บอสที่ไม่มีในคู่มือ

"ค่าความหนาแน่นของแร่สตีลโลหะผสมในห้องโถงนี้มันผิดเพี้ยนไปหมด... คิริล ถอยออกมาจากจุดนั้นเดี๋ยวนี้ครับ!" เสียงตะโกนของเรย์ดังแทรกเสียงโลหะเสียดสีกันอย่างน่าขนลุก หยดเหงื่อกาฬผุดพรายขึ้นบนขมับของช่างตีเหล็กหนุ่ม แว่นตาเลนส์เวทมนตร์ของเขาฉายภาพข้อมูลโครงสร้างโค้ดสีแดงฉานที่กำลังปั่นป่วน บนหน้าจออินเทอร์เฟซส่วนตัว กราFฟิกค่าความเสถียรของดันเจี้ยนชั้นที่สิบหกกำลังดิ่งลงสู่จุดวิกฤตอย่างรวดเร็วราวกับกราฟหุ้นที่พังทลาย คิริลไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง ดวงตาคมกริบภายใต้หน้ากากครึ่งซีกยังคงจดจ้องอยู่กับดาบยาวในมือ ดาบเล่มที่เรย์เพิ่งตีขึ้นสดๆ ร้อนๆ เมื่อสามชั่วโมงก่อน กิลด์มาสเตอร์หนุ่มผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเยือกเย็นขยับริมฝีปากด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าแฝงความตึงเครียดไว้ในทุกมัดกล้ามเนื้อ "ถอยไม่ได้... ถ้าฉันก้าวออกไป แรงกดดันจากผนังศิลาเวทมนตร์จะบดขยี้แนวป้องกันแถวหน้าทันที เรย์ นายจัดการระบบข้างหลังให้เสร็จพอ" ทว่า สิ่งที่พวกเขากำลังเผชิญอยู่ไม่ใช่ความผิดพลาดจากการคำนวณของผู้เล่น หรือแม้แต่กลไกกับดักมาตรฐานที่ถูกบันทึกไว้ในคู่มือพิชิตดันเจี้ยนเล่มใดบนโลกของ VRMMO แห่งนี้ พื้นศิลาแกร่งใต้ฝ่าเท้าเริ่มสั่นสะเทือน รอยแตกสีม่วงเข้มราวกับเส้นเลือดของอสูรกายแผ่ขยายออกเป็นวงกว้าง ไอร้อนจัดพุ่งทะลักขึ้นมาจากเบื้องล่าง พร้อมกับกลิ่นอฉันของกำมะถันและสนิมเหล็กที่ฉุนกึกจนแสบจมูก ระบบเกมไม่ได้แค่แจ้งเตือนข้อผิดพลาด... แต่มันกำลังปฏิเสธการมีอยู่ของพวกเขาทั้งสองคน *ติ๊ง! [Warning: System Anomaly Detected - Error Code 404: Entity Not Found]* *[The system is overriding the spawn parameters...]* "บ้าเอ๊ย..." เรย์กัดฟันกรอด มือข้างหนึ่งคว้าด้ามค้อนเหล็กคู่ใจแน่นจนข้อต่อนิ้วเปลี่ยนเป็นสีขาว เขาพุ่งตัวเข้าไปกระชากไหล่ของคิริลให้พ้นจากรัศมีของเสาหินที่กำลังหลอมละลายด้วยความร้อนมหาศาล แรงกระชากนั้นทำให้ทั้งคู่กลิ้งหลบไปกระแทกกับผนังห้องโถงอย่างแรง ฝุ่นผงและเศษหินร่วงกราวลงมาประหนึ่งหิมะมรณะ "นายทำบ้าอะไรของนาย เรย์!" คิริลตวาดเสียงต่ำ ดวงตาเย็นชาฉายแววไม่พอใจที่ถูกขัดจังหวะการต่อสู้ แต่วินาทีต่อมา เสียงของเขาก็กลืนหายไปในลำคอ เบื้องหน้าของพวกเขา ใจกลางห้องโถงที่ควรจะเป็นเพียงลานโล่งสำหรับบอสประจำชั้น รอยแยกขนาดมหึมาบนพื้นดินได้ฉีกกว้างออก เผยให้เห็นห้วงมิติสีดำสนิทที่หมุนวนอย่างบ้าคลั่ง และสิ่งที่ก้าวออกมาจากความว่างเปล่านั้น... ไม่มีทางที่จะมีอยู่จริงในฐานข้อมูลของเกม มันไม่ใช่สัตว์อสูรเกราะเหล็ก ไม่ใช่โกเลมเวทมนตร์ และไม่ใช่บอสที่ถูกโปรแกรมมาตามรูปแบบมาตรฐาน ร่างนั้นสูงใหญ่เกือบสสามเมตร สวมชุดเกราะเหล็กกล้าโบราณที่ขึ้นสนิมเขรอะจนกลายเป็นเนื้อเดียวกับผิวหนัง แต่สิ่งที่ทำให้หัวใจของเรย์แทบหยุดเต้น คืออาวุธในมือของมัน—มันคือค้อนตีเหล็กขนาดมหึมาที่แผ่ไอทมิฬ และที่น่าตกใจที่สุดคือ บนอกเสื้อของมัน มีตราสัญลักษณ์กิลด์ที่สูญหายไปเมื่อห้าปีก่อน... สัญลักษณ์ของกิลด์เพื่อนเก่าที่เรย์พยายามลืมเลือนมาตลอด "นั่นมัน... ข้อมูลขยะจากเซิร์ฟเวอร์ทดสอบยุคเบต้าไม่ใช่เหรอ?" คิริลพึมพำเสียงเบา ความเยือกเย็นทั้งหมดบนใบหน้าของกิลด์มาสเตอร์หลุดลอยหายไป เหลือเพียงความตื่นตระหนกที่ปิดไม่มิด เรย์ยืนขึ้นช้าๆ ปัดเศษฝุ่นบนเสื้อผ้า แววตาที่เคยขี้เล่นและเต็มไปด้วยรอยยิ้มเมื่อครู่ บัดนี้กลับว่างเปล่าและเย็นเยียบยิ่งกว่าตัวของคิริลเสียอีก เขามองเงาสะท้อนของตัวเองบนคมดาบในมือ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับอสูรกายตรงหน้า "ไม่ใช่หรอกคิริล..." เรย์สูดหายใจเข้าลึกเพื่อระงับอาการสั่นเทาของเรียวปาก น้ำเสียงของช่างหนุ่มราบเรียบแต่วาร์บความเจ็บปวดลึกๆ ไว้ภายใน "นั่นไม่ใช่ข้อมูลขยะ... แต่มันคือบั๊กที่ฉันสร้างขึ้นเองกับมือ เมื่อห้าปีก่อนตอนที่ระบบยังเป็นแค่อัลกอริทึมดิบๆ" อสูรกายสวมเกราะสนิมเหล็กค่อยๆ เงยศีรษะขึ้น เผยให้เห็นดวงตาสีแดงฉานที่ไร้ซึ่งประกายชีวิต มันจ้องมองมาที่เรย์ราวกับจดจำทุกสิ่งทุกอย่างได้ เสียงคำรามต่ำลอดไรฟันของมันสั่นสะเทือนไปถึงจิตวิญญาณของผู้เล่นทั้งสอง *[System Notice: Unregistered Boss "The Forgotten Smith" has breached the firewall.]* *[Warning: This entity possesses administrative deletion authority over your inventory and equipment.]* คิริลยกดาบขึ้นตั้งรับโดยสัญชาตญาณ แม้จะยังไม่เข้าใจสถานการณ์ทั้งหมด แต่สัญชาตญาณนักรบระดับท็อปบอกเขาว่า การโจมตีเพียงครั้งเดียวจากตัวตนตรงหน้าจะทำให้ไอเทِمระดับตำนานในตัวพวกเขากลายเป็นเศษเหล็กไร้ค่าในพริบตา "เรย์! มันไม่ได้ถูกสร้างมาให้สู้กับผู้เล่นปกติ แต่มันถูกสร้างมาเพื่อลบตัวละครทิ้ง... นายรู้วิธีปิดมันใช่ไหม?" คิริลตะโกนแข่งกับเสียงคำรามที่ดังสนั่นหวั่นไหว เรย์ไม่ได้ตอบคำถามทันที เขายกค้อนตีเหล็กขึ้นพาดบ่า แววตาของช่างฝีมือเปลี่ยนเป็นประกายแห่งความมุ่งมั่นที่เฉียบคมราวกับคมมีดที่เพิ่งผ่านการชุบแข็ง ท่ามกลางวิกฤตที่ระบบกำลังจะล่มสลาย เขากลับยومมุมปากขึ้นเล็กน้อยด้วยรอยยิ้มที่แม้แต่คิริลยังต้องแปลกใจ "วิธีปิดน่ะมีสคริปต์อยู่... แต่ปัญหาก็คือ คิริล นายกล้าพอที่จะเอาดาบเล่มที่ฉันเพิ่งตีให้เมื่อกี้ ไปแทงทะลุหัวใจของอดีตเพื่อนรักของฉันไหมล่ะครับ?" สิ้นเสียงคำถามนั้น อสูรกายสวมเกราะสนิมก็พุ่งทะยานเข้ามาด้วยความเร็วเหนือแสง แรงลมจากการเคลื่อนที่ของมันฉีกกระชากอากาศจนเกิดเสียงระเบิดโซนิกบลูม รอบตัวพวกเขามืดสนิทลงในพริบตาเมื่อระบบเรนเดอร์ภาพล่มสลายลงครึ่งหนึ่ง และก่อนที่คมค้อนมหึมาจะเหวี่ยงลงมาบดขยี้ร่างของทั้งคู่ หน้าจออินเทอร์เฟซสีแดงฉานก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าของเรย์และคิริลพร้อมกันโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า— *[Critical Error: Player "Ray" and Player "Kirill" have been selected for permanent deletion protocol]* *[Would you like to overwrite your character data with the final blueprint? [Yes / No]]* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและตีเหล็กไปพร้อมกับผมในทุกๆ บทตอนนะครับ