กับดักของคนใจร้าย

“ข้าพเจ้าไม่ได้เป็นคนทำ... ป้าอิ่ม ได้โปรดฟังรินก่อน” เสียงของรินสั่นพร่าขณะพยายามประคองสติ ท่ามกลางสายตาเย็นชาของเหล่าแม่บ้านที่ยืนล้อมรอบอยู่ในโถงทางเดินชั้นสอง กลิ่นวานิลลาที่เคยหอมหวานอบอุ่นในยามปกติ บัดนี้กลับเจือจางและแปรเปลี่ยนเป็นกลิ่นที่อับชื้นด้วยความประหม่าและหวาดกลัว คล้ายกับดอกไม้ที่ถูกเด็ดทิ้งไว้กลางพายุฝน “ไม่ได้ทำงั้นรึ? แล้วทำไมเข็มกลัดเพชรของท่านหญิงถึงไปอยู่ในช่องลับกระเป๋าเสื้อนอกของเธอได้เล่า!” ป้าอิ่มแผดเสียงก้อง พร้อมกับสะบัดเสื้อตัวเก่งของรินลงพื้นอย่างไม่ใยดี ประกายเพชรล้อกับแสงไฟสลัวดูบาดตาคนมองยิ่งนัก รินกัดริมฝีปากแน่นจนได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ เขาจำได้แม่นว่าเมื่อครู่ เขาเพิ่งแขวนเสื้อตัวนี้ไว้ที่ห้องพักคนงานเพียงลำพังไม่กี่นาที ก่อนจะถูกตามตัวให้มาที่นี่ ใครบางคนจงใจจัดฉากนี้ขึ้นมา... ใครบางคนที่รู้จุดอ่อนและต้องการบดขยี้ศักดิ์ศรีของเขาให้แหลกคามือ “รินไม่ได้แตะต้องมันเลยนะคะ ป้าต้องมีคนใส่ร้ายรินแน่ๆ” รินเงยหน้าขึ้น ดวงตากลมโตสั่นระริกแต่ยังคงความดื้อรั้นไว้ “ตรวจสอบกล้องวงจรปิดได้ไหมคะ? รินมั่นใจว่ารินไม่ได้เข้าใกล้ห้องโถงใหญ่เลยตลอดทั้งวัน” คำขอนั้นเรียกเสียงหัวเราะเยาะหยันจากคนรอบข้าง ป้าอิ่มสาวเท้าเข้ามาใกล้จนรินได้กลิ่นฟีโรโมนเบต้าที่ฉุนกึกของอีกฝ่าย ซึ่งบัดนี้มันช่างน่าสะอิดสะเอียนสำหรับสัญชาตญาณโอเมก้าที่ตื่นตระหนก “กล้องเสียหรือ? ช่างเป็นจังหวะที่ประจวบเหมาะเหลือเกินนะเจ้าเด็กชั้นต่ำ” ป้าอิ่มขยับยิ้มเหี้ยม “คฤหาสน์นี้ไม่ต้อนรับหัวขโมย โดยเฉพาะโอเมก้าที่พยายามจะถีบตัวเองขึ้นมาให้สูงเกินตัว เตรียมตัวเก็บของออกจากที่นี่ไปพร้อมกับคดีความเสียเถอะ!” รินรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังพังทลาย เขาไม่ได้แคร์เพียงแค่ตำแหน่งหน้าที่ แต่เขาแคร์ความไว้วางใจที่ ‘คีย์’ เคยหยิบยื่นให้... สายตาเย็นชาของคีย์ที่มักจะมองมาพร้อมความรู้สึกซับซ้อน จะเปลี่ยนไปอย่างไรหากชายหนุ่มรู้ว่าคนของเขาเป็นขโมย? “รินไม่ได้ขโมย!” รินตะโกนก้อง เสียงของเขาเริ่มสั่นเครือเมื่อพยายามจะก้าวถอยหลัง แต่ถูกบอดี้การ์ดสองคนขวางทางไว้ “เกิดอะไรขึ้นที่นี่?” น้ำเสียงทุ้มต่ำและทรงอำนาจดังขึ้นจากปลายโถงทางเดิน ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมทันทีเมื่อร่างสูงสง่าของอัลฟ่าเลือดบริสุทธิ์ปรากฏตัวขึ้น คีย์อยู่ในชุดสูทสีเทาเข้ม แววตาคมกริบดุจเหยี่ยวของเขากวาดมองเหตุการณ์ตรงหน้าก่อนจะหยุดลงที่ร่างสั่นเทาของริน ป้าอิ่มรีบเปลี่ยนสีหน้าเป็นท่าทางนอบน้อมทันควัน “ท่านคีย์คะ ดิฉันพบของสำคัญของท่านหญิงในครอบครองของเด็กคนนี้ค่ะ ดูเหมือนเขาจะลืมตัวไปหน่อยว่าตนเองอยู่ในฐานะอะไร” คีย์ปรายตามองสร้อยคอเพชรที่วางอยู่บนพื้น มือหนาของเขาค่อยๆ หยิบมันขึ้นมาพิจารณา ท่ามกลางความลุ้นระทึกของทุกคนในห้อง รินรู้สึกว่าลมหายใจของเขาติดขัด เขาอยากจะอธิบาย อยากจะโผเข้าไปกอดแขนคีย์เพื่อยืนยันความบริสุทธิ์ แต่ความกลัวที่เกาะกินใจทำให้เขาทำได้เพียงยืนนิ่ง คีย์หันมามองริน สายตาที่ไร้อารมณ์นั้นทำให้ใจของโอเมก้าหนุ่มร่วงไปอยู่ที่ตาตุ่ม “เธอมีอะไรจะแก้ตัวไหม?” คีย์ถามเสียงเรียบ “ริน... รินไม่ได้ทำจริงๆ นะคะคุณคีย์ ฮึก... คุณเชื่อรินไหม?” รินถามเสียงเบาหวิว น้ำตาที่กลั้นไว้เริ่มเอ่อล้นคลอหน่วยตา คีย์นิ่งไปครู่หนึ่ง กลิ่นฟีโรโมนของเขาที่ปกติต้องการข่มขวัญคนอื่นบัดนี้กลับนิ่งสนิทจนน่ากลัว เขาเดินตรงเข้ามาหารินจนระยะห่างลดน้อยลงจนได้กลิ่นวานิลลาที่เริ่มขมปร่าจากความเศร้า มือหนาเชยคางรินขึ้นบังคับให้สบตากับเขา “คนอย่างฉัน ไม่เคยเชื่อในคำพูด” คีย์กระซิบแผ่วเบาที่ข้างหู ก่อนจะเบนสายตาไปทางป้าอิ่ม “แต่ฉันก็ไม่เคยเชื่อในหลักฐานที่ดู ‘จงใจ’ เกินไปเช่นกัน” รินเบิกตากว้าง หัวใจเต้นรัวด้วยความหวังที่ริบหรี่ คีย์กำลังจะเข้าข้างเขาอย่างนั้นหรือ? ทว่าในจังหวะนั้นเอง ประตูบานใหญ่ของคฤหาสน์ก็เปิดออกกว้าง เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นของใครบางคนก้าวเข้ามาพร้อมกับเอกสารในมือ ก่อนที่เสียงเรียบเฉยของ ‘มีนา’ เพื่อนสนิทที่รินไว้ใจที่สุดจะดังขึ้น ทำลายความเงียบจนสิ้น “ท่านคีย์คะ... ดิฉันพบข้อมูลนี้ในอีเมลส่วนตัวของรินค่ะ” มีนายื่นแฟ้มให้คีย์ด้วยใบหน้าที่ราบเรียบสนิท ก่อนจะหันมามองรินด้วยสายตาที่รินอ่านไม่ออก รินรู้สึกเหมือนถูกกระชากวิญญาณออกจากร่าง เมื่อมีนาเดินผ่านเขาไป เธอได้กระซิบเบาๆ ที่ข้างหูจนไม่มีใครได้ยินนอกจากเขา “บางที... ความหวังดีของฉัน ก็จบลงตรงนี้แหละนะ ริน” คีย์เปิดแฟ้มอ่านเพียงชั่วครู่ ดวงตาคมคายก็วาวโรจน์ด้วยความโกรธจัด เขาขยำกระดาษในมือทิ้งลงพื้นอย่างไม่ไยดี ก่อนจะหันกลับมามองรินด้วยแววตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง “ฉันคงต้องเปลี่ยนความคิดเรื่องความบริสุทธิ์ของเธอแล้วล่ะ ริน... เพราะหลักฐานที่เธอ ‘ตั้งใจ’ ส่งให้คนภายนอกพวกนี้ มันมัดตัวเธอแน่นเสียยิ่งกว่าเข็มกลัดเพชรนั่นซะอีก” รินตัวแข็งทื่อ คำพูดของคีย์เหมือนมีดแหลมคมที่ปักลงกลางหัวใจ เขาไม่เข้าใจเลยว่ามันเกิดอะไรขึ้น... และคนที่เขารักที่สุด กำลังจะกลายเป็นคนที่ลงดาบเขาเอง ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้กับ ‘กระต่ายพระจันทร์’ เสมอมานะคะ