มิติลับใต้ถุนเรือน

เสียงเหล็กดัดกระทบกันดังโคร้งสะท้อนความหงุดหงิดใจของคนที่ยืนอยู่หน้าประตูบ้าน รินรดาไม่ได้สะดุ้งตกใจกับเสียงนั้นแม้แต่น้อย ปลายนิ้วเรียวยังคงหมุนกรรไกรตัดแต่งกิ่งไม้ด้ามเก่งในมือไปมาอย่างใจเย็น สายตากวาดมองร่างโปร่งระหงของป้าสะใภ้จอมจุ้นที่ถือวิสาสะผลักประตูเข้ามาโดยไม่รอให้เจ้าของบ้านอนุญาต “รินรดา! หล่อนนี่มันหูหนวกหรือไง ฉันยืนเรียกจนคอจะแตกอยู่แล้วนะ!” สุภางค์กอดอกเชิดหน้าขึ้น เสียงแหลมสูงบาดหูนั้นดังลั่นจนไก่ข้างบ้านถึงกับกระพือปีกบินหนี “ส่งกุญแจแปลงผักหลังบ้านมาให้ฉันเดี๋ยวนี้ แม่สามีส่งฉันมาตรวจดูว่าพวกเธอผลาญพื้นที่ทำอะไรไร้สาระอยู่หรือเปล่า!” รินรดายกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่เคลือบยาพิษความสุภาพเอาไว้จนมิดชิด เธอปรายตามองผู้เป็นป้าสะใภ้ด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก ก่อนจะก้าวเท้าเข้าไปใกล้ชิดโต๊ะไม้เก่าๆ กลางห้องรับแขก “ป้าครับ... บ้านหลังนี้และที่ดินสามไร่นี้ สามีของผมเป็นคนซื้อขาดตามกฎหมายด้วยเงินเดือนทหารของเขา ไม่ใช่ที่สาธารณะที่ใครจะเดินเข้ามาตะโกนแปร๋นๆ ตามอำเภอใจได้” เสียงนุ่มทุ้มแต่เย็นยะเยือกดังขึ้นจากทางด้านหลัง พันตรีธนาก้าวออกมาจากห้องครัว ร่างสูงใหญ่ในชุดลำลองยิ่งขับเน้นให้บรรยากาศรอบตัวกดดันขึ้นเป็นกอง ดวงตาคมกริบกวาดมองป้าสะใภ้ราวกับกำลังมองแมลงตัวเล็กๆ ที่น่ารำคาญ สุภางค์หน้าเจื่อนลงไปถนัดตาเมื่อเจอรัศมีความดุดันของนายทหารหนุ่ม แต่ความโลภอยากได้ผลผลิตจากที่ดินแปลงนั้นก็ยังมีมากกว่าความกลัว เธอจึงเชิดหน้าขึ้นอีกครั้งแล้วส่งเสียงฮึดฮัด “อ๋อ! ทำเป็นหวง! ก็แค่ที่ดินรกร้างมีแต่หญ้าคา จะเอาอะไรไปกินได้ หวังว่าจะไม่ตายอดตายอยากจนต้องมาแบกหน้าขอข้าวบ้านฉันกินทีหลังก็แล้วกัน!” สุภางค์สะบัดหน้าพรืดเตรียมจะหมุนตัวเดินกลับออกไป แต่รินรดากลับเอ่ยขัดขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคม “ถ้าพวกเราจะอดตายจริง ๆ คนแรกที่จะไม่ไปขอความช่วยเหลือจากบ้านนั้นก็คือพวกเรานี่แหละครับ เชิญกลับทางเดิมเถอะครับ แดดข้างนอกแรง เดี๋ยวฝ้าบนหน้าป้าจะถามหาเอาเสียเปล่าๆ” คล้อยหลังเสียงปิดประตูรั้วกระแทกปังใหญ่ รินรดาจึงพรูลมหายใจออกมาเบาๆ หันไปสบตากับสามีรูปหล่อที่ส่งยอบอบอุ่นมาให้ “ภรรยาผมเก่งเสมอ ยอดเยี่ยมมากครับ” ธนาเอ่ยชมพร้อมกับยื่นแก้วน้ำอุ่นให้ภรรยารับไปจิบ “คนพวกนั้นไม่เคยเปลี่ยนหรอครับพี่ธนา คิดแต่จะเอาเปรียบคนอื่นร่ำไป... แต่ช่างเถอะครับ ตอนนี้เรามีเรื่องสำคัญกว่าต้องทำ” รินรดาวางแก้วน้ำลง แววตาเป็นประกายวับด้วยความตื่นเต้น “ไปดูก้นครัวหลังบ้านกันเถอะครับ ที่ดินสามไร่นั้น... กำลังรอให้เราไปพลิกฟื้นอยู่” ทั้งสองเดินเคียงคู่กันลงไปยังส่วนลึกที่สุดของใต้ถุนเรือนเก่าแก่ พื้นที่ตรงนี้ถูกปิดตายด้วยแผ่นไม้กระดานหนามานานนับสิบปี กลิ่นอับชื้นและกลิ่นดินฝนอบอวลอยู่ในความมืด แต่ทันทีที่ธนาใช้ค้อนทุบกลอนประตูไม้ผุๆ ให้หลุดออก แสงสีทองเรืองรองประหลาดก็สาดส่องลอดผ่านช่องว่างออกมาปะทะใบหน้าของทั้งคู่ รินรดาสูดหายใจเข้าลึก ความรู้สึกคุ้นเคยบางอย่างจากห้วงมิติลับในจิตวิญญาณของเธอพุ่งพล่านขึ้นมาทันที นี่ไม่ใช่ห้องเก็บของใต้ถุนบ้านธรรมดา แต่มันคือ “จุดเชื่อมโยงพลังชีวิตปฐพี” ที่เธอกำลังตามหา! เมื่อดันบานประตูไม้เปิดออกกว้าง ภาพเบื้องหน้าทำให้แม้แต่พันตรีธนาร่างกายกำยำยังต้องนิ่งงิ่งไปชั่วขณะ พื้นที่ใต้ถุนบ้านขยายกว้างออกไปราวกับมิติซ้อนมิติ ดินด้านล่างเป็นสีดำสนิทอุดมไปด้วยแร่ธาตุที่ส่งไออุ่นระอุออกมาอย่างน่าอัศจรรย์ ทั่วทั้งบริเวณไม่มีวัชพืชรกเรื้อ มีเพียงละอองแสงสีเขียวจางๆ ลอยล่องอยู่เหนือน้ำค้างบนพื้นดิน “นี่มัน...” ธนาขมวดคิ้วเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจเชิงวิเคราะห์ “อุณหภูมิและความชื้นตรงนี้เหมาะสมกับการเจริญเติบโตของพืชอย่างสมบูรณ์แบบ แบบนี้พืชน่าจะโตเร็วกว่าปกติหลายเท่าตัวเลยสินะครับ” รินรดาก้าวเท้าลงไปเหยียบผืนดินนั้นอย่างมั่นใจ เธอหยิบเมล็ดพันธุ์ผักกาดหอมเกรดพรีเมียมที่ซ่อนไว้ในกระเป๋าเสื้อออกมา หย่อนมันลงสู่ผืนดินสีดำสนิทด้วยความทะนุถนอม ปลายนิ้วสัมผัสเบาๆ พร้อมกับถ่ายทอดพลังงานพิเศษจากจิตใต้สำนึกของเธอลงไป ปาฏิหาริย์เกิดขึ้นในเสี้ยววินาที! เพียงแค่ชั่วพริบตาเดียว ดินบริเวณนั้นก็ไหวสะเทือนเบาๆ ยอดอ่อนสีเขียวสดใสแทงทะลุปฐพีขึ้นมาแข่งกันเติบโตอย่างรวดเร็วจนน่าตกใจ ก้านใบอวบอ้ำหนาแน่น ใบสีเขียวมรกตแผ่ขยายกว้างขึ้นเรื่อยๆ ส่งกลิ่นหอมสดชื่นของผักออร์แกนิกบริสุทธิ์ตลบอบอวลไปทั่วทั้งห้องใต้ถุน เพียงไม่ถึงห้านาที ผักกาดหอมชุดแรกก็เติบโตเต็มที่พร้อมเก็บเกี่ยว ขนาดใหญ่โตและสมบูรณ์กว่าผักตามท้องตลาดทั่วไปราวกับหลุดออกมาจากแปลงเกษตรแห่งเทพนิยาย “เหลือเชื่อจริงๆ ครับ...” ธนาพึมพำด้วยความทึ่ง สายตาคมมองภรรยาคนสวยด้วยความรู้สึกชื่นชมแกแกมทึ่งระคนรักใคร่อย่างสุดซึ้ง “ภรรยาผมนี่... มีความลับซ่อนไว้น่าตกใจกว่าที่ผมคิดเสียอีกนะเนี่ย” รินรดาหัวسเราะเบาๆ ในลำคอ เธอหยิบกรรไกรคู่ใจขึ้นมาตัดแต่งกิ่งใบผักกาดหอมสดกรอบต้นแรกขึ้นมาถือไว้ในมือ กลิ่นหอมหวานของผักสดใหม่เตะจมูกจนเธออดใจไม่ไหวที่จะคิดถึงเมนูอาหารเด็ดที่จะรังสรรค์จากวัตถุดิบชิ้นนี้ “ผักล็อตแรกนี้โตไวเกินคาด แถมคุณภาพยังพรีเมียมระดับภัตตาคารห้าดาวยังยอมสยบ” รินรดายิ้มกริ่ม ดวงตาสุกใสเป็นประกายเจ้าเล่ห์ “พรุ่งนี้เช้า... เราจะเอาผักพวกนี้ไปวางขายตัดราคาตลาดสดในอำเภอให้ป้าสะใภ้และพวกญาติจอมละโมบได้อกแตกตายกันไปข้างหนึ่งเลยดีกว่าครับ” ธนาก้าวเข้าไปโอบกอดเอวบางของภรรยาจากด้านหลังอย่างรักใคร่ ฝ่ามืออุ่นหนาวางทับลงบนมือของเธอที่ถือผักสดอยู่ พร้อมกระซิบเสียงนุ่มข้างใบหู “ตามใจคุณทุกอย่างครับที่รัก อยากทำอะไรผมสนับสนุนเต็มที่... แต่ก่อนจะไปคิดเรื่องตบหน้าใครพรุ่งนี้ เย็นนี้คุณต้องทำเมนูพิเศษจากผักสดๆ ในมิติลับให้ผมชิมเป็นคนแรกก่อนนะ” รินรดายิ้มรับ เธอหันกลับไปเตรียมจะเอ่ยปากตกลง แต่ทว่า... จู่ๆ เสียงเคาะประตูด้านบนบ้านก็ดังขึ้นรัวเร็วผิดปกติ ตามมาด้วยเสียงตะโกนโวยวายด้วยความตื่นตกใจของเพื่อนบ้านที่วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาในเขตรั้ว “คุณธนา! คุณรินรดา! แย่แล้วครับ! เกิดเรื่องใหญ่ที่หน้าแปลงที่ดินสามไร่ของคุณแล้ว!” (โปรดติดตามตอนต่อไป) - ลมทะเลพัดรัก - ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้กันเสมอมานะครับ