สั่งให้รัก

กลิ่นอายของบุหรี่คิวบาชั้นดีลอยวนอยู่บนปลายนิ้วแกร่งที่คีบมันไว้ ก่อนจะถูกบดขยี้ลงบนเขี่ยบุหรี่คริスタルราคาแพงจนมอดดับ คีรินทร์ไม่เคยชอบความรอคอย และยิ่งเกลียดการถูกท้าทายจากสายตาที่พยายามซ่อนความหวาดกลัวไว้ภายใต้กรอบของความหยิ่งผยอง ร่างบางของนับดาวถูกดันจนแผ่นหลังแนบสนิทกับผนังห้องกระจกใสบานใหญ่ ที่มองเห็นทัศนียภาพยามค่ำคืนของมหานครเบื้องล่าง แสงไฟนีออนนับล้านดวงราวกับเป็นเพียงฉากหลังด้อยค่า เมื่อเทียบกับแรงกดดันมหาศาลที่แผ่ออกมาจากบุรุษผู้กุมชะตาชีวิตของเธอไว้ทุกลมหายใจ "คิดว่ารติกรจะช่วยเธอได้พ้นมือฉันอย่างนั้นหรือ... หืม, นับดาว?" เสียงทุ้มต่ำดลบันดาลความหน,เหน็บไปถึงขั้วหัวใจ คีรินทร์โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน กลิ่นกายบุรุษผสมผสานกับน้ำหอมราคาแพงรุกรานพื้นที่อากาศจนเธอนึกอยากจะถอยหนี แต่ทว่า... ไหล่ทั้งสองข้างถูกตรึงไว้ด้วยอุ้งมือหนาราวกับคีมเหล็ก นับดาวเม้มริมฝีปากแน่นจนซีดเผือด ดวงตากลมโตไหวระริกด้วยความโกรธและหวาดผวาปะปนกัน เธอกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือเพื่อเรียกสติ "ฉันไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับคุณรติกรทั้งสิ้น... คุณคีรินทร์ กรุณาให้เกียรติกันบ้าง" "ให้เกียรติ?" คีรินทร์แค่นหัวเราะในลำคอ มุมปากหยักลึกยกยิ้มเยียบเย็นที่ไร้ซึ่งความอบอุ่น "เธอยังมีสิทธิ์มาเรียกร้องความให้เกียรติจากฉันอยู่อีกหรือ ในเมื่อตัวและหัวใจของเธอกำลังจำนนอยู่ใต้เงาของฉันแบบนี้" ไม่รอให้หญิงสาวได้โต้แย้ง เรียวปากหยักก็ทาบทับลงมาปิดกลีบปากนุ่มที่สั่นระริกทันที เป็นจูบที่ไม่ได้มีความอ่อนโยนหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย มันคือการลงทัณฑ์ เป็นการประกาศความเป็นเจ้าของอย่างดิบเถื่อนและเอาแต่ใจ นับดาวพยายามเบือนหน้าหนีและทุบตีอกแกร่งเพื่อประท้วง แต่แรงแค่นั้นหรือจะสู้แรงมหาศาลของมาเฟียหนุ่มได้ เรียวลิ้นร้อนรุกรานเข้ามาตักตวงความหวานล้ำอย่างเอาแต่ใจ รสชาติของความดุดันและกลิ่นไอร้อนผ่าวทำให้หัวใจของนับดาวเต้นระส่ำจนแทบกระเด็นออกมานอกอก ความโกรธเกรี้ยวในตอนแรกเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความสั่นสะท้านอย่างน่าละอาย เมื่อฝ่ามือใหญ่เริ่มลูบไล้ไปตามแนวโค้งเว้าของสรีระผ่านเนื้อผ้าบางเบาอย่างจงใจปลุกเร้า คีรินทร์ถอนริมฝีปากออกมาช้าๆ ปล่อยให้นับดาวได้หอบหายใจโกยอากาศเข้าปอดอย่างน่าเวทนา ดวงตาคมกริบกวาดมองใบหน้าแดงก่ำและริมฝีปากที่บวมเจ่อจากการจูบด้วยความพึงพอใจ "จำเอาไว้... นับดาว" นิ้วแกร่งเกลี่ยไล้ริมฝีปากเธอย่างแผ่วเบา แต่คำพูดกลับเยือกเย็นดุจน้ำแข็ง "เธอไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะมองผู้ชายคนอื่น นอกเหนือจากฉันคนนี้" "คุณมันเผด็จการ... คนใจร้าย" น้ำเสียงของเธอสั่นเครือ หยาดน้ำใสคลอหน่วยที่หางตาอย่างสุดจะกลั้น "ใช่... ฉันมันใจร้าย และเธอกำลังจะต้องเรียนรู้ความใจร้ายนั้นให้มากกว่านี้" คีรินทร์กระซิบชิดใบหู ลลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดต้นคอระหงจนเธอกายสะท้าน "ถอดเสื้อผ้าของเธอออกซะ... แล้วทำตามที่ฉันสั่ง" คำสั่งราชามาเฟียนั้นเด็ดขาดและไร้ซึ่งทางเลือก นับดาวตัวชาดิ่งไปทั่วร่าง ความอับอายและความตื่นกลัวตีรวนขึ้นมาในอก แต่ในขณะเดียวกัน แรงดึงดูดประหลาดระหว่างเธอกับเขากลับกรีดร้องต้านทานไม่ได้ มือเรียวที่สั่นเทาจึงค่อยๆ เอื้อมไปปลดกระดุมเสื้อของตัวเองทีละเม็ดท่ามกลางสายตาคมกริบที่จ้องมองมาอย่างกระหายหิว เมื่ออาภรณ์ชิ้นสุดท้ายหลุดพ้นจากเรือนร่าง ร่างอรชรที่สั่นสะท้านด้วยความเขินอายก็ปรากฏต่อสายตาคม คีรินทร์ไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า ร่างสูงใหญ่ทาบทับลงมาพร้อมกับประทับรอยจูบซ่านสยิวไปทั่วลาดไหล่เนียนและผิวเนื้อนุ่มมือ สัมผัสอันร้อนแรงและช่ำชองของเขาชักนำให้ค่ำคืนนี้ลุกโชนไปด้วยเปลวไฟแห่งตัณหา เสียงลมหายใจหอบกระชั้นประสานไปกับเสียงครางแผ่วเบาที่เล็ดลอดออกมาจากเรียวปากอิ่ม ความสัมพันธ์ที่เต็มไปด้วยแรงปะทะและอำนาจมืดถูกหลอมรวมเข้าด้วยกันในห้วงอารมณ์ที่ลึกซึ้งและเร่าร้อนเกินกว่าจะหักห้ามใจ นับดาวหลับตาลงรับสัมผัสวาบหวามที่เขาปรนเปรอให้ ยอมปล่อยให้ตัวเองจมดิ่งลงไปในวังวนสวาทที่คีรินทร์เป็นผู้ขีดเส้นทางให้อย่างไร้ทางถอนตัว ท่ามกลางความเงียบงันและห้วงอารมณ์ที่ยังคงคุกรุ่นด้วยความสุขสม เสียงโทรศัพท์มือถือส่วนตัวของคีรินทร์ที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียงก็แผดเสียงแหลมขึ้นทำลายบรรยากาศ ชายหนุ่มขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจก่อนจะเอื้อมมือไปหยิบมันขึ้นมาดูหน้าจอ ทว่า... เพียงแค่สายตาคู่คมกวาดมองชื่อที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอ ประกายตาดิบเถื่อนเมื่อครู่ก็แปรเปลี่ยนเป็นความเยียบเย็นที่น่ากลัวขึ้นมาทันที นับดาวที่นอนหอบหายใจอยู่ใต้ร่างเงยหน้าขึ้นมองด้วยความสงสัยระคนหวาดหวั่น และก่อนที่คีรินทร์จะได้กดรับสาย ประตูห้องพักส่วนตัวที่ควรจะถูกล็อกไว้อย่างแน่นหนากลับถูกผลักเปิดออกด้วยฝ่ามือของใครบางคน พร้อมกับร่างสูงของบุคคลที่สามที่ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเยาะเย้ย ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับความเร่าร้อนนี้เสมอนะครับ