รอยร้าวที่ซ่อมไม่ได้

แฟ้มเอกสารปกหนังสีดำสนิทถูกโยนลงบนพื้นกระจกใสเสียงดังสนั่น เศษกระดาษคดีความและตัวเลขหนี้สินก้อนโตกระจายเกลื่อนราวกับใบไม้ร่วงหล่นในพายุร้าย คีรินทร์ยืนค้ำโต๊ะทำงานตัวใหญ่ แววตาคมกริบดุจพญาอินทรีมองร่างบางของนับดาวที่กำลังยืนตัวสั่นเทาอยู่เบื้องหน้า ความโกรธเกรี้ยวในแววตาของเขาไม่ได้ลดทอนความงดงามดิบเถื่อนอันเป็นเอกลักษณ์ลงเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันกลับแผ่รังสีอำมหิตที่บีบอัดอากาศในห้องทำงานส่วนตัวให้เบาบางจนแทบหายใจไม่ออก "อ่านสิ... อ่านให้เต็มสองตาของเธอนับดาว ว่าพ่อผู้แสนดีของเธอเอาชีวิตตัวเองและอนาคตของเธอไปจำนองไว้กับใคร!" น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้นอย่างเยียบเย็น ทว่าสั่นเครือด้วยแรงโทสะที่พยายามสะกดกลั้นไว้อย่างสุดกำลัง นับดาวก้มมองตัวเลขมหาศาลบนแผ่นกระดาษ หัวใจของเธอดิ่งวูบลงเหวลึก ความจริงที่ถูกปกปิดไว้ภายใต้รอยยิ้มจอมปลอมของผู้เป็นพ่อ บัดนี้ถูกกระชากหน้ากากออกจนหมดเปลือก หหนี้สินหลักร้อยล้าน... ตัวเลขที่ต่อให้เธอทำงานจนตัวตายก็ไม่มีวันใช้หมด และคนที่ถือครองสัญญาฉบับนั้นอยู่ ไม่ใช่ใครอื่น นอกจาก 'รติกร' ศัตรูตัวฉกาจของคีรินทร์ "ฉัน... ฉันไม่รู้เรื่องเลยนะคะ..." นับดาวหลุดปากปฏิเสธด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ นัยน์ตาคู่สวยคลอหน่วงด้วยหยาดน้ำตาแห่งความสิ้นหวัง "หึ! ไม่รู้เรื่องอย่างนั้นเหรอ?" คีรินทร์แค่นหัวเราะในลำคอ ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาประชิดตัวเธอด้วยความเร็วราวกับเสือชีตาห์ที่ตะครุบเหยื่อ มือหนาเอื้อมไปบีบปลายคางมนของเธอไว้แน่นบังคับให้เงยหน้าขึ้นรับสบตา "รติกรมันกำลังใช้เธอเป็นเครื่องมือ... และเธอก็ยอมเดินเข้ามาในเกมของฉัน เพื่อแลกกับการใช้หนี้โสโครกนี่สินะ!" "ปล่อยนะคีรินทร์! คุณกำลังดูถูกฉันเกินไปแล้ว!" นับดาวพยายามสะบัดหน้าหนี แรงอารมณ์โกรธปะปนกับความน้อยเนื้อต่ำใจพุ่งพล่านจนเธอเผลอตะคอกใส่เขา มือบางทุบอกแกร่งเพื่อระบายความอัดอั้น ทว่า สำหรับคีรินทร์แล้ว การดิ้นรนของเธอก็ไม่ต่างอะไรกับการยั่วเย้าเพลิงสวาทที่กำลังลุกโชนให้โหมกระพือยิ่งขึ้น เขากระชากเอวบางเข้ามาชิดแนบกายอย่างไร้ความปรานี แรงปะทะทำให้ลมหายใจของทั้งคู่ผสานกันในระยะประชิด กลิ่นกายหอมหวานรัญจวนใจของนับดาวปะปนกับกลิ่นบุหรี่และน้ำหอมราคาแพงของผู้ชายดิบเถื่อนอย่างเขา สร้างบรรยากาศที่ตึงเครียดและเร้าอารมณ์จนน่าขนลุก "ดูถูกงั้นเหรอ? เธอมันก็แค่ผู้หญิงสำส่อนที่ถูกส่งมาตีราคาบนเตียงของฉัน!" คำพูดร้ายกาจพ่นออกมาจากริมฝีปากหยักลึก แต่มันกลับซ่อนเร้นความปวดร้าวลึกๆ ที่เขาเองก็ไม่อาจยอมรับได้ สัมผัสหยาบโลนแต่ทว่าเต็มไปด้วยแรงดึงดูดอันมหาศาลเริ่มต้นขึ้นอย่างไร้การทักท้วง คีรินทร์ประกบเรียวปากลงมาบดขยี้ริมฝีปากอิ่มของนับดาวอย่างดุดันและเอาแต่ใจ นับดาวพยายามทุบตีและเม้มปากแน่นเพื่อปฏิเสธ แต่ความอ่อนแอในหัวใจกลับพ่ายแพ้ให้กับสัมผัสคุ้นเคย รสจูบที่ทั้งเจ็บปวด หอมหวาน และเรียกร้อง ค่อยๆ ละลายกำแพงทิฐิในใจเธอลงทีละน้อย ความโกรธเปลี่ยนเป็นความโหยหา ความแค้นแปรสภาพเป็นแรงปรารถนาที่แผดเผาร่างกายจนร้อนผ่าว มือหนาของมาเฟียหนุ่มลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าผ่านเนื้อผ้าบางเบา ปลุกเร้าทุกอณูผิวให้สั่นสะท้าน นับดาวครางแผ่วในลำคอเมื่อมือใหญ่ปลดเปลื้องพันธนาการบนเรือนร่างของเธอออกทีละชิ้นท่ามกลางแสงไฟสลัวจากนอกหน้าต่างกระจกบานใหญ่ สมรภูมิแห่งตัณหาและความเจ็บปวดเริ่มต้นขึ้นอย่างไม่มีใครยอมใคร คีรินทร์ครอบครองเรือนร่างนุ่มนวลด้วยความรatวร้าวและดิบเถื่อน ราวกับต้องการลงทัณฑ์เธอให้สาสมกับความลับที่ปกปิด ทว่าในขณะเดียวกัน ทุกสัมผัส ทุกจังหวะการเคลื่อนไหว กลับแฝงไว้ด้วยความอาลัยอาวรณ์ที่ลึกซึ้งจนคนใต้ร่างแทบขาดใจ เสียงหอบหายใจกระชั้นชิดเคล้าคลอไปกับเสียงครางหวานหูที่ดังสะท้อนก้องไปทั่วห้องทำงาน ร่างกายที่แนบสนิทประสานเป็นหนึ่งเดียวท่ามกลางพายุอารมณ์ที่โหมกระหน่ำ ทั้งความรัก ความแค้น และความจริงอันโหดร้าย ถูกหลอมรวมเข้าด้วยกันในค่ำคืนที่ร้าวรานและซ่านสยิวจนแทบหยุดหายใจ เนิ่นนานเท่าไหร่ไม่รู้ที่พายุอารมณ์สงบลง เหลือเพียงเสียงลมหายใจเหนื่อยหอบและหยาดเหงื่อที่ซึมตามไรผม คีรินทร์ซุกใบหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่นของนับดาว แขนแกร่งกอดกระหวัดรัดร่างบางไว้แนบแน่นราวกับกลัวว่าเธอจะสลายหายไปต่อหน้าต่อตา ทว่าในขณะที่ความเงียบกำลังเข้าปกคลุม และนับดาวกำลังเคลิบเคลิ้มไปกับอ้อมกอดอันอบอุ่นชั่วคราวของเขา เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งติดต่อกันอย่างเร่งรีบ ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! คีรินทร์ขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่พอใจ เขาผละตัวออกจากร่างบางอย่างจำใจ ก่อนจะคว้าเสื้อคลุมมาสวมลวกๆ แล้วเดินไปเปิดประตูด้วยใบหน้าถมึงทึง บอดี้การ์ดคนสนิทก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก กระซิบรายงานบางอย่างข้างหูผู้เป็นนายด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า "นายครับ... ตอนนี้คุณรติกรพาตำรวจและหมายค้นมายืนรออยู่หน้าคาสิโนแล้วครับ... พวกเขาบอกว่าได้รับแจ้งว่ามีการซุกซ่อนสิ่งผิดกฎหมายชิ้นสำคัญไว้ที่นี่... และเป้าหมายของมันคือ... เอกสารลับในตู้เซฟของห้องนี้ครับนาย!" คีรินทร์นัยน์ตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย รังสีอำมหิตแผ่พุ่งออกมาจากร่างสูงทันที เขากวาดสายตากลับมามองนับดาวที่นั่งหน้าซีดเผือดอยู่บนเตียงนอนยับยู่ยี่ ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางดำดิ่งลงสู่ห้วงอารมณ์และตัณหาในบทนี้ไปกับผมนะครับ วริศร์วิสกี้