แรงริษยาที่จ้องทำลาย

"รูปพวกนี้... คุณจะให้ฉันดูเพื่ออะไรคะ ถ้าไม่ใช่เพื่อความสะใจส่วนตัว" รินรดาวางสมาร์ทโฟนราคาแพงลงบนโต๊ะกาแฟกระจกช้าๆ เสียงก้องของมันกระทบพื้นผิวดูหนักแน่น ผิดกับหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะปกติไม่มีสั่นคลอน สายตาของเธอนิ่งสนิทจ้องมองใบหน้าของ 'พิมพิกา' อดีตคนรักเก่าของธันวาที่กำลังนั่งยิ้มมุมปากอยู่อีกฝั่งของโต๊ะ พิมพิกาแค่นหัวเราะพลางจิบชาเอิร์ลเกรย์ "ฉันแค่ไม่อยากให้รินต้องหลงทางไงคะ ธันวาเขาเป็นคนดี... ดีจนบางทีเขาก็สงสารคนอื่นไปทั่ว โดยเฉพาะกับคนที่เขาเคยทิ้งไปแล้วอย่างริน ถ้าเขากลับมาเพราะความเวทนา มันคุ้มหรือคะ?" ภาพในหน้าจอคือรินรดาที่กำลังยืนคุยกับเพื่อนร่วมงานชายในมุมมืดของงานเลี้ยงเมื่อคืน ก่อนจะตัดภาพไปเป็นจังหวะที่ฝ่ายชายโน้มตัวลงมาเหมือนจะกระซิบ แต่ในมุมมองของกล้องที่พิมพิกาตั้งใจจัดวาง มันดูเหมือนการจูบ รินรดาเผลอยิ้มออกมาอย่างสมเพช "คุณใช้เวลาวางแผนถ่ายภาพมุมกล้องแบบนี้กี่ชั่วโมงคะ? เสียดายความสวยนะคะ แทนที่จะเอาเวลาไปดูแลหัวใจตัวเอง กลับต้องมาเป็นนักสืบพ่วงอาชีพปาปารัสซี่ตามถ่ายฉัน" "ริน!" พิมพิกากระแทกแก้วชาลงกับจานรองจนเกิดเสียงดัง "อย่าทำเป็นปากดีไปหน่อยเลย ธันวาน่ะเขารักความเป็นระเบียบและซื่อตรง ถ้าเขารู้ว่าผู้หญิงที่เขาคิดจะฝากชีวิตด้วยกำลังแอบนัดพบคนอื่นลับหลัง เขาจะรู้สึกยังไง?" "ถ้าเขาจะเชื่อคุณโดยไม่ถามฉันเลยสักคำ..." รินรดาเว้นจังหวะ ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง กวาดสายตามองหญิงสาวตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่เหนือกว่า "นั่นก็แปลว่าความรักของเราที่สร้างมา... มันคงไม่มีความหมายอะไรเลยตั้งแต่แรก ซึ่งฉันรู้ดีค่ะว่ามันไม่ใช่แบบนั้น" ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักแน่นที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นจากทางเข้าห้องนั่งเล่น รินรดาหันไปตามเสียงเห็นธันวายืนอยู่ตรงนั้น ใบหน้าของเขาเรียบเฉย แต่แววตาที่มองพิมพิกามีร่องรอยของความผิดหวังอย่างปิดไม่มิด "ธันวา..." พิมพิกาเปลี่ยนท่าทีเป็นอ่อนหวานในทันที "พิมไม่ได้ตั้งใจจะก้าวก่ายนะคะ แต่พิมทนเห็นรินทำแบบนี้กับคุณไม่ได้จริงๆ" ธันวาเดินเข้ามาใกล้ เขาไม่ได้มองรูปถ่ายเหล่านั้นเลยแม้แต่น้อย เขากลับคว้ามือรินรดาขึ้นมาประสานไว้แน่น ความอบอุ่นจากฝ่ามือของเขาแทรกซึมผ่านผิวหนังไปถึงหัวใจของหญิงสาว "พิมครับ" ธันวาเอ่ยชื่อเธอด้วยน้ำเสียงนิ่งราบ "ผมเคยบอกคุณไปแล้วว่า อะไรที่ผ่านไปแล้วคืออดีต และผมขอบคุณสำหรับความทรงจำเหล่านั้น แต่วันนี้คนข้างๆ ผมคือปัจจุบันที่ผมเลือกแล้ว" "แต่รูปพวกนี้..." "ผมทราบแล้วว่ารินไปไหนมาเมื่อคืน" ธันวาขัดขึ้น "เพื่อนร่วมงานของเธอคนนั้นคือคนที่ผมฝากฝังให้ช่วยดูโปรเจกต์พิเศษให้ เพราะผมรู้ว่ารินกำลังให้ความสำคัญกับงานชิ้นนี้ และเธอก็เล่าให้ผมฟังตั้งแต่เมื่อคืนว่าคุยอะไรกันบ้าง" พิมพิกาหน้าซีดเผือด เธอพยายามจะเอ่ยแก้ตัว แต่ธันวากลับส่งสายตาเฉียบขาดราวกับจะบดขยี้ความพยายามทั้งหมดของเธอให้เป็นผุยผง "ถ้าคุณยังต้องการให้ผมรักษาความเป็นพี่น้องไว้ ได้โปรดอย่าทำลายความไว้ใจที่ผมมีต่อเธอด้วยวิธีสกปรกแบบนี้อีก" เขาพูดเพียงเท่านี้ ก่อนจะโอบเอวรินรดาให้เดินเลี่ยงออกมาจากตรงนั้น ทิ้งให้พิมพิกานั่งค้างอยู่กับความล้มเหลวเพียงลำพัง เมื่อมาถึงระเบียงชั้นบนในความเงียบสงัด รินรดาถอนหายใจออกมาเบาๆ "คุณไม่โกรธจริงเหรอคะที่เห็นรูปพวกนั้น?" ธันวาหันมาเผชิญหน้า มือหนาประคองใบหน้าของเธอไว้ด้วยความทะนุถนอม "โกรธสิครับ แต่ผมโกรธพิมพิกาที่มองข้ามความแข็งแกร่งของเราไป ผมรู้จักคุณรินรดาดี... คนที่เคยเจ็บปวดและเรียนรู้ที่จะรักตัวเองแบบคุณ ไม่มีวันทรยศความสุขของตัวเองด้วยเรื่องแบบนี้แน่" รินรดาซบหน้าลงกับอกกว้าง กลิ่นกายสะอาดสะอ้านของเขาสร้างความมั่นใจให้เธออย่างประหลาด ความรักในวัยผู้ใหญ่ไม่ได้ต้องการความหวือหวา แต่ต้องการความเข้าใจที่ลึกซึ้งดังที่เขามอบให้ "ขอบคุณนะคะธันวา ที่เชื่อใจกันเสมอ" "ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ไม่ว่าใครจะพยายามขีดเขียนเรื่องราวของเราให้บิดเบือนไปขนาดไหน" ธันวากระซิบเสียงนุ่มข้างหู "จำไว้ว่าใจของผมมีไว้ให้คุณคนเดียวเท่านั้น และไม่มีใครเปลี่ยนความจริงข้อนี้ได้" ทว่า... ท่ามกลางความเงียบที่แสนหวาน เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงของธันวาก็ดังขึ้นสั้นๆ เขาขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะหยิบขึ้นมาดู ทันทีที่หน้าจอสว่างขึ้น รินรดาสังเกตเห็นสีหน้าของเขาที่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว—จากความผ่อนคลาย กลายเป็นความตื่นตระหนกที่พยายามซ่อนไว้ไม่ให้เธอเห็น "มีอะไรหรือเปล่าคะ?" รินรดาถามด้วยความสงสัย ธันวานิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะปิดหน้าจอโทรศัพท์แล้วยัดมันกลับใส่กระเป๋าด้วยมือที่สั่นเทาเล็กน้อย "ไม่มีอะไรครับ... แค่เรื่องงานน่ะ ไม่มีอะไรต้องห่วงนะ" เขากำลังโกหก... รินรดารู้สึกได้ทันทีเพราะความสนิทสนมในช่วงเวลาที่ผ่านมา แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่น่าตกใจที่สุด เมื่อสายตาของเธอเหลือบไปเห็นเงาตะคุ่มที่ยืนซุ่มอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ในสวนเบื้องล่าง มันไม่ใช่เงาของพิมพิกา แต่เป็นรูปร่างของชายฉกรรจ์ในชุดดำที่กำลังชี้เลเซอร์สีแดงขนาดเล็กตรงมาที่หน้าอกของธันวา! "ธันวา ระวัง!" ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมลุ้นไปกับรินรดาและธันวาในตอนนี้นะคะ ดาริกาส่องแสงสัญญาว่าจะรีบกลับมาพร้อมความเข้มข้นที่มากกว่าเดิมค่ะ