราะเหล็กกระทบกันบ่งบอกถึงการมาถึงของผู้ที่ไม่ได้รับเชิญ
*แอ๊ด... เสียงประตูเหล็กหนาถูกผลักเปิดออก*
เงาร่างของชายชราในชุดคลุมนักบวชชั้นสูงแห่งสภาเวทมนตร์ ก้าวเข้ามาพร้อมกับลูกแก้วตรวจจับอาถรรพ์ที่ส่องแสงสีแดงฉานจนแสบตา ดวงตาภายใต้ฮู้ดสีทองจ้องตรงมาที่ลูเซียนและเอลาร่าด้วยรังสีอำมหิต
"พบเป้าหมายแล้ว... เด็กนอกรีตผู้บังอาจแตะต้องต้องตำราต้องห้ามแห่งปราชญ์โบราณ" เสียงแหบพร่าทว่าทรงอำนาจดังขึ้นก้องห้อง "จับตัวพวกมันไปขังคุกใต้ดินระดับศูนย์ทันที!"
[ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบสภาวะคุกคามระดับ SSS จาก "สภาผู้ตรวจสอบเวทมนตร์โบราณ" เส้นทางหนีทั้งหมดถูกปิดกั้นด้วยอาณาเขตผนึกมาร ภารกิจลับพิเศษ: "เอาชีวิตรอดจากเงื้อมมือสภาเวท" เริ่มต้นขึ้นแล้ว!]
ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปพร้อมกับตัวละครของเรา แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ
เวทมนตร์ดีดนิ้วกับเด็กหนุ่มผู้พลิกตำราอาถรรพ์•ตอนที่ 4
การจับคู่ที่ไม่สมเหตุสมผล
ผลงานโดย อาร์เธอร์มนตราสวรรค์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (อาร์เธอร์มนตราสวรรค์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เวทมนตร์ดีดนิ้วกับเด็กหนุ่มผู้พลิกตำราอาถรรพ์ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!