รอยร้าวในตำราเก่า

"สิบ... เก้า..." เสียงนับถอยหลังสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ไม่ได้สะท้อนอยู่ในโลกความจริง แต่กำลังกรีดร้องอยู่ในโครงข่ายประสาทสัมผัสของลูเซียน เด็กหนุ่มกวาดสายตาคมกริบมองไปยังแผงควบคุมพลังงานล่องหนที่สั่นพละพลานราวกับสัตว์ป่าติดจั่น ตรรกะเวทมนตร์บทที่สามร้อยหี่สิบของสถาบันอคาเดมี่กำลังจะพังทลายลงในพริบตา หากเขาเลือกที่จะกดยืนยัน "แปด... เจ็ด..." "นายจะบ้าหรือไง ลูเซียน!" เสียงกระซิบอันร้อนรนของเอลาร่าดังขึ้นในความมืดทึบของหอสมุดใต้ดิน กลิ่นอับชื้นของกระดาษโบราณและฝุ่นผงนับร้อยปีคละคลุ้งอยู่ในบรรยากาศที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออก มือเรียวบางของทายาทตระกูลขุนนางเอื้อมมาคว้าข้อแขนของเขาไว้แน่น แรงบีบนั้นสั่นน้อยๆ ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความตื่นตระหนกที่สัมผัสได้ถึงกระแสมานาอันบิดเบี้ยวที่กำลังแผ่ซ่านออกมาจากร่างของเด็กหนุ่ม ลูเซียนไม่ตอบ เขายังคงจ้องมองหน้าต่างระบบที่กระพริบเตือนด้วยสีแดงฉาน ดวงตาคู่คมฉายแววครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง สมการต้องห้ามระดับสูงสุด—มันไม่ใช่แค่โค้ดคำสั่งเวทมนตร์ทั่วไป แต่มันคือรากฐานของโครงสร้างพลังงานที่ถูกผนึกไว้ตั้งแต่ยุคบรรพกาล กฎของโลกเวทมนตร์ถูกขีดเส้นไว้ว่า 'มนุษย์ไม่สามารถสร้างมานาขึ้นมาได้ด้วยการคำนวณ' แต่ทว่า สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้าเขากลับหักล้างทฤษฎีนั้นอย่างสิ้นเชิง ด้วยการขยับนิ้วเพียงครั้งเดียว *ดีดนิ้ว* ไม่ใช่ร่ายคาถา ไม่ใช่การโบกไม้เท้า แต่เป็นตรรกะทางคณิตศาสตร์ที่ถูกบีบอัดจนกลายเป็นพลังงานบริสุทธิ์ "หก... ห้า..." "ถ้าฉันหยุดตอนนี้ ความลับที่สถาบันนี้ปกปิดมาสามร้อยปีก็จะยังคงเป็นความลับต่อไป เอลาร่า" ลูเซียนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความลังเล แม้ว่าเม็ดเหงื่อกาฬจะผุดพรายขึ้นตามไรผมของเขาก็ตาม "เธอเองก็อยากรู้ไม่ใช่เหรอ ว่าทำไมบรรพบุรุษของเธอถึงถูกเนรเทศออกจากสภาเวทมนตร์" เอลาร่าชะงัก ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่น ดวงตากลมโตฉายแววลังเลครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ คลายมือที่กำแขนเขาออก เธอกัดฟันกรอด ยอมรับความจริงในข้อที่ว่า เด็กหนุ่มข้างกายเธอนั้นบ้าบิ่นเกินกว่าจะหาใครเปรียบ แต่นั่นก็คือเหตุผลที่เธอเลือกจะติดตามเขาลงมาในเขตต้องห้ามแห่งนี้ "สี่... สาม..." เงาลึกลับจากชั้นหนังสือโบราณทอดยาวทับร่างของทั้งสองคน บรรยากาศรอบตัวเย็นยะเยือกจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว ลูเซียนสูดหายใจเข้าลึก1เฮือก สมองอันปราดเปรื่องของเขาคำนวณความเป็นไปได้นับหมื่นรูปแบบในเสี้ยววินาที หากระบบนี้เปลี่ยนโครงสร้างเวทมนตร์ของโลก เขาอาจจะกลายเป็นฮีโร่ผู้ปลดAแอก หรือไม่ก็อาชญากรเวทมนตร์ที่ถูกตามล่าไปทั่วหล้า... แต่ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นแบบไหน ความนิ่งเฉยไม่ใช่ทางเลือกของคนอย่างลูเซียน "สอง..." นิ้วเรียวยาวของเด็กหนุ่มยกขึ้นเหนืออากาศเล็กน้อย ท่ามกลางเสียงเตือนที่ดังระรัวในหัว *ติ๊ด!* "หนึ่ง..." *แปะ.* เสียงดีดนิ้วเบาๆ ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน *ตูมมมม—!* ไม่ใช่เสียงระเบิดกัมปนาท แต่เป็นเสียงคลื่นความถี่ต่ำที่แผ่ขยายออกไปเป็นวงกว้าง ราวกับผืนผ้าใบแห่งความเป็นจริงกำลังถูกฉีกกระชาก หน้าต่างระบบสีแดงฉานเปลี่ยนเป็นสีฟ้าครามสว่างจ้า ตัวอักษรจำนวนมหาศาลไหลทะลักผ่านสายตาของลูเซียนด้วยความเร็วสูงจนแทบอ่านไม่ทัน [ระบบเวทมนตร์ดีดนิ้ว ทำการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างมานารอบตัว... สำเร็จ 100%] [ท่านได้ปลดล็อกทักษะพื้นฐานขั้นต้น: "สมการแห่งจุดเริ่มต้น" (Level Max)] [คำเตือนระบบ: ตรวจพบร่องรอยการเข้าใช้งานจาก "บุคคลที่สาม" ในรัศมี 50 เมตร!] รอยยิ้มที่มุมปากของลูเซียนหายวับไปทันทีเมื่อระบบแจ้งเตือนข้อสุดท้าย เอลาร่าเบิกตากว้าง หันขวับไปมองยังทางเข้าห้องสมุดใต้ดินที่มืดมิด ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักหน่วงและมั่น1มั่นก็ดังสะท้อนก้องมาจากความมืด พร้อมกับแรงกดดันมหาศาลที่กดทับลงบนบ่าของทั้งสองคนจนแทบทรุดลงไปกองกับพื้น "นั่นใคร!" เอลาร่าสะบัดมือเรียกคถาประจำตัวออกมาจากมิติอากาศ เปลวไฟสีครามลุกโชนขึ้นที่ปลายไม้เพื่อส่องสว่างความมืด ในแสงสลัวนั้น เงาร่างสูงใหญ่ของชายชราในชุดคลุมสีดำสนิทก้าวออกมาจากความมืด ใบหน้าของเขาถูกซ่อนอยู่ใต้ฮู้ด แต่ดวงตาที่เปล่งประกายสีทองอร่ามคู่นั้นจ้องมองตรงมาที่ลูเซียนราวกับมองทะลุเข้าไปถึงจิตวิญญาณ "ช่างกล้านักนะ... เจ้าหนูตระกูลสายรองผู้ไร้เวทมนตร์" เสียงทุ้มต่ำและทรงอำนาจเอ่ยขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก "เจ้าเพิ่งทำลายผนึกที่สภาเวทมนตร์ใช้เวลาสร้างมาสามชั่วอายุคน... รู้ตัวไหมว่าเจ้าเพิ่งทำอะไรลงไป?" ลูเซียนหรี่ตามองชายชราเบื้องหน้า สมองของเขาหมุนวนอย่างรวดเร็วเพื่อวิเคราะห์ระดับพลังและชื่อของอีกฝ่าย ขณะที่นิ้วมือข้างขวายังคงซ่อนอยู่ข้างลำตัว พร้อมที่จะดีดนิ้วอีกครั้งหากสถานการณ์เลวร้ายลง "ผมก็แค่... ทำให้กฎเกณฑ์มันสมเหตุสมผลขึ้นเท่านั้นเองครับ" ลูเซียนตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสนิท ไร้ความหวาดกลัวแม้แต่น้อย ชายชราหัวנסในลำคอเบาๆ ก่อนจะยกมือขึ้น ชี้ปลายไม้เท้ามาที่อกของลูเซียน และเอ่ยประโยคที่ทำให้เลือดในกายของเด็กหนุ่มเย็นเฉียบ "ยินดีต้อนรับสู่บททดสอบสุดท้าย... ทายาทแห่ง 'ผู้สร้างคนแรก' ลูเซียน" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปพร้อมกับตัวละครของเรา แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ