สองปีผ่านไป

กลิ่นหอมกรุ่นของวานิลลาและแป้งเด็กเนื้อละเอียด ลอยอบอวลเคล้าคลอไปกับเสียงหัวเราะคิกคักสดใสในห้องชุดเพนต์เฮوسต์หรูหราใจกลางมหานคร ที่ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นเพียงความฝันอันเลือนราง แต่วันนี้มันคืออาณาจักรที่ถูกสร้างขึ้นด้วยหยาดเหงื่อและหัวใจอันแข็งแกร่งของหญิงสาวผู้เคยแตกสลาย รินรดาในชุดสูทเข้ารูปสีเบจ สวมทับด้วยเสื้อเชิ้ตผ้าไหมเนื้อนุ่ม สะท้อนภาพลักษณ์ของเวิร์กกิ้งวูแมนผู้ทรงอำนาจและเปี่ยมด้วยเสน่ห์เย้ายวนอย่างเป็นธรรมชาติ เรือนผมยาวสลวยที่เคยปล่อยให้ยุ่งเหยิงในอดีต บัดนี้ถูกรวบเก็บไว้อย่างประณีตเผยให้เห็นลำคอระหงและดวงหน้าที่ฉายแววเด็ดเดี่ยว ทว่าทันทีที่สายตาคู่คมคายนั้นทอดมองไปยังมุมห้อง รอยยิ้มเปี่ยมรักก็ระบายขึ้นบนเรียวปากอิ่มอย่างอ่อนโยน "คุณแม่ขา! น้องรินทร์วาดรูปคุณแม่เสร็จแล้วฮะ... เท่มากๆ เลยน้า" เสียงเจื้อยแจ้วพร้อมร่างป้อมๆ ของเด็กชายวัยเกือบสองขวบ วิ่งเตาะแตะเข้ามาหาพร้อมกับกระดาษวาดเขียนที่เต็มไปด้วยรอยสีเทียนยุ่งเหยิง ดวงตากลมโตเป็นประกายใสซื่อคู่นั้นถอดแบบมาจากใครบางคนอย่างไม่ต้องสงสัย ทั้งสันจมูกโด่งรั้นและริมฝีปากหยักได้รูป รินรดาย่อกายลงสวมกอดร่างเล็กนั่นแนบแน่น สัมผัสอุ่นละมุนจากลูกน้อยคือเกราะแก้วอันทรงพลังที่หล่อเลี้ยงหัวใจเธอให้ก้าวผ่านพายุร้ายมาได้ตลอดสองปีเต็ม "ไหนให้แม่ดูหน่อยสครับ... โอ้โห ทำไมคุณแม่ในรูปถึงสวยและเท่ขนาดนี้ล่ะคะเนี่ย เก่งที่สุดเลยค่ะคนดีของแม่" รินรดาหัวเราะร่วน พรางกดจูบลงบนแก้มยุ้ยๆ ที่หอมกรุ่นกลิ่นแป้งเด็กด้วยความหมั่นเขี้ยว สองปีที่ผ่านมาไม่ใช่เรื่องง่ายเลย... จากผู้หญิงที่ถูกผลักไสให้ไร้ค่าในโลกของคินน์ อัครเดโช เธอกัดฟันลุกขึ้นสู้ ใช้หยาดน้ำตาและมันสมองถักทอธุรกิจออร์แกนิกจนเติบโตกลายเป็นบริษัทชั้นนำที่ใครๆ ก็ต้องเกรงข้าม เธอกลายเป็นนักบริหารสาวมือฉกาจที่ยืนหยัดได้อย่างสง่างามด้วยลำแข้งของตัวเอง โดยมีความลับอันยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตซ่อนอยู่หลังม่านแห่งความสำเร็จนี้ นั่นคือ 'น้องรินทร์' ดวงใจที่คินน์ไม่มีวันได้รับรู้ว่ามีตัวตนอยู่ มือเรียวบางลูบกลุ่มผมนุ่มนิ่มของลูกชายที่กำลังซบหน้าลงกับอกอุ่นพลางเคลิ้มหลับ ความเหนื่อยล้าจากการประชุมมาราธอนเมื่อครู่มลายหายไปสิ้นเมื่อได้ยินเสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอของแก้วตาดวงใจ รินรดาอุ้มร่างน้อยขึ้นแนบอก พาเดินไปยังห้องนอนสีครีมละมุนเพื่อกล่อมให้หลับใหล ทว่าท่ามกลางความเงียบสงบยามค่ำคืน เสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ตโฟนบนโต๊ะทำงานกลับสั่นสะเทือนทำลายบรรยากาศอันแสนอบอุ่น เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย วางร่างของลูกชายลงบนเตียงอย่างระมัดระวัง ก่อนจะเดินเลี่ยงออกมาหยิบโทรศัพท์ขึ้นดูด้วยความสงสัย หน้าจอแสดงอีเมลจากเลขาฯ ส่วนตัว พร้อมข้อความสั้นๆ ที่ทำให้ลมหายใจของเธอสะดุดกึก *[ด่วนที่สุด: มีบุคคลพยายามเข้าถึงข้อมูลการจดทะเบียนบริษัท และตรวจสอบประวัติการย้ายถิ่นฐานของคุณในช่วงสามเดือนที่ผ่านมาค่ะคุณริน]* หัวใจของรินรดากระตุกวูบ ความเย็นเยียบแล่นพล่านไปตามสันหลังราวกับถูกน้ำแข็งสาดซัด สัญชาตญาณของการปกป้องลูกน้อยกรีดร้องเตือนภัยอย่างรุนแรง หรือว่าเขา... คนใจร้ายคนนั้น จะเริ่มระแคะระคายเรื่องของน้องรินทร์แล้ว? ในขณะเดียวกัน ที่คฤหาสน์ตระกูลอัครเดโชอันเงียบเชียบและมืดมิด คินน์กำลังนั่งนิ่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ แสงไฟสลัวจากโคมไฟส่องกระทบใบหน้าคมคายที่เต็มไปด้วยความเคร่งเครียด ดวงตาคมกริบจ้องมองซองกระดาษสีน้ำตาลปริศนาที่เพิ่งถูกสอดเข้ามาใต้ประตูห้องเมื่อไม่กี่นาทีก่อน ราวกับมันคเวลาระเบิดเวลาที่รอวันปะทุ มือหนาสั่นเทาเล็กน้อยขณะเอื้อมไปหยิบเอกสารด้านในออกมา บรรทัดแรกของรายงานการแพทย์และบันทึกประวัติการฝากครรภ์เมื่อสามปีก่อน พุ่งเข้ากระแทกตาคินน์อย่างจัง ชื่อของ 'รินรดา อัครเดโช' ปรากฏหราอยู่บนนั้น พร้อมกับตัวเลขและบันทึกทางการแพทย์ที่ระบุชัดเจนถึงกำหนดคลอด และที่สำคัญที่สุด... บันทึกการเกิดของเด็กชายตัวน้อยที่มีอายุไล่เลี่ยกับเวลาที่เธอหายตัวไปจากชีวิตเขา สมองของคินน์ขาวโพลน เสียงก้องกังวานในหูตีรวนจนแยกไม่ออกว่าคือเสียงหัวใจตัวเองหรือเสียงคำรามแห่งความโกรธเกรี้ยว ภาพอดีตที่เขาเคยผลักไส ทอดทิ้ง และเยาะเย้ยหยันเธอย้อนกลับมาทุบทำลายอกข้างซ้ายอย่างสาแก่ใจ ความจริงที่ถูกปิดตายพังทลายลงต่อหน้าต่อตา เมื่อเขากวาดสายตาไปเห็นบันทึกท้ายหน้ากระดาษที่ระบุสถานะครอบครัวปัจจุบันของเธอ *มารดาเลี้ยงเดี่ยว ผู้ปกครองโดยชอบธรรมของเด็กชายวัยสองขวบ...* คินน์กำเอกสารในมือแน่นจนยับยู่ยี่ ดวงตาสีเข้มวาวโรจน์ขึ้นด้วยประกายไฟแห่งความคลุ้มคลั่งผสมผสานกับความเจ็บปวดเจียนตายที่เพิ่งได้รับรู้ว่าตนเองโง่เขลาเบาปัญญาเพียงใด สองปีที่เขาตามหาเธอในฐานะอดีตภรรยาผู้หยิ่งทะนง แต่วันนี้... เขากำลังจะได้พบเธออีกครั้งในฐานะ 'พ่อของลูก' ที่ถูกกีดกันออกไปจากชีวิตอย่างเลือดเย็น มุมปากหยักลึกยกยิ้มเหี้ยมเกรียม รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความบ้าคลั่งและความมุ่งมั่นที่จะทวงทุกอย่างคืน "รินรดา... เธอคิดเหรอว่าซ่อนลูกจากฉันพ้น?" คินน์ผุดลุกขึ้นเต็มความสูง คว้าเสื้อโค้ทตัวยาวมาสวมทับอย่างไร้ความลังเล ขายาวก้าวฉับๆ ออกจากห้องทำงานมืดทึบ มุ่งตรงไปยังรถยนต์คันหรูด้วยเป้าหมายเดียวในหัวใจ... คืนนี้ความลับทุกอย่างจะต้องถูกกระชากออกมาให้หมดสิ้น แม้ว่ามันจะต้องแลกด้วยการพังทลายโลกทั้งใบของเธอก็ตาม! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและอินไปกับความรู้สึกของตัวละครด้วยกันนะคะ รักค่ะ