แสงสว่างจากความมืด

"ผลการคำนวณของเจ้ามันเป็นเพียงทฤษฎีบนกระดาษที่ไม่มีวันเป็นจริง ลูเซียน!" เสียงคำรามด้วยความเย้ยหยันของอาจารย์วิชาอาคมโบราณดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องทดสอบใต้ดิน บรรยากาศรอบตัวอัดแน่นไปด้วยแรงกดดันจากวงแหวนเวทระดับสามที่กำลังสั่นไหว ศิลาเวทสีนิลเบื้องหน้าลูเซียนตั้งตระหง่านเหมือนกำแพงมหึมาที่ปิดกั้นอนาคตของเขาใน สถาบันเวทมนตร์แห่งนี้ กฎเกณฑ์ถูกขีดเส้นไว้ชัดเจนว่าผู้ที่ไม่มีออร่าเวทมนตร์บริสุทธิ์ย่อมไม่ต่างอะไรกับเศษขยะที่รอวันถูกคัดทิ้ง แต่สำหรับลูเซียนแล้ว เวทมนตร์ไม่ใช่เรื่องของพรสวรรค์ หากแต่มันคือสมการที่รอการแก้ ลูเซียนยืนนิ่งเงียบ แววตาภายใต้กรอบแว่นโลหะสะท้อนแสงสีฟ้าจางๆ จากหน้าต่างสถานะโปร่งแสงที่ปรากฏขึ้นในห้วงความคิด นิ้วมือเรียวยาวขยับวาดลวดลายกลางอากาศอย่างรวดเร็วราวกับกำลังดีดพิณสายหนึ่ง ท่ามกลางเสียงหัวเราะเยาะของเหล่ากรรมการและเสียงซุบซิบของนักเรียนกลุ่มอื่นที่มารอดูความพ่ายแพ้ของเขา เอลาร่าซึ่งยืนกอดอกอยู่ตรงมุมห้องขอบสนาม เม้มริมฝีปากแน่นด้วยความกังวล แม้เธอจะเชื่อมั่นในสติปัญญาของสหายหนุ่มผู้นี้เพียงใด แต่บททดสอบดัดแปลงอาถรรพ์ขั้นตอนนี้ ขึ้นชื่อว่ากินชีวิตของนักเรียนมานักต่อนักแล้ว เวทมนตร์สายมืดที่เธอแอบศึกษามา ยังไม่น่ากลัวเท่ากับความบ้าคลั่งในวิธีการคำนวณของลูเซียนในเวลานี้ "ทฤษฎีบนกระดาษอย่างนั้นหรือครับ..." ลูเซียนพึมพำเบื้องต่ำ น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงด้วยความเยือกเย็นจนคนฟังต้องขนลุก เขาสูดหายใจเข้าลึก ภายในสมองประมวลผลอัลกอริทึมเวทมนตร์นับล้านบรรทัดในเสี้ยววินาที ลูเซียนไม่ได้พยายามรวบรวมมานาจากธรรมชาติเหมือนคนอื่น เพราะเขารู้ดีว่าร่างกายของตนไร้ซึ่งคุณสมบัติเหล่านั้น สิ่งที่เขาทำคือการ "ดัดแปลง" โครงสร้างอณูเวทที่กระจายอยู่รอบตัวให้กลายเป็นสมการย้อนกลับ พลังงานความมืดที่พุ่งเข้าใส่จากศิลาอาถรรพ์ถูกดูดซับเข้ามาผ่านปลายนิ้ว ก่อนจะถูกหักล้างด้วยตรรกะเวทมนตร์ที่เขาคิดค้นขึ้นมาใหม่สดๆ ร้อนๆ *เปรี้ยง!* เสียงระเบิดเบาๆ ดังขึ้นพร้อมกับแสงสว่างวาบที่สาดส่องทะลุกำแพงความมืด ศิลาเวทสีนิลที่เคยแข็งแกร่งและดูดกลืนทุกสรรพสิ่ง บัดนี้กลับเกิดรอยร้าวเป็นเส้นใยแมงมุม ลวดลายเวทมนตร์โบราณที่ถูกบันทึกไว้ในตำราอาถรรพ์นับพันปีค่อยๆ เปลี่ยนสีจากสีดำสนิทกลายเป็นประกายสีครามใสบริสุทธิ์ ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมห้องทดสอบทันที อาจารย์ผู้คุมสอบถึงกับอ้าปากค้าง ดวงเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึงจนแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง การดัดแปลงเวทมนตร์อาถรรพ์โดยปราศจากมานาตั้งต้น เป็นสิ่งที่ตำราทุกเล่มระบุว่าเป็นไปไม่ได้ แต่เด็กหนุ่มตรงหน้าเขากลับทำมันสำเร็จด้วยการใช้ "ตรรกะ" เข้าควบคุมความโกลาหลของพลังงาน เอลาร่าลอบถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของเธอ ความอัจฉริยะของลูเซียนไม่เคยทำให้เธอผิดหวังเลยจริงๆ "แบบนี้... พอจะผ่านเกณฑ์หรือยังครับ" ลูเซียนกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล แต่แววตากลับคมกริบราวกับใบมีดที่เพิ่งถอดออกจากฝัก ทว่า ในขณะที่ทุกคนกำลังตะลึงงันกับผลงานชิ้นโบแดง หน้าต่างระบบที่ลูเซียนมองเห็นอยู่คนเดียวกลับส่งเสียงเตือนแหลมสูงขึ้น สีของข้อความเปลี่ยนจากสีฟ้าใสกลายเป็นสีแดงฉานกระพริบถี่รัว พร้อมกับแรงสั่นสะเทือนมหาศาลที่เริ่มแผ่มาจากใต้พื้นห้องทดสอบ [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการปลุกพลังงานระดับ SSS จากชั้นใต้ดินลึก 3] [คำเตือน: วงแหวนผนึกโบราณที่ถูกซ่อนไว้ใต้บททดสอบกำลังแตกสลาย] [เงื่อนไขลับถูกกระตุ้น: "ผู้พลิกตำรา" ได้ปลุก "บรรพชนแห่งความมืด" ที่หลับใหลมานานกว่าสามพันปีให้ตื่นขึ้นแล้ว...] อาร์เธอร์มนตราสวรรค์ ขอขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านหน้ากระดาษแห่งเวทมนตร์บทนี้ด้วยกันนะครับ