พันธะลับฉบับเจ้าชายโอเมก้า: กลิ่นวานิลลาหอมหวานของคุณ•ตอนที่ 41

ความช่วยเหลือจากมีนา

ผลงานโดย กระต่ายพระจันทร์
"ถ้านายยังกอดหมอนใบนั้นแน่นกว่านี้อีกนิด ฉันเกรงว่านุ่นข้างในมันจะทะลักออกมาประชดชีวิตเสียก่อนนะ คีย์" เสียงทุ้มหวานทว่าแฝงความเด็ดขาดของ 'มีนา' ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่กดทับห้องทำงานส่วนตัวของอัลฟ่าหนุ่ม กลิ่นวานิลลาจางๆ ที่ตกค้างอยู่บนโซฟากำลังถูกแทนที่ด้วยกลิ่นสนซีดาร์ที่ร้อนแรงและขุ่นมัวจากอารมณ์ของชายตรงหน้า คีย์ไม่ตอบ เขาเพียงแค่คลายกำมือที่สั่นเทาลงช้าๆ นัยน์ตาสีรัตติกาลที่เคยเย็นชาดั่งน้ำแข็งขั้วโลก บัดนี้กลับสั่นไหวด้วยเปลวไฟแห่งความโกรธแค้น เขาไม่ได้มองหน้าเพื่อนสนิทของรินที่กำลังยืนกอดอกพิงกรอบประตูอยู่ แต่สายตาของเขาจับจ้องไปที่หน้าจอแท็บเล็ต ซึ่งฉายภาพแผนผังคฤหาสน์เก่าแก่ของตระกูลเวนเดอร์วู้ด สถานที่ที่รินกำลังถูกกักขังเพื่อรอการประมูลในค่ำคืนนี้ "นายรู้ใช่ไหมว่าถ้าเข้าไปตอนนี้ มันไม่ใช่แค่การฝ่าวงล้อม... แต่มันคือการประกาศสงครามกับพวกอัลฟ่าเลือดบริสุทธิ์สายพันธุ์ดุร้ายนับสิบ" มีนาเดินเข้ามาใกล้ กลิ่นฟีโรโมนของเธอเบาบางเพื่อไม่ให้เป็นการยั่วยุผู้ชายที่กำลังจะคลุ้มคลั่ง "และริน... รินที่นายเห็นว่าร่าเริง เขาก็เป็นแค่โอเมก้าคนหนึ่งที่กำลังหวาดกลัวจนกลิ่นวานิลลาของเขาแทบจะจางหายไปจากประสาทสัมผัสของฉันแล้ว" คีย์หันขวับ สายตาคมกริบดุจมีดโกนบาดลึกไปที่หญิงสาว "เธอหมายความว่ายังไงที่บอกว่ากลิ่นของเขาจางหายไป? เขาได้รับบาดเจ็บงั้นหรือ?" มีนาถอนหายใจยาว ก่อนจะหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลออกมาจากกระเป๋าถือ "ไม่ใช่แค่บาดเจ็บ แต่มันคือการกดทับ คีย์ นายก็น่าจะรู้ว่าพวกมันใช้ยาอะไรในตลาดมืด ยาที่ทำให้โอเมก้าสูญเสียตัวตนเพื่อรอการถูกตีตราใหม่ แต่ก็นั่นแหละ... ข่าวดีคือพวกมันยังไม่ทันได้เริ่มกระบวนการนั้น เพราะมัวแต่ทะเลาะกันเรื่องการแบ่งส่วนแบ่งกำไร" หญิงสาวขยับเข้าใกล้แล้วกระซิบด้วยน้ำเสียงที่ลดต่ำลง "นี่คือรายชื่ออัลฟ่าที่ทำหน้าที่คุมชั้นใต้ดิน พวกมันเป็นพวกโลภมากและเห็นแก่เงินมากกว่าเกียรติยศ นายมีเวลาแค่สามชั่วโมงก่อนที่การประมูลจะเริ่มขึ้น หากนายเข้าไปทางประตูด้านทิศตะวันตกที่มีเถาวัลย์ปกคลุม ฉันติดสินบนคนเฝ้าไว้แล้ว... แต่คีย์" เธอหยุดจังหวะไว้ครู่หนึ่ง นัยน์ตาของมีนาฉายแวววูบไหว "ถ้าหากนายพาเขาออกมาไม่ได้... คนที่จะไม่ได้เห็นหน้าเขาอีกต่อไป ไม่ใช่แค่นาย แต่เป็นฉันด้วย" คีย์นิ่งงัน มือที่สั่นเทาหยิบดาต้าชิปที่ปรากฏบนโต๊ะขึ้นมา "ขอบใจมากมีนา... ฉันจะไม่ปล่อยให้ความพยายามของเธอสูญเปล่า และฉันจะไม่มีวันยอมให้ใครหน้าไหนมาแตะต้องเขา" "อย่าเพิ่งสัญญาอะไรที่นายทำไม่ได้ดีกว่า" มีนาแค่นยิ้มบางๆ ก่อนจะก้าวถอยหลัง "ไปเถอะ ก่อนที่ฟีโรโมนของนายจะรั่วไหลออกมาจนทำให้ศัตรูไหวตัวทัน แต่อย่าลืมนะว่าครั้งนี้... นายไม่ได้สู้คนเดียว" คีย์พยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะคว้าเสื้อโค้ทตัวยาวขึ้นมาสวม เขาเดินออกจากห้องไปด้วยความเร็วที่แทบจะกลายเป็นเงา ทิ้งให้มีนายืนมองตามแผ่นหลังที่แบกรับความกดดันมหาศาลนั้นด้วยสายตาที่ยากจะอ่านออก ทว่า ในขณะที่คีย์กำลังจะก้าวพ้นประตูคฤหาสน์เพื่อมุ่งหน้าสู่สนามรบที่ไม่มีใครรับประกันความตายได้ เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนก็ดังขึ้นจากมุมมืดของระเบียงทางเดิน ชายในชุดสูทสีดำสนิทที่ดูคุ้นตาคนหนึ่งก้าวออกมาขวางทางเขาเอาไว้ พร้อมกับรอยยิ้มที่ทำให้เลือดในกายของคีย์เย็นเยียบลงทันที "จะรีบไปไหนล่ะครับ... คุณคีย์" เสียงนั้นไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็น 'เอเลียส' อัลฟ่าสายเลือดบริสุทธิ์คู่แข่งทางการเมืองของเขา ที่ไม่ควรจะมาปรากฏตัวที่นี่ในเวลานี้ พร้อมกับกล่องกำมะหยี่สีแดงในมือที่เขารู้ดีว่ามันมีไว้สำหรับ 'ปลอกคอ' โอเมก้าที่เพิ่งประมูลได้มา คีย์กำหมัดแน่นจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน ความเงียบงันระหว่างทั้งสองคนปะทะกันอย่างรุนแรงจนอากาศรอบข้างแทบจะระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ เมื่อเอเลียสเอ่ยประโยคถัดมาที่ทำให้โลกของคีย์พังทลายลงอีกครั้ง "เสียใจด้วยนะที่ต้องบอกว่า... รินไม่ได้อยู่ในคฤหาสน์หลังนั้นแล้ว เพราะฉันเพิ่งจะจ่ายเงินปิดดีลไปเมื่อสิบนาทีที่แล้วนี่เอง" กระต่ายพระจันทร์ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้กันเสมอมานะคะ
สารจากนักเขียน (กระต่ายพระจันทร์)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง พันธะลับฉบับเจ้าชายโอเมก้า: กลิ่นวานิลลาหอมหวานของคุณ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%